Αρχικά σκεφτόμουν να πρωτοτυπήσω και να βάλω μια μάσκα “V for Vendetta”, με ασορτί καπελάκι και περούκα. Ισχυρό πολιτικό μήνυμα, αλλά πολλή μαυρίλα ρε παιδάκι μου. Και σιγά τα αίματα στο κάτω-κάτω.
Μετά είπα να το γυρίσω σε “Ζ for Zaketta”, Ζορρό όπως ο Υπερνομάρχης καλή ώρα, μόνο που αντί για μπέρτα να ρίξω πάνω μου ένα ζακετάκι για να μην κρυώνω. Ή έστω μία εσάρπα…
Πάλι το ίδιο πράγμα είναι όμως κατά βάθος, κι έτσι άρχισα να προσανατολίζομαι σε πιο ριζοσπαστικές λύσεις: “Ρομπέν των Καγιέν” (κλεμμένο – όπως θα πρεπε αναγκαστικά να είναι και η Καγιέν), “Μπομπ Βουλγαράκης” (χαζοχαρούμενο), “σοδομημένο ομόλογο” (χυδαίο), “κομιστής ταινιών με συμβασιούχους” (ακόμα πιο χυδαίο), “ψυγείο MISENS” (δυσκίνητο), “κυβερνητικός ανεπρόκοπος” (δυσκοίλιο), “Ινδός φιλοξενούμενος” (αδιανόητο), “πασοκικός ιδεασμός” (ανέφικτο). “Πολύδειρας”, “Κούγιας με τακούνια” και “πάει, το καψα τ’ αμπέλι μου” τα απέρριψα αμέσως λόγω του φτηνού επιθεωρησιακού τους χαρακτήρα.
Το κακό είναι ότι όλα αυτά είναι προφανείς λύσεις. Όλοι τέτοια πράγματα θα ντυθούνε. Έπρεπε οπωσδήποτε να βρω κάτι πιο πρωτότυπο λοιπόν. “Μπαρμπα-Στρουμφ Βελουχιώτης;” (νοσταλγικό), “Κο(λο)μπίνα;” (υπερβολικά αφαιρετικό), “ΚαρεκλοκΕΛνταυρος;” (χρειαζόμουν άλλον έναν για το πίσω μέρος του ζώου), “Μίζα Μαζικής Εξημέρωσης;” (με μαστίγιο και σκαμπό – κομπλέ), “Ασύμμετρη Αρπαχτή;” (κάπως διδακτικό είναι η αλήθεια), “Λιάπης”; (ξεκαρδιστικό αλλά μονοσήμαντο).
Με καταθλιπτικά θέματα δεν ήθελα να καταπιαστώ. Καρναβάλι έχουμε στο κάτω-κάτω. Ούτε τις πυρκαγιές λοιπόν θα ανέφερα, ούτε τους βασανισμούς των μεταναστών, ούτε τον Γιωργάκη Παπανδρέου. Λίγος σεβασμός δε βλάπτει…
Στο μεταξύ, οι περισσότερες ιδέες μου είναι λίγο μπελάς να τις προετοιμάσω. Τρεις μέρες και κάτι ψιλά απομένουν, δε με παίρνει για μεγαλεπήβολα σχέδια. Θα μπορούσα να πάω να νοικιάσω μια στολή ελέφαντα και να φτιάξω ένα πλακάτ που να λέει «Δεν είμαι ελέφαντας» κι από κάτω “Έλληνας μπλόγκερ”. Μου φαίνεται λίγο συντεχνιακό όμως, και κάπως ξενέρωτο για τα γούστα μου. Άλλη έτοιμη λύση (και πιο πικάντικη σίγουρα) θα ήταν το “Αποχαρακτηρισμένο Πορνείο” (συνδυασμός τροτέζας και καρυάτιδας). Ακούγεται όμως κάπως ακριβό. Ίσως απλά “Υπουργείο Περιβάλλοντος”; (να κάτσω σπίτι μου δηλαδή και να μην έρθω). Δεν θα πιάσει κανείς το αστείο όμως…
Αυτό ήταν. Κοντεύω να φτάσω σε απόγνωση. Υπάρχει βέβαια η έσχατη λύση να πάω τελευταία στιγμή σε ένα κατάστημα με εποχιακά είδη και να αυτοσχεδιάσω – όπως κάνω πάντα. Είναι άλλο πράγμα όμως να το ‘χεις φτιάξει με τα χεράκια σου, έτσι δεν είναι; Να ράψεις κάνα πρόσθετο πέος, να κάνεις πατέντα ψεύτικα στήθη, να μακιγιαριστείς κι εσύ λίγο βρε αδελφέ. Μια φορά το χρόνο είναι, πώς κάνεις έτσι;
Όπως πιθανόν καταλάβατε, έχω κολλήσει. Σκέφτομαι κι άλλα πολλά, αλλά δεν έχω καταλήξει ακόμα. Μπορείτε να μου δώσετε καμιά καλή ιδέα;




Ντύσου Συλλαλητήριο για το Μακεδονικό. Θα έχει επιτυχία. Θα πάρει τουλάχιστον 10 χρόνια να σε ξεχάσουν, If you know what I mean.
@Freelancer
Άνθιμος – Ράμπο; (με ρουκετοβόλο, φυσικλίκια και μπαντάνα). Δεν προλαβαίνω να χτίσω κορμί.
Ή μήπως Ζουράρις; (σκέτο). Παραείναι αποκριάτικο όμως.
Ενα πεος υπερμεγεθες, να κρεμεταιτουλαχιστον ως τα γονατα, αριστοφανικο, οπως στις παραστασεις του αξεχαστου Κουν, σε χρωμα μπλε, δεμενο στη μεση, να κινειται ευκολα προς ολες τις διευθυνσεις. Αυτη την ιδεα προτεινω γενικως προς παντα ενδιεφερομενο.
Ραβεται ευκολα με πανι φτηνο φοδρας (μπλε) και παραγεμιζεται με ευκαμπτο υλικο, π.χ. κουρελακια, μπαμπακι, κλπ. Μη το κανετε σκληρο γιατι θα ειναι δυσκινητο!
Κατα τα λοιπα, απλος μασκοφορος ελλην πολιτης…
Καλη διασκεδαση:-)))
Μια ομαδα “πουτσες μπλε” θα σκισει!
..και ως τη μεση της γαμπας ισως..
Nα ντυθείς Υπουργός. Θα κάθεσαι ακίνητος σε μία καρέκλα και δε θα κάνεις απολύτως TIΠOTΑ.
@Ροδιά
Προικισμένα τα στρουμφάκια βλέπω… Τι τα ταΐζουμε τα σκασμένα τόσο καιρό;
@ΔΜΡ
Μινιμάλ αλλά εξαίσιο. Πού ήσουν χαμένος τόσο καιρό; Δεν πιστεύω να μην έρθεις την Κυριακή. Ούτε παραγγελία να το ‘χες κάνει…
@ΔΜΡ
Το ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι καλό. Πρέπει να τα ξύνεις. Επιβάλλεται να τα ξύνεις. Ο σωστός υπουργός αυτό κάνει μέρα νύχτα.
@Freelancer
Ο σωστός υπουργός βάζει άλλους να του τα ξύνουν. Και σιγά μη βρω εθελοντή για τέτοια δουλειά…
Ντύσου… αυτό:
http://elaionas.wordpress.com/2008/02/15/%ce%9c%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bf%ce%b9%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b1-10000-%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82/
@psybases
Ωραίο, αλλά κομματάκι δύσκολο να αναπαραστήσει κανείς τα δημιουργήματα του (υποκλίνομαι) Γιάννη Καλαϊτζή.
Το ξέρουν άραγε τα παιδιά της κίνησης για τον Ελαιώνα για την Κυριακή;
Καλά όλα αυτά, αλλά μήπως θα πρέπει
ν’αρχισουμε να σκεφτόμαστε
πώς θα βγάλουμε τις τόσες μάσκες;
Πότε θ’αρχίσουμε το ξεμασκάρεμα
-και πρώτος εγώ-;
Μήπως εφαρμόσουμε τις ημέρες αυτές
της αποκριάς
να ντυνόμαστε τον πραγματικό εαυτό μας;
Τολμηρό; Γελοίο; Θλιβερό;
Ανδρόνικε, και υπαρξιακά αδιέξοδα αναλαμβάνουμε να γκρεμίσουμε. Σε συμφέρουσες τιμές κιόλας.
Μπορεί ο πραγματικός μας εαυτός να μη βρίσκει τη χαμένη του ταυτότητα με μία αποκριάτικη μάσκα που θα βάλει για ένα βράδυ (και μετά θα ξεχάσει σε κάποιο πατάρι για τον υπόλοιπο χρόνο), σίγουρα όμως τον βοηθάει να του δίνουμε πού και πού την ευκαιρία να ξεσπάει όλα αυτά που κρατάει μέσα του.
Ίσως έτσι καταφέρει να απελευθερωθεί σιγά-σιγά κι από τις καθημερινές του μάσκες…