Ο Κανένας

Παλιά είχε ξεγελάσει έναν κύκλωπα. Τιμώρησε την κτηνώδη αλαζονεία του και τις κανιβαλικές του διατροφικές συνήθειες, μεθώντας τον με άκρατο οίνο και μπήγοντας του ένα πυρωμένο παλούκι στο μοναδικό του μάτι. Ουρλιάζοντας από τον πόνο, ο φουκαράς ο Πολύφημος καλούσε σε βοήθεια τα αδέλφια του να έρθουν να εκδικηθούν για το κακό που τον βρήκε. «Πώς λέγεται αυτός που σε τύφλωσε;» τον ρωτούσαν οι υπόλοιποι κύκλωπες που είχαν μαζευτεί έξω από τη σπηλιά του. «Κανένας!» έσκουζε ο Πολύφημος, προκαλώντας τον χλευασμό τους και γλιτώνοντας το τομάρι του πονηρού Οδυσσέα και των τρομοκρατημένων συντρόφων του.

Σήμερα πρωταγωνιστεί στις τηλεοπτικές δημοσκοπήσεις, ως ο καταλληλότερος να καθαρίσει τον τόπο από τη διαφθορά, ο ικανότερος να λύσει το πρόβλημα της ακρίβειας, αυτός που η κοινωνία εμπιστεύεται για να την οδηγήσει έξω από τη σκοτεινή σπηλιά του γίγαντα που τρώει τα παιδιά της. Ο Κανένας. Αυτός που θα θέλαμε να μας κυβερνάει. Κάποιος με πλαστή και απροσδιόριστη ταυτότητα, που μια μέρα θα πετάξει τα κουρέλια του ζητιάνου από πάνω του για να εξοντώσει τους άπληστους μνηστήρες με τα θανατηφόρα βέλη του. Χωρίς έλεος. Χωρίς πάθος. Σιωπηλά.

Έχει μάθει πια ο Κανένας από το πάθημα του φιλόδοξου Οδυσσέα, που βιάστηκε να εξασφαλίσει την υστεροφημία του μόλις πίστεψε ότι το πλοίο του έχει ξεφύγει από τα βράχια που εκτόξευε ο τυφλωμένος γιος του Ποσειδώνα. Αν και στο κάτω-κάτω, τότε υπήρχε μια σοβαρή δικαιολογία, καθώς δεν είναι και μικρό κατόρθωμα να κατατροπώνεις έναν κύκλωπα – ακόμα κι αν έτσι προκαλείς την οργή των θεών. Ένώ ξεπαστρεύοντας σχεδόν μηχανικά μια αγέλη κακομαθημένων πλουσιόπαιδων, κανένας δεν θα έχει λόγο να νιώθει αρκετά περήφανος ώστε να θέλει να διατυμπανίσει το όνομα του.