Τίνος είναι ρε πατέρα τα παιδιά;

Συνελήφθη λέει ο 23χρονος γιός προβεβλημένου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ μετά από συμμετοχή του σε ένοπλη ληστεία. Ήταν αντιεξουσιαστής λέει ο γιός. Κουκουλοφόρος. Απ’ αυτούς που καίνε την ελληνική σημαία και τις φωλιές των τσολιάδων. Μάζευε μάλλον λεφτά για την επανάσταση το παιδί. Αλλά τον έπιασε ένας φορτηγατζής πάνω που διέφευγε με ποδήλατο. Καταραμένοι οικολόγοι. Γι’ αυτό έχουν τα ποδήλατα, για να ληστεύουν τράπεζες. Οι οποίες με τη σειρά τους δε μας ληστεύουν ποτέ. Μας αγαπάνε και μας μειώνουν τα επιτόκια γιατί μας νοιάζονται. Αλλά αυτό είναι άσχετο. Αυτό που μετράει είναι ότι ο γιός γνωστού πολιτικού της αριστεράς (και της προόδου) συμμετείχε σε ένοπλη ληστεία. Αλλά δεν αποκαλύπτει κανείς το όνομα του, παρά το γεγονός ότι το έχουν μάθει ήδη όλοι. Δεν είναι σωστό λέει. Αν και σε άλλες περιπτώσεις που συνελήφθησαν γόνοι πολιτικών, οι τηλεθεατές πληροφορήθηκαν αμέσως την ταυτότητά τους και οι γονείς τους βγήκαν και παραιτήθηκαν από τα αξιώματα τους. Ζήτησαν συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για τις παράνομες πράξεις των τέκνων τους. Αυτή τη φορά όμως δε συνέβη κάτι τέτοιο. Άρα πρέπει να είναι συνωμοσία. Όπως όλα. Να δεις που αυτός που φταίει είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ολόκληρος. Από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο ψηφοφόρο του. Ή μάλλον κουκουλοφόρο του. Είναι φως φανάρι. Στις πορείες που κατεβαίνει εμφανίζονται αντιεξουσιαστές που πετάνε μολότοφ. Δικοί τους πρέπει να είναι. Γι’ αυτό δεν τολμάνε να τους αγγίξουν ποτέ οι μπάτσοι – φοβούνται μην τους στείλει ο Αλαβάνος να υπηρετήσουν στα σύνορα. Κι αν δεν είναι επισήμως μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, όλοι αυτοί οι νεαροί εγκληματίες είναι παιδιά των στελεχών τους. Που βγαίνουν στα παράθυρα και απειλούν με κινητοποιήσεις για τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για το καλό μας. Και στο μεταξύ τα κωλόπαιδα τους τρομοκρατούν τον κοσμάκη και σπάνε τα μαγαζιά των αθώων μεροκαματιάρηδων. Έτσι τους έμαθαν οι γονείς τους. Κι αν δεν τους έμαθαν έτσι, πάλι αυτοί φταίνε που δεν τους έριξαν ένα γερό χέρι ξύλο για να στρώσουν. Α, ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται. Ή έστω Τριανταφυλλόπουλος. Το ίδιο κάνει…

 

Για την ιστορία, η κόρη του θεοσεβούμενου, ομοφοβικού και δεξιού μέχρι το κόκαλο αντιπροέδρου των ΗΠΑ (δεν γράφω το όνομα του όμως γιατί είμαι εντελώς υποκριτής) είναι δηλωμένη λεσβία. Η γυναίκα γνωστού υφυπουργού τον απατάει με τον υδραυλικό και ενίοτε και με τον πατωματζή. Ο ανηψιός προβεβλημένου στελέχους κοινοβουλευτικού κόμματος την πίνει από το πρωί μέχρι το βράδυ. Βαράει και ενέσεις πού και πού. Ο ξάδελφος πρώην βουλευτή τη βρίσκει να χαϊδεύει παιδάκια. Μπαίνει και σε ανάλογα sites στο internet ο βρωμιάρης. Η σύζυγος συνταξιούχου σωματοφύλακα του αρχιεπισκόπου πουλάει όπλα στο Ιράν. Χωρίς να κόβει καν τιμολόγιο. Και μερικές χιλιάδες άσχετοι που νομίζουν ότι είναι πολίτες αυτής της χώρας, το παίζουν τιμητές της τάξης και της ηθικής – αποκρύπτοντας εντέχνως το γεγονός ότι τόσο αυτοί όσο και όλο τους το σόι ήταν, είναι και θα συνεχίσουν να είναι κανίβαλοι…

 

Χέστηκα φίλε αν ο γιός οποιουδήποτε πολιτικού είναι ληστής, πρεζόνι ή πούστης. Για την ακρίβεια, χέστηκα αν ο οποιοσδήποτε πολιτικός είναι καλός πατέρας ή όχι. Αν είναι πιστός σύζυγος ή καλός χριστιανός. Και ποιός είσαι εσύ στο κάτω-κάτω που θα κρίνεις τις αποτυχίες της προσωπικής του ζωής; Ποιός είσαι εσύ που θα καταδικάσεις την πολιτική που εκφράζει με αφορμή το τι κάνουν τα παιδιά ή τα ανήψια του; Τα δικά σου τα μούτρα τα έχεις κοιτάξει στον καθρέφτη τελευταία; Ξέρεις τι έκανε η γυναίκα σου προχθές το βράδυ; Εκείνη ξέρει πού ήσουν εσύ; Είσαι απολύτως σίγουρος ότι η μάνα σου έχει υπάρξει σε όλη της τη ζωή τίμια; Ότι ο πατέρας σου δεν έχει χτυπήσει ποτέ του άνθρωπο οδηγώντας μεθυσμένος; Και αν κάποτε το έκανε, αυτό σημαίνει ότι είσαι κι εσύ εγκληματίας; Αν ίσχυε η κληρονομική ευθύνη, θα έπρεπε να είμαστε όλοι μας πίσω από τα κάγκελα. Το πολύ-πολύ αν έχει υπάρξει όλη μας η οικογένεια καθαρή ως τώρα, να χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι να κάνουν κάποια μαλακία τα εγγόνια μας.

 

Αυτό που με νοιάζει εμένα (και κατά την ταπεινή μου γνώμη θα έπρεπε να νοιάζει όλους μας) είναι τι διάολο πρεσβεύει ο όποιος πολιτικός και η παράταξη στην οποία εντάσσεται. Τι κάνουν για να βελτιώσουν ή να καταστρέψουν τη ζωή μας. Ποιοί τους πάνε κόντρα και γιατί. Αυτό που με νοιάζει είναι τι σκατά συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα. Ποιοί μας ληστεύουν και με ποιόν τρόπο, ποιοί μας κοροϊδεύουν και γιατί, ποιοί χρησιμοποιούν βία εναντίον μας και ποιός κερατάς τους έδωσε το δικαίωμα να το κάνουν. Όμως αυτά δεν πουλάνε. Χρειάζονται να σκεφτείς για να τα καταλάβεις και υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μη βγάλεις ποτέ άκρη. Δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό να σκέφτεσαι από μόνος σου. Ενώ το να χαζεύεις οικογενειακά δράματα και ανθρώπους να ρίχνονται στην πυρά έχει περισσότερη πλάκα. Μέχρι να έρθει η σειρά σου εννοείται…

Advertisements
This entry was posted in υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, αγριαδες. Bookmark the permalink.

13 Responses to Τίνος είναι ρε πατέρα τα παιδιά;

  1. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Aχ, πως φαίνεται ότι είσθε άθεος κομουνιστής…

    Φυσικά και ισχύει η κληρονομική ευθύνη!

    Λησμονείτε το προπατορικόν αμάρτημα του Αδάμεως και της Εύης?

    (Που παρενθετικά ήτο από τον Σείριον και ΕΛ μέχρι μυελού οστέων)

    +Μετανοείτε+

  2. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    Εγώ σας λέω ότι ο Αλαβάνος είναι κουκουλοφόρος. Φορούσαμε τις κουκούλες μαζί στις πορείες και μετά βγαίναμε και σπάγαμε ένα ένα τα autobianchi της φτωχολογιάς.

    Άλλωστε ξέρω εκ των έσω (από ΓΑΔΑ μεριά, γιατί είμαι και πράκτωρ, όπως όλοι οι κουκουλοφόροι) ότι ο πατήρ Βούτσης πριν τη ληστεία φίλησε σταυρωτά το γιο λέγοντάς του «πήγαινε να τους δείξεις από τι είσαι φτιαγμένος. Εγώ πετάγομαι τώρα στα έδρανα της Βουλής να πιω ένα καφέ».

    Η εποχή που συνδεόταν ο ΣΥΝ με το αντάρτικο πόλεων όμως ξεκινάει από πιο παλιά, από την Δαμανάκη, γνωστή κουκουλοφόρο, που πήγε στο ΠΑΣΟΚ, όταν στένεψε γύρω της ο κλοιός, τον Ανδρουλάκη, ο οποίος έχει αυτό το πρόβλημα στο λαιμό από μία συμπλοκή σε ληστεία τραπέζης, και τον Κωνσταντόπουλο, που είναι ο εγκέφαλος όλων, αν δε το έχετε καταλάβει βεβαίως βεβαίως.

    Πέρα πάντως από την πλάκα, η όλη φάση αποκτά μία χροιά ρεβανσισμού του κάθε συντηρητικού στοιχείου ενάντια στις πιο αριστερές πολιτικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι βέβαια η ποιότητα της πολιτικής ζωής του τόπου. Βγάζουμε τους εαυτούς μας λάδι κρύβοντας επιμελώς ό,τι αντικοινωνικό σχεδιάζουμε, λουφάζουμε τους κοινοβουλευτικούς αντιπάλους και επιβάλλουμε στην κοινωνία το μονοπώλιο της βίας μόνο από εμάς, δηλαδή το κράτος και το κεφάλαιο.

    ΔΕΝ ΤΣΙΜΠΑΜΕ.

  3. Πολύ σωστό το κείμενο σου, ακριβώς τα ίδια σκέφτομαι.

    Αλλά, ξέρεις τι μου τι σπάει? Πως μπορεί η «κληρονομική ευθύνη» να μην ισχύει στην περίπτωση βουλευτή του Συνασπισμού, αλλά φαίνεται να ισχύει στην περίπτωση του Θάνου Πλεύρη, γιού του γνωστού παλικαριού Κωνσταντίνου Πλεύρη, βουλευτή του ΛΑΟΣ. Σωστά?!

    Δηλαδή έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά?!

    Εννοείται πως τρέφω κάθε απέχθεια για τον Κωστάκη τον Πλεύρη και για παρόμοιων φρονημάτων βουλευτών (που ας μη γελιόμαστε, δεν είναι μόνο στο ΛΑΟΣ, απλά εκεί είναι σε περίσσεια) αλλά σε αυτήν την περίπτωση υποτίθεται πως ο γιος (ο οποίος διαβάζω στο google, σε συνέντευξη του σε γνωστό εθνικιστικό περιοδικό, είναι διδάκτωρ Νομικής των Πανεπιστημίων της Χαϊδελβέργης και των Αθηνών) έχει τα ίδια φρονήματα με τον πατέρα και βρίσκεται υπό την καθοδήγηση του, ενώ στην περίπτωση του ΣΥΝ όχι?

  4. Ο/Η Allu Fun Marx λέει:

    Πιστεύω ότι ο πατέρας έχει ευθύνη.
    Όχι νομική ευθύνη, αλλά ουσιαστική ευθύνη.
    Και είμαι σίγουρος ότι ο πατέρας του συλληφθέντος, την νιώθει αυτήν την ευθύνη.
    Κανένας λογικός πατέρας δεν θα μπορούσε να νιώσει καλά αν το παιδί του, λίγα χρόνια μετά την ενηλικίωσή του, είχε μπλεχτεί σε τέτοιες ιστορίες.
    Όλα αυτά τα «επαναστατικά» που μπορούμε να πούμε, (ότι μια τράπεζα έκλεψε ρε αδελφέ, και οι τράπεζες μας κλέβουν, μας ρουφάνε το αίμα κλπ,) δεν θα κάνουν τον πατέρα να νιώσει καλύτερα.
    Εγώ πάντως δεν θα ένιωθα καλύτερα.
    Φυσικά δεν κάνω λόγο για νομική ευθύνη του πατέρα.Και πολύ περισσότερο για ευθύνη του πολιτικού χώρου που ανήκει ο πατέρας. Αυτά είναι γελοιότητες των φυλλάδων που τα έγραψαν.

  5. Και για να μην επιταχύνω τον νόμο του Godwin, εξηγούμαι:

    1. Σαφώς δεν στηρίζω τον ακροδεξιό χώρο

    2. Δεν γνωρίζω τις απόψεις του γιου Πλεύρη, καθώς μπορεί όντως να συμπίπτουν με του πα-τέρατος. Όπως δε γνωρίζω και τα αντίστοιχα για την περίπτωση του Συνασπισμού.

    3. Στην μία περίπτωση έχουμε μία bottom-up «κληρονομική ευθύνη» και στην άλλη μία «top-down». Μπορούμε να πούμε πως στη μία ο πατέρας δεν έχει ευθύνη ενώ στην άλλη πως έχει? Και μην κολλήσετε στο -ενδεχομένως ακραίο- παράδειγμα, γενικά μιλάω.

  6. Ο/Η nefelikas λέει:

    @pølsemannen
    Το προπατορικόν αμάρτημα βαραίνει τους υποκριτές παπάδες που το εφηύραν, με σκοπό να γεμίζουν τον κόσμο ενοχές ώστε μετά να μπορούν να τις εξαργυρώνουν σε βλαχομπαρόκ άμφια. Ενώ οι ίδιοι ως γνωστόν είναι αγνοί και αμόλυντοι – σαν κάτι πορνοστάρ που παριστάνουν τις μαθητριούλες.

    +Έξηέξιςέξυσον+

    @inlovewithlife
    Ξέχασες τους τιμημένους αγωνιστές Βούγια και Μπίστη, που οπλισμένοι μόνο με τόλμη και γοητεία ξεκληρίσανε ολομόναχοι τρεις διμοιρίες ΜΑΤ. Κατά τ’ άλλα, έχεις δίκιο. Η βία αποτελεί κρατικό μονοπώλιο και πρέπει να πληρώνουμε φόρους για να τη συντηρούμε.

    @Γιώργος Μαργαρίτης
    Αρνούμαι την κληρονομική ευθύνη σε κάθε της μορφή. Αν ο γιος Πλεύρης δεν είναι νεοναζί σαν τον πατέρα του, δεν έχει παρά να το αποδείξει. Όμως εκείνος επέλεξε να κατέβει υποψήφιος με ένα ακροδεξιό κόμμα και αυτοί που τον εξέλεξαν το έκαναν επειδή είναι ο γιος του Πλεύρη. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν λοιπόν.

    Από την άλλη μεριά, ο γιος Βούτσης δεν ζήτησε την ψήφο κανενός, ούτε πήγε να ληστέψει τράπεζα ορμώμενος από την ιδεολογία που εκφράζει ο πατέρας του. Αν το έκανε για το καλό του ΣΥΡΙΖΑ και τον είχε δασκαλέψει ο πατέρας του ή ο ίδιος ο Αλαβάνος να το κάνει, τότε σαφώς και θα έπρεπε να αναλογιστούμε όλοι τι σόι αριστερό κόμμα είναι αυτό που επιλέγει τέτοιες μεθόδους για να ασκήσει πολιτική. Όμως δεν προκύπτει από πουθενά ότι ισχύει κάτι τέτοιο.

    Σε αντίθεση με το παράδειγμα Πλεύρη, τον οποίο ο Καρατζαφέρης ενέταξε στις λίστες υποψηφίων του Λάος για πολύ συγκεκριμένους λόγους και απευθυνόμενος σε πολύ συγκεκριμένη μερίδα ψηφοφόρων (call me Golden Eggs).

    @Allu Fun Marx
    Όλοι όσοι κάνουν παιδιά νιώθουν ευθύνη για τυχόν παραστρατήματά τους. Σε κάποιο βαθμό έχουν, αν και το πιθανότερο είναι ότι ποτέ τους δεν έσπρωξαν τα παιδιά τους στην παρανομία συνειδητά. Το ζήτημα είναι να σεβαστούμε το γεγονός ότι ο όποιος Βούτσης (θα μπορούσε κάλλιστα να είναι κάποιος πολιτικός αντίπαλης παράταξης) βιώνει ένα προσωπικό δράμα που έχει σοβαρές επιπτώσεις στην καριέρα του. Αντί γι’αυτό όμως, έχουμε μία απίστευτη επίθεση κιτρινισμού προς ένα δημοκρατικά εκλεγμένο κόμμα και όλα όσα προασπίζει. Με πρόσχημα έναν σαθρό συνειρμό που ξεκινάει από την κουκούλα και καταλήγει στη βουλή μέσω της ιδιωτικής ζωής μίας οικογένειας.

  7. Ο/Η aristofanis λέει:

    Όπως έγραψα κι εγώ, συμφωνώ με τον Allu Fun Marx. Φυσικά και δεν έχει νομική ευθύνη ο πατέρας ή το χώρος στον οποίο ανήκει. Δεν κάνουμε εδώ κιτρινισμό για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, τους «κουκουλοφόρους» κτλ. Απλά εκφράζω έναν προβληματισμό για το αν το να είσαι πατέρας είναι άσχετο, και ίσως πιο δύσκολο, από το να είσαι πολιτικός, όπως είπε ο Αλαβάνος. Ο γονιός έχει ηθική ευθύνη. Τώρα το κατά πόσο αυτός ο γονιός μπορεί να είναι άξιος πολιτικός είναι στην κρίση του καθένα μας. Και φυσικά αυτό δεν ισχύει μόνο για τα παιδια που κλέβουν τράπεζες, αλλά και για τα παιδιά που κλέβουν δημόσιο χρήμα, στο χρηματιστήριο κτλ όπως είδαμε πρόσφατα και για άλλους πολιτικούς.

  8. Ο/Η Κώστας λέει:

    Νομίζω ότι ο ΑΦΜ και ο Αριστοφάνης συμπλήρωσαν καλά το κείμενό σου, με την έννοια ότι έδειξαν και μια άλλη προβληματική, που δεν αναφέρεται στην κληρονομική ευθύνη.

    Μια επισήμανση μόνο. Γράφεις:
    Για την ιστορία, η κόρη του θεοσεβούμενου, ομοφοβικού και δεξιού μέχρι το κόκαλο αντιπροέδρου των ΗΠΑ (δεν γράφω το όνομα του όμως γιατί είμαι εντελώς υποκριτής) είναι δηλωμένη λεσβία…Χέστηκα φίλε αν ο γιός οποιουδήποτε πολιτικού είναι ληστής, πρεζόνι ή πούστης… Δεν είναι κάπως σεξιστικό να συμπαραθέτεις ένα σεξουαλικό προσανατολισμό μαζί με αντικοινωνικές ή εγκληματικές συμπεριφορές; [Επίσης οι προοδευτικοί άνθρωποι λέμε ομοφυλόφιλος και όχι πούστης, ακόμα κι όταν γράφουμε ένα κείμενο εν θερμώ.]

    Όλο διαφωνίες σου βγάζω τελευταία 🙂

  9. Ο/Η nefelikas λέει:

    @aristofanis
    Το ζήτημα με τους γονείς και τα παιδιά είναι περίπλοκο. Άλλες φορές τα παιδιά θαυμάζουν τους γονείς και τους μιμούνται, ενώ άλλες φορές τους πάνε κόντρα. Δεν θα το χαρακτήριζα πάντως «ηθική ευθύνη», όσο «αίσθημα ευθύνης» – κοινώς ενοχές.

    @Κώστας
    Αφού ξέρεις ότι είμαι προβοκάτορας. Χρησιμοποιώ πολιτικά μη ορθή ορολογία ακριβώς για να υιοθετήσω (προσωρινά) την ισοπεδωτική νοοτροπία της «άλλης όχθης». Όπου οι ομοφυλόφιλοι, οι χρήστες ναρκωτικών ουσιών και οι κατά συρροήν δολοφόνοι είναι μία από τα ίδια. Οι αριστεροί και οι τρομοκράτες είναι το ένα και το αυτό. Οι γονείς φταίνε για τις πράξεις των παιδιών τους και οι πολιτικές παρατάξεις συγχέονται με εγκληματίες γιατί έτσι μας βολεύει…

    Δεν είχα σκοπό να θίξω τον σεξουαλικό προσανατολισμό κανενός, παρά μόνο να επιδείξω το πώς τσουβαλιάζεται από κάποιους μαζί με κάθε είδους παραβατική συμπεριφορά. Λυπάμαι αν παρεξηγήθηκε αυτό.

  10. Ο/Η Rodia λέει:

    Εχμ.. μάλλον διαφωνώ και αντιγράφω (και συμπληρώνω) το σχόλιο που έγραψα στου Old_Boy:
    Ο πολιτικός δεν είναι «απλώς ένα μέλος της κοινωνίας», δεν ασκεί ένα οποιοδήποτε επάγγελμα ώστε να τοποθετείται μέσα στο σύνολο των πολιτών αδιακρίτως, είναι ένας άρχοντας και πρέπει να δίνει το παράδειγμα. Διαφορετικά, ας μην ασχολείται με τα κοινά.
    Αυτό ισχύει φυσικά για ΟΛΟΥΣ, υπουργών και πρωθυπουργών μη εξαιρουμένων.
    (δεν συνεχίζω, τα γνωρίζετε)

    ..άραγε ποιοι κυβερνούν αυτόν τον τόπο;.. Μήπως δεν είναι οι πολιτικοί;..

    Το σημαντικό, αυτό που διαφοροποιεί τη φάση, είναι η παραίτηση του πατέρα. Αυτό το φαινόμενο ηθικής ευθιξίας -και αναστήματος- δεν το είδαμε σε κανέναν ενεργό πολιτικό ίσαμε σήμερα. Τους Τσιτουρίδη, Κατσίκη και Πολύδωρα έχω στο νου μου -για διαφορετικούς λόγους τον καθένα…
    (αν συζητούσα και τη σκανδαλώδη περίπτωση διορισμού της κ. Παναγιωταρέα ή/και των σπουδών της δρ κ. Παζαΐτη, θα πήγαινε πολύ μακριά το πράγμα. Με τόσα που έχουν γραφτεί χωρίς να εξηγηθούν/διαψευσθούν, μπορώ να τα πιστεύω ως αληθή)

  11. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Ροδιά
    Πρώτα απ’ όλα, βρίσκω λίγο αφελές να πιστεύεις ότι οι πολιτικοί κυβερνούν αυτό τον τόπο. Ιδίως όταν πρόκειται για υποψήφιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

    Δεύτερον, δεν έχει καμία σχέση η λαμογιά του όποιου Τσιτουρίδη και η προκλητική ανικανότητα του όποιου Πολύδειρα με την εν λόγω περίπτωση. Άλλο το τι κάνει ο ίδιος ο πολιτικός κι άλλο τι κάνουν τα παιδιά του. Μόνο ο Κατσίκης μπορεί να συγκριθεί. Το ότι εκείνος επέλεξε να παραιτηθεί (για το σαφώς ελαφρύτερο αδίκημα του γόνου του) δε σημαίνει ότι πρέπει να κάνουν όλοι το ίδιο.

    Τρίτον, το ότι οι πολιτικοί είναι «άρχοντες» και πρέπει να δίνουν το παράδειγμα (διαφορετικά να μην ασχολούνται με τα κοινά) συνεπάγεται την ολική και αμετάκλητη εξαφάνιση όλων των πολιτικών. Ιστορικά, κανένας τους δεν υπήρξε άτεγκτος. Βρες μου έναν που ποτέ δεν απάτησε τη γυναίκα του, δεν σήκωσε χέρι, δεν πήρε μίζα, δεν μέθυσε, δεν έπαιξε τζόγο, δεν έβρισε τα θεία, δεν ανακούφισε το γενετήσιο ένστικτό του με την παλάμη του. Αν υπάρχει τέτοιος πολιτικός πρέπει να τον πυροβολήσουμε, όχι να τον κάνουμε και ηγέτη. Και στο κάτω-κάτω, με ποιό κριτήριο ζυγίζουμε την ηθική υπόσταση ενός ανθρώπου; Αυτά συνέβαιναν στην Παλαιά Διαθήκη. Παρανόμησε ο ίδιος; Όχι. Έχει υπάρξει κακός πατέρας; Ίσως. Μπορεί και να έχει υπάρξει ιδανικός πατέρας – ξέρω πάρα πολλές περιπτώσεις που καλοί και ηθικοί άνθρωποι ανέθρεψαν καθάρματα. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες που λένε.

    Εσύ Ροδιά μου, πόσο σίγουρη μπορείς να είσαι για τα δικά σου παιδιά; Νομίζεις ότι στα λένε όλα; Πιστεύεις ότι έχουν βγει καλοί άνθρωποι επειδή εσύ τα μεγάλωσες έτσι; Συγγνώμη, αλλά ιδίως το τελευταίο το βρίσκω εξαιρετικά εγωιστικό. Υπάρχουν δεκάδες παράμετροι στη διαμόρφωση μιας προσωπικότητας, και το τι λέει και κάνει ο γονιός στο σπίτι είναι απλά μία από αυτές.

  12. Ο/Η Rodia λέει:

    Μια και ρωτάς για τα δικά μου παιδιά, έχουν ενηλικιωθεί πλέον και ουδεμία σχέση έχω με τις πράξεις τους!!! Ούτε επεμβαίνω στη ζωή τους, και το αυτό επιθυμώ να κάνουν και με τη δική μου ζωή. Αμ πώς..?
    ..και.. δεν είμαι πολιτικός, ούτε θέλω να γίνω, ούτε θέλω να είμαι υπόδειγμα/παράδειγμα..
    Οσοι όμως γίνονται πολιτικοί, γίνονται ΓΙΑ ΝΑ άρχουν, δίνουν εντολές, φτιάχνουν νόμους, επιτιμούν όσους πέφτουν σε παραπτώματα, κρίνουν, έχουν οράματα για τη κοινωνία και με καλούν να τα μοιραστώ και να τους ψηφίσω, κλπ κλπ…
    ΑΡΑ, αυτά που ζητούν, χρειάζεται να δείχνουν τον τρόπο που θα τα πετύχουμε εμείς οι πτωχοί πολίτες της σουρεάλ εποχής. Ετσι δεν είναι; Εχω απαιτήσεις, για τούτο τους ψηφίζω λέμε…

  13. Ο/Η Κώστας λέει:

    Για να μην παρεξηγηθώ κι εγώ με τη σειρά μου, γνωριζόμαστε και εκτός μπλογκόσφαιρας, και το τελευταίο που θα σου απέδιδα ως άνθρωπο είναι η ομοφοβία ή ο σεξισμός. Τα κείμενά μας όμως είναι άλλο καπέλο: μπορεί να εκληφθούν με τρόπους με τους οποίους θα διαφωνούσαμε οι ίδιοι, δώσαμε όμως τη δυνατότητα στον αναγνώστη να πάει προς τα εκεί.

    Τα ρητορικά σου μέσα είναι αποτελεσματικά σίγουρα, θεωρώ όμως ότι κάποιες φορές ξεφεύγουν σε παρεξηγήσιμες ευκολίες. Αυτά με όλη την εκτίμηση για τις κουβέντες που επιλέγεις να ανοίγεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s