Ένα παραμύθι από το μέλλον

-Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια χώρα…
-Τι είναι χώρα μπαμπά;
-Παλιά οι άνθρωποι νόμιζαν ότι η γη τους ανήκει και την χώριζαν σε κομματάκια που τα λέγανε οικόπεδα. Όταν μαζεύονταν πολλά οικόπεδα μαζί φτιάχνανε μια χώρα. Οι άνθρωποι τότε αναγκάζονταν να υποταχτούν σε μία κοινή εξουσία, μιλούσαν την ίδια γλώσσα και συχνά πίστευαν στον ίδιο θεό.
-Τι είναι θεός;
-Πρόκειται για μία βλακώδη παρανόηση που άργησε υπερβολικά πολύ για να λυθεί. Βαριέμαι να σου εξηγήσω. Έχει να κάνει κι αυτό με την εξουσία πάντως.
-Καλά. Και τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι;
-Τίποτα ιδιαίτερο. Κυρίως τσακώνονταν μεταξύ τους και γκρίνιαζαν για την κατάντια τους. Βλέπεις, η χώρα τους είχε σπουδαία ιστορία κάποτε και οι αρχαίοι της κάτοικοι είχαν χτίσει ωραία κτίρια, είχαν κάνει μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις και είχαν αναπτύξει τις τέχνες και τη φιλοσοφία. Είχαν κάνει και πολέμους βέβαια, αλλά τις πιο πολλές φορές για να αμυνθούν. Οι επόμενες γενιές τους θυμόντουσαν με νοσταλγία, γιατί έβλεπαν τα ερείπια από τον λαμπρό πολιτισμό των προγόνων τους και νόμιζαν ότι ήταν κι εκείνοι εξίσου σπουδαίοι – κι ας μην είχαν καταφέρει ποτέ τους κάτι σημαντικό. Μέχρι που ξαφνικά τα ερείπια των αρχαίων άρχισαν να καίγονται – το ίδιο και τα σπίτια, τα δάση και τα χωράφια που βοηθούσαν τους ανθρώπους να επιβιώνουν.
-Ποιός τα έκαιγε;
-Αυτό δεν έχει απαντηθεί ακόμα με ακρίβεια. Μάλλον οι ίδιοι, αν και κάποιοι λένε ότι έφταιγε αρκετά και το κλίμα του πλανήτη, που άλλαζε με σκοπό να ξεφορτωθεί τους ανθρώπους και τις ζημιές που έκαναν όπου πήγαιναν. Τέλος πάντων. Όταν οι άνθρωποι είδαν τη χώρα τους να γίνεται στάχτη λυπήθηκαν πολύ. Και μετά θύμωσαν. Άρχισαν επιτέλους να καταλαβαίνουν ότι οι πολιτικοί – έτσι έλεγαν αυτούς που τους κυβερνούσαν τόσα χρόνια – τους κορόιδευαν και δε νοιάζονταν για το καλό της χώρας, ούτε για τους ανθρώπους που ζούσαν σ’ αυτήν. Νοιάζονταν μόνο για την εξουσία και τα χρήματα που έκλεβαν – κρυφά ή φανερά.
-Σα δε ντρέπονταν…
Σιγά μη ντρέπονταν. Είχαν μάλιστα το θράσος να βγαίνουν σε μπαλκόνια και να φωνάζουν ότι αυτοί είναι οι μόνοι που θέλουν το καλό των ανθρώπων κι όλοι οι υπόλοιποι είναι κακοί. Και από κάτω μαζεύονταν πλήθη που κουνούσαν σημαίες.
-Όλο άγνωστες λέξεις έχει αυτή η ιστορία.
-Οι σημαίες ήταν κάτι χρωματιστά πανιά πάνω σε παλούκια. Υποτίθεται ότι συμβόλιζαν κάτι σημαντικό. Η χώρα της ιστορίας μας είχε μια ριγέ σημαία με έναν σταυρό στην άκρη. Όλοι οι πολιτικοί ισχυρίζονταν ότι αγαπούσαν πολύ τη σημαία της χώρας γιατί αυτό τους έκανε πολύ δημοφιλείς. Μερικοί μάλιστα έλεγαν ότι την αγαπάνε πιο πολύ από τους άλλους. Αρκετοί από τους ανθρώπους τους πίστευαν δυστυχώς.
-Καλά να πάθουν κι αυτοί.
-Μη γίνεσαι κακός. Από παιδιά μάθαιναν να πιστεύουν στα ψέματα που τους έλεγαν οι πολιτικοί. Δεν τους ήταν καθόλου εύκολο να αλλάξουν νοοτροπία από τη μία μέρα στην άλλη.
– Και μετά; Τι έγινε παρακάτω;
-Ευτυχώς οι άνθρωποι είχαν ένα όπλο εναντίον των πολιτικών που τους ταλαιπωρούσαν. Το έλεγαν «εκλογές». Κάθε τέσσερα χρόνια μαζεύονταν όλοι και ρίχνανε μέσα σ’ ένα κουτί ένα χαρτάκι που έγραφε πάνω ποιούς πολιτικούς θέλουν για να τους κυβερνάνε.
-Χαζό μου φαίνεται. Οι άλλοι τους έκλεβαν και τους άφηναν να καούν, κι αυτοί όλο κι όλο που είχαν για να τους αντιμετωπίσουν ήταν ένα χαρτάκι;
-Ναι, αλλά τι χαρτάκι. Όποιος είχε τα περισσότερα χαρτάκια γινόταν αρχηγός και μετά είχε το δικαίωμα να βάζει τους φίλους του να κάνουν ό,τι θέλουν. Εκτός αν…
-Εκτός αν τι;
-Εκτός αν κανένας δε συγκέντρωνε αρκετά χαρτάκια για να βγει αρχηγός. Τότε ή έπρεπε να ξαναγίνουν εκλογές ή έπρεπε να μάθουν οι άνθρωποι να συνεργάζονται μεταξύ τους. Να ακούν ο ένας τη γνώμη του άλλου και να ψάχνουν να βρουν λύσεις από κοινού για να κάνουν τον κόσμο τους καλύτερο.
-Σιγά το δύσκολο. Κι εγώ μπορώ να το κάνω αυτό.
-Τότε όμως δε μπορούσαν. Δεν είχαν καταλάβει ακόμα ότι με το να κοιτάζει ο καθένας το προσωπικό του συμφέρον έβλαπτε το σύνολο. Ή ότι πολλές φορές ακόμα και το καλό του συνόλου μπορεί να είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή του περιβάλλοντος που τους συντηρούσε. Ούτε φαντάζονταν ότι εκείνοι και οι πρόγονοι τους έφταιγαν για το κακό που ήδη είχε αρχίσει να συντελείται γύρω τους.
– Εννοείς όλη αυτή την ιστορία με τις φωτιές, τις πλημμύρες και τις ξηρασίες; Μας το έλεγαν προχθές στο σχολείο αλλά νόμιζα ότι ήταν παραμύθια.
-Καθόλου παραμύθια δεν είναι. Συνέβησαν πράγματι όλα αυτά και από τότε όσοι άνθρωποι κατάφεραν να γλιτώσουν άρχισαν να βάζουν μυαλό και να ξαναχτίζουν τον κόσμο όπως τον ξέρουμε σήμερα. Διάλεξαν άλλους πολιτικούς για να τους βοηθήσουν να βρουν τις κατάλληλες λύσεις για το μέλλον τους και σιγά-σιγά έμαθαν να λειτουργούν χωρίς καθόλου πολιτικούς. Τους πήρε πολύ χρόνο και έκαναν σοβαρά λάθη μέχρι να ανακαλύψουν τον τρόπο που θα μπορούσαν να επιβιώνουν αρμονικά με το περιβάλλον τους και μεταξύ τους. Όπως ζούμε εμείς σήμερα δηλαδή.
-Και οι πολιτικοί; Αυτοί που έκλεβαν και κορόιδευαν τους ανθρώπους εννοώ. Τι απέγιναν;
-Στην αρχή έγιναν έξαλλοι με τους ανθρώπους και απειλούσαν ότι θα συμβούν φρικτά πράγματα επειδή δεν τους εμπιστεύτηκαν τα χαρτάκια που χρειάζονταν για να μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Όταν όμως αποδείχτηκε ότι ο κόσμος κατάφερνε να συνεχίζει να ζει χωρίς αυτούς το ίδιο καλά με πριν κι ακόμα καλύτερα, γρήγορα ξεχάστηκαν.
-Και η χώρα τους;
-Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια ήταν και πάλι ελεύθερη.

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, υπεροψιες, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

3 Responses to Ένα παραμύθι από το μέλλον

  1. Ο/Η nefelikas λέει:

    Εντάξει, πρέπει να περάσουν πρώτα μερικές δεκαετίες (και να ανέβει η στάθμη της θάλασσας μερικά μέτρα) για να πάρουμε χαμπάρι σε πόσο λάθος δρόμο βαδίζουμε. Ίσως να είναι πολύ αργά όμως τότε…

  2. Ο/Η Vicky Mar λέει:

    μικρος πρίγκηπας..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s