Το νεκροταφείο των μπλογκς και οι τεθλιμμένοι νεωκόροι

Νομίζω ότι ακόμα τους ονομάζουν aggregators (προφέρεται αγκρεγκέιτορ, όπως αλιγκέιτορ) και για τους περισσότερους από εμάς ήταν λίγο κόλλημα όταν τους ανακαλύψαμε – κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε. Η ιδέα ενός site όπου καταχωρούνται όλα τα ελληνόφωνα μπλογκς και βλέπεις σε πραγματικό χρόνο τους τίτλους των ποστ που ανεβάζουν είναι ομολογουμένως καλή, αν και σίγουρα κλεμμένη από το εξωτερικό. Άσε που πια υπάρχουν ούτε κι εγώ ξέρω πόσοι τέτοιοι αγκρεγκέιτορς, αρ-ες-ές και  ό,τι άλλο γουστάρεις. Μόνο που είναι τελείως διαφορετικό πράγμα το να φιλοξενούνται κάπου δυο-τρεις χιλιάδες μπλογκς από το να έχουν συσσωρευτεί σε μια λίστα καμιά σαρανταριά χιλιάδες. Όχι για τεχνικούς λόγους τόσο, όσο για το γεγονός ότι πάρα μα πάρα πολλά από τα μπλογκς που έχουν κατά καιρούς δημιουργηθεί είναι πλέον ανενεργά. Καπούτ.

Εγώ έχω έξι αν θυμάμαι καλά, και από τα δύο που χρησιμοποίησα εκτεταμένα μόνο το ένα λειτουργεί σήμερα. Υποθέτω ότι κάτι ανάλογο ισχύει και για πολλούς άλλους, χώρια που αρκετοί κουράστηκαν και τα παράτησαν στην πορεία, ενώ πιθανολογώ ότι η πλειοψηφία ασχολείται πλέον από ελάχιστα έως καθόλου με το ευγενές σπορ της δικτυογραφίας. Ανοίγεις ένα όταν γίνεται μόδα, και μετά το παρατάς – τζάμπα είναι στο κάτω-κάτω. Σχεδόν κανένας μας δεν μπαίνει στον κόπο να σβήσει τα μπλογκς του όμως, αφήνοντας έτσι ένα ίχνος ελπίδας ότι κάποτε μπορεί και να επιστρέψει για να τους ξαναδώσει ζωή. Ή επιβεβαιώνοντας τον κανόνα που λέει ότι απλά μας αρέσει να κρατάμε τα επιτεύγματα μας βαλσαμωμένα στο διηνεκές, για να καμαρώνουμε που κάποτε κι εμείς υπήρξαμε πρωτοπόροι μπλόγκερς. Μη χέσω.

Δεν με απασχολεί και τόσο το αν μας έφαγε το facebook, το twitter ή το playstation. Αυτό που μετράει είναι ότι πριν καλά-καλά ακουστούμε, δείχνουμε να σωπάσαμε. Πάνε πια οι ένδοξες μέρες που τα κανάλια έκαναν νούμερα με τα καμώματα μας. Πάνε πια οι συγγραφείς κι οι ποιητές που τους διάβαζαν χιλιάδες. Ξεφούσκωσαν τα κινήματα και τα καλοπιάσματα των πολιτικών αρχηγών. Ξεθώριασαν οι μύθοι για τους απλούς και καθημερινούς ανθρώπους που ξαφνικά βρέθηκαν να έχουν δημόσιο λόγο και άποψη (και επομένως επιρροή). Μπλόγκερ τώρα είναι ο Τατούλης. Ή ο κάθε φελλός που ανεβάζει τσόντες με πονηρά λογοπαίγνια για τίτλους. Ή ο κάθε τραμπούκος που γαβγίζει  ασυναρτησίες για να βγάλει το άχτι του. Μικρό το κακό. Άλλωστε, ο όρος «μπλόγκερ» ποτέ δεν σήμαινε και τίποτα ξεχωριστό, γιατί να σημαίνει τώρα;

Φυσικά, όσοι επιμένουν να γράφουν κάτι που -οι ίδιοι έστω- θεωρούν αξιόλογο, αν είναι να μείνουν θα μείνουν. Συνεχίζοντας και βλέπουμε. Δεν είμαστε και με το ένα πόδι στον τάφο άλλωστε – κι ας μας περικυκλώνουν διαδικτυακά φαντάσματα. Πλάκα-πλάκα, οι βάσεις δεδομένων των αγκρεγκέιτορς πρέπει να θυμίζουν ολοένα και περισσότερο το σύμπαν στο οποίο ζούμε: Το μεγαλύτερο μέρος τους αποτελείται από σκοτεινή ύλη. Από μπλογκς που κάποτε έλαμψαν, δικτυογράφους που ξέφυγαν από την τροχιά τους και πάγωσαν στο διαστρικό κενό, νεφελώδεις σκέψεις που έμειναν μετέωρες και μαύρες τρύπες υποχρεώσεων που δεν επέτρεψαν περαιτέρω ενασχόληση με τέτοια πράγματα. Έχουμε και κρίση, μην το ξεχνάμε. Το είπε και στις ειδήσεις.

Στο μεταξύ, κάποιοι από εμάς έχουν αρχίσει και εξαργυρώνουν τη συμμετοχή τους  στο μοναχικό μετερίζι του blogging με διάφορους τρόπους. Είτε γράφοντας επί πληρωμή, είτε βρίσκοντας συντροφιά για το βράδυ, είτε κάνοντας ταξιδάκια networking στας Ευρώπας. Καλά κάνουν, μπορεί κι εγώ αύριο να κάνω κάτι ανάλογο αν μου τη βαρέσει. Δεν θα είναι και η πρώτη φορά…

Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι ούτε στην πολιτική ούτε στα μέσα οι θίασοι και τα μπουλούκια μπορούν να υποκαταστήσουν πλειοψηφίες. Υποτίθεται πως τις εκπροσωπούν ενδεχομένως, προκειμένου να έρθουν σε συναλλαγή με την πραγματική εξουσία – που δεν είναι άλλη από μία μειοψηφία με ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και μπάτσο με γιλέκο στην είσοδο.

Φυσικά, ανάλογα με το ποιοί απαρτίζουν έναν τέτοιο θίασο, μπορεί να αποδειχτεί επιτυχημένη η παράσταση που θα ανέβει (στις Βρυξέλλες ή στις Βερσαλίες, το ίδιο κάνει) και το κοινό να χειροκροτήσει ικανοποιημένο. Μέχρι εκεί όμως. Αν περιμένουμε να μας λύσουν τα προβλήματα οι εκάστοτε προσκεκλημένοι ευρωβουλευτών είμαστε μακριά νυχτωμένοι. Και το λέω αυτό χωρίς καμία διάθεση να υποτιμήσω ή να προσβάλλω όσους έδωσαν το παρών στη συγκεκριμένη επίσκεψη. Αλλά κυρίως σεβόμενος τη μνήμη των νεκρών μας.

Advertisements
This entry was posted in ...και πολλα αλλα, υπεροψιες, δικτυολογιες. Bookmark the permalink.

43 απαντήσεις στο Το νεκροταφείο των μπλογκς και οι τεθλιμμένοι νεωκόροι

  1. «Μπουλούκι, θιάσος» και δεν μας υποτιμάς;
    Σοβαρά, τώρα, τι ακριβώς περίμενες να λύσουμε πηγαινοντας Βρυξέλλες, πέρα απο το να ενημερωθούμε και να μεταφέρουμε την συζήτηση στην Ελλάδα;

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    Τζάμπα θίγεσαι Παναγιώτη. Τα μπουλούκια έχουν μεγάλη ιστορία και είναι πάντα σπουδαία υπόθεση όταν μια καλή θεατρική παράσταση καταφέρνει να βγει και εκτός συνόρων. Ιδίως όταν στο κοινό της συγκαταλέγονται άνθρωποι που έχουν τη δύναμη να προωθήσουν καριέρες.

    Καλά κάνατε λοιπόν και πήγατε όσοι πήγατε και δεν έχω καμία απαίτηση να μου λύσετε οποιοδήποτε από τα προβλήματα που με απασχολούν. Εκτός φυσικά αν επιλέξετε (μεμονωμένα ή μη) να γίνετε ΕΕΧΙ στη θέση της ΕΕΧΙ, οπότε εννοείται ότι θα αμφισβητήσω ανοιχτά το κατά πόσο εκπροσωπείτε κάτι παραπάνω από τους εαυτούς σας.

    Είναι πάντως λίγο αστείο να μετασχηματίζεται όλη αυτή η μαζική (και στην πλειοψηφία της ψευδώνυμη) δυναμική που γεννήθηκε στην ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα σε μία ελίτ επωνύμων που παρέχει στους επαγγελματίες πολιτικούς άλλο ένα άλλοθι για να προβληθούν και να μαζέψουν ψήφους. Ουσιαστικά, τέτοιες κινήσεις βοηθούν στο να πεθάνουν τα μπλογκς μια ώρα αρχύτερα, καθώς ακυρώνουν την ίδια τη φύση του μέσου. Είναι λίγο σα να κάνεις πασαρέλα με ραδιοφωνικούς παραγωγούς ή να βάζεις ποδοσφαιριστές να τραγουδάνε. Εκτός έδρας μάλιστα.

  3. Ο/Η pølsemannen λέει:

    A, να χαθείς βρε παλαιόπαιδο που θα αμφισβητήσεις το κύρος των αλιγκαίητορς… 😛

    Τα πάντα στην Ελλάδα που έρχονται σαν μόδα κάνουν την φούσκα τους, σκάνε και μετά κάθονται στα κυβικά τους, κάτι σαν τις πιτσαρίες ας πούμε.

    Το κουλό έιναι ότι για μπλογκς και για μπλόγκερς στε Ελληνικά Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης, -(c) Τζιμάκος – μιλάνε άνθρωποι που αν δουν ποντίκι υπολογιστή μπορεί να φωνάξουν τον Νώντα «Απεντομώσεις – Μυοκτονίες»…

    Υστερικό-γραφο:

    Και μόνο το γεγονός ότι δε με φωνάξανε να πάω στας Βρυξέλλας, δείχνει τον βαθμό άλωσης της ΕΕ από τα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια. 😛

  4. Ο/Η nikan λέει:

    «Είναι πάντως λίγο αστείο να μετασχηματίζεται όλη αυτή η μαζική (και στην πλειοψηφία της ψευδώνυμη) δυναμική που γεννήθηκε στην ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα σε μία ελίτ επωνύμων»

    Μ΄αυτή τη φράση είναι σαν να θεωρείς την ψευδωνυμία αξία κι όχι αναγκαιότητα. Η ψευδωνυμία, την οποία όλοι υποστηρίξαμε κι υποστηρίζουμε, είναι αναγκαιότητα της ανελευθερίας των καιρών και των καθεστώτων που ζούμε. Αξία όμως είναι το να βγαίνεις επώνυμα και το να λες τη γνώμη σου. Καλό θα ήταν λοιπόν να κάνουμε την διάκριση μεταξύ των ‘επωνύμων’ με την έννοια των γνωστών κτλ και των επωνύμων με την έννοια αυτών που λένε το όνομά τους. Το να συγχέουμε τις δύο αποχρώσεις είναι παραπλανητικό, ελπίζω όχι ηθελημένα.

  5. Ο/Η goculture.gr λέει:

    καλημέρα συμφωνώ απόλυτα με το κείμενο σου…

  6. Ο/Η Allu Fun Marx λέει:

    Tα μπουλούκια έγραψαν ιστορία. Άσε που από αυτά ξεπήδησαν σπουδαίοι ηθοποιοί.
    Αλλα δεν είδα την ίδια ευθιξία από τον Π.Π όταν η Καθημερινή για παράδειγμα έγραψε για «καραβάνι μπλόγκερ»…
    🙂

  7. @allu fun marx
    Και, όμως, τα είχα πάρει και πολύ μαλιστα!
    🙂

  8. Ο/Η J.McManus λέει:

    Αλλά κυρίως σεβόμενος τη μνήμη των νεκρών μας

    Γουάου! Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε!

  9. Ο/Η isisveiled λέει:

    αχ εγώ μπορώ να κάνω τον τραμπούκο?

    εεεε?

    (καλά το είχα υποψιαστεί ότι έχουμε ξεμείνει τρεις κι ο κούκος)

    🙂

  10. Ο/Η Rodia λέει:

    Γιατί τόση πίκρα βρε συ; Καλά να είμαστε να γράφουμε ό,τι κατεβάσει το μυαλουδάκι μας, λίγο τό’χεις; Οσο μεγαλύτερος αριθμός, τόσο το καλύτερο. Αντε, γράφε καμιά φορά και στο παλιό ΥΠΕΡΟΠΤΙΞ, το πεθύμησα! 🙂

  11. Ο/Η Elikas λέει:

    Κοίτα να δεις πώς τσιμπήσατε όλοι με το που άρχισα τις δικτυολογίες. Μέχρι κι ο McManus μου άφησε σχόλιο…

    pølsemannen

    Πλάκα-πλάκα, αποτελείς χαρακτηριστικό παράδειγμα μπλόγκερ που -ενώ είναι δημοφιλής και καταξιωμένος εις την συλλογικήν συνείδησιν της ΕΛ-ληνόφωνης ευλογόσφαιρας- δεν πρόκειται ποτέ να προσκληθεί σε σαλόνια πολιτικών. Όχι επειδή γράφεις ψευδώνυμα, αλλά επειδή γράφεις αιρετικά (και με εικονοκλαστικό χιούμορ).

    nikan

    Δεν είμαι κανένας Ταλιμπάν της ψευδωνυμίας για να θεωρώ ότι όσοι εκτίθενται με το ονοματεπώνυμο τους δεν είναι «καθαρόαιμοι» μπλόγκερς. Κι ούτε θέλω να ταυτίσω όσους γράφουν επώνυμα με celebrities και άλλα καραγκιοζιλίκια. Αλλά αυτή η εποχή δεν αργεί να έρθει. Για την ακρίβεια έχει έρθει ήδη. Μπορεί εσύ και πολλοί άλλοι να μην πέσετε ποτέ στην παγίδα να γίνετε καινοφανείς αστέρες της μπλογκόσφαιρας, αλλά η εξουσία που σας προσκαλεί για χειραψίες και φωτογραφήσεις αυτό επιδιώκει: Να ακολουθήσουν οι μπλόγκερς τα πρότυπα των τηλεδημοσιογράφων και να έχουν επισκεψιμότητα μόνο οι μιμητές των Πρετεντέρηδων και των Τριανταφυλλόπουλων. Οι υπόλοιποι ας υπάρχουν, αρκεί να μην μπορούν να κάνουν μεγάλη ζημιά.

    goculture.gr

    Ευχαριστώ

  12. Ο/Η Elikas λέει:

    AFM & Π.Π

    Καραβάνι, μπουλούκι ή οτιδήποτε άλλο δεν είναι και τόσο προσβλητικός χαρακτηρισμός. Κι ακόμα κι αν είναι, δεν τρέχει και τίποτα αν αναλογιστεί κανείς τους πραγματικούς λόγους που γίνεται η προσπάθεια προσεταιρισμού της «κοινότητας» (ο Θεός να την κάνει) των μπλόγκερς από την πολιτική εξουσία. Γιατί άραγε; Για να χτίσει ο Χ πολιτικός ένα μοντέρνο και νεανικό προφίλ; Για να στρατολογηθούν πληρωμένα παπαγαλάκια στο καινούργιο μέσο; Για να ισοπεδώνουν τα ΜΜΕ τις φωνές μας παραπέμποντας μόνο στις σελίδες των εκλεκτών συνδαιτυμόνων της εξουσίας; Για να προπαγανδιστούν κόμματα και ιδεολογίες; Για όλα τα παραπάνω μαζί κι άλλα τόσα;

    Συγγνώμη, αλλά προτιμώ να είμαι παρανοϊκός από το να είμαι αφελής.

    J.McManus

    Είναι κουραστικό να εξηγώ τα προφανή, αλλά θα σου κάνω το χατήρι γιατί είσαι χειρότερος προβοκάτορας κι από μένα:

    Όταν μιλάω για «νεκρούς» εννοώ τις σελίδες που πάγωσαν στον χρόνο, και δεν αναφέρομαι σε ηρωικά πεσόντες συντρόφους. Ίσως θα έπρεπε να βάλω τη λέξη σε εισαγωγικά. Το σίγουρο είναι ότι ακόμα και τα ανενεργά μπλογκς εξακολουθούν να έχουν φωνή, που καλό θα ήταν να μην καπελώνεται από αντιπροσώπους και τύπους που θέλουν να βγουν φωτογραφία με το «κίνημα των μπλόγκερς» για να μαζέψουν ψήφους. Κι αυτό είναι άσχετο με το αν τα περισσότερα μπλογκς πολιτικολογούν, ασχολούνται με τα αθλητικά ή ανεβάζουν ποιηματάκια.

    isisveiled

    Τρεις κι ο κούκος
    κι ο τραμπούκος
    βγήκε παγανιά

    Σκούζει, βρίζει
    κι αλυχτάει
    μες στη γειτονιά

    (και τσόντες μπορείς να ανεβάσεις αν θέλεις, αρκεί να είναι ποιότητος)

    Rodia

    Όσο περισσότεροι τόσο καλύτερο; Ακόμα και «νεκροί»; Πώς εξηγείς τότε το γεγονός ότι ενώ γύρω μας γίνεται της πουτάνας (excuse my French) η αντίδραση των μπλογκς κυμαίνεται από χλιαρή έως ανύπαρκτη; Ή ότι πολλά από τα δημοφιλέστερα ποστ ασχολούνται με τα εισιτήρια της Μαντόνα και τις γυμνές φωτογραφίες της κάθε σταρλετίτσας;

    Προσωπικά, με ενοχλεί ότι η επισκεψιμότητα και τα σχόλια μου εκτοξεύτηκαν με το που καταπιάστηκα με ένα θέμα εσωτερικής κατανάλωσης. Αν ήμουν καινούργιος στη μπλογκόσφαιρα, θα χαιρόμουν που χτύπησα φλέβα και θα έγραφα από δω και πέρα μόνο τέτοια. Αφήνοντας τα σημαντικά θέματα να περνάνε στο ντούκου…

  13. Ο/Η Rodia λέει:

    Νεφέλικα, εδώ είναι η παγίδα. Σιγά σιγά τη μαθαίνει κανείς και την αποφεύγει. Εννοώ ότι σιγά σιγά όποιος γράφει -οι περισσότεροι τουλάχιστον- τολμά να γράφει για τον εαυτό του και όχι για τους άλλους. Μόνο έτσι υπάρχουμε ως επικοινωνιακό δίχτυ και όχι ως μονάδες που «ακτινοβολούν». Η διατήρηση ενός τόπου δεν είναι αυτοσκοπός. Ετσι νομίζω δλδ. Πέρασα αρκετές φάσεις αυτοαποδόμησης(!) μέχρι να το καταλάβω.

  14. Ο/Η j95 λέει:

    Μ΄αυτή τη φράση είναι σαν να θεωρείς την ψευδωνυμία αξία κι όχι αναγκαιότητα. Η ψευδωνυμία, την οποία όλοι υποστηρίξαμε κι υποστηρίζουμε, είναι αναγκαιότητα της ανελευθερίας των καιρών και των καθεστώτων που ζούμε.

    Στυλ είναι.

  15. Ο/Η logicomix λέει:

    Ο μέσος όρος ηλικίας των μπλόγκερς μπορεί και να είναι 45 χρονών.
    Οι απόψεις που διατυπώνονται στα ελληνικά μπλόγκς -για οποιοδήποτε θέμα- είναι οι «μοντέρνες» απόψεις της προηγούμενης γενιάς.
    Οι εικοσάρηδες δεν είναι εδώ .
    Οι τριαντάρηδες είναι με το ένα πόδι.
    Από κει και πάνω τα μπλόγκς εμφανίζουν πληθωρισμό.
    Αυτοί οι αμετανόητοι σαραντάρηδες και βάλε εχουν φάει το χαστούκι εκεί έξω στην κοινωνία και έρχονται εδώ να πολεμήσουν ανεμόμυλους .
    Είναι πολύ εύκολο να τα βάζεις με ανεμόμυλους , αλλά κάποτε το παιγνίδι τελειώνει και επιστρέφει το αδιέξοδο.
    Με λίγα λόγια οι ελληνες μπλόγκερς δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα σε κανένα τομέα.
    Άλλωστε εδώ τους έφερε η δυνατότητα να έχουν ένα λαπτοπ που δεν το έχουν οι 20αρηδες , η ευκολία να πληρώνουν το ΕΙ-ΝΤΙ-ΕΣ-ΕΛ , τα απωθημένα τους , λίγη μοναξιά , η πιθανότητα για κανένα καινούριο αίσθημα , λίγη περιπέτεια και λίγη εκτόνωση .
    Σε γενικές γραμμές το μπλόκιν στην Ελλάδα εξυπηρετεί ανάγκες βολεμμένων ανθρώπων. Ακριβώς με την ίδια λογική τροφοδοτείται η αναπτυξη του ίντερνετ από τις ΗΠΑ και από τις εταιρείες . (Οι αναγκες βολεμενων και με βεντάλια γούστων για περισσότερο τζίρο )
    Τώρα υπάρχουν κάποιοι που μεσα σπο τα μπλόγκς περιμένουν ανατροπές …
    … ας περιμένουν .
    Για το μεσο όρο 45 θα συμπληρώσω πως στις γυναίκες έχουμε περισσότερες 20 – 30 χρονών ίσως γιατι έχουν μια έφεση στο γράψιμμο. Σε αλλη περιπτωση ο μέσος όρος των μπλόγκερς θα ήταν 50 .
    Σύγνωμη που το παρακάνω αλλά θα ρωτήσω : εσάς δεν σας μυρίζουν ακόμα μεταπολίτευση τα μπλογκς ; δεν εχουν κατι απο τον ενθουσιασμό των πρωτοπασοκικών χρόνων; δεν πιάνετε στον αέρα κατι από τις εφημερίδες που στηρίζουν τις σοσιαλιστικές ιδέες ; δεν βλέπετε τους πιό χύμα να επαναλαμβάνουν τους τηλεοπτικούς καυγάδες και τους πιο ψαγμένους να αναπαράγουν το βήμα και το θεμα;

  16. Ο/Η Θανάσημος λέει:

    Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας έλικας που είχε πέσει σε κατάθλιψη…

    «Τι έχεις πουλάκι μου;» του έλεγαν οι άλλοι έλικες παραδίπλα
    «Τίποτα…» έλεγε ο έλικας και ξαναβυθιζόταν στην σιωπή του.

    Μια ημέρα τα πήρε στο κρανίο και άρχισε να φωνάζει: «ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!!! ΤΑ ΜΠΛΟΓΚΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ!!! ΑΑΑΑΑΑ!!! ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ!!!»

    Αμέσως οι γείτονες τρέξανε να τον συμμεριστούνε.
    «Κάτσε βρε έλικα!» του είπανε. «Τι σε νοιάζει εσένα για ‘τα υπόλοιπα μπλογκς’;;; Ασ’ τον κόσμο να κάνει ότι του γουστάρει!»
    «Μα…» είπε ο έλικας και τους κοίταξε με μάτια που γυαλίζανε. «Αλλιώς θα έπρεπε να έχουν πάει τα πράγματα…» εξήγησε.

    «Χαλάρωσε βρε παιδί μου…» του είπανε οι άλλοι. «Τα πράγματα δεν πάνε ποτέ όπως θα έπρεπε.»
    «Αλλά πως πάνε;» είπε ο έλικας
    «Όπως πρέπει…» του είπανε οι γείτονες και γύρισαν ο καθ’ ένας στη δουλειά του

    😉

  17. Ο/Η Elikas λέει:

    Rodia

    Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να υπάρχουμε ως «επικοινωνιακό δίχτυ» από τη στιγμή που λειτουργούμε αυτόνομα έως αυτιστικά. Σίγουρα υπάρχουν παρέες ή ακόμα και ομάδες που αλληλοσυμπληρώνονται για την επίτευξη ενός κοινού στόχου (π.χ. την προώθηση κάποιας ιδεολογίας), σπανίως όμως συνεργάζονται οργανωμένα. Αυτό είναι το ωραίο θα μου πεις. Συμφωνώ, αλλά όσο παραμένουμε σ’ αυτή την κατάσταση δεν έχουμε καμία ελπίδα να ανταγωνιστούμε την καλοκουρδισμένη προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ…

    j95

    Και στυλ είναι η ψευδωνυμία, και αναγκαιότητα είναι για κάποιους, και ανασφάλεια και ό,τι άλλο θέλεις. Το πώς εκφράζεται ο καθένας μας δε μπαίνει σε καλούπι. Τη στιγμή όμως που αυτή η καθαρά προσωπική έκφραση μετατρέπεται σε συλλογική υπόθεση (όπως π.χ. με τις αβρότητες μεταξύ μιας χούφτας μπλόγκερς και μερικών ευρωβουλευτών), μας αφορά όλους.

    logicomix

    Δεν ξέρω που ακριβώς στηρίζεις τα αφοριστικά σου συμπεράσματα, αλλά ακόμα κι αν ισχύουν πάλι δε σημαίνουν τίποτα. Ένας και μόνο εικοσάχρονος με όρεξη, σκέψη και δυνατή γραφή αρκεί για να ανατρέψει το στερεότυπο εκατό σαρανταπεντάρηδων που κατέφυγαν στη δικτυογραφία για να πολεμήσουν τους προσωπικούς τους δαίμονες. Όπως και ένας και μόνο σαραντάρης με λίγη τρέλα παραπάνω αρκεί για να κατεβάσει εκατοντάδες εικοσάχρονους στους δρόμους…

    Θανάσημε,

    Απολαυστικό το σχόλιο σου, αλλά λίγο άκυρο. Δεν έχω καμία καούρα να πάνε τα πράγματα ούτε όπως θα έπρεπε (σύμφωνα με τα δικά μου κριτήρια), ούτε όπως πρέπει (σύμφωνα με κάποιου είδους αντικειμενική νομοτέλεια). Απλά εκφράζω το πώς τα βλέπω εγώ. Κάποιοι συμφωνούν, κάποιοι διαφωνούν, και οι περισσότεροι αδιαφορούν. Τόσο απλά.

  18. Ο/Η Θανάσημος λέει:

    Αγαπητέ μου Έλικα, η ακυρότητα είναι το έμβλημα μου 😉

  19. Ο/Η Elikas λέει:

    Κι όμως δεν είναι Θανάσημε. Κατά βάθος έχεις δίκιο στο πρώτο σου σχόλιο. Όχι φυσικά επειδή απαιτώ να γράφουν τα υπόλοιπα μπλογκς αυτά που πιστεύω εγώ, αλλά επειδή είμαι αρκετά αιθεροβάμων ώστε να ελπίζω ότι αυτό το καταραμένο το «όπως θα έπρεπε» κάποτε θα συναντηθεί με το «όπως πρέπει» και θα γίνει «έτσι είναι».

    Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι πάρα πολλοί από εμάς ξέρουμε ακριβώς τι σημαίνει αυτό, καθώς και πόσο απέχει από την παρούσα κατάσταση και τη δήθεν ανατροπή του πολιτικού σκηνικού που καταγράφουν οι σικέ δημοσκοπήσεις. Μερικές φορές μάλιστα, το συζητάμε στις παρέες και στα σχόλια – καταλήγοντας συνήθως σε ένα επαναλαμβανόμενο σιχτίρισμα που θυμίζει προσευχή.

    Κωλώνουμε όμως να πούμε δυνατά αυτό που πρέπει…

  20. Ο/Η j95 λέει:

    Ναι, κοίτα όμως, εγώ δεν αισθάνομαι ότι με εκφράζουν αυτοί οι μπλόγκερς που γλείφονται με πολιτικούς, γενικά επειδή εγώ έχω μπλογκ και αυτός έχει μπλογκ δε σημαίνει ότι είμαστε μέρος ενός «μπλογκοκινήματος». Αντί για «μπλογκ» βάλε «mp3 player» στην προηγούμενη πρόταση και θα καταλάβεις.

    Από εκεί και πέρα σίγουρα η κατεστημένη πολιτική και τα κατεστημένα ΜΜΕ αντιλαμβάνονται την οποιαδήποτε φάση με εντελώς ηλίθιους όρους του στυλ «το ΠΑΣΟΚ διαπραγματεύεται με Τους Μπλόγκερς».

  21. Ο/Η Dealsend λέει:

    To κείμενο σου το ψήφισα στο buzz (δεν είναι κρυφό άλλωστε πια) γιατί αποτελεί αφορμή για κουβέντα, στα όσα λες όμως διαφωνώ.

    Διαφωνώ καταρχήν γιατί το ελατήριο του post σου, διαφωνώ για την χρήση των λέξεων σου (και μην υποτιμάς την δική μας ή δική σου νοημοσύνη), αλλά κυρίως διαφωνώ με την στάση:

    «Από το να γίνει κάτι, καλύτερα να μην γίνει τίποτα»

    Γιατί κάπως έτσι καταλήγεις, κάτι που δεν είπαμε εμείς όταν εσύ πρωτοστατούσες του μεγαλύτερου και γιατί όχι πιο γνωστού δικτυακού ακτιβισμού, κι όμως την κοπάνησες αμέσως μετά!

  22. Ο/Η Θανάσημος λέει:

    Τελικά είμαι ή δεν είμαι άκυρος; Επιτέλους αγαπητέ μου Έλικα, σταματήστε να γυρίζετε και αποφασίστε! Ζαλίστηκα… 😀

  23. Ο/Η logicomix λέει:

    …όμως δεν υπαρχει ούτε ένας 20 χρονος ,ούτε ένας 40 αρης με λίγη τρέλα … στα μπλογκς

  24. Ο/Η SUN W KNIGHT λέει:

    Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ, δεν πιστεύω στο δίκιο της πλειοψηφίας, δεν είμαι καν μπλόγκερ, αλλά το κείμενό σου μοιάζει αληθινό.
    Καλή τύχη…

  25. Ο/Η Elikas λέει:

    j95

    Συμφωνώ με το σχόλιο σου. Είπαμε, ο όρος «μπλόγκερ» από μόνος του δε σημαίνει τίποτα. Δυστυχώς όμως το παιχνίδι των ΜΜΕ λέγεται διαστρέβλωση – ηθελημένη ή μη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περσινή φάση με τους «μπλόγκερς της αναδάσωσης» που προσκλήθηκαν στο προεδρικό μέγαρο για τη γιορτή της δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για τα παιδιά που ξεκίνησαν την αλυσίδα των SMS για τη συγκέντρωση της Πάρνηθας. Ούτε μπλόγκερς ήταν οι άνθρωποι ούτε τίποτα. Το κράξιμο όμως το φάγαμε εμείς (όσοι συμμετείχαμε στην Αναδάσωση και αργότερα στο Οικολόγιο), που και καλά μεγαλοπιαστήκαμε και γίναμε τσιράκια της εξουσίας.

    Dealsend

    Θέτεις πολλά θέματα ταυτόχρονα και καλά κάνεις.

    Για το ύφος του post και τους συνειρμούς μου δε νιώθω ότι έχω να απολογηθώ. Αυτά σκέφτομαι, έτσι τα σκέφτομαι, έτσι τα γράφω. Το πώς τα αντιλαμβάνεται μετά ο καθένας και κατά πόσο συμφωνεί ή όχι είναι μια άλλη υπόθεση.

    Για το συμπέρασμα που ισχυρίζεσαι ότι καταλήγω (“Από το να γίνει κάτι, καλύτερα να μην γίνει τίποτα”) εκπλήσσομαι. Όχι μόνο δεν είναι αυτή η στάση μου, αλλά είναι ακριβώς η αντίθετη. Εκτός αν ταυτίζεις τις δημόσιες σχέσεις προς όφελος των πολιτικών κομμάτων με οποιαδήποτε έννοια ουσιαστικής συμμετοχής και παρέμβασης στα κοινά. Ας μην συγχέουμε την ανάγκη έκφρασης δημόσιου λόγου (από επώνυμους ή ψευδώνυμους πολίτες) με την επικοινωνιακή πολιτική των κομματικών μηχανισμών.

    Όσο για το τελευταίο σκέλος του σχολίου σου, ότι δηλαδή πρωτοστάτησα σε διαδικτυακούς ακτιβισμούς και την κοπάνησα αμέσως μετά, αναρωτιέμαι αν θα προτιμούσες να είχα εξαργυρώσει τις πρωτοβουλίες μου καπελώνοντας χιλιάδες ανθρώπους που ούτε κίνημα έχουν όρεξη να γίνουν ούτε τίποτα. Φαντάζεσαι να είχα το θράσος να εμφανίζομαι ως άτυπος εκπρόσωπος της «νέας δυναμικής των ενεργών πολιτών του διαδικτύου» και ταυτόχρονα να συναλλάσσομαι κάτω από το τραπέζι με κόμματα για το πόσες ψήφους μπορώ να τους εξασφαλίσω; Πίσσα και πούπουλα.

    Κοίτα, μου τη βάρεσε κάποια στιγμή, πειραματίστηκα και συνέβαλα στο να αποδείξουμε ότι το ξεκίνημα είναι εφικτό. That’s all. Κι αυτό όχι επειδή είμαι πιο μάγκας, αλλά επειδή υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι από δίπλα (κι όχι από πίσω) που γουστάρουν να ονειρεύονται μια άλλη πραγματικότητα. Η συνέχεια είναι υπόθεση όλων μας και θα ήταν τραγικό λάθος να την εμπιστευτούμε σε ένα πρόσωπο – πόσο μάλλον σε μία εικονική περσόνα. Όποια κι αν είναι αυτή.

  26. Ο/Η Elikas λέει:

    Θανάσημε, τα λογικά σου άλματα είναι έγκυρα και θεαματικά αλλά εσύ είσαι απλά ντοπαρισμένος. Γι’ αυτό ζαλίζεσαι.

    logicomix

    «…όμως δεν υπαρχει ούτε ένας 20 χρονος ,ούτε ένας 40 αρης με λίγη τρέλα … στα μπλογκς»

    Πάλι λίγο αυθαίρετο μου ακούγεται αυτό σαν συμπέρασμα. Κι αν δεν υπάρχει, ίσως να υπήρξε κάποτε ή να υπάρξει στο μέλλον. Και στο κάτω-κάτω, κανείς δεν υποχρεώνει τους μπλόγκερς να αναλάβουν την πρωτοβουλία κοινωνικών ανατροπών (ή έστω γυμναστικών επιδείξεων light επαναστατικότητας). Ούτε να χαράξουν νέους λογοτεχνικούς δρόμους, ούτε να εμφυσήσουν περισσότερο ήθος στην ενημέρωση, ούτε τίποτα. Όποιος νιώθει ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω από το να ανακυκλώνει στερεότυπα μπορεί να το προσπαθήσει. Κι αν σπάσει τα μούτρα του, δεν θα είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος.

    Μπορεί βέβαια να μην είναι μόνος του στην πορεία…

    SUN W KNIGHT

    Σ’ ευχαριστώ. Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ ξέρω καλά-καλά πώς βρέθηκα εδώ. Η καλή τύχη ίσως να μου χρειαστεί για να καταλάβω…

  27. Ο/Η antidrasiandsex λέει:

    Επιτέλους, κουβέντα!!!
    (δεν προκάμω τώρα, see u later)

  28. Ο/Η ellinaki λέει:

    Τα blogs ακολουθούν τους ίδιους κανόνες που ισχύουν σε όλα τα μέσα ελευθερίας λόγου. Ο βασικότερος είναι ότι όταν ένα είδος πολυφωνίας διαδωθεί, τότε θα υπάρχουν χιλιάδες σκουπίδια και λίγες δεκάδες με αξιόλογες απόψεις.

    Αυτό ισχύει με όλα τα μέσα, γι’αυτό άλλωστε ζούμε και σε εποχές που η πλειοψηφία δεν μπορεί να ξεχωρίσει το χρήσιμο από το άχρηστο.

    Τώρα το ότι τα ΜΜΕ και η κυρά Κατίνα η Κοντοβαζενίτισσα αναφέρονται στους Μπλόγκερς λες και μιλάνε για είδος σπάνιας νυφίτσας, είναι δικό τους πρόβλημα. Αλλίμονο άμα ασχολιόμασταν με την οπτική γωνία του κάθε ασήμαντου.

  29. Ο/Η άμμος λέει:

    Αν και συχνά σου τη λέω ευγενώς για τα ρητορικά σου μέσα (συνήθως για το ότι πιάνουν σύνθετα ζητήματα μονόπαντα) το συγκεκριμένο ποστ άνοιξε καλή κουβέντα.
    Κάπου αναφέρεις στα σχόλια την υψηλή αναγνωσιμότητα που είχε αυτό σου το ποστ, τα έντονα σχόλια κτλ. Ε, αυτό ακριβώς δείχνει ότι η μπλογκόσφαιρα είναι ένα χαλαρό κοινωνικό δίκτυο, που συζητά περί ανέμων και υδάτων αλλά την απασχολεί και η εικόνα του εαυτού της. Δεν ξέρω αν υπάρχει ο «μπλόγκερ» ως ιδιαίτερος τύπος συγγραφέα, αλλά σίγουρα υπάρχει το μπλογκινγκ ως τρόπος επικοινωνίας, ανάμεσα μας αλλά και προς τον έξω κόσμο.

    Ξέρεις, τις προάλλες χάζεψα για δέκα λεπτά Λαμπίρη όσο έτρωγα τη σαλάτα μου και από κάτω περνούσε το κρόουλ «Σε λίγο: τι γράφουν τα μπλογκ για την τάδε ανθυποδιάσημη». Πάψαμε να είμαστε φρέσκο πράγμα, η νέα συζήτηση στην πόλη, οκέι, αλλά αφομοιωθήκαμε και βρίσκουμε σιγά σιγά τη θέση μας ανάμεσα στα παραδοσιακά μέσα: αναδημοσιευόμαστε στις εφημερίδες ή βρίσκουμε και θέση σε αυτές, μας προτείνονται έντυπες εκδόσεις, μας χρησιμοποιεί μέχρι και η Λαμπίρη για να εμπλουτίσει την εκπομπή της (και χωρίς καμία ειρωνεία είναι προς τιμήν της ότι ανέφερε τις πηγές της, πολύ «σοβαρότεροι» δημοσιογράφοι από αυτήν έχουν λογοκλέψει χωρίς καμία ειδοποίηση).

    Και φτάνω στο κλείσιμό σου. Παίρνοντας ως δεδομένο ότι αποκτήσαμε τις συμβάσεις μας ως κοινότητα, και ότι βρήκαμε μια κάποια θέση ανάμεσα στα παραδοσιακά μέσα, τι φυσιολογικότερο από το να προκύψει και ένα ταξίδι στις Βρυξέλλες για κάποιους; Οκέι κι εγώ κι εσύ συμπαθούμε την πολιτική από τα κάτω και είμαστε καχύποπτοι με όλες τις διαδικασίες εκπροσώπησης, το ζήτημα όμως είναι γενικότερο και όχι ότι το συγκεκριμένο ταξίδι έγινε από μπλόγκερ (αυτό το βρίσκω απόλυτα φυσιολογικό). Σε χώρους όπου λείπει η θεσμοθετημένη εκπροσώπηση (και σε καμία περίπτωση δεν προτείνω να αποκτήσουμε) συνήθως επιλέγονται κάποια μέλη της ομάδας με ψιλοτυχαίο ψιλοοργανωμένο τρόπο, ώστε να συνομιλήσουν με την κεντρική εξουσία. Ό,τι γινόταν γενικά, το είδαμε και μπροστά μας. Από τη μεριά μου μάλιστα είμαι χαρούμενος που ανάμεσα στα ονόματα των μπλόγκερ που προσκλήθηκαν, είδα και κάποιους που ασχολούνται συστηματικά με ζητήματα ελευθερίας στο διαδίκτυο, θεωρίας για τα νέα μέσα κτλ.

  30. Ο/Η Elikas λέει:

    antidrasi&sex

    Ανοίξαμε και σας περιμένουμε…

    ellinaki

    Καλωσόρισες στη Μπλογκολάνδη πρώτα απ’ όλα. Είναι υγιής η προσέγγιση σου αν και κάπως ελιτίστικη. Κι αυτό γιατί πιστεύω ότι η «οπτική γωνία του κάθε ασήμαντου» διαμορφώνει τόσο το περιεχόμενο όσο και το ύφος των μπλογκς. Το ίδιο και οι λίστες δημοφιλίας των αγκρεγκέιτορς, κλπ. Είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης. Αν π.χ. πολλοί περιμένουν ότι εδώ θα βρουν κουτσομπολίστικες αποκαλύψεις, είναι αναπόφευκτο ότι ο κιτρινισμός στα μπλογκς θα γιγαντωθεί. Θα μου πεις, δικαίωμα του καθένα να γράφει ό,τι γουστάρει. Όμως αν νιώσεις μεθαύριο ότι το ίδιο το μέσο ταυτίστηκε με κάτι που εσύ απεχθάνεσαι ενδεχομένως να το κλείσεις το ρημάδι. Κι αν δεν το κάνεις εσύ θα το κάνουν άλλοι…

    άμμος

    Η αυτοαναφορικότητα πάντα πούλαγε, ρώτα και τις εκπομπές καλόπιστης κοινωνικής κριτικής αν δε με πιστεύεις (που περιστρέφονται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από το τηλεοπτικό μέσο και τα λαμπρά αστέρια του).

    Για τα παιδιά που πήγαν στις Βρυξέλλες, επαναλαμβάνω ότι δεν έχω πρόβλημα. Οι περισσότεροι είναι αξιοπρεπέστατες περιπτώσεις και δεν θεωρώ ότι πήγαν να γλείψουν την εξουσία – ακόμα κι αν η ίδια η εξουσία έχει διαφορετική άποψη. Με προβληματίζει μόνο το γεγονός ότι η επαπειλούμενη θεσμοθετημένη εκπροσώπηση του άναρχου χάους που λέγεται μπλογκόσφαιρα συμπίπτει με τη φθινουσα πορεία του μέσου. Το βλέπω λίγο σαν απόπειρα «αφοπλισμού» μας, ένα είδος κοινωνικής καταξίωσης που πιθανόν να οδηγήσει σε περισσότερη αυτολογοκρισία και λιγότερο αυθορμητισμό.

    Να στο θέσω αλλιώς: Αν αποφασίζαμε τώρα να κάνουμε μία μεγάλη διαδικτυακή κινητοποίηση θα μπλέκαμε σε μία άχαρη και χρονοβόρα συζήτηση για τις διατυπώσεις και θα αναγκαζόμασταν να συμβιβαστούμε σε κείμενα που δεν θα θίγουν την Α ή Β πολιτική παράταξη, είναι νομικά έγκυρα, κλπ. Στο τέλος δεν θα διαφέραμε και πολύ από μία ΓΣΕΕ ή κάποιον άλλο φορέα που συναλλάσσεται με την εξουσία ακολουθώντας τη γλώσσα και τους κανόνες της.

  31. Ο/Η ellinaki λέει:

    @ Elikas

    Καλώς σας βρήκα!

    Σύμφωνοι αλλά με αυτό το σκεπτικό, θα έπρεπε να κλείσουμε πολλά πράγματα που για μας έχουν αξία, αλλά ταυτόχρονα τυχαίνει να έχουν «κιτρινιστεί» από σαβούρες.

    Σκέψου ας πούμε να μην είχε ανοίξει ο ΣΚΑΙ το κανάλι που έχει τώρα επειδή όλα τα υπόλοιπα κανάλια έχουν γεμίσει σαβούρες. Και πάλι η τηλεθέαση του ΣΚΑΙ είναι χαμηλή, και πάλι τα κατινοπαράθυρα δίνουν και παίρνουν στα άλλα δελτία ειδήσεων, αλλά υπάρχει τουλάχιστον η επιλογή του ΣΚΑΙ για όσους θέλουν.

    Επίσης σκέψου αν για παράδειγμα από τους 100 κατινο-επισκέπτες, οι 2-3 αποκομίσουν κάτι από ένα ποιοτικό blog. Κάτι είναι και αυτό.

  32. Ο/Η Kourtgeo λέει:

    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο!!

  33. Ο/Η Elikas λέει:

    ellinaki

    Δεν είπα ότι πρέπει να κλείσουν τα μπλογκς επειδή υπάρχει σαβούρα. Αλλά ότι σιγά-σιγά αυξάνεται ο «θόρυβος» σε ένα μέσο που υποτίθεται ότι η ελεύθερη έκφραση κάτι σημαίνει. Είναι λίγο σαν να ζούμε στην εποχή των ραδιοπειρατών και να παίζουν όλοι οικειοθελώς (και αφιλοκερδώς) τα playlists των δισκογραφικών (με εμβόλιμες διαφημίσεις για κινητά και δάνεια). Αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει με το διαδίκτυο αλλά με την κοινωνία στην οποία ζούμε. Και την τάση των «διαφορετικών» να στρουθοκαμηλίζουν για να αποφύγουν αυτό που δεν αντέχουν.

    Το παράδειγμα του ΣΚΑΪ το βρίσκω λίγο ατυχές, καθώς δεν έχω σε μεγάλη εκτίμηση ένα κανάλι που παριστάνει ότι έχει οικολογικές ευαισθησίες και ανεξάρτητη ενημέρωση για να μπορεί να προωθεί μία πολύ συγκεκριμένη ιδεολογία (την ίδια που του επιτρέπει να έχει 20% μερίδιο τηλεθέασης από μεταμεσονύκτιες «ενημερωτικές» τσόντες).

    Kourtgeo

    Ευχαριστώ πολύ.

  34. Ο/Η antidrasi&sex λέει:

    Αυτό το later τελικά ήταν πολύ later…
    Δεν ξέρω τελικά και αν προλαβαίνω την κουβέντα ή αν έκλεισε.

    Κοίτα, κατά τι γνώμη μου κάνεις ένα λάθος. Έχεις μια πολύ κλειστή άποψη για το τι είναι το blogging -έκφραση άποψης με ένα σκοπό-στόχο.
    Δεν είναι μόνο αυτό. Ίσως ήταν έτσι στην αρχή, αλλά όχι πια. Ούτε σε εμένα αρέσει, αλλά δυστυχώς έτσι έχει γίνει. Σε μια συζήτηση με φίλη πρόσφατα, είπα ότι πλέον το blogging είναι το chat (ή το facebook) για τους «έντεχνους» (κατά αναλογία με το «έντεχνο» τραγούδι.
    Γράφεις για τους bloggers και το blogging σε πρώτο πρόσωπο. Λες και είσασταν (εγώ μπήκα πολύ αργότερα) όλοι ένα. Δεν είναι έτσι. Και μετά, μπήκαν και πολλοί άλλοι και αλλιώτικοι. Μπήκε και αυτός που θέλει να ανεβάζει βίντεο αντί να τα στέλνει με mail, μπήκε και αυτός που θέλει να μπουρδολογεί.

    Όμως, ευτυχώς, εξακολουθεί να είναι ΚΑΙ αυτό το οποίο (κατά τη γνώμη μου) έχεις εσύ (και εγώ) στο μυαλό μου για το πως θα ΘΕΛΑΜΕ (και όχι έπρεπε) να είναι το blogging. Και σίγουρα πολλά μπορουν να βγουν από αυτό.

    Αναφέρεσαι αρκετά στο «καραβάνι των 50» (εμμέσα ή άμεσα) και στα σχόλια αναφέρεις
    «η επαπειλούμενη θεσμοθετημένη εκπροσώπηση του άναρχου χάους που λέγεται μπλογκόσφαιρα συμπίπτει με τη φθινουσα πορεία του μέσου. Το βλέπω λίγο σαν απόπειρα “αφοπλισμού” μας, ένα είδος κοινωνικής καταξίωσης που πιθανόν να οδηγήσει σε περισσότερη αυτολογοκρισία και λιγότερο αυθορμητισμό.»
    Μα το μέσο είμαστε εμείς. Και δεν μπορεί να υπάρξει «θεσμοθετημένη εκπροσώπηση». Και την απόπειρα «αφοπλισμού» στο keyboard μας είναι να μην την αφήσουμε να συμβεί. Για κάθε 50 πιθανούς συναλλασόμμενους, υπάρχουν 500 άλλοι. Αρκεί να μην τα παρατήσουμε. Και αυτή ακριβώς είναι η διαφορά του μέσου.
    Πως να θεσμοθετηθούμε? Τι θα κάνουμε, εκλογές Δ.Σ. του σωματείου των bloggers?
    Και καλά έκαναν και πήγαν όσοι πήγαν στις Βρυξέλλες. Για έκφραση άποψης δεν θέλουμε τα μπλογκ? Ωραία, καποιοι είπαν «ελάτε να μας τα πείτε από κοντά». Εκ του πονηρού? Μπορεί. Αλλά και πάλι, εδώ είμαστε. Πως έγινε η επιλογή? Ναι, είναι ένα πρόβλημα. Αλλά και πάλι, σε ένα άναρχο μέσο, πως αλλιώς να γίνει? Θέλουμε να γίνουμε θεσμός? Εγώ πάντως όχι. Θέλουμε να ρωτάνε τι γνώμη μας? Εγώ λέω ναι. Και όχι μέσω ενός mail ή ενός ποστ.
    Η ΓΣΕΕ που αναφέρεις (ορθά) ως παράδειγμα προς αποφυγή γιατί έχει καταντήσει έτσι? Γιατί οι πολλοί, η βάση σταμάτησε να ασχολείται και άφησε άλλους να την «εκπροσωπεί». Αν οι πολλοί δεν βαριόντουσαν και συμμετείχαν, θα είχε καταντήσει έτσι? Μάλλον όχι.

    Το blogging δεν είναι συλλογικότητα αλλά μπορεί να βοηθήσει σε αυτή.

    Την καλημέρα μου.

  35. Ο/Η Elikas λέει:

    antidrasi&sex

    Όχι μόνο πρόλαβες τη συζήτηση, αλλά μου φαίνεται ότι την έκλεισες με τον καλύτερο τρόπο. Ειλικρινά, δεν θέλω να προσθέσω τίποτα άλλο στο σχόλιο σου.

  36. Ο/Η ellinaki λέει:

    @ elikas

    Δεν αναφερόμουν τόσο στην οικολογική «φούσκα» του ΣΚΑΙ, όσο στο δελτίο ειδήσεών του, που ότι και να προσπαθεί να περνάει, είναι κλάσεις ανώτερο από άλλα δελτία.

    Κατα τ’άλλα συμφωνώ στα υπόλοιπα.

  37. Ο/Η molemou λέει:

    kalimera kai xalara giati. mas. sas.pirane sto psilo

  38. Ο/Η Elikas λέει:

    molemou

    Ποιοι πήρανε ποιους σε τι;

  39. Ο/Η Rodia λέει:

    [quote] δεν έχουμε καμία ελπίδα να ανταγωνιστούμε την καλοκουρδισμένη προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ… [/quote]
    Δεν έχω καμιά πρόθεση να ανταγωνιστώ ούτε να υποκαταστήσω τα ΜΜΕ. Ούτε κανείς άλλος -νομίζω. Η «δουλειά» που γίνεται στα μπλογκ είναι κάτι διαφορετικό από απλή ενημέρωση. Τα ΜΜΕ εκπέμπουν μονάχα. Εδώ η κατάσταση είναι αμφίδρομη.

  40. Ο/Η Elikas λέει:

    Ροδιά μου, σαφώς και είναι αμφίδρομη η κατάσταση, όπως και σαφώς τα μπλογκς δεν έχουν ντε και καλά ενημερωτικό χαρακτήρα. Όμως η παραπληροφόρηση των ΜΜΕ καλά κρατεί και το ελεύθερο διαδίκτυο (κι όχι αποκλειστικά τα μπλογκς) είναι ο μόνος εναλλακτικός πόλος δημόσιου αντιλόγου (με εξαίρεση τις περιορισμένης εμβέλειας αφίσες που τοιχοκολλούνται στα Εξάρχεια).

  41. Ο/Η outopia λέει:

    Αγαπητε ελικα σιγα-σιγα τα μπροκολα…
    ειναι η απαντηση μου…

    Επιτελους κατεβειτε απο τα καλαμια σας…
    επαναστατες του αρμανι και της Μπενετον..

    Κοιταξτε να αλλαξετε πρωτα τον ευατο σας,
    που περνατε ολη την μερα σας μπροστα σε

    μια οθονη περιμενοντας να αλλαξετε κατι
    που ουτε και εσεις οι ιδιοι δεν ξερετε τι και

    πως θα θελατε να ειναι…και αφηστε την
    κακουργα την κοινωνια, ετσι και αλλοιως

    αυτη δεν σας ζητησε να την αλλαξετε…

    Εξ’ αλλου αν δεν υπηρχαν και τα ελληνικα
    ιστολογια πως θα βλεπαμε και το μαυρο

    χαλι του καθρεπτη?….

  42. Ο/Η Elikas λέει:

    @ (fr)outopia

    Ό,τι θυμάσαι χαίρεσαι, ε; Δεν πειράζει, ποτέ δεν είναι αργά για έναν καλό αφορισμό. Ακόμα κι αν δεν βγάζει και τόσο νόημα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s