Το λάθος δόγμα

Κάθε δόγμα που εφευρέθηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας σκοτώνει και καταστρέφει για εξίσου λάθος λόγους με αυτούς που επικαλείται οποιοδήποτε άλλο. Το ξέρω ότι ακούγεται δογματικό αυτό που λέω, αλλά δυστυχώς έτσι είναι.

Το να λέει π.χ. η κυβέρνηση του Ισραήλ “είμαστε ο εκλεκτός λαός Εκείνου που μας υποσχέθηκε πριν από κάτι χιλιάδες χρόνια αυτή τη γη και θα πνίξουμε στο ουράνιο πυρ όποιον διαφωνεί με τη θέληση Του” είναι μία εξίσου άθλια δικαιολογία με το “με τη βοήθεια του Αλλάχ μια μέρα δεν θα υπάρχουν πια άπιστοι γιατί θα τους έχουμε ρίξει όλους στη θάλασσα” ή με το “σταυρώσανε το Χριστούλη, ελέγχουν τον παγκόσμιο πλούτο και μ’ αυτά που κάνουν στους Παλαιστίνιους τους αξίζει ένα καινούργιο ολοκαύτωμα”.

Οι λάθος λόγοι. Πολύ απλά επειδή σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχουν σωστοί λόγοι, ούτε για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη Λωρίδα της Γάζας, ούτε για τη φρίκη του ναζισμού, ούτε για τις βομβιστικές επιθέσεις και τα τόσα άλλα εγκλήματα που έχουν γίνει κατά καιρούς εναντίον αμάχων. Ανεξάρτητα από το μέγεθος ή τη διάρκεια της, μία σφαγή παραμένει πάντα σφαγή. Το να δολοφονείς παιδιά με οποιοδήποτε μέσο και σε οποιαδήποτε ποσότητα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από κανένα γαμημένο δόγμα, από καμία γαμημένη “φωνή λαού” και από καμία γαμημένη “οργή Θεού”. Ποτέ. Το δε επιχείρημα “αν δεν το κάναμε πρώτοι εμείς θα μας το έκαναν οι άλλοι” ταιριάζει ενδεχομένως σε απολογία μαθητών στο γραφείο του γυμνασιάρχη, και καθόλου όταν αφορά μία σταδιακή και επίμονη γενοκτονία δεκαετιών.

Εννοείται πως πέρα από θρησκευτικά, τα δόγματα μπορούν να είναι και εθνικά. Δηλαδή να αφορούν μεγάλες αντιδικίες σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς μεγάλων ακίνητων και κινητών περιουσιακών στοιχείων, με μεγάλους ηγέτες να ερίζουν για την κυριότητα και μεγάλους λαούς να καταδικάζονται σε θάνατο εν ονόματι κάποιου όχι και τόσο μεγάλου κομματιού ύφασμα – το οποίο συμβολίζει μία φυλετική καθαρότητα που ποτέ δεν υπήρξε.

“Ναι, αλλά εμείς είμαστε πιο ένδοξοι και πιο μάγκες” θα πει ο ένας, “ναι, αλλά οι άλλοι τρώγανε βελανίδια όταν εμείς βιάζαμε Περσίδες” θα πει ο δεύτερος, “ναι, αλλά πάλι θα φύγουμε μετανάστες έτσι σκατά που τα κάναμε” θα ψελλίσει ο τρίτος. Είτε στην Ελλάδα ζει κάποιος, είτε στις ΗΠΑ, είτε στο Ισραήλ, είτε στη Ρωσία, την Ινδία ή την Ινδονησία, η υπεράσπιση όλων των χωραφιών των προγόνων του δεν γίνεται να του επιτρέπει την αφαίρεση έστω και μίας ζωής. Στο κάτω-κάτω, μιλάμε για βράχια, ραχούλες, πεδιάδες και – ενίοτε – λίμνες, που προϋπήρχαν εκατομμύρια χρόνια πριν την εμφάνιση του ανθρώπου στη Γη. Πόσο μάλλον πριν την ίδρυση οποιουδήποτε έθνους. Με λίγη καλή τύχη (και κάποιες ανεπανόρθωτες ζημιές στα οικοσυστήματα τους), οι εκτάσεις αυτές θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά την εξαφάνιση του είδους που τόλμησε να σκοτώσει για να ισχυρίζεται μετά ότι του ανήκουν.

Τέλος, υπάρχουν και τα σπουδαία ιδεολογικά δόγματα. Οικονομικές θεωρίες με τρομερές λύσεις για τα δεινά του καταπιεμένου πόπολου (ή της παρεξηγημένης αριστοκρατίας, ανάλογα με την περίπτωση). Ρητορείες υπέρ δικαίων τε και αδίκων, που οδηγούν σε καθημερινές αλληλοκατηγορίες εντός και εκτός βουλής, σε συχνές κρίσεις του πολιτικού συστήματος, σε περιστασιακά πραξικοπήματα και σε ακόμα πιο σπάνιες επαναστάσεις. Μερικές φορές και σε απλές εξεγέρσεις. Κάποιες από αυτές βάφονται με αίμα.

Τι να τις κάνω όλες τις πολιτικές και όλους τους πολιτικούς μαζί, όταν ένας και μόνο μπάτσος πυροβολεί ένα και μόνο παιδί; Ή όταν ένας και μόνο επαναστάτης σηκώνει τουφέκι για να σημαδέψει άνθρωπο; Ω, μα φυσικά, υπάρχει πάντα “το δίκιο του εργάτη”, “το δικαίωμα στην κερδοφορία”, όπως και “το δικαίωμα στην ελευθερία”. Να τα χέσω και τα τρία αν τελικά καταλήγουν να κοστίζουν ζωές, εδώ, παραδίπλα ή σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Και οι ζωές δεν καταστρέφονται μόνο από σφαίρες και οβίδες, ούτε σπάνε τόσο εύκολα από πέτρες. Οι ζωές καταστρέφονται και από κατασχέσεις, απολύσεις, συλλήψεις και πολλά άλλα όμορφα και δημοκρατικά που στερούν από ανθρώπους την αξιοπρέπεια τους ή ακόμα και την ίδια τη δυνατότητα τους να επιβιώσουν. Μου είναι παντελώς αδιάφορη λοιπόν η αιώνια ουτοπία κάθε πολιτικού δόγματος, αφού διαψεύδεται τη στιγμή που ο πρώτος εξουσιαστής θα τσιμπήσει για πάρτη του την πρώτη δεκάρα κι ο πρώτος αντιεξουσιαστής θα προσπαθήσει να του την πάρει πίσω με εξίσου παράνομο τρόπο.

Φαίνεται πως η κάθε λογής μοναρχία κι η κάθε λογής αναρχία πάνε χέρι-χέρι στο μονοπάτι της Ιστορίας, καιρό τώρα. Προκαλώντας απανωτές κρίσεις κοινωνικής, κρατικής και οικονομικής βίας. Πάντα για τους λάθος λόγους. Κι έτσι τα δόγματα καταλήγουν σε μικρά ή μεγάλα ξεσπάσματα μίας παράνοιας που δεν οδηγεί πουθενά. Ποτε δεν οδήγησε σε τίποτα άλλο παρά μόνο σε ακόμα περισσότερη παράνοια. Και θάνατο. Και πόνο. Και καταστροφή.

Για μαλακίες. Για μαλακισμένα θέσφατα μαλακισμένων πιθήκων που νομίζουν ότι με ένα χρυσόβουλο στο ένα χέρι κι ένα πιστόλι στο άλλο μπορούν να γαμήσουν τους γύρω τους όποτε θέλουν. Και να κερδίσουν το δικαίωμα να γραφτεί το όνομα τους με χρυσά γράμματα στην Ιστορία της Ανθρωπότητας. Σε ένα ηλίθιο παραμύθι που παραχαράσσεται σύμφωνα με τις επιταγές του ενός ή του άλλου δόγματος, με σκοπό να δικαιολογήσει τα ειδεχθή εγκλήματα του.

Λέγεται με στόμφο ότι η ανθρώπινη ζωή είναι το υπέρτατο αγαθό. Παπαριές. Αγαθά είναι τα ρούχα που φοράς, το αυτοκίνητο σου και η γαλοπούλα που έφαγες τις γιορτές. Η ζωή δεν μετριέται με άτοκες δόσεις, μηδενικά και υποδιαστολές. Και η συνειδητή και συστηματική αφαίρεση της αποτελεί ένδειξη βαρύτατης ψυχοπαθολογίας ενός ολόκληρου είδους. Και τίποτα παραπάνω.

Ίσως τελικά θα έπρεπε να υπάρχει κάτι που να λέγεται “Δόγμα του Ψυχοπαθή και Αδελφοκτόνου Πιθήκου” και που θα ήταν το ένα και μοναδικό Ορθό Δόγμα που συμπεριλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα. Αυτό που εξηγεί τους λόγους ύπαρξης τους. Τους λάθος λόγους.

Advertisements
This entry was posted in υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, αγριαδες. Bookmark the permalink.

2 Responses to Το λάθος δόγμα

  1. Ο/Η kleine wolke λέει:

    Οι παρωπίδες του οποιουδήποτε θρησκευτικού δόγματος ή πολιτικής πεποίθησης ή εθνικής πεποίθησης είναι πάντα παρωπίδες.Δεν δικαιολογούνται.Ή μάλλον δικαιολογούνται,όπως είπες από τους λάθος λόγους.
    Πώς μπορεί κανείς να το αλλάξει αυτό; πώς μπορει να επέμβει στην αλαζονεία,στον ψυχικό πόνο ή ανισορροπία του παρωπιδισμού;Γιατί ο τελευταίος δεν είναι μόνο αιτία για να συμβαίνουν όλα αυτά τα απαίσια πράγματα στον κόσμο αλλά και το αποτέλεσμά τους.
    Είναι να αναρωτιέσαι όχι γιατί τρελαίνεται ο κόσμος,και το τρελαίνεται πάρτο όπως θες,αλλά γιατί μερικοί παραμένουν υγιείς.Αυτό βέβαια αν βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο.

    Καλημέρα και καλή Χρονιά σου εύχομαι! 🙂

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    Καλημέρα και καλή χρονιά Kleine.

    Δυστυχώς, η φράση του ποστ «όταν ένας και μόνο επαναστάτης σηκώνει τουφέκι για να σημαδέψει άνθρωπο» αποδεικνύεται ανατριχιαστικά προφητική. Αν και φυσικά δεν θεωρώ επαναστάτη τον όποιο εγκληματία πυροβολεί εν ψυχρώ με καλάσνικοφ εναντίον αστυνομικών, καταφέρνοντας να ακυρώσει με μία κίνηση όλους τους δίκαιους και ειρηνικούς αγώνες εναντίον της κρατικής βίας. Ούτε όμως φοράω και παρωπίδες στο βαθμό που να βλέπω παντού προβοκάτορες του δεξιού παρακράτους, καθώς θεωρώ εξαιρετικά απίθανο να πυροβόλησαν κουκουλοφόροι-μαϊμού συναδέλφους τους.

    Το σίγουρο είναι ότι το 2009 προμηνύεται ιδιαίτερα ανησυχητικό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s