Άνθρωποι και Ποντίκια

Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση ανασκευάζει τα περί νομοθετικού πλαισίου, που αποδοκιμάστηκε ως απόπειρα λογοκρισίας από τους μπλόγκερς και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Κάποιοι ήδη πανηγυρίζουν, θεωρώντας ότι πετύχαμε μια σπουδαία νίκη. Στάχτη στα μάτια παιδιά. Όχι απλώς δεν κερδίσαμε, αλλά μας πήρανε φαλάγγι και δεν το έχουμε πάρει καν χαμπάρι.

Χάσαμε μια μάχη αλλά δεν χάσαμε ακόμα τον πόλεμο λοιπόν. Κι επειδή πολλές (σκόπιμες;) παρερμηνείες κυκλοφορούν τελευταία, εξηγούμαι: Κατά τη γνώμη μου, ο στόχος της κυβέρνησης και των Μέσων Μαζικής Χειραγώγησης δεν υπήρξε ποτέ να επιβάλλουν στην Ελλάδα ένα ανελεύθερο και ολοκληρωτικό καθεστώς τύπου Βιρμανίας ή Ιράν. Ο στόχος ήταν – και παραμένει – να τρωθεί η αξιοπιστία του δημόσιου λόγου που εκφέρεται ελεύθερα και ανεξέλεγκτα από ανεξάρτητους πολίτες. Κάποτε η λάσπη εκτοξευόταν εναντίον των ραδιοπειρατών, σήμερα εκτοξεύεται εναντίον των μπλόγκερς. Συλλήβδην.

Ταυτίζοντας σύσσωμη σχεδόν την κοινότητα του διαδικτύου με ανώνυμους αλήτες και εκβιαστές, διασπείροντας παραπλανητικές πληροφορίες για «μυστικούς κωδικούς» και «ηλεκτρονικές εκπομπές», καθώς και επιλέγοντας να προβάλλουν αμφιλεγόμενα πρόσωπα ως άτυπους εκπροσώπους χιλιάδων, τα κυρίαρχα μέσα και η εξουσία με την οποία συναλλάσσονται δείχνουν να πετυχαίνουν τον στόχο τους. «Μην ακούτε αυτούς» (που διακινούν παιδική πορνογραφία, εμπορεύονται ανθρώπινα όργανα, προτρέπουν τη νεολαία μας να αυτοκτονήσει, σπιλώνουν υπολήψεις και εκβιάζουν αθώους), «ακούστε εμάς» (που είμαστε αγνοί, ανιδιοτελείς και αμόλυντοι). Εάν οι μόνοι που δικαιούνται να εκφέρουν άποψη δημόσια είναι οι θεσμικοί παράγοντες και το υποτιθέμενο κύρος τους, τότε να απαγορέψουμε τις συζητήσεις στα καφενεία και να μιλάει μόνο ο δήμαρχος. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί δημοκρατία. Ούτε καν παρωδία της.

Προσωπικά, δε με νοιάζει και τόσο αν θίγεται η υπόληψη των μπλόγκερς. Το έχω ξαναπεί, το θέμα δεν αφορά τους μπλόγκερς. Αφορά όλους μας. Και αν δεν φροντίσουμε να αντιδράσουμε άμεσα και δυναμικά, θα έχουμε βοηθήσει να γίνει ένα βήμα πίσω στην κοινωνία μας. Τόσο απλά.

Καλό το τυράκι λοιπόν, αλλά δεν πιανόμαστε έτσι εύκολα στη φάκα.

 

Advertisements
This entry was posted in ψυχοτραυματικα, αγριαδες, δικτυολογιες. Bookmark the permalink.

5 Responses to Άνθρωποι και Ποντίκια

  1. Ο/Η doctor λέει:

    Παραθέτω ένα σχετικό άρθρο του Π.Μανδραβέλη από την Καθημερινή:

    Η ελευθεριότητα των blogs

    Είναι περίεργο, αλλά οι πιο ακραίοι εθνικιστές είναι συνήθως τα θύματα του εθνικισμού των άλλων. Οπως είναι π.χ. οι Κοσοβάροι Αλβανοί. Κατά τον ίδιο τρόπο οι πιο σφοδροί πολέμιοι της ελευθερίας του λόγου, είναι πολλές φορές εκείνοι που υφίστανται πρώτοι τον περιορισμό της: οι δημοσιογράφοι. Διαχρονικά, πολλοί πρωτοστατούν στις εκκλήσεις για επιβολή νομοθετικών μέτρων «για να παταχθεί η δημοσιογραφική αλητεία» και τελικά το μόνο που πατάσσεται είναι η δημοσιογραφία. Το ζήσαμε με τον νόμο για τις αγωγές, το είδαμε με τον νόμο για την προστασία των κατηγορουμένων και το βλέπουμε τώρα με τα blogs.

    Κατʼ αρχήν πρέπει να παρατηρήσουμε ότι αυτό που ονομάστηκε «λούμπεν ενημέρωση» είναι κοινός τόπος στα παραδοσιακά media. Φαίνεται από τη διάρθρωση της αγοράς και αποκαλύπτεται με κάθε ευκαιρία. Παρά το δρακόντειο νομοθετικό πλαίσιο -κάτι που αποδεικνύεται από την κίνηση στο κτίριο 9 της Ευελπίδων- και εκβιασμοί γίνονται, και συκοφαντίες εκτοξεύονται και λάσπη ρίχνεται. Οι αυστηροί νόμοι δεν ευπρέπισαν τον δημόσιο διάλογο της χώρας. Αντιθέτως, διά των αγωγών φιμώθηκαν πολλές χρήσιμες απόψεις. Εχει παρατηρηθεί δε ότι οι νόμοι περί εξύβρισης και συκοφαντικής δυσφήμισης δεν χρησιμοποιούνται από τους ανυπεράσπιστους πολίτες. Κυρίως χρησιμοποιούνται από εκείνους που έχουν δημόσιο λόγο και πρόσβαση στα ΜΜΕ (πολιτικούς δημοσιογράφους, καλλιτέχνες κ.λπ.) πολλές φορές ως μέσο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.

    Εχει αναλυθεί επαρκώς το πρόβλημα άρσης απορρήτου, των δικτυακών τόπων, ειδικά εκείνων που βρίσκονται στις ΗΠΑ. Εκεί η πρώτη τροπολογία του Συντάγματος προστατεύει απόλυτα τον λόγο, ακόμη κι αν αυτός είναι ακραία υβριστικός. Η υπόθεση Λάρι Φλιντ (εκδότη του πορνογραφικού περιοδικού Hustler) το απέδειξε. Αλλά ακόμη κι αν μπορούσε να γίνει άρση απορρήτου για πλημμελήματα, όπως είναι η εξύβριση ή η συκοφαντική δυσφήμιση, θα μπορούσε το δικαστικό σύστημα να φορτωθεί την ύλη 100.000 blogs που υπάρχουν σήμερα και θα γίνουν 200.000 αύριο; Εδώ σήμερα -και λόγω της δικομανίας των επωνύμων- στενάζουν τα δικαστήρια με 30 εφημερίδες και 20 κανάλια, σκέπτεται κανείς πόσες αγωγές και μηνύσεις έχουν να γίνουν για τα εκατομμύρια σχόλια που δημοσιεύονται καθημερινά στο Διαδίκτυο;

    Η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι η αυτορρύθμιση, η οποία -όσο κι αν φανεί περίεργο- ήδη υπάρχει. Το πιο πολύτιμο χαρακτηριστικό των blogs, η ελευθεριότητά τους, είναι και η αχίλλειος πτέρνα τους. Εχει άλλο βάρος ένα σχόλιο σε μια εφημερίδα (η οποία φέρει το όποιο βάρος του τίτλου και της ιστορίας της), και διαφορετικό μια ανώνυμη ύβρις στο Διαδίκτυο. Η τελευταία δεν λαμβάνεται σοβαρά, και κυρίως: χάνεται μέσα στον κατακλυσμό των σχολίων που καθημερινά δημοσιεύονται. Από κει και πέρα λειτουργεί και ο πληθωρισμός του λόγου. Οσο θα αυξάνονται τα blogs, τόσο θα αυξάνονται και οι ύβρεις και οι συκοφαντίες, αλλά ταυτόχρονα αυτές οι ύβρεις και οι συκοφαντίες θα πνίγονται μέσα στην πληθώρα των σχολίων. Αλήθεια: πριν δημιουργηθεί όλη αυτή η φασαρία από τα παραδοσιακά ΜΜΕ, πόσοι είχαν μπει στον κόπο να διαβάσουν τις ύβρεις κατά του δημοσιογράφου κ. Βασίλη Χιώτη στα εκατοντάδες σχόλια που καθημερινά δημοσιεύονται στο press-gr;

    Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 29.2.2008

    doctor

  2. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Ωραία τα γράφετε αγαπητέ ΕΛ-ικα και είμαι σίγουρος ότι ο κ. Ρομπέν των Καγιέν π.χ. δεν αναφέρεται σε εσάς όταν αναφέρει για τα απίστευτα που γράφονται στα μπλογκς.

    Αφήστε δε που το άθεο ίδερνετ τυφλώνει και σας βγάζει και κόκκινες τρίχες στις παλάμες.

    Με την ευκαιρία πως τα βγάζετε πέρα με τις πληρωμές του λογαριασμού της WordPress;

    Εγώ αναγκάστηκα να βγω στο κλαρί για να ξεπληρώσω τον λογαριασμό της Google και της WordPress τρομάρα μου …

  3. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Τα πραγματα ειναι πολυ απλα. Φυσικα και το θεμα δεν ειναι τα μπλογκς, οποιος το πιστευει αυτο ειναι τουλαχιστον αφελης! Ως τωρα τα μεσα εκφρασης και ενημερωσης ελεγχονται αν οχι απολυτα κατα μεγαλο βαθμο. Η δυναμη της συζητησης στο καφενειο ειναι πολυ μικρη γιατι απλα το καθε καφενειο εχει συγκεκριμενη χωρητικοτητα. Ακομα κι αν δεχθουμε οτι τα νεα και οι αποψεις θα διαδοθουν απο στομα σε στομα και απο καφενειο σε καφενειο, αυτο σιγουρα δεν θα γινει απο τη μια στιγμη στην αλλη. Ειναι αδιανοητο λοιπον για καποιους να υπαρχει ενα μεσο ανταλλαγης ιδεων και γνωσεων το οποιο οχι μονο ειναι ανεξελεγκτο απο το οποιοδηποτε συμφερον, αλλα εχει και ανεξαντλητη χωρητικοτητα και τεραστια ταχυτητα. Ολος ο ντορος που εχει γινει ειναι η αποδειξη οτι βρισκομαστε σε μια κατ’ επιφαση δημοκρατια. Δυστυχως για καποιους, οι αντιδρασεις που εκδηλωθηκαν εκαναν αυτην την διαπιστωση πιο εντονη…και φυσικα δεν θα παραιτηθουν τοσο ευκολα. Καναν εκει μια εικονικη οπισθοχωρηση, μεχρι να βρεθει καποιος αλλος ανεγκεφαλος να δωσει τροφη για σχολια και καποιος αλλος μετα απο αυτον, πραγμα βεβαιο, βασει του νομου τωνν πιθανοτητων. Σε μια τοσο πολυπληθη κοινωνια θα υπαρχουν ολα τα ειδη ανθρωπων. Και σιγουρα αναμεσα τους θα βρουμε και τον μαλακα και τον ανευθυνο και τον κομπλεξικο και τον βαλτο ακομα να κανει κακο και να δημιουργησει προβλημα.
    Ετσι, θα ερθει μια ωραια πρωια που θα πουν «τα βλεπετε που αντιδρουσατε τοτε; να τωρα που τα μπλογκς εχουν κανει αυτο κι αυτο κι εκεινο.» Και θα προσπαθησουν να φερουν τους πολιτες σε σημειο να ζητησουν οι ιδιοι τον περιορισμο που τωρα προσπαθουν να αποφυγουν.
    Σεναριο επιστημονικης φαντασιας; Η μηπως οχι;
    Το στοιχημα λοιπον ειναι να αποδειξουμε πως ειμαστε πολυ ικανοτεροι να αυτοδιαχειριζομαστε απο οσο η Πολιτεια η οποιαδηποτε αλλη παρεμβαση.
    Ειμαστε ομως αξιοι; Θα δειξει…
    Το παραπανω αρθρο ειναι πολυ καλο!

  4. Ο/Η BUTTERFLY λέει:

    Βρε Νεφελικα, εγω ειμαι απο πανω, αλλα δεν μου πηρε τα στοιχεια…Εγω, μια ανωνυμη;;;; Κλαψ!;-)
    Anyway, καλησπερα!

  5. Ο/Η Elikas λέει:

    @doctor

    Σοβαρό άρθρο. Είναι αλήθεια ότι όσον αφορά τα σχόλια, ο καθένας μας κρατάει μια στάση που αντκατοπτρίζει το ήθος του/της. Είτε με moderation (το οποίο προσωπικά μου προκαλεί αλλεργία αλλά κατανοώ τη χρησιμότητα του σε κάποιες περιπτώσεις), είτε σβήνοντας υβριστικά και κυρίως συκοφαντικά σχόλια (τα οποία οι ανώνυμοι προβοκάτορες ξέρουν πολύ καλά πού να τα αφήσουν), μπορούμε να ελέγχουμε το μέσο χωρίς να καταφεύγουμε στη λογοκρισία.

    Προσωπικά πάντως, σβήνω μόνο τα κατάφωρα spam (τύπου «Hi. Your site is great. Check out this link»).

    @pølsemannen

    Άσε Πόλσε (Πόρσε στα Ταϊβανέζικα), τώρα που ανέβηκε η επισκεψιμότητα έχω ξηλωθεί μιλάμε. Σκέφτομαι να συνδυάσω την αποκριάτικη διαδήλωση με έρανο για τους απανταχού καταχρεωμένους μπλόγκερζ. Τι άλλο θα ακούσουμε…

    @Ανώνυμη πεταλούδα

    Κατ’ επίφαση δημοκρατία, όπως ακριβώς το είπες. Σε λίγο θα παρακαλάμε το καλό κράτος να μας σώσει από τους κακούς μπαμπούλες του διαδικτύου. Το ποτάμι όμως δε γυρίζει πίσω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s