Ο κόσμος του Έλικα

Συμπληρώθηκαν εφτά και κάτι μήνες ενεργής συμμετοχής μου στην ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα και αποφάσισα ότι είναι καιρός για να απεξαρτηθώ επιτέλους από το αλκοολίκι της δικτυογραφίας©. Μέχρι να επιστρέψω από τις διακοπές μου εννοείται…

Ξέρω, οι απολογισμοί έχουν κάτι βαρετό συνήθως. Στατιστικές επισκεψιμότητας, αριθμοί δημοσιευμάτων και σχολίων, καθώς και εκ βαθέων εξομολογήσεις που συχνά δεν αφορούν κανέναν άλλον πέρα από τον γράφοντα. Περιαυτολογίες. Αναγκαίο κακό σε τέτοιες περιπτώσεις ίσως. Επειδή όμως δεν πρόκειται να δημοσιεύσω τίποτα καινούργιο μέχρι τις 18 Αυγούστου, θα προσπαθήσω τουλάχιστον να σας αφήσω με κάτι χορταστικό και ενδιαφέρον για να έχετε να διαβάζετε. Τουλάχιστον για όσους έχετε απομείνει μπροστά σε υπολογιστές και δεν ξεροψήνεστε ήδη στις παραλίες.

Πρώτα απ’ όλα, το όνομα. Τα ψευδώνυμα μάλλον. Ξεκίνησα ως Helix Nebulae, σε ένα blog που λεγόταν Yperoptix. Οι περισσότεροι το πρόφεραν «Υπεροπτίξ», θεωρώντας ότι παριστάνω τον Γαλάτη υπερόπτη. Η αλήθεια είναι ότι στο δικό μου μυαλό προφερόταν «Υπερόπτιξ», δηλαδή η αφ’ υψηλού οπτική γωνία με ολίγη από λατινική σοβαροφάνεια. Έτσι εξηγούνται και τα φωτογραφικά καλλιτεχνήματα μου, που προέρχονται από επεξεργασία εικόνων που απομόνωσα από το Google Earth. Μου αρέσει να βλέπω τον κόσμο από ψηλά – στην κυριολεξία όμως. Ίσως γιατί από μία απόσταση και πάνω, ο κόσμος φαντάζει όμορφος. Πράγμα που δεν συμβαίνει πάντα όταν τον βλέπεις από το άχαρο ύψος του ενός μέτρου και ογδονταδύο εκατοστών (πόσο μάλλον από χαμηλότερα). Για να γίνω λίγο πιο κατανοητός, ορίστε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που απεικονίζει καλειδοσκοπικά μία λεπτομέρεια από τον Αμαζόνιο, από ύψος τριάντα περίπου χιλιομέτρων:

4-amazon-1.jpg

Πάμε στο λογότυπο τώρα. Το περιβόητο «μάτι» δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό που έγραφε το παλιό προφίλ μου: «Είμαι μία οφθαλμαπάτη. Είμαι τα πολύχρωμα απομεινάρια της έκρηξης ενός υπερκαινοφανούς αστέρα, a long time ago in a galaxy far, far away…» Ρομαντικό ίσως (και με μία ισχυρή δόση από «Πόλεμο των Άστρων»), ωστόσο πέρα για πέρα αληθινό – τουλάχιστον όσον αφορά την προέλευση της εικόνας.

helix-eye-desktop.jpg

Το Helix Nebulae (ή αλλιώς Νεφέλωμα του Έλικα) είναι ένα πλανητικό νεφέλωμα έκτασης περίπου 2,5 ετών φωτός, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 650 ετών φωτός μακριά μας, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Υδροχόου. Στο διαδίκτυο και αλλού είναι γνωστό ως «το μάτι του Θεού». Αυτό προφανώς κάτι λέει σχετικά με τη μεγαλομανία που μερικές φορές με χαρακτηρίζει. Τι είναι όμως αυτό το νεφέλωμα στην πραγματικότητα; Τίποτα παραπάνω από ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του κύκλου ζωής ενός αστέρα όπως ο ήλιος μας. Γεννιέται, μεγαλώνει, μένει σταθερός για μερικά δισεκατομμύρια χρόνια, και μετά ξεμένει από καύσιμα και αρχίζει να διογκώνεται μέχρι να φτάσει στο σημείο να σκάσει. Η έκρηξη ενός αστέρα είναι τρομακτικής έντασης και παρασέρνει στο διάβα της ολόκληρους κόσμους. Τα αέρια που εκλύονται από το θάνατο του σχηματίζουν κάποιες φορές «κόμπους» που μοιάζουν με κομήτες, κι ας έχουν μέγεθος όσο ένα ολόκληρο ηλιακό σύστημα. Από τα υλικά που διασπείρονται στο αχανές διάστημα κάποια μέρα θα γεννηθούν καινούργια άστρα και καινούργιοι πλανήτες που θα περιστρέφονται σε τροχιά γύρω τους. Δείτε και μια λεπτομέρεια για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ:

helix-nebulae_13.jpg

Και γιατί αυτό και όχι κάτι άλλο λοιπόν; Μάλλον γιατί η αλληγορία που κρύβει ένα κοσμικό συμβάν τέτοιου μεγέθους εκφράζει τη γενικότερη φιλοσοφία μου απέναντι στη ζωή. Δηλαδή, το γεγονός ότι είμαστε μικροί και προσωρινοί μέσα στο σύμπαν, και καλά θα κάνουμε να το σεβόμαστε λίγο περισσότερο απ’ όσο συνηθίζουμε. Όχι γιατί μας βλέπει ο Θεός και θα μας τιμωρήσει, αλλά γιατί πολύ απλά είμαστε αναπόσπαστο μέρος του κόσμου που μας περιβάλλει και άρα οτιδήποτε κάνουμε για να τον βλάψουμε στρέφεται εναντίον του ίδιου μας του εαυτού. Κουβαλάμε καθημερινά μέσα μας τη Δύναμη ενός άπειρου και αιώνιου σύμπαντος, τόσο τη φωτεινή όσο και τη σκοτεινή πλευρά της. Όπως θα έλεγε και ο γερο-Obiwan Kenobi (χωρίς περαιτέρω συστάσεις), τον οποίο είχα υιοθετήσει για avatar για ένα διάστημα…

obiwanjpg.jpg

Για πολλούς και διάφορους λόγους που έχουν αναλυθεί ήδη αλλού, αποφάσισα να εγκαταλείψω το μικρό μου υπεροπτικό νεφέλωμα και να ανοίξω ένα καινούργιο blog. Εδώ. Παράλλαξα το ψευδώνυμο σε «Νεφέλικας» (και όχι «νεφελίκας»), το οποίο δεν είναι παρά ένα χαϊδευτικό του «Helix Nebulae», που μου κόλλησε κάποτε μια φίλη. Κατέληξα σε ένα μάλλον ψυχεδελικό σπειροειδές σύμβολο για να με αντιπροσωπεύει, που θα ήθελε να είναι πολύ περισσότερα από όσα μπορώ ποτέ εγώ να γίνω. Είπαμε, κατά βάθος είμαι ψώνιο (όπως όλοι μας άλλωστε). Τώρα που το ξαναβλέπω σε μεγάλο μέγεθος, σκέφτομαι ότι ίσως πρέπει να το αλλάξω κι αυτό μια μέρα. Ίσως και όχι όμως.

helix-logo_1.jpg

Και τώρα τι; Σας φλόμωσα τόση ώρα με παραμυθάκια, αποφεύγοντας να αναφερθώ στην πραγματική μου ταυτότητα. Ίσως γιατί δεν υπάρχει ταυτότητα πιο πραγματική από αυτήν όσον αφορά το μαγικό κόσμο της Μπλογκολάνδης. Ίσως γιατί προτιμώ να την κρατήσω για τον εαυτό μου και τους ανθρώπους που με αγαπάνε και με ανέχονται. Ίσως γιατί ο προσδιορισμός του ποιός είμαι και τι ρόλο βαράω σ’ αυτό το χαριτωμένο χάος προκύπτει από αυτό που αφήνω πίσω μου και όχι από αυτό που εγώ επιλέγω να προβάλλω προς τα έξω. Σας χρωστάω όμως τουλάχιστον μια φωτογραφία μου. Κανονική, που να απεικονίζει τον άνθρωπο πίσω από τα σύμβολα και τις περσόνες. Ο υπέρμετρος εγωισμός μου δε μου επιτρέπει να σας αποχαιρετίσω για το καλοκαίρι με μία αντιπροσωπευτική απεικόνιση της φάτσας μου. Σας χαρίζω λοιπόν ένα διφορούμενο βλέμμα. Ένα «κοντινό» που λέμε εμείς οι σκηνοθέτες, όπου η σκοτεινή πλευρά παλεύει να καταπιεί τη φωτεινή – όπως ακριβώς συμβαίνει λίγο-πολύ σε όλους μας. Είναι μια αμφίρροπη μάχη και μόνο ο χρόνος μπορεί να αποφανθεί για το ποιά πλευρά τελικά θα υπερισχύσει. Χάρηκα που σας γνώρισα λοιπόν και ανυπομονώ ήδη να σας ξαναδώ. Παλιούς και νέους συνοδοιπόρους. Εις το επανιδείν…

nefelikas-leone.jpg

Α, και μην το ξεχάσω: Οι φίλοι μου με φωνάζουν Έλικα. Σκέτο.

Υ.Γ. Αν θέλετε, περάστε μια βόλτα από το www.oikologio.gr. Πρόκειται για μια ανιδιοτελή και συλλογική προσπάθεια μιας μεγάλης και ετερόκλητης ομάδας ανθρώπων να στήσουμε ένα ανεξάρτητο portal οικολογικού περιεχομένου. Πιστεύω ότι μετά από τις καταστροφικές πυρκαγιές (που δυστυχώς ακόμα συνεχίζονται), αξίζει να δοκιμάσουμε να συσπειρωθούμε μεταξύ μας και να αντιδράσουμε με όποιον τρόπο μπορούμε. Και με ό,τι τίμημα χρειαστεί. Όσο είναι ακόμα καιρός…

Advertisements
This entry was posted in ...και πολλα αλλα, παραμυθακια, υπεροψιες, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

22 Responses to Ο κόσμος του Έλικα

  1. Ο/Η Ηπιόνη λέει:

    Ομολογώ ότι μου έλυσες κάποιες απορίες που είχα.Αντε καλά να παιρνάς και να ξεροψήνεσαι σε όποια παραλία και αν βρίσκεσαι…Καλό καλοκαίρι!!

  2. Ο/Η exitmusician λέει:

    Ωραία αυτό-περιγραφή φίλε μου. Να περάσεις καλά τις διακοπές σου!

    Το Oikologio αυτή τη στιγμή είναι offline 😦

  3. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Ηπιόνη

    Σκοπεύω να μουλιάσω περισσότερο αντί να ξεροψηθώ. Καλό καλοκαίρι και σε σένα 🙂

    @exitmusician

    Σ’ ευχαριστώ φίλε μου. Επίσης. Για το oikologio ελπίζω ότι είναι κάποιο προσωρινό τεχνικό πρόβλημα που θα λυθεί σύντομα.

  4. Ο/Η Eleanna λέει:

    Καλές διακοπές σου εύχομαι Νεφέλικα! Να τις περάσεις όσο καλύτερα γίνεται και με πολλά μπάνια. Κάνε και μιά βουτιά και γιά όσους όπως και εγώ που δεν μας δόθηκε φέτος η ευκαιρία να γευτούμε Ελληνικό καλοκαίρι 🙂

    Στο επανιδείν
    Ελεάννα

  5. Ο/Η elafini λέει:

    καλή ξεκούραση και καλή αντάμωση 😉
    (και το νέο σου avatar είναι ωραίο, δε στο είχα πει)

  6. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Eleanna

    Στην Αγγλία δεν είσαι εσύ; Από βουτιές άλλο τίποτα με τόσες πλημμύρες :-Ρ

    Καλό καλοκαίρι και σε σένα πάντως. Κοίτα να ξεκλέψεις καμιά βδομάδα για να επισκεφτείς κι εσύ λίγο την όμορφη ελληνική φύση – ό,τι απέμεινε από αυτήν τουλάχιστον…

    @Elafini

    Σε ευχαριστώ γλυκιά μου. Να περάσεις καλά όπου κι αν πας – και να φορτίσεις μπαταρίες γιατί έχουμε να σώσουμε πολλά ζώα όταν επιστρέψουμε 😉

    Χαίρομαι πολύ που συναντηθήκαμε και συμπορευτήκαμε όλους αυτούς τους μήνες. Εις το επαναδικτυογραφείν.

  7. Ο/Η Rodia λέει:

    Αυτό το μάτι
    μου θυμίζει κάτι

    ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ 🙂

  8. Ο/Η marado λέει:

    καλές διακοπές έλικα

  9. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Καλές διακοπές αγαπητέ Τζεντάι.

    Πάω και εγώ να λιάσω την διάσημη «ράστα» μου.
    (Αυτή που τρελαίνει τους πάντες μέσα στην επανάστα) 😉

  10. Ο/Η nefelikas λέει:

    Rodia, marado, pølsemannen & όλοι οι υπόλοιποι αναγνώστες (μπλόγκερς και μη),

    ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ 🙂

    Στο μεταξύ, μπορείτε να αφήσετε τα σχόλια σας στον αυτόματο δικτυογράφο. Θα σας απαντήσω στις 17 Αυγούστου που θα επιστρέψω.

    Αν βαριέστε και δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε, περιηγηθείτε με την ησυχία σας στα παλιότερα μου δημοσιεύματα (εδώ και στου Yperoptix)

  11. Ο/Η Ηπι λέει:

    Η Ελευθεροτυπία της Κυριακής (29.06.07) είχε αφιέρωμα στην μπλογκόσφαιρα και συγκεκριμμένα στην οικολογική κίνηση που αναπτύχθηκε μετά την υπόθεση της Αμαλίας. Εχει και αποσπάσματα δικά σου. Αντε διάσημος πάλι!!!!! Επιστρέφω 27 Αυγ. Τα λέμε τότε. Καλό καλοκαίρι σε όλους!

  12. Ο/Η Ηπιόνη λέει:

    Γιατί μου έκοψε το όνομα και το έκανε Ηπι???
    Χρειάζεται επειγόντως διακοπές και ο Η/Υ μου.

  13. Ο/Η coolplatanos λέει:

    Νεφέλικας ως yperoptix ήσουν πράγματι περισσότερο υπερόπτης. Προσωπικά δεν είχα τολμήσει τότε να σχολιάσω στη σελίδα σου νομίζω ή αν το είχα κάνει πρέπει να ήταν μία φορά μόνο. Κάτι ένιωθα να με κρατά σε απόσταση. Τώρα όσο για το σκηνοθετημένο βλέμμα έχω να πω ότι το πραγματικό σου βλέμμα που έτυχε να γνωρίσω είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το φωτογραφικό. Η φωτογραφία μάλλον σε αδικεί. Τη σπείρα μην τη πετάξεις… Ασυνείδητα (ίσως και συνειδητά, δεν ξέρω) «πιάνεις» κάποια μηνύματα των καιρών…

  14. Ο/Η coolplatanos λέει:

    κατά τα άλλα ζηλεύω που είσαι διακοπές…

  15. Ο/Η Simos λέει:

    Μια συμβουλή που είχα διαβάσει κάπου ήταν ότι όταν αποφασίσει κανείς να εγκαταλείψει το blogging πρέπει να το κάνει σιωπηλά. Απλά να απέχει, να μην γράφει.

    Το κείμενο έλεγε ότι ο blogger έπρεπε να αποφύγει διά ροπάλου τις μεγαλοπρεπείς αποχωρήσεις με φανφαρώδη κείμενα γιατί κινδυνεύει να εκτεθεί σε περίπτωση που θελήσει να επιστρέψει.

    Αυτά μου ήρθαν στο μυαλό διαβάζοντας το τελευταίο σου κείμενο και αμέσως μετά το νέο σου blog. Τελικά οι blogoσυμβουλές έχουν καμιά φορά δίκιο.

    Δεν είσαι ο πρώτος βέβαια. Εδώ κοτζάμ doncat…

    Απλά πάντα νόμιζα ότι όποιο γυαλί ραγίζει δεν επανάρχεται. Κι έτσι χάνω την εμπιστοσύνη μου. Και το παιχνίδι τελειώνει.

    Τι σου λέω τώρα ε; Σκέψεις που μου ήρθαν διαβάζοντας το blog σου.

    Καλώς ήρθες πίσω! Καλό καλοκαίρι!

  16. Ο/Η indictos λέει:

    Έλιξ ελπίζω να περνάς καλά. 🙂

  17. Ο/Η Niemandsrose λέει:

    Συγνώμη που θα φανώ αγενής, αλλά δεν είναι κάπως να ανακοινώνεις στις αρχές Ιουνιου ότι εγκαταλείπεις την Μπλογκολάνδη και μέσα σε 10 μέρες να επανέρχεσαι με καινούργιο blog και νέο ψευδώνυμο;
    Και ως Υπεροπτίξ πότε πρόλαβες και έγινες αλκοολικό δικτυογράφος σε 5 μήνες;

  18. Εγώ δεν είχα ιδέα ποιος είσαι. Είδα μία επίσκεψή σου (που δε θυμάμαι πότε την έκανες) και μπήκα σήμερα να δω τι γράφει εκείνος ο αναγνώστης. Αφού λοιπόν έχω να κάνω με το γνωστό νεφελωματιό μάτι ενός υπερόπτη (ελπίζω όχι θεϊκής πανθ’ορώσας θεότητας) θα τοποθετήσω το νέο link στη θέση που κατείχε πριν τον «αποχαιρετισμό στα όπλα».

    CU, λοιπόν, και καλές διακοπές.

  19. Ο/Η industrial daisies λέει:

    Εγώ λοιπόν επειδή το νιώθω -και συγνώμη που δεν ρωτάω- θα σε λέω πάντα Έλικα.

    Λοιπόν, Έλικα, το καλοκαίρι κι εμένα με πιάνουν τάσεις αυτοκριτικής. Μάλλον επειδή πάντα τα καλοκαίρια σκεφτόμουν πως μια χρονιά τελείωσε και μια καινούρια ξεκινά…

    Όσο για το μάτι… Καθρέφτης, κάτοπτρο, πρίσμα, όνειρο. Αυτά είναι ένα κομμάτι του.

    Με το καλό να επιστρέψεις!

  20. Ο/Η nefelikas λέει:

    Με το καλό επέστρεψα λοιπόν. Πέρασα καλά, πολύ καλά για την ακρίβεια. Περισσότερες λεπτομέρειες σε επόμενα posts.

    @Ηπιόνη (& Ήπι)

    Το διάβασα κι εγώ το αφιέρωμα της «Κ.Ε». Νομίζω ότι ήταν από τα σοβαρότερα που έχουν δημοσιευτεί στον ελληνικό τύπο – όχι επειδή παραθέτει την δική μου άποψη φυσικά, αλλά επειδή αποφεύγει τους εύκολους εντυπωσιασμούς και τις ανακρίβειες.

    @coolplatanos

    Δεν περίμενα ποτέ ότι το προηγούμενο blog μου έδινε τέτοια εντύπωση και γενικά δεν θεωρώ ότι έχω κάτι το ιδιαίτερα απόμακρο ή απόκοσμο σαν άνθρωπος. Χαίρομαι πάντως για τα καλά σου λόγια.

    @indictos

    Πέρασα καλά, και λέω να προσπαθήσω να συνεχίσω να περνάω καλά – ακόμα και σε μία πόλη χωρίς οξυγόνο. Ελπίζω να περνάς (πέρασες ή θα περάσεις) κι εσύ καλά.

    @δείμος του πολίτη

    Με ανακάλυψες ξανά, έστω και καθυστερημένα. Καλές διακοπές και σε σένα.

    @industrial daisies

    Αυτό μας έλειπε, να έπρεπε να πάρεις και άδεια για να με αποκαλέσεις Έλικα. Τι σόι φίλη θα ήσουν; Χαίρομαι που πέρασες καλά πάντως. Καλή χρονιά (αφού ουσιαστικά από τώρα κάπου ξεκινάει).

  21. Ο/Η nefelikas λέει:

    @simos & niemandsrose

    Στις 5 Ιουνίου 2007, ξεκίνησα το post μου στο yperoptix.blogspot.com με την εξής φράση:

    «Αυτό είναι το τελευταίο μου δημοσίευμα σ’ αυτό εδώ το blog. Ο «YPEROPTIX» παγώνει και θα παραμείνει ανενεργός.»

    και λίγο παρακάτω, αποχαιρέτισα τους αναγνώστες μου λέγοντας:

    «Ίσως τα ξαναπούμε κάποια άλλη φορά, σε κάποιο άλλο blog, με κάποιο άλλο ψευδώνυμο. Ίσως πάλι και όχι.»

    Κοινώς, δεν είπα ποτέ ότι εγώ (ως πρόσωπο κι όχι ως εικονική περσόνα) σταματάω το blogging (αν και τη στιγμή που το έγραφα ένιωθα ότι θέλω να σταματήσω). Ούτε απέκλεισα το να επανέλθω ξανά με άλλο ψευδώνυμο και ιστοσελίδα (αν και συμφωνώ μαζί σας ότι είναι λίγο «κάπως» το να επανέρχομαι μέσα σε λίγες μόνο μέρες). Δεν είναι δικολαβίστικο αυτό σαν επιχείρημα, αλλά ουσιαστικό. Και δεν έχει καμία σχέση αυτή μου η απόφαση με τα κολπάκια που κάνουν κάποιοι άλλοι «επώνυμοι» για να κρατήσουν την πελατεία τους σε εγρήγορση.

    Σκεφτείτε το λίγο: Μετά την υπόθεση της Αμαλίας, το yperoptix είχε φτάσει να βρίσκεται μέσα στα 40 δημοφιλέστερα ελληνόφωνα blogs (σύμφωνα με το sync τουλάχιστον). Ακόμα και τώρα, δυόμισυ μήνες μετά το κλείσιμο του, παραμένει πολύ ψηλά στις διάφορες λίστες. Το παρόν blog είναι το νούμερο #630 και δε με ενδιαφέρει αν μεθαύριο θα είναι το νούμερο #3.630. Άρα δεν είναι καθόλου το ίδιο με το να πει κάποιος «σταματάω» με τυμπανοκρουσίες και να το αναιρέσει αργότερα ξανασυνεχίζοντας στο ίδιο «μαγαζί» επειδή γλυκάθηκε από την επιτυχία.

    Προτίμησα να φύγω από τα φώτα της δημοσιότητας και αυτό έκανα. Για πολλούς λόγους που έχουν αναλυθεί ήδη αλλού (δείτε παλιότερα posts και σχόλια). Δημοσιοποίησα την ύπαρξη του «Ελεύθερου δικτυογράφου» μόνο σε λίγους φίλους στην αρχή και στην πορεία με ανακάλυψαν και άλλοι. Είμαι καλά εδώ, και δε νιώθω ότι πρέπει να απολογούμαι για τίποτα. Τώρα μάλιστα που πέρασα και 20 ολόκληρες μέρες μακριά από το blog μπορεί και να απεξαρτήθηκα (και 5 βδομάδες μπορεί να είναι αρκετές για να εθιστεί κανείς, πόσο μάλλον 5 μήνες).

    Καλώς σας βρήκα.

  22. Είσαι ωραίος Έλικα(*),
    και περίπου το ίδιο ταμπούρλο βαράμε, ειδικά ως προς το Σύμπαν, τις υπάρξεις και τα σχετικά.

    Ο Όμπι(γ)ουάν Obiwan είναι πράγματι ή Obi-one, όπως νόμιζα ως τώρα;
    Τα περί φωτεινής/σκοτεινής πλευράς τα βλέπω μανιχαϊστικά. Έχω δεί πολλές, μα πάραπολλές δυστυχώς, γκρίζες πλευρές…
    Πολύ εύκολη θα ήταν η ζωή μας, αν μόνο φώς και σκότος υπήρχε. Άμ δέ!
    Παρατήρησα ότι όλες σχεδόν οι εικόνες που ανεβάζεις εχουν σχέση ή ομοιότητα με το μάτι. Υπάρχει εξήγηση;

    Αγάπη – αφοπλισμός – ειρήνη
    Ναπολέων

    (*) αυτό δεν είναι φιλοφρόνηση σαν εκείνες που κατακρεουργείς σε άλλο σου post. Άλλο πράμμα είναι. Να μην μακρυγορήσω τώρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s