Ενοικιάζονται καλάμια για καβάλημα (σε άριστη κατάσταση)

Όταν πριν από δέκα περίπου μήνες ξεκίνησα να ασχολούμαι με το ευγενές σπορ της δικτυογραφίας© (του blogging δηλαδή), συνάντησα μια κλειστή και σκόρπια κοινότητα δύο-τριών χιλιάδων ατόμων. Άλλοι έγραφαν (και συνεχίζουν να γράφουν) τις λογοτεχνικές τους απόπειρες, κάποιοι ασχολούνταν με κομπιουτερίστικα θέματα, μερικοί πολιτικολογούσαν ή φιλοσοφούσαν επί παντός επιστητού και οι περισσότεροι μοιράζονταν τις προσωπικές τους εμπειρίες ή αποτύπωναν τις απόψεις τους για τα δημοφιλή θέματα της επικαιρότητας. Πέρα από μερικά μονόστηλα στις εφημερίδες (που κυρίως αφορούσαν τις διεθνείς εξελίξεις στον κόσμο των blogs), το μέσο ήταν άγνωστο στο ευρύ κοινό και η εικόνα των χρηστών του παρέμενε εγκλωβισμένη στο λανθασμένο στερεότυπο του εσωστρεφή νεαρού με τα πατομπούκαλα γυαλιά, που περνάει μια μίζερη ζωή κολλημένος μπροστά στην οθόνη. Ελάχιστοι (αν όχι κανένας) είχαν φανταστεί ότι μπορούν τα blogs να συμμετάσχουν στο δημόσιο διάλογο, ότι οι bloggers μπορούν να ενταχθούν σε εικονικές ή μη συλλογικότητες, ότι το μέσο μας παρέχει τη δυνατότητα να παρέμβουμε δυναμικά στην εκτός διαδικτύου κοινωνία. Ασχολούμασταν κυρίως με την πάρτη μας και τα περιστασιακά ξεκατινιάσματα μεταξύ μας, συμπεριφερόμενοι λίγο-πολύ σαν χωριάτες που μετακόμισαν πρόσφατα στην ίδια γειτονιά μιας μεγάλης πόλης. Με εξαίρεση μια χούφτα «επώνυμους» bloggers, κανείς μας δεν είχε πρόσβαση στα παραδοσιακά μέσα, ούτε φανταζόταν ότι μπορεί ποτέ να την αποκτήσει.

Τώρα πια όλα αυτά έχουν αλλάξει. Τα ελληνόφωνα blogs έχουν τριπλασιαστεί (και βάλε), ενώ – είτε μας αρέσει είτε όχι – έχουμε γίνει φίρμες. Μας καλούν σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, μας βαφτίζουν «κίνημα», μας κανακεύουν οι πολιτικοί ηγέτες στις προεκλογικές ομιλίες τους και αφιερώνονται ολόκληρα πρωτοσέλιδα στη «δράση» μας. Γίναμε η γεύση της μόδας, τα πρόσωπα της χρονιάς, οι ανώνυμοι επαναστάτες που ήρθαν να αλλάξουν τον κόσμο. Αποκτήσαμε κύρος. Κάποιοι από εμάς έχουν αρχίσει ήδη να εξαργυρώνουν αυτή την πρόσκαιρη δημοσιότητα, ενώ αρκετοί άλλοι δηλώνουν απερίφραστα την ενόχλησή τους και απέχουν επιδεικτικά από οποιαδήποτε απόπειρα συλλογικών κινητοποιήσεων ή δημόσιας προβολής. Δικαίωμα τους, και των μεν και των δε(ν).

Το μόνο σίγουρο είναι πως ακόμα κι αν κάποιοι από εμάς σκοπεύουμε όντως να αλλάξουμε τον κόσμο (βοήθεια μας), χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε τα φώτα της δημοσιότητας με μπόλικη προσοχή και μία σχετική μετριοφροσύνη. Οι διάττοντες αστέρες καίγονται γρήγορα και η λάμψη τους ξεχνιέται μέχρι το επόμενο πρωί. Ό,τι και να μας επιφυλάσσει λοιπόν το μέλλον, καλά θα κάνουμε να επαναπροσδιορίσουμε την όποια συλλογική μας ταυτότητά ψύχραιμα και να μην παραμυθιαζόμαστε από την εικόνα που πλάθουν άλλοι για εμάς. Καλό το καλάμι, αλλά στην άκρη του μπορεί να κρύβει πετονιά με αγκίστρι. Και δόλωμα…

 

Υ.Γ. Νιώθω ότι οφείλω μια συγγνώμη στα πολυάριθμα μέλη της μπλογκόσφαιρας, καθώς παραπάνω από μία φορά έβαλα το λιθαράκι μου στο να μπλεχτούμε σε όλη αυτή την ιστορία. Ακολουθώντας τις εκρηκτικές παρορμήσεις μου και παρασύροντας κι άλλους στην πορεία, νομίζω πως συνέβαλα (σε έναν βαθμό έστω) στο να εξελιχθούν οι πρώτες δειλές μας απόπειρες κοινωνικής παρέμβασης σε χιονοστιβάδες δημοσιότητας (κινητοποίηση για την Αμαλία, συγκέντρωση με τα μαύρα, κλπ). Εννοείται ότι δεν διεκδικώ την πατρότητα για όσα έγιναν, αφού ελάχιστη σημασία έχει σ’ αυτά τα πράγματα ποιός (και αν) ξεκίνησε τι. Στο κάτω-κάτω, αν δεν έβρισκα ενθουσιώδεις συμμάχους τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε αποκτήσει διαστάσεις. Θέλω να πιστεύω ότι ορθά έπραξα μέχρι τώρα κι ότι κανείς δε μπορεί να με κατηγορήσει για υστεροβουλία. Αν πάλι κάποιοι πιστεύουν το αντίθετο, είμαι ανοιχτός στην κριτική τους. Έχω επίγνωση ότι καβαλάω πού και πού κι εγώ το καλάμι μου, αν και τον περισσότερο καιρό προτιμώ να το αφήνω να σκονίζεται στην αποθήκη…

Advertisements
This entry was posted in ...και πολλα αλλα, υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, δικτυολογιες. Bookmark the permalink.

24 Responses to Ενοικιάζονται καλάμια για καβάλημα (σε άριστη κατάσταση)

  1. Ο/Η PanosJee λέει:

    Προχώρα!! μαζί σου

  2. Ο/Η Κώστας + άμμος λέει:

    Το καλύτερο ξεπέζεμα από το καλάμι σου το κάνει η επαφή με την πραγματικότητα, τη δική σου και των άλλων.
    Προσφέρουμε ένα νέο, λειτουργικότατο μέσο σε αγώνες που υπάρχουν εδώ και μια τριακονταετία τουλάχιστον (οικολογία, δικαιώματα, κράτος πρόνοιας κτλ.) Είτε θα αναγνωρίσουμε την ιστορική μας θέση μέσα σε αυτούς και θα νιώσουμε την ταπεινότητα μας, είτε θα χαρούμε όσο προλαβαίνουμε τη χρυσόσκονη του γενναίου, νέου κόσμου που ακόμα απλώνεται πάνω μας. Τα ακόμη πιο νέα μέσα δε θα αργήσουν να έρθουν…

    [Σε προσωπικό επίπεδο, χαίρομαι πολύ που ωριμάζεις πολιτικά ως μπλόγκερ.]

  3. Ο/Η Κώστας + άμμος λέει:

    Και αν μου επιτρέπεις, αν οφείλεις κάποια συγγνώμη στη μπλογκόσφαιρα, τότε και αυτή σου οφείλει κάποιες ευχαριστίες για το ρόλο σου. Άσε αυτό το τριπάκι, είναι φαύλος κύκλος, από όποια είσοδό του και να μπεις.

  4. Ο/Η nefelikas λέει:

    @PanosJee
    Προχωράω. Μαζί σας 😉

    @Κώστας (aka άμμος)
    Σιγά μην ωριμάζω. Έτσι φέρονται οι ώριμοι αθρώποι; Στην ηλικία μου θα έπρεπε να κοιτάζω την επαγγελματική μου καταξίωση και τη χοληστερίνη μου – όχι τις κινητοποιήσεις και τους πάσης φύσεως δονκιχωτισμούς.

    Κατά τ’ άλλα, πολύ σωστά το έθεσες. Τα κινήματα και οι τάσεις προϋπάρχουν. Kάποιοι από τα χιλιάδες μέλη της διαδικτυακής κοινότητας (και όχι μόνον οι bloggers), απλά έρχονται να υποστηρίξουν αυτές τις δυναμικές χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες του νέου μέσου. Αυτό δε σημαίνει ότι το ίδιο το μέσο είναι κάτι το εξαιρετικό – πόσο μάλλον οι (τυχαίοι σε μεγάλο βαθμό) χρήστες του. Είναι αστείο να ισχυριζόμαστε ότι εμείς ανακαλύψαμε τα περιβαλλοντικά προβλήματα και την κοινωνική αδικία. Το πολύ-πολύ να καταφέρουμε να προσφέρουμε ένα νέο βήμα διαλόγου ώστε να διατυπωθούν εναλλακτικές προσεγγίσεις. Που και πάλι προϋπάρχουν, απλά ως τώρα μπορεί να μην είχαν βρει πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν.

    Όσο για τα περί απολογιών και ευχαριστιών, ένα έχω να σου πω: τα πρώτα δύο ποτά κερασμένα 🙂

  5. Ο/Η sofistis λέει:

    Δεν είναι κακό να είναι εσωστρεφής η μπλοκόσφαιρα.. Δεν είναι κακό να ιστολογούμε για να ιστολογούμε.. Το κακό είναι να προσπαθούμε να μαντρώσουμε τη μπλοκόσφαιρα σε μια μορφή κινήματος και μάλιστα με συγκεκριμένα πολιτικά προτάγματα.. Η μπλοκόσφαιρα πρέπει να διατηρήσει την αυθορμησία της χωρίς κεντρικό σκόπό.. Το κακό είναι επίσης να την χρησιμοποιούμε όπως τα άλλα ΜΜΕ δηλαδή ως ένα ακόμα μέσον μαζί με τα άλλα.. Οσες ομοιότητες θα έχει με αυτά τόσα και ίδια θα είναι τα προβλήματα της.. Καλαμοκαβαλάρηδες, μεγαλομπλοκάδες, κλπ. Εχω και εγώ μια διένεξη με κάτι τέτοιους αλλά θα την ξεπεράσω..

  6. Ο/Η doctor λέει:

    Δεν υπάρχει κίνημα bloggers διότι πρόκειται για ένα ετερόκλιτο κοινό, για μία τυχαία συνεύρεση πολλών ανθρώπων.
    Τι κοινό έχω εγώ με έναν blogger της Χρυσής Αυγής; Επειδή έχουμε και οι δύο ένα blog τι σημαίνει αυτό;
    Το καλό με τα blogs είναι ότι όταν υπάρχει ένας κοινός σκοπός, η ηλεκτρονική κινητοποίηση (βλ.Αμαλία) μπορεί να γίνει χιονοστιβάδα.
    Τα ΜΜΕ απλώς εκμεταλλεύονται το θέμα χωρίς να γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται και βρίσκουν κάποιους απίστευτους τύπους οι οποίοι μας «εκπροσωπούν» στο «γυαλί» ερήμην μας.
    Δεν θα εκπλαγώ αν κάποιοι bloggers συστήσουν επίσημο σωματείο και κάποια στιγμή έχουμε και «πρόεδρο». Άλλωστε η μισοί έλληνες είναι πρόεδροι, άλλος ένας δεν σημαίνει και τίποτα…

    Η επόμενη κινητοποίηση προτείνω να γίνει παραμονές χριστουγέννων ως διαμαρτυρία για την σφαγή εκατομμυρίων γουρουνιών και γαλόπουλων στον βωμό της λαιμαργίας και της βουλιμίας του ανθρώπου που τα Χριστούγεννα μεταμορφώνεται σε ένα λαίμαργο κτήνος (πάλι καλά που δεν τρώει τα λαμπιόνια του δέντρου και τα ξύλα από το τζάκι).

    doctor

    doctor

  7. Ο/Η doctor λέει:

    οι μισοί έλληνες, συγνώμη.

  8. Ο/Η nefelikas λέει:

    @sofistis
    Όπως το έθεσε κι ο Κώστας λίγο παραπάνω: «Τα ακόμη πιο νέα μέσα δε θα αργήσουν να έρθουν…» Είμαστε σε μεταβατικό στάδιο και θα ήταν παράλογο να αποδειχτεί στο μέλλον ότι εμείς ήμασταν οι τελευταίοι που προσαρμόστηκαν στις εξελίξεις. Το κλειδί των blogs είναι η ατομική (και δημόσια) έκφραση. Δεν έχει νόημα να καταλήξουμε σε κάποιου είδους «κομματισμό», όπου το κάθε blog θα υποχρεούται να ανήκει κάπου. Από την άλλη, νομίζω πως είναι θετικό το γεγονός ότι όποιοι και όσοι από εμάς θέλουν να συσπειρωθούν σε (προσωρινές έστω) συμμαχίες μπορούν να το κάνουν εύκολα και γρήγορα.

    Καλαμοκαβαλάρηδες υπάρχουν σε κάθε χώρο. Θα ήταν παράλογο να μην υπάρχουν κι εδώ (ιδίως τώρα που απολαμβάνουμε την προσοχή των ΜΜΕ).

    @doctor
    Μόνο τα Χριστούγεννα μεταμορφώνεται ο άνθρωπος σε ένα λαίμαργο κτήνος;

    Όσο για προέδρους και «εκπροσώπους», δεν αποκλείεται να το δούμε κι αυτό. Φυσικά και δε μπορεί να έχει καμία νομιμότητα οποιοσδήποτε τολμήσει να μιλήσει εκ μέρους ενός ετερόκλητου συνόλου όπως οι bloggers. Όμως τα ΜΜΕ χρειάζονται πρόσωπα, ενώ συμφέρει την εξουσία να έχει απέναντί της συνομιλητές κομμένους και ραμμένους στα μέτρα της. Θα πήξουμε στους ειδικούς μιλάμε.

    Αν θέλεις να βγεις κι εσύ, πάρε χαρτάκι προτεραιότητας. Αρκεί να μοιάζεις όντως με τον Αλ Πατσίνο βέβαια…

  9. Ο/Η arammos λέει:

    Μπορώ να γίνω ταμίας ρε παιδιά; Επί του έργου συμφωνώ με τον doctor.

  10. Ο/Η nefelikas λέει:

    @arammos
    Ταμίας; Προαγωγός θες να πεις μάλλον. Μπορείς να ανοίξεις γραφείο εκμετάλλευσης δικτυογράφων, όπου θα στέλνεις τους κατάλληλους εκπροσώπους της μπλογκόσφαιρας στις κατάλληλες εκπομπές. Με το αζημίωτο φυσικά (και από τους μεν και από τους δε). «Θέλετε ακτιβιστή-οικολόγο κύριοι; Έχουμε έναν με μούσια και μπλουζάκι Τσε Γκεβάρα, θα μείνετε απόλυτα ικανοποιημένοι», «Μήπως ψάχνετε για μπλόγκερ-συγγραφέα; Με τιράζ πάνω από 5.000 αντίτυπα μας τελείωσε δυστυχώς», «Ναι, μας περισσεύει ένας παπαρολόγος-αναλυτής, πείτε μας μόνο σε ποιό στούντιο θέλετε να γίνει η παραλαβή.»

    Τα ποσοστά για την ιδέα είναι 25%…

  11. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Αξιότιμε κύριε Νεφ-ΕΛ-ικα,

    Καλώς πράξατε τόσο εσεις όσο και οι σύμμαχοί σας, διότι τέλος πάντων κάποιοι έπρεπε να φωνάξουν για ορισμένα θέματα, που αλλιώς ίσως να πέρναγαν στο ντούκου. (Της αείμνηστης Αμαλίας σίγουρα θα είχε περάσει εάν η ίδια δεν ξεκινούσε το ιστολόγιο της)

    Τώρα όντως το καλαμοκαβάλημα κρύβει τους κινδύνους που αναφέρετε δια το μαλακον υπογάστριον του κάθε ΕΥ-λογερ, ενώ παράλληλα δίνει την ευκαιρία στα διάφορα ΜΜΕ και πολιτικούς να λαμογιάρουν πάνω στην νέα αυτή τάση.

    Σίγουρα το να μπορεί ο κάθε ένας να αμολάει την αποψάρα του δημοσίως στο διαδίκτυο, είναι κάτι που φοβίζει και ενοχλεί αυτούς που οραματίζονται μία Οργουελιανή κοινωνία όπου αυτοί θα μας κάθονται στον σβέρκο. Πόσο μάλλον όταν οι διάφοροι ενώνουν τις αποψάρες τους και κάνουν την φωνή τους να ακουστεί.

    Εάν πάντως η ομήγυρη θεωρεί αμελητέους τους κινδύνους δια το υπογάστριον μας από το τρισκατάρατο αγκίστρι, δηλώνω ευθαρσώς σαν ακτιβιστής του Μπλογκσποτισμού – Ουορντπρεσισμού, ότι είμαι έτοιμος να αναλάβω την θέσιν του εκπροσώπου τύπου.

    Ευχαρισθώ.

  12. Ο/Η nefelikas λέει:

    @pølsemannen
    Αρχίσαμε να μοιραζόμαστε τους θώκους, ε; Πιο πολύ για το Υπουργείον ΕΛληνορθόδοξης Παιδείας και Θρησκευμάτων σας προόριζα εσάς πάντως. Με σήμα το λιοντάρι…

  13. Ο/Η breath collector λέει:

    Το μόνο που θα έλεγα είναι ότι απλά «ζητείται ταυτότητα». Αυτή η υπερπροβολή θα γινόταν έτσι κι αλλιώς, εσύ καλά έκανες και δε βρίσκω ότι το εκμεταλλεύτηκες καν. Λές αυτά που θέλεις να πεις κι αυτό έχει σημασία.

    Το πρόβλημα είναι γενικότερο. Προσωπικά ανησυχώ με τις ταμπέλες που έχουν αρχίσει να κολλάνε, το φαινόμενο, το κίνημα, η επανάσταση και όλα αυτά τα γραφικά. Η εκμετάλλευση όπως είπες από πολιτικά πρόσωπα και να δούμε τι άλλο.

    Με βρίσκεις σύμφωνο και μουδιασμένο να περιμένω τη συνέχεια…

  14. Ο/Η nefelikas λέει:

    @breath collector
    Δε νομίζω ότι μπορούμε να αποκτήσουμε συλλογική ταυτότητα ως bloggers (πέρα από γενικόλογες περιγραφές που αφορούν τη φύση και όχι τη χρήση του μέσου). Ούτε ανησυχώ τόσο για τις ταμπέλες. Ας μας θεωρήσουν και θρησκευτικό δόγμα αν θέλουν, το πολύ-πολύ να τους αφορίσουμε 😉

    Η συνέχεια όμως είναι μια άλλη ιστορία. Φαίνεται να ξεχνάμε ότι το πλήθος που συνέρρευσε πρόσφατα στα blogs, έχει επηρρεαστεί αφενός από τη μόδα και αφετέρου από τον ψευδο-κινηματικό χαρακτήρα που μας κόλλησαν τα ΜΜΕ. Σαν αποτέλεσμα, πιστεύω ότι μία «δημογραφική» ανάλυση των ελληνόφωνων blogs σήμερα θα έβγαζε εντυπωσιακά διαφορετικά αποτελέσματα με μία αντίστοιχη πριν από έναν χρόνο. Κι ακόμα δεν έχουμε δει την εμφάνιση των corporate blogs (που κάνουν θραύση στο εξωτερικό). Οι βασιλιάδες του χθες θα καταλήξουν κομπάρσοι του αύριο. Θα μου πεις, γιατί είναι κακό αυτό; Ίσως και να μην είναι, όμως παραμένει σημαντικό το να μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να μην καπελωνόμαστε από σκοπιμότητες. Τι να τα κάνω τα blogs αν κάποια στιγμή τα 100 δημοφιλέστερα καταλήξουν να είναι επί πληρωμή τσιράκια συγκροτημάτων ή κομματικά παπαγαλάκια;

  15. Ο/Η Rodia λέει:

    Τι εγινε παιδια; εχασα τπτ επεισοδια;
    ..στον κοσμο του σινεμα αυτες τις μερες κλεισμενη (και μαγεμενη) δυσκολευομαι να παρακολουθω τη «πραγματικοτητα»..
    Σχετικα με το Υ.Γ. σου, νομιζω οτι χρειαζεται καποιος να ξεκινα πραγματα -ασχετως αν ακολουθουν αλλοι και ποσοι. 🙂
    (αυριο ψωνιζω νεο πληκτρολογιο, συγγνωμη για τυχον λαθη, μου εβγαλε τη πιστη πια)

  16. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Rodia
    Πασιονάριες της Μπλογκόνιας ενωθείτε! Τα έχουμε λιώσει τα πληκτρολόγια μιλάμε…

    Δεν έχεις χάσει και τίποτα σπουδαίο πάντως. Κι αν χάσεις, θα το δεις στην τηλεόραση. Όπως πάμε, θα βγει σε λίγο ριάλιτι με τίτλο «ο μπλογκόλιθος». Μια ντουζίνα ψώνια που θα ποστάρουν, θα σχολιάζουν και θα αλληλοτρώγονται νυχθημερόν, μέχρι να μείνει μόνο ένας (αυτός με τα περισσότερα links, stats, comments και banners). Ο νικητής θα πάρει σβάρνα όλα τα κανάλια για να αναλύσει το φαινόμενο του εκπληκτικού νέου μέσου και να διαφημίσει το βιβλίο του (με τίτλο «η μπλογκόσφαιρα επιρροής μου»).

  17. Ο/Η roidis λέει:

    ήρθα ν’ αγοράσω καλάμι, έχει μείνει κανένα; ή να περάσω στις εκπτώσεις.
    😉

  18. Ο/Η nefelikas λέει:

    @roidis
    Κανονικά τα νοικιάζουμε μόνο, αλλά για εσάς ίσως μπορέσουμε να κάνουμε μία εξαίρεση. Σε τι χρώμα το θέλετε;

  19. Ο/Η fight back λέει:

    το οτι τριπλασιαστηκαν τα μπλογκς μηπως οφειλεται και στο οτι πλεον εχουμε ολοι απο 3-4?

  20. Ο/Η nefelikas λέει:

    @fight back
    Δεν έχεις κι άδικο εδώ που τα λέμε. Δεν ξέρω κανέναν που να «μετακόμισε» και να έσβησε το παλιό του blog ας πούμε. Ακόμα κι έτσι όμως, ο αριθμός των ελληνόγλωσσων bloggers (περιστασιακών ή μη) σίγουρα έχει αυξηθεί εντυπωσιακά μέσα στον τελευταίο χρόνο. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό…

    Πιστεύω ότι σ’ αυτή την έκρηξη δημοφιλίας των blogs έχει συμβάλλει τα μέγιστα και η παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα του Δαυίδ Σάντως (ο οποίος συχνά-πυκνά μας τιμά με τα κολακευτικά του και ανιδιοτελή σχόλια).

  21. Ο/Η DPurpler λέει:

    Μην αυτομαστιγώνεσαι αγαπητέ Νεφέλικα.
    Δεν ξέρουμε τι θα βγει ή αν θα βγει κάτι από όλη αυτή την κατάσταση.
    Ποιότητα και ουσία. Αυτά πρέπει να αναδειχθούν -όσο είναι δυνατόν- γιατί υπάρχει τεράστιο έλλειμα και των δύο στην ελληνική πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά.

    Τώρα θα μου πεις, είναι και το πως ορίζει ο καθένας τους όρους ποιότητα και ουσία…

  22. Ο/Η nefelikas λέει:

    @DPurpler
    Δεν αυτομαστιγώνομαι. Απλά δεν πιστεύω ότι είμαστε αρκετά ώριμοι ή δυνατοί για να φέρουμε από μόνοι μας στην ελληνική (και εικονική) πραγματικότητα την «ποιότητα και την ουσία» που λες (λίγο σαν το «τάξις και ηθική» του Αυλωνίτη μου κάνει αυτός ο συνδυασμός).

    Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή…

  23. Ο/Η exitmusician λέει:

    Νομίζω ότι δεν έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι μέσω των blogs θα επέρθει αλλαγή προς την «ποιότητα» και την «ουσία», με όποιον τρόπο κι αν αντιλαμβάνεται κανείς αυτές τις δύο έννοιες. Η πίεση, όμως, και η επιρροή που μπορεί να ασκηθεί στην κοινή γνώμη μπορεί να είναι σημαντική. Άρα δημιουργείται ένας πόλος επιρροής που κάποιοι θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν. Αυτό είναι κάτι που δε μπορούμε να αποφύγουμε, μπορούμε όμως κάλλιστα να το μετριάσουμε.

    Ξέρεις όμως κάτι; Νομίζω ορισμένες φορές ότι όλα αυτά που συζητάμε περί κινημάτων, κοινοτήτων κλπ. είναι θεωρίες και ασκήσεις επί χάρτου. Εντωμεταξύ όμως ο χώρος των blogs εξελίσσεται και δε μας περιμένει. Φοβάμαι ότι κάποια στγμή θα βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων και δε θα μπορούμε να αντιδράσουμε…

  24. Ο/Η nefelikas λέει:

    @exitmusician
    Κανείς δε θα μας είχε δώσει σημασία αν δεν συνέτρεχαν σοβαροί λόγοι. Σε μία κοινωνία που βράζει, είναι επόμενο οι άνθρωποι που έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν δημόσιο λόγο (ελεύθερα) να θέλουν να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση των εξελίξεων. Αλλά αυτό που μετράει είναι το τι συμβαίνει γύρω μας – όχι το πόσο σπουδαίοι νομίζουμε ότι είμαστε εμείς.

    Φαντάσου π.χ. να γινόταν η έκρηξη των blogs πριν από οχτώ χρόνια. Όλοι (ή σχεδόν όλοι) θα ανέβαζαν posts για «καυτά χαρτιά» στο χρηματιστήριο. Πριν από πέντε χρόνια θα ασχολούμασταν με τα ριάλιτι, πριν από δεκαοχτώ χρόνια (πέρασαν κιόλας τόσα;) με την πτώση του τείχους και την κατάρρευση του «υπαρκτού». Όσο και να νομίζουμε ότι είμαστε υπεράνω, ζούμε στην εποχή μας. Και η εποχή μας είναι μια εποχή επαναπροσδιορισμών συλλογικής ταυτότητας, κοινωνικών αναταραχών, συντήρησης και μισαλλοδοξίας, περιβαλλοντικού τρόμου, και πολλών άλλων.

    Ο ρόλος μας (εφόσον αποδεχτούμε ότι μας αναλογεί κάποιος ρόλος) δεν είναι παρά να συμμετέχουμε σε όλο αυτό το τσίρκο, παρέχοντας τη δυνατότητα για ανοιχτό διάλογο (που μπορεί να οδηγήσει σε προτάσεις). Ούτε είμαστε εμείς οι «εκλεκτοί» που θα αλλάξουν τον κόσμο, ούτε όμως μπορούμε να κρυβόμαστε εσαεί από την πραγματικότητα γύρω μας και να ασχολούμαστε με τον αφαλό μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s