Δεν είναι κάθε μέρα Κυριακή (απολογισμός της αποκριάτικης διαμαρτυρίας)

Κανονικά θα έπρεπε να είμαι πικραμένος. Η περιβόητη «αποκριάτικη διαδήλωση» κατέληξε να μην είναι ούτε αποκριάτικη ούτε διαδήλωση, με αποτέλεσμα να ματαιωθεί. Ζήτημα είναι να μαζευτήκαμε τριάντα άτομα στα Προπύλαια χθες το βράδυ, κι από αυτούς ούτε οι μισοί δεν ήρθαν μασκαρεμένοι. Πιο πολλοί ήταν οι μπάτσοι απέναντι, που είχαν πάρει εντολή να περιμένουν μήπως εμφανιστεί από πουθενά το «κίνημα των μπλόγκερς» και αποπειραθεί να καταλάβει τα ανάκτορα. Πολύ κακό για το τίποτα λοιπόν και με συγχωρείτε για την ενόχληση…

Κανονικά θα έπρεπε να είμαι θυμωμένος. Σχεδόν όλοι όσοι δήλωσαν ότι βρίσκουν καταπληκτική την ιδέα και στηρίζουν την πρωτοβουλία αποφάσισαν να μην εμφανιστούν, προτιμώντας απλά να αναρτήσουν ένα μπανεράκι για να πείσουν άλλους να πάνε στη θέση τους. Τζάμπα είναι στο κάτω-κάτω… Και δεν αναφέρομαι φυσικά σε εκείνους που έλειπαν για το τριήμερο, ούτε σε όσους διατύπωσαν από την αρχή τις αντιρρήσεις τους για το όλο εγχείρημα. Ούτε καν σ’ εκείνους που προτίμησαν να τηρήσουν διακριτικές αποστάσεις με τη σιωπή τους.

Κανονικά θα έπρεπε να είμαι ντροπιασμένος. Όσο να ‘ναι, είναι λίγο ρόμπα να στέκεσαι μασκαρεμένος μπροστά στην Πανεπιστημίου και να κρατάς πλακάτ. Μόνος. Εκτέθηκα ανεπανόρθωτα, καταρρίπτοντας τον προσωπικό μύθο του «ακτιβιστή-μπλόγκερ» που με τόσο κόπο είχα χτίσει. Μικρό το κακό όμως κι ουδείς αναντικατάστατος. Κρίμα μόνο για αυτούς τους λίγους που πίστεψαν ότι αξίζει να έρθουν και απογοητεύτηκαν. Για αυτούς ντρέπομαι όντως. Τι να έκανα όμως; Φαινόταν το πράγμα ότι δεν θα είχε μαζική συμμετοχή, αλλά αφού το πρότεινα δε μπορούσα μετά να κάνω πίσω. Πήρα λοιπόν ένα ρίσκο για το οποίο δε μετανιώνω, αφού στο κάτω-κάτω δεν πάω να κάνω καριέρα για να με νοιάζει το πολιτικό κόστος.

Κανονικά θα έπρεπε να είμαι προβληματισμένος. Τι έκανα λάθος; Γιατί το κάλεσμα δεν είχε απήχηση; Φταίνε τα κείμενα; Φταίνε τα μπάνερ; Φταίνε τα επιχειρήματα; Γίνεται να φταίει μόνο το γεγονός ότι έλειπε τόσος πολύς κόσμος από την Αθήνα; Ή μήπως είναι λογικό οι περισσότεροι που βγήκαν να διασκεδάσουν το βράδυ της αποκριάς να προτίμησαν να το κάνουν με φίλους κι όχι με άγνωστους μασκοφόρους που κραδαίνουν πανό; Έπαιξε άραγε πιο σημαντικό ρόλο ο «απολιτίκ» χαρακτήρας της εκδήλωσης ή το γεγονός ότι κάποιοι βρήκαν την ιδέα υπερβολικά στρατευμένη για τα γούστα τους; Μήπως τελικά δε συντρέχει λόγος για να διαδηλώσουμε και όλα πάνε καλά; Μήπως το επαναστατικό μας φρόνημα εκτονώθηκε με τα ποσοστά του Τσίπρα στα γκάλοπ; Μήπως έχουν τελικά δίκιο οι οπαδοί του ΚΚΕ που φωνάζουν τόσο καιρό για ταξικούς αγώνες και οι αναρχικοί που ονειρεύονται τους δρόμους της φωτιάς; Ή μήπως όλα αυτά τα συμβολικά δρώμενα είναι για τους ξενέρωτους Ευρωπαίους κι όχι για μας τους πολεμοχαρείς Βαλκάνιους; Παίζει φυσικά και το ενδεχόμενο απλά να κολώσατε γιατί είσαστε κότες…

Το γεγονός παραμένει ότι δε νιώθω ούτε πικραμένος, ούτε θυμωμένος, ούτε ντροπιασμένος, ούτε προβληματισμένος. Τουλάχιστον όχι στο βαθμό που θα ήταν αναμενόμενο. Ίσως νιώθω λίγο σοφότερος, τώρα που ξέρω ότι ο κόσμος να χαλάσει δεν πρόκειται ποτέ ξανά να προτρέψω σε κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες. Θα κάτσω στ’ αυγά μου λοιπόν, συμβάλλοντας έτσι στο να αποκατασταθεί η χαμένη τιμή της ελληνόφωνης μπλογκόσφαιρας – που τόσο άδικα ταυτίστηκε στα μάτια του κόσμου με πάσης φύσεως ακτιβισμούς. Καλύτερα να συνδέεται με εκβιασμούς. Ή με ό,τι άλλο θέλετε εσείς. Εγώ δεν έχω κανένα δικαίωμα να επιβάλλω την άποψη μου σε άλλους, ούτε να καπελώσω τη συλλογική δράση τους για να εκδώσω τα προσωπικά μου μανιφέστα.

Αν θέλετε να ξέρετε, μ’ αρέσει που αποδείχτηκα ανίκανος να χειραγωγήσω τα πλήθη – ελπίζω μόνο αυτό να συμβαίνει επειδή τα πλήθη αρνούνται πια να χειραγωγηθούν (κι ας είναι για καλό σκοπό). Μ’ αρέσει που το συναίσθημα των ανθρώπων που θέλουν να αντιδράσουν στην καθημερινή ξεφτίλα δε μπαίνει τόσο εύκολα σε καλούπια (ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται έλλειψη φαντασίας για τους περισσότερους). Επίσης, μ’ αρέσει που εμφανίστηκε η παρέα του arxediamedia και ήταν ό,τι πιο ζωντανό έχω δει να κυκλοφορεί στους δρόμους εδώ και πάρα πολύ καιρό. Τους ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου που δε μάσησαν και όχι μόνο ήρθαν, αλλά έκαναν και το πιο τρελό αποκριάτικο χάπενινγκ που συνέβη στην Αθήνα φέτος. Τρελοκομείο σκέτο, θα δείτε φωτογραφίες και θα καταλάβετε. Ευχαριστώ επίσης όλους τους υπόλοιπους που μπήκαν στον κόπο να εμφανιστούν και να στηρίξουν την όλη φάση. Ακόμα κι αν κάποιοι το έκαναν για τους λάθος λόγους.

Αντί επιλόγου

Πριν από ένα χρόνο και κάτι ψιλά, ανέβασα στο προηγούμενο blog μου ένα post που έμελλε να αποδειχτεί προφητικό. Μιλάμε για μία εποχή που ο όρος “blogger” ακόμα σήμαινε μια χούφτα τρελαμένων που γράφουν ό,τι τους κατέβει στον υπολογιστή τους. Τότε που κανείς δεν ήξερε την ιστορία της Αμαλίας, τα δάση αποτελούνταν από δέντρα αντί για στάχτες, η ελευθερία λόγου ήταν αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη, και ο κόσμος του διαδικτύου ήταν κάτι που ελάχιστα απασχολούσε τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας (με εξαίρεση όσους κατέβαζαν τσόντες). Πρόκειται για κείμενο ιστορικής αξίας (λέμε τώρα), καθώς είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται η λέξη «δικτυογράφος» (ένα google search τότε μου είχε βγάλει μηδέν αποτελέσματα, ενώ σήμερα βγαίνουν 6.910):

«Εντάξει, τη βγάλαμε καθαρή κι αυτή τη Δευτέρα» (17/2/07)

Με τις υπόλοιπες Δευτέρες τι γίνεται όμως;

Ξαφνικά πήξαμε στην κοινωνική δραστηριότητα. Πάρτι μασκέ, σερπαντίνες, ταραμοσαλάτες και λοιπές φιλικές και οικογενειακές υποχρεώσεις. Και σαν κερασάκι στην τούρτα, όλη αυτή η πρόσφατη μόδα με τα πέντε έξυπνα πράγματα που πρέπει να σκεφτείς και να γράψεις για τον εαυτό σου. Σε λίγο θα παίξουμε και μπουκάλα. Αβρότητες μεταξύ δικτυογράφων© για σύσφιξη κι ενδυνάμωση των μεταξύ μας σχέσεων. Καιρός να αρχίσουμε να συνδικαλιζόμαστε κιόλας… Δεν το λέω καθόλου ειρωνικά, αν και μάλλον ο συνδικαλισμός δεν είναι η κατάλληλη λέξη. Συσπειρώσεις ίσως; Εντάξει, πιο πολύ παρέες είναι. Και κάμποσοι περαστικοί – μερικές φορές όμως όχι και τόσοι…

Τώρα μπορούν να μας αφήσουν επιτέλους στην ησυχία μας λοιπόν. Πίσω στο σπιρτόκουτο. Να χαϊδεύουμε τα πλήκτρα και να ερεθίζουμε τη ροδελίτσα του ποντικιού μας. Μόνοι. Όχι απελπιστικά, ούτε απολαυστικά. Απλά μόνοι. Να σκεφτόμαστε, να διαβάζουμε, να βαριόμαστε και να μαθαίνουμε. Να γνωρίζουμε άλλους ανθρώπους που σκέφτονται – σε μερικά έστω πράγματα – περίπου όπως εμείς. «Να κάνουμε καινούργιους φίλους» θα ήταν το σλόγκαν ίσως. Μπροστά στην οθόνη του, χαρούμενος νεολαίος (μοντέρνο ατομάκι τύπου) πίνει χυμούς που σε κάνουν πιο ντούρο και σερφάρει εύκολα, γρήγορα και φτηνά. Αναρωτιέμαι για πόσους από μας μια τέτοια εικόνα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ας πούμε, κανείς δε σου λέει από πριν ότι θα πιαστεί ο κώλος σου μ’ αυτή την ιστορία. Κανείς δε σου λέει ότι θα απομονωθείς από τους γύρω σου (ακόμα κι αν είσαι εκεί), όπως και κανείς δε σου λέει ότι θα ανακαλύψεις πόσοι άλλοι άνθρωποι υπάρχουν εκεί έξω. Και ότι μπορείς πραγματικά να επικοινωνήσεις μαζί τους. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Ελεύθερα – προς το παρόν.

 

Υ.Γ. Θα λείψω για λίγες μέρες (στη Θεσσαλονίκη). Μη φανταστείτε ότι εγκαταλείπω τη μπλογκόσφαιρα ή κάτι τέτοιο…

Advertisements
This entry was posted in ψυχοτραυματικα, δικτυολογιες, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

34 Responses to Δεν είναι κάθε μέρα Κυριακή (απολογισμός της αποκριάτικης διαμαρτυρίας)

  1. Ο/Η tiktak λέει:

    Πεθαναμε χορευοντας!

    Δηλαδη ορθιοι!

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    @tiktak

    Δεν χορεύουν οι arxediamedia σαν ήρωες. Οι ήρωες χορεύουν σαν arxediamedia…

  3. Ο/Η Mantalena Parianos λέει:

    Λυπάμαι αν εξέλαβες το ότι όποιος έβαζε το μπανεράκι, όφειλε και να έρθει.
    Προσωπικά, έβαλα το μπάνερ κι ας ήξερα προκαταβολικά ότι δεν θα μπορώ να είμαι εκεί: βρίσκομαι στο κρεβάτι από ατύχημα και όσο και να ήθελα δεν θα μπορούσα να βρίσκομαι πουθενά αλλού, εδώ που τα λέμε, εκτός από -το πολύ πολύ- στο σαλόνι μου. Και αν λυπάσει εσύ μια, εγώ λυπάμαι δυο που αισθάνομαι ότι το ποστ σου με αναγκάζει να δικαιολογηθώ, μια και η γενικευμένη κρίση σου αφορά κι εμένα.

    Το παρατραβάς νομίζω – αν είναι έτσι, να επικρατήσει τότε νέο νετικέτ και όποιος αναρτά μπάνερ για μια εκδήλωση να υποχρεούται να δώσει το *παρών*.

    Απ’ ότι κατάλαβα πάντως περάσατε καλά! Τι σε νοιάζει η μαζικότητα ή όχι;
    30 άτομα (ειδικά όταν μιλάμε τα arx. media) είναι γαμάτη παρέα!

  4. Ο/Η Elikas λέει:

    @Mantalena Parianos

    Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να απολογηθείς (εσύ ή οποιοσδήποτε άλλος) επειδή δεν ήρθες. Δεν είναι αυτό το νόημα του post. Καλά κάνατε και δεν ήρθατε – είτε αναρτήσατε το banner είτε όχι. Το τελευταίο που με νοιάζει άλλωστε είναι να δημιουργήσω ενοχές ή να εκβιάσω συνειδήσεις. Έχω κι άλλες δουλειές να κάνω, και τις έχω αφήσει πίσω κιόλας εξαιτίας των ηλίθιων παρορμήσεων μου.

    Αυτό που θα έπρεπε να σε προβληματίζει ίσως είναι το γεγονός ότι δείχνουμε υπερβολικά παθητικοί απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Λες και δε μας αφορούν, ή λες και είναι υπόθεση επαγγελματιών διαδηλωτών και αρμόδιων συνδικαλιστικών οργάνων. Η πλάκα είναι ότι η μόνιμη δικαιολογία μας για να μην κατέβουμε σε πορείες είναι ότι δε γουστάρουμε τα κομματόσκυλα με τη ντουντούκα. Όταν δεν υπάρχουν επίσημοι διοργανωτές όμως, πάλι γκρινιάζουμε…

    Δε λέω ότι για να υπάρξουν υγιείς συλλογικότητες έπρεπε όλοι να κάνουν αυτό που πρότεινα εγώ, στο κάτω-κάτω θα μπορούσε κάποιος να προτείνει κάτι άλλο καλύτερο. Απλά διαπιστώνω ότι αν οι αντιδράσεις μας σε οτιδήποτε μας θίγει και μας απειλεί περιορίζονται στο πάτημα ενός κουμπιού για να συνυπογράψουμε διακηρύξεις και δελτία τύπου που δεν διαβάζει κανείς, τότε πολύ φοβάμαι ότι την έχουμε πατήσει άσχημα.

    Περαστικά και ταχεία ανάρρωση.

  5. Ο/Η xgiannis λέει:

    Φίλε nefelika (ελπίζω να μου επιτρέπεις την προσφώνηση) καταλαβαίνω την πίκρα και την απογοήτευση (παρότι λες οτί δεν αισθάνεσαι έτσι, αυτό λαμβάνω εγώ) απο την μη προσέλευση κόσμου στο happening που εμπνέυστηκες -και για μένα ήταν μια καλή έμπνευση. Όμως πιστεύω οτί το έχεις πάρει πιο βαριά απο όσο χρειάζεται. Οι λόγοι για τους οποίους δεν έκατσε μπορεί να είναι πάρα πολλοί. Μπορούμε να το συζητήσουμε όποτε θες, αναλυτικά.
    Ένας λόγος είναι οτί ίσως τα μπλογκς να μην έχουν ακόμα τόση δύναμη από μόνα τους. Μην ξεχνάς οτί οι προηγούμενες κινητοποιήσεις είχαν προβολη και από τα καθιερωμένα ΜΜΕ, άσχετα αν ξεκίνησαν από μπλογκς. Αυτή, όχι.
    Δεύτερος είναι ο συγχρονισμός -ελληνιστί timing. Μια καλή ιδέα ή έμπνευση αν δεν έχει την κατάλληλη χρονική σύμπτωση και δεν πιάσει, δεν πάυει να είναι μια καλή ιδέα -και να μπορεί να αξιοποιηθεί άλλη φορά.
    Τρίτον, φαίνεται να το έχεις πάρει πολύ προσωπικά και εγωκεντρικά -συγγνώμη αν η τελευταία λέξη φαίνεται βαριά, δεν μου έρχεται κάτι καταλληλότερο τώρα. Αντιγράφω τα σημεία που μου βγάζουν αυτή την αίσθηση:

    -Πολύ κακό για το τίποτα λοιπόν και με συγχωρείτε για την ενόχληση…
    -Κανονικά θα έπρεπε να είμαι ντροπιασμένος (όλη η παράγραφος)
    -Τι έκανα λάθος;
    -δεν πρόκειται ποτέ ξανά να προτρέψω σε κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες. Θα κάτσω στ’ αυγά μου λοιπόν,
    -Αν θέλετε να ξέρετε, μ’ αρέσει που αποδείχτηκα ανίκανος να χειραγωγήσω τα πλήθη –

    Δεν χρειάζεται όλη αυτή η προσωπική απογοήτευση (πίστεψε με, την έχω νιώσει και εγώ, σε ανάλογες περιπτώσεις) και η αίσθηση «τα παρατάω». Αν τα παρατάνε και αυτοί που πιστεύουν οτί μπορούν και πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα, τότε δεν αλλάζουν ποτέ. Έτσι και αλλιώς η μαγκιά είναι αν πέσεις επτά φορές, να σηκωθείς οκτώ.

    Τα λέμε την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος -εσύ, εγώ, τα παιδιά του arxediamedia, όποιος- θα έχει μια καλή ιδεά.
    (και πιο αναλυτικά μέσω e-mail).

  6. Ο/Η xgiannis λέει:

    ΥΓ. Δες σαν θετικό αυτό που έκαναν τα arxediamedia. Εγώ προσωπικά λυπάμαι που το έχασα.

  7. Ο/Η Mantalena Parianos λέει:

    «θα έπρεπε να σε προβληματίζει ίσως είναι το γεγονός ότι δείχνουμε υπερβολικά παθητικοί απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Λες και δε μας αφορούν…»

    – Φίλε Νεφέλικα, πριν τα μπλογκζ υπάρχουν άλλοι τομείς της κοινωνικής ζωής όπου η παθητικότητα, ο αποθέωση του ατομισμού και η αδιαφορία έχουν χτυπήσει κόκκινο. Δεν ξεχνάω ποτέ ότι ζω σε μια χώρα που κάηκε ολόκληρη το καλοκαίρι και μετά, η δεξιά κυβέρνησή της έπιασε 40 και 45άρια τοις εκατό.
    Δεν είναι λίγο οξύμωρο να έχεις προσδοκίες από τα μπλογκζ; Μικρόγραφία -ίσως όχι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική, αλλά οπωσδήποτε οικεία ως δείγμα- της κοινωνίας που ζούμε είναι κι αυτά.

  8. Ο/Η BUTTERFLY λέει:

    Νεφελικα μου, οι λογοι αποτυχιας ενος τετοιου εγχειρηματος μπορει να ειναι απειροι. Ενδεικτικα: λαθος χρονικη στιγμη, πολλοι λειπαμε εκτος Αθηνων, η ταση που εχουμε να ξεχναμε τα προβληματα μεχρι να γινει παλι κατι πολυ τρανταχτο, την ιδια περιοδο ο κοσμος ειχε μπουχτισει απο πορειες και διαμαρτυριες (βλ. ασφαλιστικο), ισως ηταν πολυ πρωτοποριακο σαν ιδεα και δεν ειμαστε ακομα ετοιμοι, ισως, ισως, ισως…
    Παντως εστω κι ετσι ειναι μια αρχη και οι 30 την επομενη φορα ισως ειναι 100-200-300…
    Συμφωνω με τον Γιαννη απο πανω…αν πεφτεις πρεπει να ξανασηκωνεσαι και οχι να τα παρατας! Εκει φαινεται η δυναμη και η αποφασιστικοτητα, οταν ολα ειναι εναντιον σου κι εσυ κολυμπας κοντρα στο ρευμα! Τωρα βεβαια θα μου πεις, εγω που στο λεω το κανω; Οχι, αλλα το προσπαθω…

  9. Ο/Η sasantsos λέει:

    ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΜΗΝ ΣΚΑΣ!!! – ΤΟ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΟΥ ΒΕΒΑΙΑ!!!!!
    ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΑΘΕΙ…ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ!!
    ….ΤΟ ΔΕΝ ΒΑΡΙΕΣΑΙ ΜΩΡΕ ΖΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ!!!!
    S FOR SANTSOS!

  10. Ο/Η coolplatanos λέει:

    Θα συμφωνήσω σε γενικές γραμμές με τον xgiannis ότι το πήρες αρκετά σαν προσωπική αποτυχία, ενώ δεν είναι έτσι. Παίξανε πολλά πράγματα ρόλο που δεν υπήρξε συμμετοχή και είχαμε ήδη συζητήσει το ενδεχόμενο να είναι έτσι λόγω timing. Προσωπικά δεν νιώθω την ανάγκη να απολογηθώ που έβαλα μόνο το μπάνερ, αλλά απουσίασα, έχω ήδη εξηγήσει το λόγο και δεν υπάρχει λόγος να το πω και εδώ. H ιδέα ήταν πολύ καλή σαν τρόπος, αλλά όπως λέει και η butterfly ο κόσμος έχει βαρύνει από όλα τα άλλα προβλήματα αυτό το διάστημα και δεν έχει άλλα κουράγια. Οταν έχεις μπροστά σου ζητήματα επιβίωσης προέχουν αυτά. Πρώτα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα να υπάρχεις και κατόπιν να φωνάξεις για ελευθερία λόγου. Οταν για αρκετούς απειλείται ακόμα και η επιβίωση καταλαβαίνεις ότι μοιάζει λίγο πολυτέλεια να έχουν κουράγιο να διαμαρτυρηθούν για ελευθερία λόγου. Ηταν άλλο οι πυρκαγιές το καλοκαίρι, απειλούσαν την ίδια την επιβίωση αυτού του τόπου και είχε ευρύτερη απήχηση λόγω του σοκ που είχε προκληθεί, δεν συμμετείχαν μόνο blogger και γι’ αυτό είχε μεγαλύτερη συμμετοχή. Από την άλλη ναι, ο άνθρωπος και όχι ο Ελληνας ειδικά, ξεχνάει εύκολα. Αν δεν ξεχνούσε και έσερνε το βάρος των προβλημάτων πάνω του συνέχεια δεν θα άντεχε να επιβιώσει.

    Επειτα αυτό το διάστημα αρκετοί την εκτόνωση μπορούσαν να τη βρουν και μέσα από άλλες εκδηλώσεις. Να άλλος ένας λόγος που δύσκολα θα συμμετείχαν. Οι Ελληνες είναι παρεοκεντρικοί και οικογενειακοκεντρικοί. Αρα άπαξ και είχαν παρέες εκεί έξω να βρεθούν μαζί τους δεν ένιωσαν την ανάγκη να ενωθούν με τους υπόλοιπους για κάτι που φαντάζει μακρινό ως απειλή. Μην ξεχνάς ότι καθένας από τους blogger είναι και μία ατομικότητα που μπορεί να συμμετέχει σε άλλες παρέες και ομάδες εκτός διαδικτύου. Ακόμα δεν νιώθει να αποτελεί παρέα με τους υπόλοιπους εδώ μέσα. Αν υπάρξει νέα απειλή και νιώσουν περιορισμό πραγματικό για ό,τι κάνουν εδώ μέσα τότε μόνο θα δεις συμμετοχή σημαντική σε κάτι ανάλογο. elika ως άτομα και ως ομάδες ορίζουμε την ταυτότητα μας από τους περιορισμούς και τις πιέσεις που δεχόμαστε από το περιβάλλον. Oι blogger δεν έχουν δεχθεί ουσιαστική πίεση ως ομάδα από το ευρύτερο περιβάλλον για να σχηματίσουν δική τους «κοινότητα» και δεν ξέρω και αν είναι ζητούμενο κάτι τέτοιο. Μην ξεχνάς ότι ο τρόπος που εκφράστηκε το θέμα από το Δελτίο Τύπου δεν έπιασε ευρύτερες ομάδες χρηστών του διαδικτύου. Περιορίστηκε, λάθος για μένα, στο να εκφράζει μόνο στους blogger. Βέβαια ακόμα και αν εξέφραζε γενικότερα όλους τους χρήστες πάλι δεν είναι δεδομένο ότι θα είχε περισσότερη συμμετοχή η εκδήλωση, διότι και πάλι δημιουργούνται ομάδες στη βάση κοινών συν-φερόντων. Τι μας φέρει όλους μαζί μέσα στο διαδίκτυο; Ετερόκλητοι λόγοι, άρα και ετερόκλητα ενδιαφέροντα και ετερόκλητοι τρόποι έκφρασης και ετερόκλητοι χώροι που μπορεί να μας απορροφούν περισσότερο από τη χρήση ενός κοινού μέσου. Π.χ. όλοι χρησιμοποιούμε κινητό, αλλά δύσκολο έως αδύνατο να συστήσουμε κίνημα.

    Μακρυγόρησα όμως και το πιθανότερο είναι ότι δεν σε παρηγορούν τα λόγια. Μην το παίρνεις κατάκαρδα πάντως. Σίγουρα δεν ευθύνεσαι εσύ προσωπικά που δεν ήρθε κόσμος. Η απογοήτευση που νιώθεις μάλλον ξεκινάει από το γεγονός ότι έλπιζες να ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα, όμως ήξερες από πριν ότι δεν ήταν 🙂 Προσωπικά δεν ανησυχώ για σένα, διότι είμαι σίγουρη ότι είσαι αρκετά ζωντανός σαν ανήσυχο παιδί, άρα και ικανός να πέσεις 8 και να σηκωθείς και τις 8 φορές και να σχεδιάσεις καινούργια πράγματα!

    Σημασία έχει πάντως ότι έστω και 30 άτομα το διασκεδάσατε και περάσατε καλά. Σε πληροφορώ ότι για τις πυρκαγιές το κοινωνικό φόρουμ ήταν τρεις και ο κούκος στα προπύλαια το καλοκαίρι… Συμβαίνουν αυτά όταν κάτι γίνεται εν μέσω πολλαπλών γεγονότων και όταν μάλιστα δεν προβάλλεται αρκετά από τα ΜΜΕ και προβάλλεται μόνο στο διαδίκτυο, αν και αυτό του κοινωνικού φόρουμ νομίζω είχε ειπωθεί και στα ΜΜΕ τότε, απλά κάπως φαίνεται ότι δεν ταίριαξε.

  11. Ο/Η Arkin λέει:

    Εγώ πάντως τώρα που συνήλθα κάπως, νιώθω την ανάγκη να σου ζητήσω ένα συγγνώμη όχι τόσο επειδή δεν μπόρεσα να έρθω, αλλά επειδή δεν σε ειδοποίησα εγκαίρως ότι δεν μπορούσα να έρθω. Πού να φανταστώ ότι θα έρχονταν μόνο 30 ώστε να είναι τόσο αισθητή η κάθε απουσία…
    (Και είναι κρίμα γαμώτο γιατί μέχρι και τη στολή είχα ετοιμάσει.)

  12. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    Έχουμε απωλέσει το παιδί από μέσα μας κρατώντας όλα τα κακά που μας ποτίζει η καθημερινότητα.

    Έτσί, στο κάλεσμα του Νεφέλικα, δηλαδή στο να κάνεις μία διαδήλωση – πάρτυ με ασαφές πλην όμως απόλυτα σαφές νόημα, χωρίς οργανωτές και όχι όπως σου έχουνε μάθει, να χορεύεις σαν τρελός μασκαρεμένος με άλλους που λίγο πριν δεν ήξερες κτλ, υπάρχουν οι εξής αντιδράσεις :

    1. έρχομαι !!!
    2. είστε γραφικοί (γιατί έμαθα πως οι διαδηλώσεις είναι αλλιώς)
    3. δε βγαίνω από το σπίτι μου παρά για να κάνω αυτά που κάνω τα τελευταία 30 χρόνια και με προσοχή για να μη με δει κανα μάτι ή συναναστραφώ κάποιον που δεν είχα ξαναδεί πιο πριν.

    Πάντως, nef η αντίδρασή σου είναι λάθος. Είναι δύσκολο να πετύχει μια εκτός τόπου και χρόνου σε αυτή την κοινωνία εκδήλωση όπως αυτή που έβαλες κατά νου (εκτός τόπου και χρόνου είναι όλα όσα δεν έχουν να κάνουν με ατομικισμό και προσωπικό συμφέρον). Είναι δύσκολο και με τα δεδομένα που είχατε (εγώ εξήγησα αλλού γιατί δεν ενεπλάκην – θα έλειπα για το τριήμερο – προσπαθώ να διατηρώ το παιδί μέσα μου αλλά έχω πολύ μίσος για όλα αυτά που γίνονται και είναι κομματάκι δύσκολο να καρναβαλίζω μπροστά από τη βουλή – αφού δε θα πήγαινα δεν το ανάρτησα και στο μπλογκ).

    Αυτό όμως δε σημαίνει πως ότι δεν πήγε καλά τώρα δε θα πάει καλά και αύριο.

  13. Ο/Η radiobubble λέει:

    Μη σε παίρνει απο κάτω αγαπητέ nefelika εμείς περάσαμε ωραία. Δες το με χιούμορ… έμείς ήδη το διασκεδάζουμε!
    Και του χρόνου περισσότεροι.

  14. Εγώ λέω απλά κρίμα που δεν ήρθα! Πρέπει να περάσατε γαμάτα!

    Έχω τύχει σε παρόμοια φάση απογοήτευσης (ήταν να κάνω ραδιοφωνική εκπομπή στην σχολή επι καταλήψεων με ένα άλλο παιδί, και ήμουν πολύ ενθουσιασμένος, αλλά είχαμε ελαχιστότατους ακροατές λόγω του άκυρου της μεσημεριανής ώρας. Αρχικά ήμουν σε μία παρόμοια φάση με σένα, μετά σκέφτηκα πιο λογικά…), και τελικά αυτό που κατάλαβα είναι ότι απογοητεύεσαι όχι γιατί δεν πήγε καλά η εκδήλωση, αλλά γιατί δεν είναι όπως τα φαντάστηκες. Αν για παράδειγμα το σκεφτείς ήρεμα θα αντιληφθείς πως δεν είναι και λίγο να μαζέψεις μία παρέα 30 άγνωστων ατόμων για να διασκεδάσεις!

    Τελικά τι ντύθηκες?!

    … δεν πρόκειται ποτέ ξανά να προτρέψω σε κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες.

    Ξεκόλλα λέμε!!! Το να προτείνεις εσύ αυτό είναι σαν να λέω εγώ πως δεν θα ξαναβρίσω τους Πυξ Λαξ και θα ξεκινήσω να γράφω σοβαρά. Απλά δε γίνετε, σε ξέρω (λίγο) και με ξέρω (αρκετά…) για να ξέρω πως δε παίζει κάτι τέτοιο…

    Καλή ξεκούραση!

  15. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Μην χολοσκάτε αγαπητέ εν θολοκουλτούρα αδελφέ ΕΛικα.

    Το ότι δεν ευκαίρησαν διάφοροι που ενδεχομένως είχαν αναρτήσει το Ιερόν βάνερ (όπως η ημετέρα μακαρονιώτης) μπορεί να οφείλεται σε ανωτέρα βία, στον Ήφαιστο τον κούτσαβλο, ή σε ήδη ανειλημμένες υποχρεώσεις.

    Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιδέα σας ήταν κακή. Δεν νομίζω ότι όσοι ανέρτησαν το μπάνερ την θεώρησαν έτσι. προφανώς το ανέρτησαν επειδή γούσταραν.

    Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να επισημάνω αυτό που ανέφερε η coolplatanos περί παρεοκεντρικότητας και οικογενειοκεντρικότητας των ΕΛ-λήνων, πράγμα που δυσκολεύει τέτοιου είδους πρωτοβουλίες σε ημερομηνίες παρεοοικογενειακοκεντρικές (αμάν).

    Θυμάμαι μάλιστα τον κατά 352% Βίκινγκ ξάδελφό μου Φρειδερίκο που μου το είχε επισημάνει αυτό περί παρεών και οικογένειας, κατά την διετή παραμονή του στην χώρα των ΕΛ για επαγγελματικούς λόγους.

    Ενηγουέης, όπως λέει και ο μέγαλος ηγέτης Γεωργάκης «Keep Walking».

    (Φέρε τώρα ένα Τζώνυ να την ακούσουμε).

  16. O xgiannis έγραψε ακριβώς αυτά που σκεφτόμουν πριν πατήσω το «σχόλια» και η Μανταλένα με την Coolplatanos το έβαλαν σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Ας μην πω τίποτα παραπάνω για αυτά.

    Σε προσωπικό επίπεδο δε θέλω να σχολιάσω το κείμενό σου, τα αισθάνθηκες, τα ‘γραψες, έχει καλώς. Πολιτικά όμως χαρακτηρίζεται έντονα από «βολονταρισμό», την οπτική ότι μπορεί ο ηρωισμός του ατόμου ή των μικρών ομάδων να αρκεί για την κοινωνική αλλαγή – οι αναρχικοί έχουν κατηγορηθεί πολύ από τους κομουνιστές για αυτό. Προσωπικά νομίζω ότι το χειρότερο με το βολονταρισμό είναι ότι μετά την πρώτη απογοήτευση, στέλνει τον κόσμο σπίτι του. Αν λοιπόν σε διαβάζω σωστά (και δεν το καταφέρνω πάντα), καλό είναι να ξεμπερδεύεις με αυτήν πολιτική οπτική. Δεν είσαι ούτε ήρωας, ούτε ανίσχυρος, όπως όλοι μας εξάλλου.

    Αυτά, φιλικά
    Κώστας

  17. Ο/Η xgiannis λέει:

    Να πω και εγώ, επαυξάνοντας στον Κώστα, πως αφού τα αισθάνθηκες, καλώς και τα έγραψες. Επίσης, δεν ξέρω τον ακριβή ορισμό του «βολονταρισμού», αλλά ο κόσμος όντως μετά την πρώτη απογοήτευση πάει εύκολα σπίτι του. Εκεί χρειάζονται ένας. δύο, τρεις «nefelikes» που να μην απογοητευτούν και να τον ξαναβγάλουν στον δρόμο. Παίρνει χρόνο, και πολύ κόπο, ψυχικό και σωματικό για αυτούς, αλλά χωρίς Δον Κιχώτες να πηγαίνουν ξανά και ξανά κατά πάνω στους ανεμόμυλους, ακόμα θα είχαμε Ιερά Εξέταση.

    @coolplatanos:
    «Οταν για αρκετούς απειλείται ακόμα και η επιβίωση καταλαβαίνεις ότι μοιάζει λίγο πολυτέλεια να έχουν κουράγιο να διαμαρτυρηθούν για ελευθερία λόγου.»
    Αυτό είναι αλήθεια μεν, αλλά πηγή μεγάλων κακών δε. Κάκιστα ισχύει και δεν πρέπει να είναι αποδεκτό. Το ενα είναι συνάρτηση του άλλου.

    @inlovewithlife:
    1. έρχομαι !!!
    2. είστε γραφικοί (γιατί έμαθα πως οι διαδηλώσεις είναι αλλιώς)
    3. δε βγαίνω από το σπίτι μου παρά για να κάνω αυτά που κάνω τα τελευταία 30 χρόνια και με προσοχή για να μη με δει κανα μάτι ή συναναστραφώ κάποιον που δεν είχα ξαναδεί πιο πριν.

    4. Γουστάρω. Θα προσπαθήσω να πάω. Και αν δεν τα καταφέρω, θα κοιτάξω να είμαι την επόμενη φορά.

  18. Ο/Η UFO λέει:

    Ωραία τα είπαν οι από πάνω, ας πω κι εγώ το κατιτίς μου. Αυτό το πράγμα με τις απογοητεύσεις από τα μαζικά το ζούμε όλοι τώρα, πριν, πολύ, λίγο (κι όταν λέω όλοι, εννοώ εμείς οι όλοι, έτσι? όχι οι άλλοι όλοι – μην μπερδευόμαστε). Ζω στα εξωτικά (και κυρίως ηλιόλουστα) Γιάννενα. Ε, λοιπόν πέρσι στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια φτάναμε-δε-φτάναμε το μαγικό αριθμό του Λεωνίδα. Και λέω, μα από τις 10.000 και βάλε που «φιλοξενεί» το πανεπιστήμιο μόνο οι 300 ανησυχούν και αρνούνται. CUT. εικόνα δεύτερη: στην πρώτη μεγάλη απεργία-πορεία για το ασφαλιστικό το Φλεβάρη βρέθηκα στην Πάτρα. Ψάχνοντας λοιπόν να βρω την πορεία που ήδη είχε αρχίσει, περνούσα από πλατείες που έπινε καφέ η μισή πόλη κι από μαγαζιά που ψώνιζε η άλλη μισή. Πάλι η ως άνω απορία μόνο αλλάξτε το νούμερο στο 150.000.
    Εντάξει τετριμμένες οι ιστορίες μου αλλά να που δεν μου βγαίνει τίποτα άλλο από το να συμμετέχω στις θνησιγενείς αντιστάσεις. Τουλάχιστον, αυξάνουμε την εντροπία και την ποικιλομορφία του συστήματος αυτής της βλακόσφαιρας. Και να σου πω, μην ξαναδιαβάσω τέτοια από σένα περί «άλλη φορά εγώ δεν», γιατί η μαγκιά του να ξεκινάς κάτι είναι ανεκτίμητη- κι εσύ είσαι μ’αυτή την έννοια ένας γλυκός μάγκας (σ’έχω σταμπάρει εδώ και καιρό).
    Ειλικρινώς δική σας, UFO

  19. Ο/Η coolplatanos λέει:

    @xgiannis ο βολονταρισμός σημαίνει να θεωρείς ότι τα πάντα είναι εφικτά στο βαθμό που υπάρχει η ανάλογη βούληση, αλλά δυστυχώς δεν αρκεί. Χρειάζεται να συμβαδίζουν και οι αντικειμενικές συνθήκες τις οποίες δεν είναι εύκολο πάντα να προβλέπεις ή να γνωρίζεις συνολικά. Υπό αυτή την έννοια συμφωνώ μεν μαζί σου ότι η ελευθερία του λόγου είναι συνάρτηση των θεμάτων επιβίωσης, αλλά αντικειμενικά δεν αντιδρούν όλοι το ίδιο διότι δεν το αντιλαμβάνονται έτσι. Κάποιοι – οι περισσότεροι μάλλον κατά κανόνα – κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους, συρρικνώνονται και σωπαίνουν παρά προσπαθούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους μέσω της ελευθερίας του λόγου. Οταν κάποιος τρέχει σαν τον παλαβό από το πρωί ως το βράδυ να βγάλει τα στοιχειώδη όταν πια φτάνει σπίτι του το μόνο που θέλει είναι να μη σκέπτεται και να ανοίξει την τηλεόραση να δει καμία σαχλαμάρα και να πέσει ξερός για ύπνο για να ξεκινήσει την επομένη πάλι το τρέξιμο. Νομίζεις ότι με τέτοιες συνθήκες προλαβαίνει να σκεφθεί καν τι του λείπει; Ασε, αυτά είναι πολυτέλειες για εμάς που έχουμε το περιθώριο να καθόμαστε να σκεφτόμαστε, να γράφουμε και να συζητάμε αυτά τα ζητήματα. Ο άλλος όταν έχει καταντήσει να σκέφτεται μόνο την επιβίωση και τη μέριμνα σχετικά με αυτή, δεν του μένουν περιθώρια και κουράγια να είναι και σκεπτόμενος άνθρωπος ή του μένουν ελάχιστα.

  20. Ο/Η coolplatanos λέει:

    Και λέω «πολυτέλειες», διότι πολυτέλεια έχει καταλήξει να είναι το να έχεις ελεύθερο χρόνο για πολλούς, πολυτέλεια έχει καταλήξει το να είσαι άνθρωπος και να θέλεις ανάσα…

  21. Ο/Η xgiannis λέει:

    Δεν διαφωνώ μαζί σου, απλά λέω οτί δεν μου αρέσει να το αποδέχομαι σαν φυσιολογικό. Και εγώ τρέχω κάθε μέρα για την επιβίωση, αλλά προσπαθώ ταυτόχρονα να σκέφτομαι. Δεν έχω το περιθώριο, την θέληση έχω (και το κόβω, για να μην κάνουμε το blog του nefelikas καφενείο 🙂 ).

  22. Ο/Η efthymos λέει:

    Το ότι οι αστυνόμοι ήταν περισσότεροι και από τους διαδηλωτές λέει γενικά ότι οι όποιες διαμαρτυρίες δεν μπορούν να κλείνονται από μέσα που παρακολουθούνται, φερ’ειπείν το Ιντερνέτι. Ειδικά τώρα που οι «μπλόγκερ» (με τονισμένη βλάχικη προφορά όπως προφέρεται στην τηλεόραση) έχουν εξελιχθεί σε «κακοποιά στοιχεία» από την 4η (και δυστυχώς ουσιαστική) εξουσία. Μέμνησθε: τις προάλλες δημοσιογράφος διέταζε από τα παράθυρα την αστυνομία να ξανακάνει έφοδο στο σπίτι υπόπτου πολίτη!

    Αυτά τα ολίγα και κατόπιν αρκετά.

    Ο νοών νοείτω.

  23. Ο/Η Elikas λέει:

    Καλημέρα σε όλους από τη μαγευτική Μπουγατσοδούπολη.

    Ευχαριστώ για την υποστήριξη, τα καλά σας λόγια και τις δύσκολες λέξεις σας (ακούς εκεί «βολονταριστής» – μ’ έχουν πει πολλά πράγματα αλλά αυτό πρώτη φορά).

    Η αλήθεια είναι ότι τρέχω τόσο ανελέητα εδώ που το έχω ξεχάσει κιόλας το φιάσκο του αποκριάτικου διασυρμού. Δε με νοιάζει ιδιαίτερα που κατέληξε έτσι, στο κάτω-κάτω το προτιμώ από το να κατέληγε σε άλλη μια πορεία αγανακτισμένων κομματόσκυλων ή σε βίαια επεισόδια με την αστυνομία.

    Συνειδητοποιώ (καθυστερημένα είναι η αλήθεια) ότι τελικά δεν παίζει να οργανώνεις τέτοια πράγματα αν δεν διαθέτεις την υποτυπώδη υποδομή μια πολιτικής παράταξης ή συνδικαλιστικού φορέα. Πράγμα το οποίο δε με ενδιαφέρει καθόλου να αποκτήσω (ούτε καν να αποτελέσω μέρος του). Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι για να παρέμβει κανείς στην κοινωνία…

    Άλλωστε, οι διαδικτυακές συμμαχίες είναι πρόσκαιρες και εικονικές – δε μπορείς να βασιστείς σ’ αυτές για να αναπτύξεις συλλογικότητες. Η Αμαλία και οι φωτιές ήταν εξαίρεση (λόγω έντονης και μαζικής συναισθηματικής φόρτισης). Και πάλι όμως ήταν προσωρινή η συσπείρωση του κόσμου (και σίγουρα αρκετά περιορισμένη). Τουλάχιστον αποδείξαμε (όχι εγώ – ΕΣΕΙΣ) ότι μπορεί να γίνει. Το πώς θα εξελιχθεί η «ακτιβιστική» δυνατότητα που μας προσφέρει το μέσο θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες και μπόλικο χρόνο. Ας αναλάβουν άλλοι τώρα να πάρουν τις πρωτοβουλίες. Κι αυτό που λέω δεν κρύβει πίκρα – κάθε άλλο.

    Αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι στις ζωές μας μπορούμε να το κυνηγήσουμε με πιο ουσιαστικούς τρόπους από το να φορέσουμε μια μάσκα και να βγούμε να διαδηλώσουμε (ή έστω να σατιρίσουμε την εξουσία). Αν και σίγουρα θα είχε πλάκα να μπορούσε να λειτουργήσει ένα τέτοιο επικοινωνιακό παιχνίδι…

    Σιγά μη σας πω τι ντύθηκα. Να ερχόσασταν να μαθαίνατε :-Ρ

  24. Ο/Η Elikas λέει:

    Συγνώμη που δεν απαντάω ξεχωριστά σε κάθε σχόλιο – δυστυχώς δεν προλαβαίνω. Συνεχίστε την κουβέντα σας αν θέλετε χωρίς να σας νοιάζει αν κάνετε κατάληψη του χώρου. Γι’ αυτό υπάρχουν τα σχόλια.

    May the force be with you

  25. Ο/Η exitmusician λέει:

    Νεφέλικα καλησπέρα. Έχω γράψει κάτι στο δικό μου για την Κυριακή. Ήθελα να σου το αφήσω ως σχόλιο αλλά τελικά βγήκε πολύ μεγάλο. Αν θες και έχεις χρόνο ρίξε μια ματιά – κι εσύ και οι υπόλοιποι φίλοι εννοείται. Ίσως βοηθήσει λίγο την προαγωγή της σκέψης μας.

    Φιλικά,
    exit

  26. Ο/Η doctor λέει:

    Μήπως το «κίνημα» των μπλόγκερς ανήκει εκεί που βρίσκεται;
    Στο διαδίκτυο;

    doctor

  27. Ο/Η colpocoquette λέει:

    Δεν καταλαβαίνω γιατί το βλέπεις έτσι. Το γεγονός οτι στήριξαν αρκετοί την ιδέα έστω και μόνο λεκτικά είναι κάτι θετικό. Αν δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος (όπως το καλοκαίρι) είναι δύσκολο να μαζευτεί κόσμος, ειδικά όταν η μέρα είναι περίεργη όπως τώρα.
    Kαι τώρα μόλις διάβασα το σχόλιο 23 οπότε τελικά δεν το βλέπεις και πολύ έτσι, οπότε πρέπει να σταματήσω να πίνω από το μεσημέρι.

  28. Ο/Η Arkin λέει:

    Διάβαζοντας την ανάλυση του exitmucisian συνειδητοποίησα το εξής. Δεδομένων των συνθηκών (όπως περιγράφονται στο κείμενο του exitmucisian) η εκδήλωση δεν ήταν πετυχημένη όχι επειδή ήταν εκτός χρόνου, αλλά επειδή ήταν εκτός τόπου. Νομίζω ότι ο φυσικός της χώρος θα ήταν το καρναβάλι της Πάτρας και αυτό για διάφορους λόγους. Πρώτον, το καρναβάλι ως θεσμός πάντα σχολιάζει τα κοινωνικά προβλήματα (με έμφαση στα πιο επίκαιρα), δηλαδή ακριβώς ό,τι θέλαμε κι εμείς να κάνουμε.
    Δεύτερον, κάθε αμφίεση περνάει κι ένα μήνυμα (ακόμα και γελοίο). Οι «καρναβαλιστές» λοιπόν είναι ήδη συνηθισμένοι στον συγκεκριμένο τρόπο αντίδρασης (κι ας μην το ξέρουν) και άρα πιο πρόθυμοι να συμμετάσχουν, χωρίς την ανάγκη ενός τραγικού γεγονότος.
    Τρίτον, λύνεται και το πρόβλημα των αμφιβολιών που αναφέρει ο exitmucisian, αφού στο καρναβάλι οι μασκαράδες είναι ο κανόνας.
    Τέταρτον, πιστεύω ότι το μόνο που χρειάζεται είναι ένας πυρήνας 30-40 ατόμων που να έχει οργανωθεί εκ των προτέρων (π.χ. 1 εβδομάδα πριν) με τις στολές του και τα πλακάτ του, ο οποίος θα κυκλοφορήσει στους κεντρικούς δρόμους της Πάτρας. Οι υπόλοιποι θα βρεθούν στην πορεία. (Μια ανακοίνωση-πρόσκληση μέσω ίντερνετ βέβαια θα βοηθήσει και στο θέμα της αναγνώρισης-προσέλευσης-κοινής θεματικής αμφίεσης.)
    Extra: Θα μπορέσει κι ο Zaphod να συμμετάσχει.
    Και το καλύτερο όλων: Ακόμα κι αν αποτύχει (από άποψη συμμετοχής), σίγουρα θα το διασκεδάσουμε!

  29. Ο/Η ??? λέει:

    Αν δεν εισαι με το ΚΚΕ ουτε με τον Τσιπρα ουτε με τον τσιπραλεξ ουτε με τους αναρχικους με ποιους εισαι? (να φανταστω οτι ψηφιζεις?).

    εχεις μεγαλη ιδεα για την χυδαια μαζα. αν και οι bloggers (πολλοι τουλαχιστον) φαινεται να μην ανηκουν σε αυτη. Οποτε ισως να εχεις και δικιο. Για τις δυνατοτητες σου. Και οχι για τη μαζα. Ευτυχως. (και δε το λεω ουτε με τονο ελιτιστικο ουτε επιθετικο – απλα αγχωνομαι να συγκεντρωνω ιδεες μου γραπτως και περιεκτικα – συγγνωμη λοιπον).

    Αν ανεβεις θεσ/κη να πας νερο που καιει. Ειναι μια δινη στο χωροχρονο που ανακατευεται πολιτικη, ποδοσφαιρο (σπανιως) και η μουσικη σκηνη του manchester. Με Fela Kuti καμια φορα. Και τεκιλα (ρωτα την ινδιαννα). Απλα μη ζητησεις το novelty απο joy division. Και μπορει και να σε κερασουμε.

  30. Ο/Η ??? λέει:

    …οταν ανεβεις ξανα μαλλον..

  31. Ο/Η Elikas λέει:

    Ανέβηκα, έπηξα, πέρασα καλά, αποτοξινώθηκα από τη δικτυογραφία και τους δονκιχωτισμούς (έστω και για λίγο), επέστρεψα και τώρα πάω για άλλα. Λυπάμαι που δε μου περίσσεψε χρόνος να γνωριστώ με τους Θεσσαλονικείς συνοδοιπόρους και να χτυπήσουμε τεκίλες και τσίπουρα, την επόμενη φορά ελπίζω να είμαι πιο χαλαρός.

    Όσο για τις μαζικότητες και τους ακτιβισμοί, το νερό στην κατσαρόλα κοχλάζει και το καπάκι έχει ήδη αρχίσει να χορεύει. Είτε μας αρέσει είτε όχι, πρόκειται να ζήσουμε ιστορικές στιγμές. Στο χέρι μας είναι αν θα παραμείνουμε απλοί θεατές ή θα συμμετάσχουμε πιο ενεργά. Με μάσκες ή χωρίς.

    Χαίρομαι που σας ξαναβρήκα.

  32. Ο/Η xgiannis λέει:

    Καλως ήρθες, και εμείς χαιρόμαστε!
    Πάρε και αυτό (μέχρι να ανοίξω δικό μο blog) και κάντο ότι θέλεις:

    Την Τετάρτη είναι άλλη μια Γενική απεργία για το Ασφαλιστικό.
    Είναι παρατηρημένο οτί, συνήθως μετά την πορεία, τιγκάρουν όλα τα μαγαζιά (καφέ, ταβέρνες κλπ) με κόσμο.
    Και ρωτάω εγώ: Έχει σκεφτεί κανείς οτί και οι εκεί εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα στην απεργία, αλλά δεν το εξασκούν γιατί εκείνη την ημέρα «θα έχει δουλειά» και αν δηλώσουν απεργοί, πιθανότατα δεν θα ξαναδουλέψουν?
    Παρόμοια ισχύει και για supermarket, delivery, μαγαζιά με ρούχα (που μερικοί βρίσκουν αφορμή την απεργία για ψώνια -μεγάλε, αποφάσισε, αγώνας ή κατανάλωση-).
    Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς?
    ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΜΗΔΕΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ! ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΕ ΚΑΦΕ, ΤΑΒΕΡΝΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ (ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΕΚΤΑΚΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΨΙΛΙΚΑΤΖΙΔΙΚΟ), ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΓΗΤΟ ΑΠΟ DELIVERY!
    ΔΩΣΤΕ (ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΕΤΕ) ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ:
    ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ!!

  33. Ο/Η antidrasi&sex λέει:

    Έβαλα το λινκ, γιατί κάνω αναφορά και σε εσένα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s