Σεντόνια στην ταράτσα

lia_exo_04.jpg

Ούτε να μετακομίσει κανείς δε μπορεί με την ησυχία του. Πάνω που πας να τακτοποιηθείς λιγάκι, μαζεύονται ξαφνικά παλιοί και νέοι συν-δικτυογράφοι για τα καλορίζικα και τα συναφή. Καλωσύνη τους και να μας ξανάρθουν.

 

lia_mesa_24.jpgΣαν καλός οικοδεσπότης αγχώνομαι συνεχώς ότι ήρθε η ώρα να βγάλω τα κουλουράκια ή να ρωτήσω μήπως κάποιος θέλει καφέ. Ή κάνα τσιπουράκι ίσως. Μερικούς τους βλέπω πια σχεδόν σα συγγενείς – το σόι μου. Ενώ άλλοι είναι απλοί περαστικοί που μπορεί να εξελιχθούν κάποτε σε φίλοι.

Πρέπει να κάνω τις απαραίτητες συστάσεις μεταξύ των καλεσμένων μου και να τους ψυχαγωγήσω. Κι ας μου κάναν το παρκέ χάλια την άλλη φορά. Είναι γείτονες στο κάτω-κάτω. Και στην άλλη άκρη του κόσμου να ζούνε, γείτονες είναι πάλι όταν μπαινοβγαίνουμε κάθε τρεις και λίγο ο ένας στο σπίτι του άλλου.

Μερικές φορές κάνουμε φασαρία κι ενοχλούμε τους υπόλοιπους, άλλες φορές φλερτάρουμε στο ασανσέρ κι άλλες βαριόμαστε και δεν ξεκολλάμε από τον καναπέ. Και φυσικά, τσακωνόμαστε. Συνήθως για το ποιά άπλωσε τα σεντόνια στην ταράτσα ή ποιός μου γρατζούνισε το αμάξι.

Από έξω, ένα κυκλοφοριακό χάος. Πρώτη-δευτέρα σε προχειροφτιαγμένους δρόμους και να σε βρίζουν κι από πάνω. Κινδυνεύεις να τρακάρεις έτσι και βγεις σε λεωφόρο ταχείας πληροφορίας. Η άγρια ομορφιά της αθάνατης ελληνικής πολεοδομίας… Και όπου βρει ο καθένας παρκάρει.

lia_exo_27.jpg

Όπως και να ‘χει, από εκεί που γράφαμε μόνοι μας ή σκορπισμένοι σε μικρές παρέες, σιγά-σιγά μοιάζει σα να χτίζουμε γειτονιές στο διαδίκτυο. Πολυκατοικίες και σπιτάκια, πολύχρωμα λουλούδια στις βεράντες, σκοτεινά ημιυπόγεια, αυλές που κρύβουν μυστήρια, παιδιά που μπουγελώνονται στους δρόμους και απολιθωμένοι γέροι που χαζεύουν στα παγκάκια.

Κάθε μέρα έρχονται καινούργιοι κι αρχίζουν να χτίζουν γύρω μας. Κάποιοι θα μείνουν, κάποιοι θα τα παρατήσουν και θα πάνε αλλού. Πάλι κοντά μας θα είναι όμως. Συγκεντρωμένοι σε μικρές κοινότητες – εικονικές ή μη. Σε πολλές και διαφορετικές γειτονιές.

 

Οι πολλές γειτονιές μαζί σχηματίζουν συνήθως μια πόλη.

 

Οι φωτογραφίες είναι της Λίας Ζαννή.
(ελπίζω να με συγχωρέσει που τις δημοσιεύω χωρίς την άδειά της).

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, υπεροψιες, μεταδικτυακα. Bookmark the permalink.

15 Responses to Σεντόνια στην ταράτσα

  1. Ο/Η Θεραπευτής λέει:

    Μου θυμισες λιγο Καλπικη Λιρα. Σε φανταζομαι σαν τον Μιμη Φωτοπουλο να καθεται στη γωνια με τα μαυρα του γυαλια και να παρακολουθει τα τεκταινομενα…

    ΥΓ Παω για κρυο ντους…

  2. Ο/Η κώστας λέει:

    Ρε Έλικα, χωρίς πλάκα, για σκηνούλα στη Σαμοθράκη το πήγαινες, πώς και σου προέκυψε το σπίτι στη WordPress;

    [Προβοκατόρικο αλλά α) δε θα με παρεξηγήσεις β) καλό θα σου κάνει.]

  3. Ο/Η 2Σx2 λέει:

    Αναλαμβάνω χρέη εισπράκτορα των κοινοχρήστων!
    Εχεμύθεια, διακριτικότητα και βέβαια ούτε cent δε θα κωλοτσεπώσω! 🙂

    Καλό Σαββατοκύριακο!

  4. Ο/Η Sardonian λέει:

    Θέλω σεζ λονγκ στην ταράτσα για να επιδίδομαι σε σφεντονιές με την άνεση μου. Κι όποια ανεβαίνει για να απλώσει σεντόνια να φορά κάτι ελαφρύ παρακαλώ.
    Κλίκα; Διαχειριστής θες να γίνεις; Να γίνω εισπράκτορας; Πε με που μένουν οι χήρες κι οι ζωντοχήρες. Άρχοντα αϊ ντου γουατ αϊ μαστ ντου φορ δις σιτι

  5. Ο/Η Gerasimos λέει:

    ειναι παράξενη αυτή η πόλη..
    καλημέρα

  6. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Θεραπευτής

    Ελεήστε τον αυτόματο (πιλότο)

    @Κώστας

    Ένα αυθαιρετάκι χτίσαμε κι εμείς με τον τίμιο ιδρώτα μας – πώς κάνετε έτσι; Εντάξει, θα απεξαρτηθώ, το υπόσχομαι :-Ρ

    @2Σx2

    Εισπράκτορες και δοσατζήδες. Ιδού τα πρότυπα της νέας γενιάς…

    @Sardonian

    Συνοικιακός εραστής :-ΡΡΡ

    @Γεράσιμος

    Παράξενη και μαγική. Τα αδιέξοδα σοκάκια κρύβουν κινδύνους…

  7. Ο/Η Rodia λέει:

    ..μαύρα σεντόνια με άσπρη σκιά.. 🙂

  8. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Ροδιά

    Μ’ άρεσε αυτό. Κρίμα που δεν το σκέφτηκα πρώτος 🙂

  9. Ο/Η Rodia λέει:

    Γιατί κρίμα; Αν το έγραφες, πώς θα στο χάριζα; 😉

  10. Ο/Η Gerasimos λέει:

    2η φοτο: ισως να σερβιρει τα περιεχομενα της αποχετευσης αλλα βλεπετε ποσο κυριλε φανταζει το πιατακι και τι γκλαμουρια δινει στη φοτο.Παντα ημουν ανθρωπος της ουσιας αλλα τελικα και το περιτυλιγμα παιζει σημαντικο ρολο, τουλαχιστον στην αρχικη προσεγγιση :))
    καλημερα!!

  11. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Ροδιά

    Μερσί μποκού μαντάμ. Αν και μόνο να το δανειστώ ήθελα 🙂

    @industrial daisies

    Ούτε τόσο χαοτική, ούτε τόσο εφιαλτική – ακόμα.

    @Γεράσιμος

    Η φτώχια θέλει καλοπέραση

  12. Ο/Η maya λέει:

    Ένα φοντανάκι για τη Μάγια? Ωραίες φωτό η κυρία Ζαννή, μπράβο μπράβο! Ομορφιές!

  13. Ο/Η nefelikas λέει:

    @maya

    Τσικουλατάκι τζιοκόντα θα σε τρατάρω εσένα καμάρι μου. Και ένα ποτήρι σουμάδα να πάνε κάτω τα φαρμάκια 🙂

  14. Ο/Η maya λέει:

    Ρίξε στο γυαλί σουμάδα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s