Τίμα τον πατέρα σου

leonidas.jpg

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τους τιμημένους προγόνους μας. Για τα απαράδεκτα σχολικά βιβλία που δεν τους παρουσιάζουν όσο ηρωικούς θα έπρεπε. Αυτούς, τους σκληροτράχηλους πολεμιστές που φύλαξαν Θερμοπύλες και Κερκόπορτες, κατέκτησαν την Ασία και πάτησαν την Τριπολιτσά. Τους ατρόμητους εκπροσώπους του γένους μας, που τα κατορθώματα τους μας κάνουν σήμερα περήφανους για το λαμπρό έθνος και τον πολιτισμό μας. Ήταν όμως αυτοί όντως οι πατεράδες μας; Η αληθινή τους εικόνα ανταποκρίνεται άραγε στο παραμύθι που μας αρέσει να πιστεύουμε; Αν κάτσετε να το καλοσκεφτείτε θα δείτε πως μάλλον όχι. Πέρα από ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν ήταν καθόλου έτσι οι πρόγονοι μας. Αυτοί που μας έφεραν στον κόσμο και μας γαλούχησαν δεν ήταν ούτε οι μεγαλέξαντροι ούτε οι υπερήρωες που έχουμε πλάσει με τη φαντασία μας για να κρύβουμε τη δική μας ανεπάρκεια. Κανονικοί άνθρωποι ήταν. Όπως εμείς. Άνθρωποι που φοβούνταν, κρύωναν, πέθαιναν και πονούσαν. Με σάρκα και οστά. Με λάθη και πάθη. Κι αυτό θα έπρεπε να μας κάνει ακόμα πιο περήφανους για όσα κατάφεραν.

Τσοπάνηδες ήταν οι πατεράδες μας στην πραγματικότητα, αμόρφωτοι κολίγες που τσάκιζαν τη μέση τους πάνω από ένα κομμάτι γης για να θρέψουν τη φαμίλια τους, ψαράδες και ναυτικοί που θαλασσοπνίγονταν, εργάτες που γίνονταν φθισικοί στις φάμπρικες και στα ορυχεία. Τσαγκάρηδες, μαραγκοί, χαμάληδες, οικοδόμοι. Κάποιοι έφευγαν στοιβαγμένοι σε βαπόρια για να γίνουν λαντζιέρηδες στα ξένα. Μερικοί έμεναν πίσω και πάλευαν να κρατήσουν ένα μπαρμπέρικο ή ένα ραφτάδικο – πάντα κυνηγημένοι από τους δοσατζήδες. Ενώ άλλοι κατάφερναν να ανοίξουν ένα μπακάλικο κι έπιαναν την καλή πουλώντας αλεύρι και ζάχαρη στη μαύρη αγορά. Όσοι ήξεραν γραφή κι ανάγνωση γίνονταν ταχυδρόμοι και γραφιάδες στο δημόσιο. Ή ακόμα και δάσκαλοι. Και πάντοτε φυσικά υπήρχε χώρος για τους παπάδες, τους κοινοτάρχες, τους χωροφύλακες και τους κάθε λογής νταβατζήδες του χωριού. Για τους προύχοντες και τους αυλοκόλακες τους. Που ήταν και παραμένουν ελάχιστοι.

Αυτοί ήταν οι πρόγονοι μας. Αυτοί μας μεγαλώσανε και μας σπουδάσανε. Ξυπόλητοι και περήφανοι μεροκαματιάρηδες που γίνανε μικροαστοί, σκλαβωμένοι άνθρωποι που ονειρεύονταν να έχουν τα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον από τους ίδιους. Πολλοί πέθαναν από κακουχίες, πολέμους, εξορίες, πείνα, αρρώστιες. Οι γυναίκες τους χήρεψαν νωρίς και βρέθηκαν να μεγαλώνουν κουτσούβελα μόνες τους, ζυμώνοντας ψωμιά και μαντάροντας κάλτσες για να επιβιώσουν. Ή πλένοντας σκάλες στα σπίτια των εκάστοτε κατακτητών. Άλλες κλείστηκαν δούλες σε μοναστήρια για να μην επιβαρύνουν τ’ αδέλφια τους με ένα παραπάνω στόμα για τάισμα. Κάποιες δεν άντεξαν και προτίμησαν να πουλήσουν το κορμί και την υπόληψη τους για να έχουν αυτές και τα παιδιά τους λίγα ξύλα για τη σόμπα. Κι εμείς τολμάμε να τις λέμε πουτάνες…

Γι’ αυτό μισούμε τους μετανάστες. Η παρουσία τους μας θυμίζει κάτι για το οποίο ντρεπόμαστε. Τους πατεράδες και τις μανάδες μας. Τους πραγματικούς, όχι αυτούς που γράφουν τα παραμύθια με τα οποία μεγαλώσαμε. Τους ατιμασμένους από εμάς τους ίδιους προγόνους μας, που παρά τα όποια ελαττώματά τους άξιζαν πολύ περισσότερο από ένα σωρό στρατόκαυλους χαραμοφάηδες που καπηλεύονταν σημαίες και ιερά σύμβολα, ονομάζοντας το πλιάτσικο και το βιασμό ανδραγαθήματα. Μόνο που εμείς είμαστε αρκετά αλαζόνες ώστε να προτιμούμε να θυμόμαστε αυτούς και τα αφεντικά τους. Τους θρασύδειλους μισθοφόρους και τους μεγαλομανείς στρατηλάτες. Τους πανάξιους φονιάδες γυναικόπαιδων. Τους ονομάζουμε ήρωες και τους στήνουμε αγάλματα, εξυψώνοντας τους πάνω από τους χιλιάδες ανώνυμους κουρελήδες που έγιναν κρέας για τα κανόνια προκειμένου να υπερασπιστούν τη γη, την ελευθερία και την πίστη τους. Τους αληθινούς ήρωες, που κανείς ποτέ δεν τους έστησε ανδριάντες ούτε ονόμασε πλατείες προς τιμήν τους. Τους πατεράδες μας. Αλλά θα μου πεις, τέτοια κακομαθημένα κι αχάριστα κωλόπαιδα που είμαστε, τι άλλο θα περίμενε κανείς να κάνουμε;

Κάψτε λοιπόν τα βιβλία. Καταργήστε τα και ξαναγράψτε την ιστορία όπως νομίζετε ότι σας βολεύει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάποια μέρα τα παιδιά σας θα έρθουν και θα σας ζητήσουν τα ρέστα. «Γιατί μπαμπά εσύ δεν είσαι ήρωας;», «Γιατί δεν ύψωσες το ανάστημά σου όταν χρειάστηκε;», «Γιατί άφησες τη φωτιά να μπει στην Αρχαία Ολυμπία και είχες μετά το θράσος να μου μιλάς για πατρίδα και εθνική υπερηφάνεια;», «Γιατί η μοναδική φορά που κράτησες την ελληνική σημαία ήταν σε προεκλογικές συγκεντρώσεις και πανηγυρισμούς για ποδοσφαιρικούς αγώνες;» Αναρωτιέμαι αν θα βρείτε κάτι πειστικό για να τους απαντήσετε…

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, υπεροψιες, ψυχοτραυματικα. Bookmark the permalink.

22 Responses to Τίμα τον πατέρα σου

  1. Ο/Η someone λέει:

    Πόσο συμφωνώ με αυτά που γράφεις.! Αυτός, πιστεύω είναι και ο λόγος αυτής της «μαλθακότητας» του Έλληνα.
    Μας χρωστάνε όλοι, και καλά, επειδή δώσαμε πολιτισμό, επειδή είμαστε σπουδαίο έθνος,
    επειδή γ… και δείραμε.
    Και όπως είναι φυσικό όταν εσύ έχεις δώσει και κάνει τα πάντα, τότε όλοι οι άλλοι σου χρωστάνε. Οι πολιτικοί το κάνουν με τον τρόπο που κυβερνούν, οι «κοσμικοί» βγάζουν αυτόν τους τον Εγωισμό στις σχέσεις τους, στη δουλειά τους, στα παιδιά τους.
    Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε ότι δεν είμαστε οι εκλεκτοί του Θεού και ότι κανείς δε μας χρωστάει τόσο το καλύτερο για εμάς και την εξελικτική μας πορεία.

  2. Ο/Η ange-ta λέει:

    Νεφελίκα, ωραία είναι αυτά που λες, αλλά λάθος είναι.
    Καλοί οι πατεράδες μας και οι μανάδες μας, αλλά η ιστορία δεν πάει μπρόστά μόνο με τους καθημερινούς, μέτριους και πολύ γλυκούς ανθρώπους. Και κάθε λαός, μα κάθε λαός χρειάζεται ήρωες, όχι κακομοίρηδες. Και αυτοί οι ήρωες είναι οι γέφυρες που οι καθημερινοί πατάνε για να πανε στο αύριο, σε ένα καλλίτερο αύριο που τόσο έχουμε ανάγκη να ονειρευόμαστε.
    Οχι Νεφελίκα, δεν είναι αυτή η αντιμετώπιση ενός οικολόγου!!!!
    Αυτοί οι καθημερινοί χωρίς οράματα ανθρωποι, συνήθως ακούσια μεν αλλά δυστυχώς, είναι οι φορείς της αντίδρασης.
    Οχι Νεφελίκα, χωρίς οράματα, χωρίς πίστη στο παρελθόν, σε ένα ηρωϊκό παρελθόν είμαστε ενα λαός χαμένος.
    Και ένας λαός χαμένος, είναι ικανός μόνο για το κακό.

  3. Ο/Η zaphod λέει:

    Μονόπλευρο ίσως,
    κατεδαφιστικό σίγουρα,
    αφοριστικό σαφέστατα….

    …μου αρέσει!!

    Όποιος κοιτάζει το παρελθον σαν παραμυθάκι το κάνει γιατί είτε δεν έχει παρον, είτε δεν έχει μυαλό, είτε και τα δύο.

  4. Ο/Η Κώστας λέει:

    Ρητορικά αποτελεσματικό, αναλυτικά μονόπλευρο.
    Το κείμενο το γούσταρα πολύ, πάντως.

    [Και η πρώτη πρόταση δεν αποκλείει καθόλου τη δεύτερη]

  5. Ο/Η κάγγελος λέει:

    Χρειαζόμαστε το ψέμα όπως ο ναρκομανής τη δόση του. Πώς να αντέξουμε χωρίς το παυσίλυπό μας; Πως θα κοιμηθεί το βράδυ ο παππούς μου όταν δε θα έχει τη συνείδηση του ήσυχη, πως οι πρόγονοί του κάναν κάτι σπουδαίο και ως εκ τούτου αυτός είναι ο κληρονόμος και φορέας αυτής της παράδοσης; Πώς θα στείλεις τον νέο αγόγγυστα για δουλειά, όταν του λες ότι η μάνα του ήταν πουτάνα στη Τρούμπα; Θα επαναστατήσει για να αποκαταστήσει τη φήμη της… Και θα σε στείλει χωρίς πολλές διαδικασίες.
    Πώς θα περάσει η μέρα χωρίς ένα ψεύτικο τραγούδι;
    Πώς θα στείλεις τους φάνταρους στον πόλεμο χωρίς τσιγάρα και Θρησκεία;
    Όχι κύριε! Δε μπορείς να καταστρέψεις το μόνο που έχει αυτοί οι κακομοίρηδες, τη ψωροϋπερηφάνειά τους. Τους τα έχουν πάρει όλα, τώρα θες και εσύ να μη τους αφήσεις τίποτα; Νομίζεις έτσι εύκολα φτιάχνονται τα οράματα; Έτσι εύκολα πλάθεται το νεοελληνοαμερικάνικο όνειρο με την κουτοπόνηρη μεταναστευτική πολιτική της χώρας μας; Έτσι εύκολα πλάθεται το παραμύθι της αειφόρου ανάπτυξης; (το ακούσαμε και αυτό πρόσφατα από χείλη έλληνα πολιτικού). Από τη μια θα καταστρέφουμε και από την άλλη θα φτιάχνουμε (Ιόνιες οδούς ας πούμε)…… Το πρόβλημα είναι πως οι σύγχρονοι παραμυθάδες είναι πολύ τεμπέληδες και ξεπατικώνουν τις ιστορίες του παρελθόντος (όπως θέλουν αυτοί βέβαια), (ή στη καλύτερη περίπτωση γίνονται εισαγωγές από την αλλοδαπή) και δεν έχουν ΚΑΜΙΑ έμπνευση για ένα καινούριο, για ένα πρωτότυπο που θα πάει τον κόσμο μπροστά… Ας είναι καλά η τι-βι που μας αποβλακώνει και το ίντερνετ που μας δίνει το (άλλο) παραμύθι της επικοινωνίας… Βαριούνται αυτοί και μας κάνουν να βαριόμαστε και εμείς… Αλλά να ξέρετε… Το γάρ πολύ της θλίψης γεννά παραφροσύνη. Κάποια στιγμή βαριέσαι να βαριέσαι…

  6. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Δυστυχώς για αυτούς το παρελθόν δεν αλλάζει και οι ηττημένοι στην Ιστορία πάντα αντεπιτίθενται και τελικά νικούν. Βλεπεις, η Ιστορία είναι εκδικητική. Όποιος χάνει στη μάχη και στην ζωή, κερδίζει μνήμες στην Ιστορία.

  7. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Aν μου την έλεγε το μούλικο, γιατί όταν καιγόταν η Ολυμπία, εγώ έτρωγα πίτσες, έβλεπα Εισαγγελάτο και ούρλιαζα «Που είναι το κράτος», θα του έλεγα να διαβάσει κάνα βιβλίο του Λιακό για το πώς εμείς μια μικρή ηρωικη φυλή από τον Σέιριο κυριαρχουσαμε στον γαλαξία της Ανδρομέδας πριν 30.000 χρόνια να ξεστραβωθεί.

    Επίσης για το γεγονός ότι οι πατεράδες μας ήταν κατά κανόνα όπως τους περιγράφεις και όχι κυρίαρχοι του σύμπαντος, θα του έλεγα ότι φταίνε οι Οβριοί, οι μετανάστες και οι κομμονουστές εκτός από την Λιάνα Κανέλλη που είναι ορθόδοξη και αγαπάει την Παναγιά όσο και ο ΕΛ-ληνάρας τραγουδιάρης νομαρχάρης Πανίκας. (Η σειρά αναφοράς είναι ανάλογη του μεριδίου ευθύνης).

    Μετά θα πάω στον Πολύδωρα για να κλείσω θέση για το μούλικο στην Αγροφυλακή, σόρρυ Eco – Police.

  8. Ο/Η doctor λέει:

    «Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες» (Μπέρτολτ Μπρεχτ).

    Γιατί να νιώθω υπερηφάνεια για τη γενναιότητα του Λεωνίδα και όχι ντροπή για την προδοσία του Εφιάλτη;

    Γιατί να είμαι υπερήφανος για τις καλές πράξεις του πατέρα μου (εκείνος τις έκανε, όχι εγώ) ή να νιώθω ντροπή για τα ατοπήματά του (πάλι εκείνος τα διέπραξε, όχι εγώ);

    Περισσότερα, επί του θέματος:

    http://dimitrisdoctor.blogspot.com/2007/02/blog-post.html

    doctor

  9. Ο/Η doctor λέει:

    Ξέχασα να γράψω φίλε nefelikas, ότι το ποστ που έγραψες είναι καταπληκτικό…

    Κάρολε παιδί μου λίγα για την Κανέλη, γιατί θα σου στείλει από τη μια γωνιά τους χριστιανοταλιμπάν και μόλις πας να τους ξεφύγεις, θα σου την πέσουν οι Κνίτες!

    Σταυροδρέπανο μπορείς να φτιάξεις;

    doctor

  10. Ο/Η nefelikas λέει:

    Πρώτα απ’ όλα, ζητώ συγγνώμη για τις καθυστερημένες απαντήσεις. Τεχνικά προβλήματα.

    @someone
    Ακόμα κι αν υπάρχει Θεός (όπως τον εννοούν όσοι πιστεύουν), πάλι θα πρέπει να αποδείξουμε με τις πράξεις μας ότι αξίζουμε να θεωρούμαστε εκλεκτοί του. Δεν υπάρχει κληρονομικό δικαίωμα σ’ αυτά τα πράγματα. Επίσης, ακόμα κι αν όντως ο υπόλοιπος κόσμος μας χρωστάει (οτιδήποτε νομίζουμε ότι μας χρωστάει), πάλι θα πρέπει να αποδείξουμε ότι έχουμε τα κότσια να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε τα χρωστούμενα. Κανείς δεν πρόκειται να μας τα κάνει δώρο στα καλά καθούμενα.

    Προφανώς βέβαια, ούτε εκλεκτοί είμαστε ούτε κανείς χρωστάει σε εμάς αυτά που του δάνεισαν οι πρόγονοι μας.

    @ange-ta
    Καλοί και χρήσιμοι οι ήρωες, αλλά πρέπει να ανανεώνεται πού και πού το στοκ. Φυσικά δεν είμαι υπέρ της σοβιετικού τύπου άποψης ότι πρέπει να εξυψώσουμε το μέσο εργάτη και αγρότη σε ήρωα για να αντικαταστήσουμε τους βασιλιάδες και τους αυτοκράτορες. Πάλι στο ίδιο σημείο καταλήγουμε έτσι. Όμως, εφόσον ντε και καλά θέλουμε να πιστεύουμε σε ήρωες, ας προσπαθήσουμε να γίνουμε οι ίδιοι. Ας δοκιμάσουμε να κοιτάξουμε στα μάτια τους Λεωνίδες και τους Παλαιολόγους, χωρίς κόμπλεξ. Κι όχι να κρυβόμαστε κάτω από τις χλαμύδες τους…

    @Zaphod & Κώστας
    Αυτό μας έλειπε να σας έγραφα νηφάλια και αντικειμενική ανάλυση. Για ποιόν με περάσατε κύριοι; Αγκιτάτορας ήμουν και θα παραμείνω, αυτή είναι η δουλειά μου. Να τσιγκλάω και να προκαλώ αντιδράσεις… Χαίρομαι που σας διασκέδασα πάντως :-Ρ

  11. Ο/Η nefelikas λέει:

    @κάγγελος
    Κανείς δεν μας απαγορεύει να φτιάξουμε τα παραμύθια που εμείς θέλουμε να πιστέψουμε. Αν και τα παραμύθια είναι για να νανουρίζουν. Στον ξύπνιο χρειάζεσαι άλλο τύπου προσέγγιση της Ιστορίας. Αναλυτική, ειλικρινή, κριτική. Και παρακινητική ώστε να δράσεις και να γράψεις κι εσύ το δικό σου κεφάλαιο – όχι να επαναπαύεσαι στα κατορθώματα άλλων.

    @δείμος του πολίτη
    Όσο πιο ηρωικούς πλάθουμε τους προγόνους μας, τόσο πιο ξεφτίλες φαινόμαστε εμείς οι ίδιοι. Άρα, τόσο πιο λίγους και ανίκανους ηγέτες επιλέγουμε να μας κυβερνούν. Έχουμε καταλήξει ένα έθνος γερόντων που αναμασάνε ιστορίες από τα νειάτα τους αντί να ξεκουνήσουν και να γράψουν τις δικές τους. Ώρες-ώρες ζηλεύω τους Αμερικάνους και τους Αυστραλούς. Έχει πολύ άδειο χώρο ο σκληρός δίσκος της ιστορίας τους…

    @pølsemannen
    Φαντάσου να έχει δίκιο ο Λιακόπουλος και οι πρόγονοι μας να ήταν όντως θεοί που ήρθαν από το Σείριο και έφεραν τα φώτα του πολιτισμού σε μια χούφτα πιθήκους. Φουσκώνεις σαν το παγώνι και μετά βγαίνεις έξω και κοιτάς γύρω σου. Πόσο τραγικά ανεπαρκείς και παρηκμασμένοι είμαστε σε σχέση με αυτούς; Πώς καταφέραμε να χάσουμε όλο αυτό το πλεονέκτημα από τα χέρια μας; Κι αντί να κάτσουμε να κάνουμες αυτοκριτική για τα λάθη μας, προτιμάμε να ζούμε μέσα σ’ ένα ψέμα.

    @doctor
    Ακριβώς αυτό. Δεν έχω κανένα δικαίωμα να σε κρίνω με βάση το ποιός υπήρξε ο παππούς σου – είτε ήταν ήρωας είτε προδότης. Εσύ τι έκανες; Εκεί είναι το θέμα. Και φυσικά, τι σκοπεύεις να κάνεις για να σε θυμούνται γι’ αυτό που ήσουν και όχι γι’ αυτό που κληρονόμησες;

  12. Ο/Η Eleanna λέει:

    Και εγώ θα έλεγα πως συμφωνώ Νεφέλικα. Αυτός που ζεί με το παρελθόν δεν έχει μέλλον γιατί αγνοεί το παρόν. Δεν διαφωνώ οτί έχουμε πλούσια ιστορία την οποία θαυμάζω αλλά μόνο ως παρατηρητής. Στο διάστημα μιας ζωής κρίνεσαι από τις πράξεις σου, και όχι από τι κάνανε κάποιοι άλλοι χιλιάδες και εκατοντάδες χρόνια πριν. Είναι σαν να ζεις σε ένα απίστευτο παλάτι/κάστρο, απίστευτης αρχιτεκτονικής, το οποιό χτίστηκε 1000 χρόνια πριν, και ο τελευταίος ιδιοκτήτης να το έχεις κάνει σαν στάβλο, παραμελημένο και βρώμικο. Φυσικά κάποια σημάδια παλιών μεγαλείων φαίνονται, αλλά το γενικό συναίσθημα κατα τη γνώμη μου είναι ντροπή και ανικανότητα για αυτόν τον ιδιοκτήτη.
    Ίσως σε γενικές γραμμές, τον Νεοέλληνα να τον ζημιώνει η ιστορία του παρά να τον εξυψώνει στα μάτια των άλλων. Και να ο φαύλος κύκλος, οι Έλληνες μην καταλαβαίνοντας τι φταίει, να επικεντρώνοντε στην ιστορία και να προσπαθούν αφελέστατα και ηλίθια (είναι σκληρή λέξη για μερικούς), να αποδείξουμε στον υπόλοιπο κόσμο οτί αξίζουμε το παρελθόν μας, με πρωτιά στη Eurovision, ή χρυσά μετάλλια σε σπορ. Η φράση ότι όταν εμείς είχαμε Παρθενώνα, οι άλλοι μένανε στα δέντρα, δεν μου λέει τίποτα απολύτως. Το αντίθετο μάλιστα. Μαγκιά εκείνου που έμενε στο δέντρο, και σήμερα έχει βιωτικό επίπεδο πενταπλάσια ψηλότερο από τους Έλληνες, πχ. οι Σουηδοί. Πρέπει να επισυγκεντρωθούμε στο παρόν, και με στυγνή ειλικρίνεια να δούμε την εθνική μας ταυτότητα, εκείνη του κουτοπόνηρου αρχοντοχωριάτη. Αν μας αρέσει, τουλάχιστον, θα μπορούμε να πούμε μέχρι εκεί φτάσαμε, αυτό είμαστε και όπου αρέσουμε, και ας μην γκρινιάζουμε. Αν δεν μας αρέσει, πάλι θα έχουμε τη γνώση να αλλάξουμε.
    Σε γενικές γραμμές είμαστε ιδιαίτερα εθνοκεντρικός λαός, παρέα με τους Αμερικάνους και τους Εβραίους, βαθιά θρησκευόμενοι και με την άποψη οτί είμαστε ο εκλεκτός λαός. Ίσως από εκεί πηγάζει και η αντιπάθεια προς τους Αμερικάνους και τους Εβραίους. Μας κοντράρουν στο θέμα του εκλεκτού λαού. Αυτό το εθνοκεντρικό γνώρισμα είναι απόρεια της προσπάθεια ένωσης διαφορετικών ανθρώπινων ομάδων να δημιουργήσουν ένα έθνος. Δες τους Αμερικάνους. Απίστευτα πατριώτες, από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου, ένα συνοθέλεμα λαών, κι όμως πάνω από όλα Αμερικάνοι. Ήταν απαραίτητη μια δυνατή ταυτότητα, για να σμίξει όλους αυτούς τους ανθρώπους μαζί. Οι Έβραιοι απο την άλλη μεριά, είχαν ανάγκη μιας δυνατής ταυτότητας γιατί είταν διασκορπισμένοι σ’όλο το κόσμο. Οι Έλληνες ποτέ δεν έγιναν έθνος λόγω μιας φυσικής ωρίμανσης της εθνικής ταυτότητας τους. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πόλεις-κράτη, δεν είταν έθνος Ελλήνων, υπήρχε μιά χαλαρή ταυτότητα και μόνο. Από την κυριαρχία των Ρωμαίων και μετά, και μέχρι την γέννηση του σύνχρονου Ελληνικού κράτους μείναμε στάσιμοι. Λόγω της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού μετέπειτα, ο διανοούμενος Ευρωπαϊκός κόσμος πορώθηκε με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, και επέδρασαν καταλυτικά στο να δημιουργηθεί ένα καινούριο Ελληνικό κράτος, με την ελπίδα οτί ανέστησαν το αρχαίο Ελληνικό ιδεώδες. Το πρόβλημα τους είταν οτι οι Έλληνες που ζούσαν στην Ελλάδα, δεν ζουσαν έχοντας στο μυαλό τους την αρχαία Ελλάδα. Και έτσι προσπαθησαν να μας δημιουργήσουν εθνική ταυτότητα με το να μας πείσουν οτί είμαστε οι κληρονόμοι μιας θαυμαστής ιστορίας. Δεν είναι τυχαιό οτί όταν ήρθε ο Όθωνας στην Αθήνα, βρήκε τους ντόπιους Αθηναίους να ζουν την ζωή τους γύρω από την Ακρόπολη χωρίς να ξέρουν ακριβώς ποιά είταν η ιστορία της ή ποιοί την έχτισαν. Οπότε, οργάνωσε μια μεγάλη τελετή, στην Ακρόπολη, στην οποία κάλεσε τους Αθηναίους όλους να παρεβρεθούν. Κατα την διάρκεια της τελετής, με μία συμβολική κίνηση, ο βασιλιάς των Ελλήνων, ο Γερμανός Όθωνας, ανέβηκε στην Ακρόπολη, μπροστά στο κόσμο, και στεκόμενος ανάμεσα στις κολώνες, έκανε το χέρι γροθιά και χτύπησε μια κολώνα τρείς φορές. Αυτή είταν η επίσημη στιγμή της γέννησης του Νεοελληνικού κράτους και η ένωση των ταλαίπωρων και μπερδεμένων Νεοελλήνων με την αρχαία ιστορία της Ελλάδας. Και η απόδειξη πως δεν νιώθαμε Έλληνες και δεν νιώθαμε έθνος, είναι οτί μετά από τόσους κατακτητές, ελεύθεροι για πρώτη φορά, δεχτήκαμε Γερμανό βασιλιά. Το οτί πιάσαμε το λόττο της ιστορίας, δεν σημαίνει πως αλλάξαμε σε μία νύχτα. Απλά μας κοτσάρανε μια φοβερή κληρονομιά (και αλοίμονο θα είμασταν βλάκες να μην τη δεχτούμε τότε, ποιός θα την αρνιόταν άλλωστε), αλλά απλά μείναμε οι χωριάτες καλυμμένοι με αυτοκρατορικούς μανδύες….

  13. Ο/Η Eleanna λέει:

    ΥΣ. Συγγνώμη και για το σεντόνι, παρασύρθηκα 😉

  14. Ο/Η ange-ta λέει:

    @ Nefelika
    «Καλοί και χρήσιμοι οι ήρωες, αλλά πρέπει να ανανεώνεται πού και πού το στοκ»
    Δεν μπορώ να κατανοήσω για ποιό στόκ ηρώων μιλάς.
    Και μόνο που τους κάνεις εμπόρευμα είναι λάθος. Εγώ δεν μίλησα για κανένα, όχι πως δεν θα μπορούσα. Απλώς σου είπα, ότι οι καθημερινοί άνθρωποι που θαυμάζεις είναι οι φορείς της αντίδρασης, της στασιμότητας, και της μιζέριας.
    Είναι αυτοί που κάθονται μπροστα στο γυαλί για να θαυμάσουν την Πανίνα και να ακούσουν γιουροβίζιον.
    Και για να γίνω και λίγο πιο σκληρή, είναι αυτοί που πρώτοι θα χειροκροτήσουν ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ την οποιαδήποτε εξουσία! Από όπου και αν αυτή προέρχεται.
    Για να καταλάβεις πόσο δίκιο έχω διάβασε με προσοχή το κείμενο που ενέπνευσες στην eleanna.
    Θαυμάζει την τεχνολογική ανάπτυξη, το υψηλό βιοτικό επίπεδο των Αμερικανών!!
    Θαυμάζει αυτήν την ελίτ που καίει τον πλανήτη!

    Όταν δεν έχεις παρελθόν, δεν έχεις ρίζες, κάνεις ακριβώς αυτά που έκαναν οι άποικοι στην χώρα των ινδιάνων. Το ποστ το δικό μου είναι το ακριβώς αντίθετο του δικού σου, ενώ δεν θα έπρεπε.

    @ αγαπητή ελεαννα,
    Το θέμα δεν είναι να ζήσεις στο παρελθόν, αλλά να κατανοήσεις το παρελθόν για να καταλάβεις από που έρχεσαι και γιατί είσαι αυτό που είσαι.
    Βέβαια στη χύμα εποχή που ζούμε, κανείς δεν θέλει να διαφέρει, Αρέσκεται να είναι η άχρωμη και άοσμη μάζα των καθημερινών ηλίθιων που μας περιβάλλουν.
    Ρεσουμε: Από ιδεώδη και ιδανικά σκίζουμε!!!! Εύγε μας.

  15. Ο/Η Eleanna λέει:

    @ange-ta

    Πιστεύω οτί παρεξήγησες το post μου. Και εγώ πιστεύω οτί ο Έλληνας έχει ιστορία και παραέχει μάλιστα. Το πρόβλημα όμως είναι οτί είναι μπερδεμενος με την ιστορία του. Δυστυχώς λόγω συνθηκών δεν ανακαλύψαμε μόνοι μας την ιστορία μας, μας την δείξανε άλλοι, με αποτέλεσμα να μην την κάνουμε αληθινά δικιά μας. Ο Έλληνας βλέπει την ιστορία του όπως ένας φιλλέληνας τουρίστας, δηλαδη γεμάτος θαυμασμό, και συγκίνηση και μετά θα γυρίσει στο σπίτι του στη δικιά του κουλτούρα. Μόνο αν κοιτάξουμε πίσω στην ιστορία με κριτικό μάτι και δούμε την πορεία μας, όπως ένας 50άρης που σταματά και σκέφτεται πίσω τη ζωή του, και κρίνει την προοδό του/ιστορία του για να καταλάβει που έφτασε, έτσι πρέπει να κάνουμε και μεις. Και όταν καταλάβουμε πως φτάσαμε εδώ από το καιρό του Περικλή και του Σωκράτη, ίσως πάρουμε θάρρος και να αλλάξουμε.
    Τα τελευταία χρόνια στη ζωή μου αναρωτήθηκα ξαφνικά που είναι η ιστορία της Ελλάδας επί Ρωμαϊκής κατοχής, επί Βυζαντινής κατοχής, και επί Τουρκοκρατορίας. Ίσως να μην θυμάμαι καλά και ίσως το μάθημα της ιστορίας στα σχολεία να έχει αλλάξει, άλλα μέχρι και το ’88 που πήγαινα σχολείο, όλα αρχίσανε με τον αρχαίο μας πολιτισμό και τελείωσανε με την Ελληνική Επανάσταση και τη μετέπειτα ιστορία του Ελληνικού κράτους. Για αυτο λέω πως δεν περάσαμε μια φυσική ωρίμανση της εθνικής μας ταυτότητας.

    Όσο για τους Αμερικάνους, εκεί κατάλαβα πως με παρεξήγησες απόλυτα γιατί ακριβώς το αντίθετο από να τους θαυμάζω κάνω 🙂 Ανάφερα τους Αμερικάνους ως ένα άλλο παράδειγμα εθνοκεντρικού λαού, ο οποίος είχε ανάγκη από μια δυνατή ταυτότητα για να ενωθούν. Δεν είπα οτί τους θαυμάζω για αυτό. Εκείνους που ανέφερα οτί έχουν 5πλάσιο βιωτικό επίπεδο έναντι των Ελλήνων, είπα οι Σουδοί, οι οποίοι ζούσαν στις σπηλίες όταν εμείς χτίζαμε τον Παρθενώνα, όπως περηφανεύοντε μερικοί.

  16. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Eleanna
    Το περιστατικό με τον Όθωνα δεν το γνώριζα, αν και είναι χαρακτηριστικό. Όπως χαρακτηριστικό είναι και το ότι οι περιβόητοι πατεράδες μας (οι αληθινοί και άμεσοι πρόγονοι μας – όχι τα φαντάσματα των αρχαίων) δεν είχαν ιδέα τι σήμαιναν αυτές οι πέτρες που βρίσκονταν σκορπισμένες στα χωράφια τους. Έπαιρναν σπόνδυλους από κολώνες ναών και τους μετέτρεπαν σε ακρογωνιαίους λίθους ή σε κονίαμα για να χτίσουν ντουβάρια. Ακόμα και σήμερα, αν πας στην επαρχία θα ακούσεις τους ντόπιους να γκρινιάζουν για κάποιο έργο ή κάποια οικοδομή που σταμάτησε από τους αρχαιολόγους. Όχι ότι δεν έχουν το δίκιο τους οι άνθρωποι. Να χτίσουν θέλουν, να προοδεύσουν, να συνεχίσουν τη ζωή τους πάνω στα ερείπια ενός παρελθόντος που ξορκίζουν με κακόγουστους ανδριάντες και σοβαροφανείς παρελάσεις. Έτσι τους έμαθαν.

    @Ange-ta
    Προφανώς αστειεύομαι όταν μιλάω για στοκ ηρώων. Αν και υπάρχουν πολλοί άλλοι που τους εμπορεύονται, ακόμα και για να εκλεγούν βουλευτές. Το παράδοξο όμως είναι ότι αυτοί που δε γνώριζαν τίποτα για τους αρχαίους και την ιστορία τους (πέρα από τη διαστρεβλωμένη προφορική παράδοση των τοπικών παραμυθάδων) υπήρξαν πιο έντιμοι και άξιοι θαυμασμού από τους απογόνους τους, που βαυκαλίζονται με δανεικά μεγαλεία μπροστά στην τηλεόραση. Καλύτερα να λεηλατείς ένα ναό από άγνοια για να χτίσεις το σπίτι σου, παρά να τον υποκαθιστάς με φτηνιάρικες γύψινες απομιμήσεις που διακοσμούν το σαλόνι σου. Καλύτερα να είσαι ένας λαός χωρίς καθόλου ιστορία (με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται), παρά να είσαι ένας λαός με πλαστή ιστορία – ιδίως όταν αυτή διογκώνεται σε τέτοιο βαθμό που σε καταπίνει.

    Καθόλου δεν θαυμάζω τους σημερινούς νεοέλληνες (που όντως στην πλειοψηφία τους είναι φορείς αντίδρασης, συντήρησης και μιζέριας). Εκτιμώ όμως το γεγονός ότι οι νερουλάδες και οι κεντήστρες που μας ανέθρεψαν (ή έστω ανέθρεψαν τους γονείς και τους παππούδες μας) είχαν περισσότερη σχέση με ένα παρελθόν που δε γνώριζαν από όση έχουμε εμείς που το θεοποιούμε.

  17. Ο/Η ange-ta λέει:

    αγαπητή Ελεάνα,
    δεν σε παρεξήγησα καθόλου, απλώς σου είπα με περισσότερη αυστηρότητα από όσο έπρεπε, ότι κάνεις ιστορικό λάθος, όταν νομίζεις, ότι οι έλληνες δεν ήξεραν την ιστορία τους! Οι σημερινοί πολιτικοί και υπηρέτες την παγκόσμιας ελίτ, θέλουν να την διαγράψουν, για πολλούς λόγους, που δεν λέγονται σε δύο γραμμές.
    Διάβασε σε παρακαλώ το ποστ του καθηγητή κ. Μαλιγκούδη και θα καταλάβεις τι θέλω να πω.

    http://malingoudis.blogspot.com/2007/09/blog-post_29.html

    Αγαπητέ Νεφελίκα,
    δεν εννοώ τους νεοέλληνες, αλλά τον καθημερινό ανθρωπάκο, που είναι ίδιος ΠΑΝΤΟΥ!!!!!!
    Στην Ελλάδα, στην Σουηδία, στην Γερμανία, στην Αμερική κλπ κλπ.
    Και βέβαια συμφωνώ μαζί σου, για τους ανθρώπους του μόχθου ότι είναι καλίτεροι από τους υπερφύαλους ημιμαθείς λιμοκοντόρους.

  18. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    @ange-ta
    Αν ψάχνεις ήρωες, έχουμε και σήμερα πολλούς. Για μένα ήρωας είναι ο απλός άνθρωπος που αγωνίζεται να ζήσει με αξιοπρέπεια και ελευθερία. Που προσπαθεί να σπουδάσει τα παιδιά του και συνεχίζει να είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του, ακόμη και αν δουλεύει 12 ώρες ή δύο δουλειές. Αυτός που χτυπάει ό,τι τον εξουσιάζει με μεγάλο προσωπικό κόστος και αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο μαζί με τους γύρω του.

    Από ό,τι γράφεις, συμπεραίνω ότι δεν ψάχνεις για ήρωες αλλά για «ηγέτες», που θέλουν να τους ακολουθούμε. Για μένα οι διάφοροι σφαγείς της «ιστορίας», με τους οποίους όπως γράφεται είναι γεμάτη, δεν αποτελούν ήρωες ενώ η δράση αυτών που ανέφερα παραπάνω αποσιωπάται εσκεμμένα. Ελπίζω να κατάλαβα λάθος.

    @nef
    Πολύ ταιριαστή η φώτο με το άρθρο, που είναι καλό. Για το βιβλίο ιστορίας, που καταργήθηκε, δεν είμαι πληροφορημένος καλά, για να μιλήσω για το περιεχόμενό του, θεωρώ όμως απαράδεκτο να καθορίζεται η παιδεία μίας κοινωνίας από παπάδες, φασίστες, πολιτικάντηδες κτλ, που καταργούν βιβλία κατά το δοκούν, όπως έγινε στην περίπτωσή του, και όχι από τους ιστορικούς επιστήμονες, που προσεγγίζουν την ιστορία με πιο αντικειμενικό τρόπο

  19. Ο/Η ange-ta λέει:

    αγαπητέ

    ερωτευμένε με τη ζωή,

    δεν έχει τελικά σημασία, τι ενοούσα εγώ, αλλά τι κατάλαβες εσύ, κατά τη ρήση κάποιου φιλόσοφου,

    «Δεν μπορεί κανείς να πιστέψει, αυτά που σκαρφίζονται οι άνθρωποι, για να μπορούν να πιστεύουν, αυτά που θέλουν να πιστεύουν»!

  20. Ο/Η nefelikas λέει:

    @ange-ta
    Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα να γνωρίζεις σε βάθος την ιστορία σου από το να έχεις μία αόριστη και συναισθηματική σύνδεση μαζί της. Είχα πετύχει κάποτε έναν ηλικιωμένο ταξιτζή (απόφοιτο δημοτικού όπως ο ίδιος επαίρετο), που είχε αποστηθίσει ένα σωρό ημερομηνίες ιστορικών γεγονότων και χλεύαζε τυχόν καθηγητές πανεπιστημίου που τύχαινε να πάρει κούρσα και δεν τις γνώριζαν απ’ έξω. Παρόμοια παραδείγματα υπάρχουν άπειρα. Όλοι ξέρουν για τα τηγανισμένα ψάρια που πήδησαν έξω από το τηγάνι, ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι η κερκόπορτα θεωρείται πλέον από τους ιστορικούς ένας μύθος και τίποτα παραπάνω.

    Από την άλλη μεριά, δεν μου αρέσει να κρίνω τους ανθρώπους με βάση το μορφωτικό τους επίπεδο (το οποίο συχνά είναι μονοδιάστατο). Ο ταξιτζής μου μπορεί να μην είναι σε θέση να αναλύσει τα περίπλοκα αίτια ενός ιστορικού φαινομένου, ωστόσο δεν αποκλείεται να είναι καλύτερος πατέρας και πιο έντιμος άνθρωπος από έναν υποθετικό κάτοχο τριών διδακτορικών. Πόσο μάλλον από έναν ηγέτη…

    @inlovewithlife

    Για άλλη μια φορά συμφωνούμε. Δεν υπερασπίζομαι το επίμαχο βιβλίο ιστορίας (παρά το γεγονός ότι το έχω πιάσει στα χέρια μου και το βρήκα καλύτερο από τα παροηγούμενα σε πολλά σημεία). Υπερασπίζομαι όμως το δικαίωμα του ιστορικού να ξέρει καλύτερα από τον όποιο ταξιτζή πώς πρέπει να διδάσκεται η ιστορία (όπως και του ταξιτζή να ξέρει καλύτερα από τον οποιοδήποτε ιστορικό πώς μπορεί να αποφύγει την κίνηση για να βγει πιο γρήγορα στον περιφερειακό). Κι ο Λουμίδης στους καφέδες κοινώς.

  21. Ο/Η DESFA λέει:

    Όλα σωστά, αλλά εικόνα Λεωνίδα (έστω και από ταινία) ΠΟΥ ΚΟΛΛΑΕΙ;

  22. Ο/Η nefelikas λέει:

    @DESFA
    Ο χολιγουντιανός Λεωνίδας κολλάει στην πλαστή εικόνα που κατασκευάζουμε για τους προγόνους μας. Σφίχτες, σφάχτες και άλλα ωραιοποιημένα και ηρωικά μπαίνουν στο συλλογικό ασυνείδητο και καθορίζουν τον αυτοπροσδιορισμό μας. Η πεμπτουσία του Ελληνάρα όμως δεν ανταποκρίνεται ούτε στην τωρινή πραγματικότητα ούτε στην ιστορική αλήθεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s