Πίνοντας μπάφους και παίζοντας Pro

pro_evolution_soccer_2008.jpg

Το χειριστήριο παραλίγο να πέσει από τα χέρια του Χάρη μόλις το πρόσεξε.

– Όχι ρε μαλάκα!

Ο Ετό ήταν γκρίζος. Δίπλα στο όνομά του, ένα βελάκι σημάδευε κάθετα προς τα τάρταρα της φυσικής κατάστασης του φουνταριστού επιθετικού της Μπάρτσα. Σκατά. Ποιόν να βάλει τώρα στη θέση του; Ντεφορμέ ήταν όλοι τους – ο Ροναλτίνιο γαλάζιος, ο Μέσι με το ζόρι πράσινος, μόνο ο Πουγιόλ ήταν κόκκινος από τους βασικούς. Τουλάχιστον θα είχε κάποιον να καθαρίζει στην άμυνα. Σκρόλαρε να δει τους παγκίτες κι ανακουφίστηκε κάπως μόλις εντόπισε τον Ανρί.

– Ο Ανρί είναι κίτρινος και τον έχει έξω ρε μαλάκα. Πάμε καλά;
– Έλα μωρέ, σιγά τον παίκτη. Όλο τσαλίμια και τσαμπουκάς και στο τέλος τα στέλνει άουτ. Σαν τον Λούα Λούα ένα πράγμα.
– Ναι, και ο Ρο είναι η μαύρη εκδοχή του Λυμπερόπουλου. Ο παλτουδίνιο… Την άλλη φορά ο Ανρί σου είχε ρίξει τρία. Τρία ρε μαλάκα! Το ένα με σουτ από το σπίτι του. Κάνεις ότι δεν θυμάσαι κουφάλα…
– Εντάξει, έτυχε να κερδίσεις κι εσύ έναν αγώνα επειδή είχα λιώσει. Πώς κάνεις έτσι;

Η αλήθεια είναι ότι ο Χάρης χρωστούσε ήδη καμιά εικοσαριά ποτά στον Μιχαλάκη. Λίγο η γκαντεμιά που τον συνόδευε πάντα, λίγο το μπάφο που κάθε φορά τους έπεφτε παραπάνω από όσο πρέπει, τελευταία είχε πάρει την κάτω βόλτα. Έπρεπε οπωσδήποτε να τον κερδίσει διπλό αυτό τον αγώνα για να ανέβει κάπως ψυχολογικά. Να του ρίξει μια τεσσάρα του πούστη για να μάθει να μην κοροϊδεύει. Ήπιε μια γερή τζούρα και το άφησε στο τασάκι να σβήσει. Θα έκαναν το υπόλοιπο στο ημίχρονο. 4-3-3 και ξερό ψωμί.

– Πάμε ρε μαλάκα. Θα σε γαμήσω ακόμα και έτσι.
– Θα μου κλάσεις. Ηχηρά.

Στην πρώτη κιόλας επίθεση, παραλίγο να το φάει. Ξέφυγε ο καριόλης ο Τέβεζ από το πλάι κι έβγαλε μια συστημένη σέντρα στην καρδιά της άμυνας. Ευτυχώς που ο Ρούνι είναι κοντός και την έστειλε περιστέρια. Ο Μιχαλάκης γύρισε προς το μέρος του κι άρχισε να του στέλνει φιλάκια.

– Φτιάχνω ατμόσφαιρα. Έχεις να φας πολλή πούτσα σήμερα.

Για του λόγου το αληθές, στο έβδομο κιόλας λεπτό ο Γκιγκς έκρυψε τη μπάλα και έβγαλε τον Κριστιάν Ρονάλντο μόνο του στην περιοχή. Ο Βάλντεζ έκανε ηρωική έξοδο και τον έστειλε να βοσκήσει χόρτο. Πέναλτι πεντακάθαρο.

– Βέλαξε ρε μαλάκα το παλικάρι. Πώς παίζεις έτσι;
– Έλα μωρέ με το κωλόπαιδο. Βούτηξε.
– Καλά, φάε τώρα το πρώτο να ησυχάσεις.

Πλασεδάκι Σκόουλς στην αριστερή γωνία και 1-0. Σαν σε προπόνηση. Ο Μιχαλάκης ξανάναψε το γάρο και τράβηξε μια ρουφηξιά χαμογελώντας ικανοποιημένος.

– Αφού τον πάτησα τον γαμιόλη να πέσει αριστερά. Γιατί έμεινε άγαλμα;
– Κάθε φορά κάτι σου φταίει ρε μαλάκα. Τη μία έχει χαλάσει το χειριστήριο, την άλλη είναι όλοι τους κρέατα ή δεν είναι καλό το σταφ και σε ζαλίζει. Τράβα άλλη μία τζούρα να στανιάρεις για το κακό που ‘παθες.

Η αντεπίθεση ήταν μανιασμένη. Πολλά φάουλ, τρία-τέσσερα κόρνερ και δύο κίτρινες. Ο Ινιέστα είχε δοκάρι στο 36’. Η Μάντσεστερ είχε στριμωχτεί πίσω και το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να διώχνει όπως-όπως. Κόντευε ημίχρονο όμως και το 1-0 παρέμενε. Ο Χάρης είχε σκυλιάσει. Στις καθυστερήσεις, εμπιστεύτηκε τη μπάλα στον αγαπημένο του παίκτη. Τον Μέσι. Το τσογλάνι πέρασε τον Εβρά σαν σταματημένο, έκανε μαλάκα τον Φέρντιναντ κι έβγαλε ασίστ στον Ανρί μέσα στην περιοχή. Γκολ αλάνας.

– Πάρτα αρχίδια μου! Πάρτα!

Είχε σηκωθεί όρθιος και τα χούφτωνε για να δώσει έμφαση. Ο Μιχαλάκης τον κοίταζε ατάραχος να πανηγυρίζει.

– Κάτσε κάτω ρε να το δούμε στο ριπλέι. Εμένα μου φάνηκε για οφσάιντ.
– Ναι, καλός έισαι κι εσύ. Έτσι και φας γκολ φταίει πάντα ο διαιτητής. Θα μου πεις, φόλα Αεκτζής είσαι, τι περιμένεις;

Το ριπλέι δεν έδειξε τίποτα. Με τη σέντρα σφύριξε ημίχρονο και ο Χάρης άρχισε να αναπροσαρμόζει την τακτική του και να κάνει αλλαγές. Ο Μιχαλάκης ξεκίνησε να στρίβει άλλο ένα.

– Χαλάρωσε ρε μαλάκα. Κάτσε να τελειώσει ο αγώνας πρώτα και κάνουμε μετά το δεύτερο.
– Χρειάζομαι βιταμίνες. Εσύ αν θέλεις μην κάνεις.

Ο Χάρης ήπιε μπόλικο κι άρχισε να χάνεται στο δεύτερο ημίχρονο. Από καθαρή κωλοφαρδία γλίτωσε το 2-1, όταν άφησε τον Ρούνι να αλωνίζει μέσα στα καρέ. Πατούσε όλα τα κουμπιά μαζί, χωρίς να τον νοιάζει ένα δεύτερο πέναλτι. Το τάκλιν ήταν καθαρό από σύμπτωση. Χαράμιζε τις επιθέσεις του με άσκοπες τρίπλες κι εμπνεύσεις της κακιάς ώρας. Αν έπαιζε έτσι η Μπαρτσελόνα, δεν θα την ήξεραν ούτε οι Ισπανοί. Και η Μάντσεστερ όμως δεν έδειχνε να βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση…

– Έλα ρε πούστη. Δε λέει να περάσει η πουτάνα.
– Αφού δεν παίζεις μπάλα ρε καραγκιόζη. Μπαλέτο χορεύεις.
– Έχω Νουρέγιεφ όμως.

Πραγματικά, ο Ροναλντίνιο έκανε τα γνωστά ζογκλερικά του. Φτάνοντας λίγο έξω από την περιοχή, έπεσαν τρεις πάνω του για να τον σταματήσουν. 24 μέτρα. Μια χαρά. Ο Χάρης είχε εξασκηθεί στα φάλτσα κι έστειλε τη μπάλα με δύναμη πάνω από το τείχος. Κατευθείαν στο γάμα. 2-1 στο 73’.

– Είπες τίποτα;
– Ωραίο.
– Μόνο ωραίο; Γαμάτο ήτανε. Ακούς εκεί «ωραίο».
– Τόση ώρα σε λυπόμουνα, αλλά τώρα θα σε σκίσω. Χωρίς σάλιο.

Το υπόλοιπο παιχνίδι είχε εξελιχτεί σε κλωτσοκούφι. Γιόμες, φάουλ, τάκλιν, ξανά γιόμες. Σκέτο βόλεϊ. Προς το τέλος, ο Χάρης κέρδισε κάτι κόντρες κι έβγαλε τον Ανρί σε τετ α τετ με τον Βαν ντερ Σααρ. Του την πέρασε από πάνω και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Αυτό ήταν.

– Τσίμπα άλλο ένα τώρα. Τσίμπα!
– Κωλόφαρδο.
– Κωλόφαρδος είσαι εσύ, που έχεις γλιτώσει το διπλό τόση ώρα. Δύο λεπτά μείνανε. Προλαβαίνω ένα τέταρτο;

Δεν το πρόλαβε. Το παιχνίδι έληξε 3-1, και ήταν το μοναδικό που κέρδισε ο Χάρης εκείνο το βράδυ. Το επόμενο έληξε ισοπαλία 2-2, και στο τελευταίο έφαγε τέσσερα από την εθνική Βραζιλίας και δεν έβαλε κανένα. Γαμώ την Αργεντινή του γαμώ. Όλο φιγούρα κι από ουσία μηδέν.

Είχε πάει αργά κι ο Χάρης είχε ξενερώσει κάπως μετά το τρίτο γάρο. Άρχισε να μαζεύει κλειδιά, τσιγάρα και κινητό. Χρειαζόταν κι ένα μπουφάν να τα βάλει μέσα. Το βρήκε με την πρώτη.

-Την κάνω μαλάκα. Έχω να ξυπνήσω πρωί αύριο.
-Η Βάσω τι κάνει; Παιδεύεται με τον πιτσιρικά;
-Τα συνηθισμένα μωρέ. Η δικιά σου;
– Εντάξει. Βλεπόμαστε τα σαββατοκύριακα, γκρινιάζει, πέφτει κάνας πούτσος, ηρεμεί. Περνάει η ώρα.
– Τυχερέ ανύπαντρε…
– Να κανονίσουμε να βγούμε κάνα βράδι έξω για φαγητό ρε μαλάκα.
– Δίκιο έχεις. Το ‘χουμε ξεφτιλίσει στο ποδοσφαιράκι.
– Σαράντα χρονών μαντράχαλοι, πίνουμε μπάφους και παίζουμε Pro…
– Τι τα θες; Το λέει και το τραγούδι.
– Άντε, καλό δρόμο.

Στο φανάρι, θυμήθηκε να ανοίξει ραδιόφωνο. Συμπτωματικά, έπεσε πάνω στους Locomondo. Άναψε ένα τσιγάρο και κοίταξε αφηρημένα έξω. Την επόμενη φορά θα του πέταγε τα μάτια έξω.

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, ψυχοτραυματικα, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

8 Responses to Πίνοντας μπάφους και παίζοντας Pro

  1. Ο/Η Ηπιόνη λέει:

    «ΠΙ» for πολυγραφότατος!!!!!! Δεν σε προλαβαίνω!!!!!

  2. Ο/Η exitmusician λέει:

    Ωραίο post, φίλε Νεφέλικα. Μου έχουν λείψει αυτές οι αντρονύχτες, με Προ ή χωρίς, αλλά σίγουρα χωρίς μπαφίδια. Δυο φορές φέτος μαζευτήκαμε για να δούμε τον γαύρο να χάνει αλλά κέρδισε και τις δύο ο άθλιος. Εκτός κι αν μας κρατάει το καλό για τον εντός έδρας με τη Βέρντερ…

  3. Ο/Η seamaniac λέει:

    Ωραιότατο post. Είναι ενδιαφέρων ερώτημα το τι οδηγεί μέρος της γενιάς 35+ να έχει τέτοια “ παραβατική ” συμπεριφορά, μέρος της τουλάχιστον.
    Πάντως κάτω από τέτοιες συνθήκες τα είκοσι ποτά λίγα μου φαίνονται.

  4. Ο/Η nefelikas λέει:

    @Ηπιόνη

    Κάνε μου τάκλιν 🙂 Αν και τώρα θα ηρεμήσω για καμιά βδομάδα. Πάντως, πρέπει να είσαι η μόνη γυναίκα που διάβασε το post…

    @exitmusician

    Μόνο αν το ρίξουν στους μπάφους o Sir Takis και οι παίκτες του μπορεί να χάσει ο γαύρος από τη Βέρντερ εντός.

    @seamaniac

    Δεν θα τη χαρακτήριζα και ιδιαίτερα παραβατική αυτή τη συμπεριφορά (αν εξαιρέσουμε τη χρήση παράνομων ουσιών, που δεν είναι στο κάτω-κάτω απαραίτητη για να παίξει κανείς ποδοσφαιράκι). Μάλλον πρόκειται για άρνηση ενηλικίωσης. Στρουθοκαμηλισμός προς αποφυγή ευθυνών, κλπ. Από μία άποψη, μπορεί και να είναι δικαιολογημένη μια τέτοια φυγή.

    Είκοσι ποτά είναι πολλά αν αναλογιστεί κανείς σε τι κατάσταση παίζουν και οι δύο φίλοι. Το κακό είναι ότι στην πραγματικότητα τα ποτά έχουν φτάσει πλέον τα 33. Όσα και τα χρόνια του Χριστού…

  5. Ο/Η doctor λέει:

    on November 29, 2007 at 11:49 am2 exitmusician
    Δυο φορές φέτος μαζευτήκαμε για να δούμε τον γαύρο να χάνει αλλά κέρδισε και τις δύο ο άθλιος

    ****

    Σας συνιστώ να μην …. ξαναμαζευτείτε για να …μαζευτούμε όλοι μαζί στην Ομόνοια για να πανηγυρίσουμε την πρόκριση της Βέρντερ!

    doctor

  6. Ο/Η Ηπιόνη λέει:

    Εχεις μπει στην καθημερινότητα μου. Ολο και κατι ενδιαφερον γραφεις!!!! καλο μηνα!!!

  7. Ο/Η nefelikas λέει:

    Είμαι εκτός Αθηνών και εκτός σύνδεσης για λίγες μέρες. Θα επανέλθω δημήτριος 🙂

  8. Ο/Η elafini λέει:

    αν και «δημήτριος», χρόνια πολλά φίλε νεφελίξ 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s