δακτυλικά απολιθώματα

Ένα δάχτυλο. Δείχνει. Κάποιοι το κοιτάζουν.
Ένα δάχτυλο. Κρύβει. Αυτό που όλοι θαυμάζουν.

Ένα δάχτυλο. Φιλιέται. Επιβάλλοντας σιωπή.
Ένα δάχτυλο. Διεισδύει. Σ’ άγνωστη περιοχή.

Ένα δάχτυλο. Βαμμένο. Στο μελάνι του ταμπόν.
Ένα δάχτυλο. Κομμένο. Στη μηχανή του ζαμπόν.

Ένα δάχτυλο. Κουνιέται. Μαστιγώνει τον αέρα.
Ένα δάχτυλο. Σκαλίζει. Απομεινάρια κάθε μέρα.

Ένα δάχτυλο. Ξύνει. Νωχελικούς οργασμούς.
Ένα δάχτυλο. Χαρίζει. Στο λαρύγγι σπασμούς.

Ένα δάχτυλο. Μαυρίζει. Μαγκωμένο από λάθος.
Ένα δάχτυλο. Βρίζει. Τεντωμένο από πάθος.

Ένα δάχτυλο. Πονάει. Έχει κάταγμα ίσως.
Ένα δάχτυλο. Ματώνει. Δαγκωμένο με μίσος.

Ένα δάχτυλο. Πατάει. Ένα πλήκτρο ακόμα.
Ένα δάχτυλο. Τραβάει. Τη σκανδάλη στο στόμα.

Πέντε δάχτυλα. Ενωμένα. Σφιχτά διπλωμένα.
Δύο δάχτυλα. Υψωμένα. Ποτέ νικημένα.

v-fingers.jpg

©Elikas 2008
Advertisements
This entry was posted in αγριαδες. Bookmark the permalink.

10 Responses to δακτυλικά απολιθώματα

  1. Ωραίο, πολύ ωραίο.
    Πραγματικά μου άρεσε πολύ.

    (πλέον μπορώ να λέω πως έχω διαβάσει και ποίηση…)

  2. Ο/Η άμμος λέει:

    Δεν ξέρω με ποια πρόθεση το ‘γραψες. Αν ήταν κυρίως αισθητική, το τελευταίο δίστιχο έχει το διδακτικό δάχτυλο να κουνιέται προς τον αναγνώστη, που είναι κλασικό λάθος. Αν ήταν κυρίως πολιτική, μαγκιά σου, ωραίο ποίημα που κλείνει με σαφές μήνυμα. Ούτως η άλλως κάποιες εικόνες του είναι εξαιρετικές.

  3. Ο/Η Elikas λέει:

    @Γιώργος Μαργαρίτης

    Αν το παραπάνω post είναι η μοναδική πηγή σου, μάλλον εξακολουθείς να μην έχεις διαβάσει ποίηση. Χαίρομαι που σου άρεσε πάντως…

    @άμμος

    Η αισθητική σαν αυτοσκοπός ουδέποτε με προσέλκυσε. Επιπλέον δεν το θεωρώ ποίημα. Πιο πολύ σαν θυμωμένος στίχος μου μοιάζει. Λες να βρεθεί κανείς που να θέλει να το μελοποιήσει;

    Το σκεφτόμουν αν πρέπει να βάλω ερωτηματικό ή όχι στην τελευταία πρόταση. Ή ίσως αποσιωπητικά. Υπάρχει βλέπεις μια διακριτική ειρωνία όσον αφορά τον «επαναστατικό» διδακτισμό του κλεισίματος. Μην ξεχνάς ότι ο τίτλος μιλάει για «απολιθώματα»…

  4. Ο/Η STAIN λέει:

    Και εμένα μου άρεσε.Και θα προσθέσω:»Λαός ενωμένος,ποτέ νικημένος»
    http://www.stainwords.blogspot.com

  5. Ο/Η Elikas λέει:

    @stain

    Σακατεμένα από άλλο ένα εργατικό ατύχημα, τα δάχτυλα του αριστερού του χεριού είχαν σκορπίσει στο βρώμικο πάτωμα, υγρά και ζεστά. Προστατευμένο από τη διπλή τζαμαρία του γραφείου του, το αφεντικό δεν άκουσε τις φωνές και συνέχισε να παίζει πασιέντζα στον υπολογιστή του.

    Μ’ αρέσει πάντως που είσαι αισιόδοξος.

  6. Ο/Η asopossos λέει:

    Πολύ καλό.

  7. Ο/Η STAIN λέει:

    Παρ’όλα αυτά του μένει το δεξί του χέρι…Φτάνει για να σφίξει την γροθιά του…

  8. Ο/Η alafroiskiwtos λέει:

    κύριε, κύριε!!! φώναξε ο μαθητής τινάζωντας το χέρι του στα ύψη με τεντωμένο το δάχτυλο. Όταν ο δάσκαλος του έδωσε το λόγο, δεν είπε τίποτε..
    στο παράθυρο ένα σπουργίτι ράμφιζε την απάντηση στο τζάμι..

  9. Ο/Η Elikas λέει:

    @asopossos

    Καθαρά χέρια βουτηγμένα σε μολυσμένο νερό. Καλή δύναμη και θα τα πούμε πάλι σύντομα από κοντά.

    @STAIN

    Ε, ας τη σφίξει τότε. Τι περιμένει;

    @alafroiskiotos

    «Το ήξερα αλλά το ξέχασα κύριε» κατάφερε να ψελλίσει ντροπιασμένος ο πιτσιρικάς. Η τάξη γέλασε – κι ας μην είχαν διαβάσει το μάθημα οι περισσότεροι. Το σπουργίτι βαρέθηκε και πέταξε μακριά…

  10. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Γειά σου βρε θολοκουλτουριάρ ΝεφΕΛικα με τα ποιήματα σου!

    Πολύ καλό, μου άρεσε πραγματικά. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s