Οι καλικάντζαροι και οι επαναστατικοί τους αγώνες

kalikantzaros

Πριονίζουν οι καλικάντζαροι. Πριονίζουν και σιγομουρμουράνε. Για αποσταθεροποίηση του πολιτεύματος. Για θωράκιση των δημοκρατικών θεσμών. Για αποτελεσματική πάταξη της τρομοκρατίας. Λένε τραγουδάκια για γιάφκες αντιεξουσιαστών και παραμυθάκια από τη μαγική Λωρίδα της ΓΑΔΑ. Για να μας νανουρίσουν. Με ακόμα πιο πολλά ψέματα. Λες και δεν είχαν περισσέψει αρκετά από πέρσι…

Μερικοί καλικάντζαροι τσακώνονται μεταξύ τους για το αν πρόκειται για προβοκάτσια ή όχι, άλλοι μιλάνε ανοιχτά για παρακράτος και όλοι μαζί αναζητούν τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Στο μεταξύ, κάποιοι από αυτούς έχουν ξεσαλώσει πια και εισβάλλουν όποτε γουστάρουν στα σπίτια μας (συνήθως μέσω της τηλεόρασης), χρησιμοποιώντας βία και πονηριά για να βουτήξουν μέχρι και το τελευταίο μελομακάρονο… Πάλι καλά που έχουμε να κάνουμε με εγχώριους κι όχι Ισραηλινούς καλικάντζαρους βέβαια, αλλιώς οι χερσαίες επιχειρήσεις τους στο “άβατο” των Εξαρχείων θα θύμιζαν γκέτο της Βαρσοβίας στα έρλι φόρτις. Που θυμίζουν δηλαδή, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Και οι καλικάντζαροι συνεχίζουν να πριονίζουν. Δίνοντας έμφαση στο λεπτό εκείνο σημείο που φαίνεται να στηρίζει όλο αυτό το οικοδόμημα που νομίζουν ότι ελέγχουν. Στα νεύρα μας. Στην υπομονή μας. Που μια απ’ αυτές τις μέρες μπορεί να κοπεί στα δύο από το πολύ πριόνισμα και να ρίξει όλη αυτή την παρωδία κοινωνίας που έχουμε φτιάξει στα κεφάλια όλων μας. Με πάταγο.

Να μας λείπει το φτηνό μελόδραμα κι η τρομολαγνεία. Να μας λείπουν οι βίαιες αντιδράσεις στην ασφυκτική πίεση. Ένας εικοσάχρονος αστυνομικός χαροπαλεύει επειδή τον πυροβόλησαν. Άγνωστοι. Το αν θέλουμε να εξιχνιάσουμε ποιοι, πόσοι και γιατί, είναι άσχετο με το γεγονός ότι αυτό που προέχει είναι να συγκεντρωθούμε στο πώς θα ξεφορτωθούμε αυτούς που δημιούργησαν και στη συνέχεια πυροδότησαν όλη αυτή την κρίση. Η οποία ήρθε να κάνει παρέα με τις υπόλοιπες κρίσεις που μαζεύουμε τελευταία. Κάνουμε συλλογή φαίνεται…

Οι τύποι που επιτέθηκαν στους αστυνομικούς μπορεί να ήταν ατζαμήδες που παριστάνουν τους επαναστάτες, μπορεί να ήταν φοβεροί και τρομεροί τρομοκράτες ή ακόμα και ξένοι πράκτορες, ίσως να έχουμε να κάνουμε με παρακρατικούς προβοκάτορες (δεξιούς, αριστερούς, αναρχικούς ή κεντρώους), φαίνεται λιγότερο πιθανό να ήταν αγανακτισμένοι μαθητές που δανείστηκαν το Καλάσνικοφ του μπαμπά τους για να εκδικηθούν, ενώ δεν είναι σωστό να αποκλείσουμε τους νονούς της νύχτας, τις συμμορίες μεταναστών ή τα πρεζόνια. Και παίζει τελικά να ήταν κάποιος άλλος από πίσω.

Όπως και να ‘χει, πάλι για καλικάντζαρους πρόκειται. Από αυτούς που δαγκώνουν.

Να τους χαιρόμαστε τέτοιους επιγόνους της 17Ν, και να μην επαναπαυόμαστε που δείχνουν τόσο νέοι και άπειροι. Θα μάθουν. Θα τους αφήσουνε οι υπόλοιποι καλικάντζαροι να μάθουν. Κάτι μου λέει πως ο Επαναστατικός Αγώνας (ή όπως αλλιώς λέγεται ο καινούργιος μας μπαμπούλας) σκοπεύει να μας κάτσει αρκετό καιρό ακόμα στο σβέρκο. Κι αυτοί και το Καλάσνικοφ τους, και όλες οι θεωρίες συνωμοσίας που το μόνο που κάνουν είναι να θολώνουν τα νερά και να πριονίζουν τα θεμέλια ενός συστήματος που καταρρέει. Και του οποίου αποτελούμε αναπόσπαστο μέρος.

Και μια και το φερε η κουβέντα, με τους καλικάντζαρους της 17Ν μάθαμε ποτέ τι ακριβώς παίχτηκε; Είμαστε απολύτως σίγουροι ότι ξέρουμε όλες τις λεπτομέρειες για τα σχέδια και τις σκοπιμότητες που οδήγησαν στις δολοφονίες που έκαναν; Ή μήπως αρκούμαστε να τους βάλουμε μια ταμπέλα στο κούτελο, για να θυμόμαστε μετά πιο εύκολα το ιδεολογικό προφίλ τους; Καλικάντζαροι είναι για όνομα του Θεού. Δεν έχουν ιδεολογικό προφίλ. Ακόμα κι αν οι ίδιοι νομίζουν ότι έχουν…

Εννοείται ότι κάθε λογικός άνθρωπος, νοικοκυραίος ή μη, καταδικάζει μια δολοφονική επίθεση – ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για αστυνομικό (ή μπάτσο, ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τον) που πυροβολεί μαθητή ή για τρομοκράτη (ή καλικάντζαρο, ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τον) που πυροβολεί αστυνομικό. Η διαφορά δεν είναι το αν ο ένας φοράει στολή κι ο άλλος όχι, ούτε τον αν το θύμα ήταν πέντε χρόνια μικρότερο ή μεγαλύτερο από το άλλο θύμα. Η διαφορά είναι ότι στην πρώτη περίπτωση ο δολοφόνος εκπροσωπεί το νόμο και την τάξη, ενώ στη δεύτερη ο (επίδοξος προς το παρόν) δολοφόνος εκπροσωπεί ένα ασαφές, θολό και σκοτεινό περιθώριο που ανάθεμα κι αν ξέρουμε τι σκατά κρύβει από πίσω του. Δεν τους ψηφίζουμε για να μας κυβερνήσουν τους κερατάδες – ψηφίζουμε τους άλλους, που υποτίθεται ότι δεν πρέπει να είναι κι αυτοί καλικάντζαροι. Μην τρελαθούμε και τελείως πια…

Χρειάστηκε μια γερή περιήγηση στο διαδίκτυο, το γνωστό ανακάτεμα στο στομάχι που προκαλεί ένα δελτίο ειδήσεων του MEGA (με καλεσμένη τη Λιάνα αλλά ευτυχώς χωρίς Πρετεντέρη), καθώς και αρκετή συζήτηση και σκέψη, για να βγάλω το συμπέρασμα ότι έχουμε πήξει στους καλικάντζαρους και κάτι πρέπει να κάνουμε για να τους διώξουμε πριν μας τσακίσουν τελείως.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τους φοβηθούμε.

gremlins

Advertisements
This entry was posted in ...και πολλα αλλα, griots, υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, αγριαδες. Bookmark the permalink.

9 Responses to Οι καλικάντζαροι και οι επαναστατικοί τους αγώνες

  1. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    Την καλημέρα μου φίλε έλικα!
    Πολύ σωστό το κείμενό σου, λέει τα πράγματα με το όνομά τους! Έχουμε πήξει στα καλικατζάρια τύπου Κανέλλη και Καρατζαφέρη, αλλά και Πρετεντέρη, Σόμπολου και λοιπών. Υπάρχουν και τα «προοδευτικά» καλικατζάρια που συνεχίζουν να αποκαλούν το 20χρονο παιδί «γουρούνι», αλλά και τα ένστολα που ξύπνησαν τώρα από το λήθαργό τους και αποφασίζουν να το παίξουν νταήδες κατόπιν εορτής…

    Νομίζω πως η αγιαστούρα του παπά δεν φτάνει για να απαλλαγούμε από όλους αυτούς! Χρειάζεται κάτι παραπάνω…

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    Ανορθόδοξε,

    αν περιμένουμε από την αγιαστούρα του παπά, ζήτω που καήκαμε. Αφού οι μισοί από δαύτους είναι κι αυτοί καλικάντζαροι…

    Μέσα στη θολούρα των ημερών, κοντεύουμε να ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε. Και ξαφνικά βρισκόμαστε να αναρωτιόμαστε μήπως κατά βάθος είμαστε κι εμείς τρομοκράτες, μόνο και μόνο επειδή αντιδρούμε στη διαφθορά και την ανικανότητα μιας κυβέρνησης που τα μόνα της όπλα είναι οι χημείες των ΜΑΤ και οι αλχημείες των ΜΜΕ.

  3. Ο/Η Maya λέει:

    [b]»ένα ασαφές, θολό και σκοτεινό περιθώριο που ανάθεμα κι αν ξέρουμε τι σκατά κρύβει από πίσω του.»[b]

    Φράση κλειδί στο κείμενο αυτό κατά τη γνώμη μου. Τόσο θολό είναι αυτό το περιθώριο που ίσως συμπεριλαμβάνει και εσένα που γράφεις αυτά και εμένα που κοιτώ τους πανελίστες με καχυποψία και τον μετανάστη που εργάζεται στη χώρα μας και όλους μας…
    Βγήκε και ο δήμαρχος και μας είπε πως δεν ήταν εξέγερση αυτό που έγινε. Τόλμησε να το πει χθες γιατί η απόπειρα δολοφονίας του εικοσάχρονου αστυνομικού τους δίνει το διαβατήριο για μία σειρά κατηγοριοποιήσεων που στόχο δεν έχουν παρά την περιθωριοποίηση των ακόμα σκεπτόμενων ανθρώπων. Τους χρειαζόταν ένας δεύτερος φόνος βλέπεις για να μας πείσουν ότι αυτοί είναι καλοί… Να πείσουν όμως ποιούς; Τους έλληνες που τους ψήφισαν?

    Αυτά είναι όμως φίλε μου αποτελέσματα μίας απέραντης βλακείας που μαστίζει όλον τον κόσμο και υπό το «καθήκον της άμεσης επίδρασης» των ΜΜΕ δεχθήκαμε να γίνουμε όλοι έρμαια αναλύσεων, μανιφέστων, υποθέσεων (είναι εξέγερση/δεν είναι?), φιλοσοφιών της πλάκας (ποιοί είναι οι αντιεξουσιαστές? Είναι καλά παιδιά που δεν καίνε καταστήματα πολιτών?) ώστε να οδηγηθούμε σε έναν κυνισμό, σε μία διερμήνευση των γεγονότων υπό το πρίσμα του κάθε δημοσιογράφου και του κάθε «ιδεολόγου» και ήσυχα να προσαρμοστούμε σε νέες καταπιεστικές συνθήκες…

    (συγγνώμη για το σεντόνι… Είχα ανάγκη να τα πω σε ένα φιλόξενο περιβάλλον και κάτω από ένα καλό κείμενο!)

  4. Ο/Η poorfox λέει:

    …και αντε οι καλικάτζαροι (αφου πειράζουν τους νοικοκυραίους) ξανακατεβαίνουν στον κόσμο τους, τούτοι εδω οι τρομολάγνοι δεν λένε να ξεκαβαλήσουν απο τον σβέρκο.
    μόναδική ευκαιρία να κλέισουν οι tv του αλλου κόσμου
    το παιχνίδι που παίζεται εκεί δείχνει μια το πρόσωπο της αυθαιρεσίας και μετά τη δικαιολόγησή της με τα μάτια της τρέλας, σκορπίζοντας πανικό..

    να αντισταθούμε στο τρόμο που μοιράζεται

    ή όπως λές :
    Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τους φοβηθούμε.

  5. Συμφωνώ απολύτως με το κλέισιμο. Πολύ επμευσμένο πάντως το κείμενό σου.

  6. Ο/Η Elikas λέει:

    Ευχαριστώ για τα σχόλια, θα απαντήσω με άλλο ένα σεντόνι που άφησα σε άρθρο του Στέλιου Κούλογλου στο tvxs.gr:

    Στέλιο, θα μου επιτρέψεις μια μικρή ένσταση. Στην τελευταία παράγραφο της (πολύ καλής) ανάλυσης σου, αναφέρεσαι σε «θύματα από τη μια ή την άλλη πλευρά», επιτρέποντας έτσι σε κάποιον κακοπροαίρετο αναγνώστη να υποθέσει ότι και οι θύτες μπορεί να εκπροσωπούν τη μία ή την άλλη πλευρά. Όπως πολύ καλά γνωρίζεις, ένας τέτοιος διαχωρισμός είναι αδόκιμος, καθώς σε καμία περίπτωση δεν σχετίζονται οι ένοπλοι τραμπούκοι (παρακρατικοί ή μη) με κινήματα που αντιτίθενται ειρηνικά στην κυβέρνηση και το σύστημα που τη στηρίζει. Μην πέφτουμε στην παγίδα των συμψηφισμών, γιατί στο τέλος θα καταλήξουμε να απολογούμαστε για τους «δικούς μας» τρομοκράτες, λες και κάποιος που παίρνει ένα καλάσνικοφ και γαζώνει κόσμο εν ψυχρώ διαθέτει ιδεολογικό στίγμα. Δεν διαθέτει, ακόμα κι αν εκδίδει προκηρύξεις και τις πιστεύει.

    Μου είναι αδιάφορο αν αυτοί που πραγματοποίησαν την προχθεσινή επίθεση ανήκουν στο οργανωμένο ή ανοργάνωτο παρακράτος, προσκυνούν το εικόνισμα του Χίτλερ ή του Γκεβάρα πριν πάνε για ύπνο κι έχουν διασυνδέσεις με ξένες ή εγχώριες μυστικές υπηρεσίες. Ας τους εντοπίσει η αστυνομία κι ας τους δικάσει η δικαιοσύνη. Γι’ αυτό τον λόγο υπάρχουν άλλωστε οι υποτιθέμενοι δημοκρατικοί θεσμοί, όχι για να προφυλακίζουν δεκαπεντάχρονους και να μετατρέπουν μία ολόκληρη συνοικία σε γκέτο της Βαρσοβίας.

    Κάθε απόπειρα συμψηφισμού των γεγονότων είναι επικίνδυνη και εσφαλμένη, όχι φυσικά επειδή δεν μετράει εξίσου η ζωή ενός «μπάτσου», ούτε επειδή το ένα θύμα ήταν πέντε χρόνια μικρότερο από το άλλο. Πολύ απλά, στη μία περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένστολο εκπρόσωπο του κράτους που πυροβολεί έναν άοπλο πολίτη, ενώ στην άλλη με σκοτεινούς και απροσδιόριστους προβοκάτορες-τρομοκράτες-παρακρατικούς-κλπ, οι οποίοι δεν εκπροσωπούν κανέναν απολύτως και ουδέποτε μας ζητήθηκε να τους ψηφίσουμε για να μας προστατεύουν. Τελεία. Ούτε θυμάμαι να έχουν γεμίσει χημικά τις πόλεις και αιματώματα τους διαδηλωτές οι καινούργιοι μας μπαμπούλες που παριστάνουν τους επαναστάτες. Πρέπει δε να είναι κανείς εντελώς στόκος για να μη βλέπει τη διαφορά ανάμεσα σε πέτρα εναντίον τράπεζας και σφαίρα εναντίον ανθρώπου. Από πουθενά δεν προκύπτει η παραφιλολογία των καναλιών ότι οι επίδοξοι δολοφόνοι είναι αντιεξουσιαστές, εξεγερμένοι νέοι ή οτιδήποτε άλλο.

    Κανένας πολίτης και κανένας πολιτικός δεν οφείλει να υπογράψει πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων για να αποκηρύξει ειδεχθείς εγκληματικές ενέργειες. Κανένας πολιτικό κόμμα δεν επιτρέπεται να σπιλώνεται με υπαινιγμούς ότι προσφέρει ιδεολογική κάλυψη σε κοινούς δολοφόνους. Αν κάποιοι απειλούν την κατ’ επίφασιν δημοκρατία μας, δεν είναι ούτε οι «κουκουλοφόροι» που πετάνε πέτρες σε τράπεζες, ούτε οι «κουκουλοφόροι» που γαζώνουν κόσμο με καλάσνικοφ (και που καμία σχέση δεν έχουν με τους πρώτους). Οι πραγματικοί εχθροί της δημοκρατίας είναι τα τσιράκια και τα παπαγαλάκια του καθεστώτος, που θολώνουν τα ήδη βαλτωμένα νερά με θεωρίες συνωμοσίας, προσπαθώντας να τραβήξουν την προσοχή τους κόσμου προς μία αμφιλεγόμενης προέλευσης «τρομοκρατική» ενέργεια, προκειμένου να προλάβουν να κρύψουν κάτω από το χαλί όλα όσα οδήγησαν στην παρούσα κρίση.

  7. Ο/Η anepidoti λέει:

    σε διαβάζω καιρό..
    το τελευταίο σου σχόλιο είναι για μένα η πληρέστερη τοποθέτηση
    έναντι των γεγονότων,
    νομίζω πως πέρα από ιδεολογίες
    αυτό υπαγορεύει και η κοινή λογική,
    είναι ύπουλο το τριπάκι του συμψηφισμού
    και η λογική των ταμπελοπιήσεων.
    τα παπαγαλάκια δεν έχουν σταματημό και δυστυχώς
    ο κόσμος…δεν πάει παρακάτω την σκέψη του,
    αρέσκεται στα μασημένα και χιτσκοκικά.

  8. εξαιρετικό κείμενο, όπως εξαιρετικό και το σχόλιο σου στο tvxs.gr
    πρώτη φορά σχολιάζω στο «σπίτι» σου, αλλά αυτά που έγραψες σε τούτο δω το ποστ χτύπησαν καμπανάκια για αυτά που σκεφτόμουν κι εγώ.
    Θα τα ξαναπούμε.

  9. Ο/Η Elikas λέει:

    anepidoti & κόκκινο μπαλόνι

    Όσο περίεργο και να φαίνεται, συμμετέχουμε κι εμείς σ’ αυτόν τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει, στο μέτωπο της πληροφόρησης. Μπορεί να μην έχουμε εκατομμύρια τηλεθεατές ή χιλιάδες αναγνώστες, αλλά με τις απόψεις μας κάνουμε κάποιους ανθρώπους να σκεφτούν παραπέρα και να αμφισβητήσουν αυτά που τους σερβίρουν τα μέσα μαζικής εξαπάτησης. Μπορεί να έχουμε και άδικο, και η αλήθεια να βρίσκεται κάπου αλλού. Σίγουρα όμως δεν πέφτουμε στην παγίδα να καταπιούμε τόσα πολλά ψέμματα αμάσητα.

    Στόμα με στόμα, μέσω blog, e-mail ή κινητού, έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε λίγο το τοπίο. Διαφορετικά, θα καταλήξουμε να είμαστε περιθώριο σε μία κοινωνία που χώνεται ολοένα και πιο βαθιά στο γύψο.

    Ευχαριστώ για τα σχόλια σας και ελπίζω να τα λέμε συχνότερα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s