Το σύνδρομο του Αχιλλέα

 

Αγανακτισμένοι και δημοκρατικά σκεπτόμενοι πολίτες

Αγανακτισμένοι και δημοκρατικά σκεπτόμενοι πολίτες

Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, οι ασκοί του Αιόλου έχουν ανοίξει για τα καλά πάνω από τη χώρα. Πυροβολισμοί και κόντρα πυροβολισμοί, βόμβες, γκαζάκια, μολότοφ και πέτρες, χημικά, κλομπ και γέροι με μαγκούρες, κι άλλοι πυροβολισμοί, κι άλλες πέτρες, ξύλο στην ημερήσια διάταξη, σιδερογροθιές, λοστοί ή ακόμα και βιτριόλι. Κάθε τραμπούκος που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να νιώθει σαν πιτσιρίκι σε ζαχαροπλαστείο με όλη αυτή την εξέλιξη. Οι τηλεκανίβαλοι επίσης, που έχουν αφηνιάσει και δεν ξέρουν πού να πρωτοδαγκώσουν. Ακόμα κι εμείς, οι (και καλά) φρικαρισμένοι από το ξέσπασμα της βίας πολίτες, κάπου κατά βάθος χαιρόμαστε που επιτέλους κάτι κινείται σ’ αυτό το τέλμα που ήμασταν βυθισμένοι. Γίναμε πρωταγωνιστές των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, και καμαρώνουμε μέσα στη μιζέρια μας που πρωτοπορούμε στην κάθοδο της παγκόσμιας κοινότητας προς την κόλαση.

Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν αμφισβητεί ότι είναι επικίνδυνοι οι συμψηφισμοί όλων των μορφών βίας (από τη σφαίρα του Κορκονέα μέχρι το γιαούρτι στον Πανούση κι από το βιτριόλι στην Κούνεβα μέχρι τη βόμβα στη Citibank υπάρχει τεράστια απόσταση). Κανείς μας δεν αμφισβητεί επίσης ότι η συχνότητα και η αγριότητα βίαιων περιστατικών με πολιτικό περιεχόμενο είναι πρωτόγνωρη (τουλάχιστον από την εποχή της μεταπολίτευσης και μετά). Κι ότι κάτι σημαίνει, όπως και να ερμηνεύει ο καθένας μας αυτό το κάτι. 

Σίγουρα είναι ΚΑΙ θέμα προπαγάνδας. Σίγουρα είναι ΚΑΙ θέμα παιδείας. Σίγουρα είναι ΚΑΙ θέμα υπό κατάρρευση οικονομίας. Σίγουρα είναι ΚΑΙ θέμα διαπλεκόμενου και ανίκανου να εμπνεύσει πολιτικού συστήματος. Σίγουρα είναι ΚΑΙ θέμα ξένων συμφερόντων και ντόπιων μυστικών υπηρεσιών. Σίγουρα όμως είναι ΚΑΙ θέμα αδυναμίας συγκρότησης ενός ενιαίου κινηματικού μετώπου ενάντια σε όλα τα παραπάνω. 

Αυτό εννοώ όταν κατά καιρούς γράφω ότι έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση. Όχι ίσο με αυτό της πολιτικής ηγεσίας, ωστόσο διακριτό και διόλου αμελητέο. Κοιτάξτε γύρω σας, εσείς που στην πλειοψηφία σας θεωρείτε τους εαυτούς σας πολιτικά συνειδητοποιημένους. Που συμμετέχετε σε πορείες και συνελεύσεις, που ενδεχομένως ανήκετε στην Α ή Β παράταξη και υπερασπίζεστε με σθένος το ιδεολογικό σας στίγμα. Η βία, η αντι-βία και η αντι-αντι-βία κάνουν πάρτι κι εμείς διυλίζουμε τον κώνωπα της μαρξιστικής θεωρίας ή αναλωνόμαστε σε σενάρια πρακτορολογίας. Το πλιάτσικο και το αντι-πλιάτσικο καλά κρατούν κι εμείς συμφωνούμε ότι διαφωνούμε για το αν πρέπει να φοράνε κουκούλα οι Ζαπατίστας ή όχι, μέχρι που τελικά καταλήγουμε σε διασπάσεις κι αποχές. Όσοι ήρθαν να στηρίξουν τη δυναμική που φούντωσε μετά τον Δεκέμβρη έχουν αρχίσει και φεύγουν απογοητευμένοι από την έλλειψη ουσιαστικών προτάσεων και διάθεσης για ενότητα. Είτε επειδή το έχουν ξαναδεί το έργο είτε επειδή δεν πείθονται ότι αξίζει καν να χάσουν το χρόνο τους για να το δουν. 

Κοινοβουλευτικοί, εξωκοινοβουλευτικοί, σταλινικοί, μαοϊκοί, αναρχικοί κι όλες οι πιθανές μικροαιρέσεις και παραλλαγές των παραπάνω, πάσχουμε από το σύνδρομο του Αχιλλέα, που κλείστηκε στη σκηνή του και δεν έβγαινε να πολεμήσει επειδή του πλήγωσαν τον εγωισμό για μια γκόμενα. Παιδιάστικα πράγματα, που αφήνουν ανενόχλητους τους αληθινούς και κοινούς εχθρούς μας να καταστέλλουν και να τρομοκρατούν χωρίς ουσιαστικό αντίλογο. Μέχρι να αποφασίσουμε ότι δεν πάει άλλο και πρέπει να παραμερίσουμε τις διαφορές μας για να αντιμετωπίσουμε το χάος, οι πολιτικές μας πεποιθήσεις θα έχουν κηρυχτεί παράνομες, ο δικομματισμός θα έχει θριαμβεύσει για άλλη μία φορά, η κρίση θα έχει οδηγήσει τη ρημαγμένη χώρα σε θερμά επεισόδια και οι τσαρλατάνοι επαναστάτες θα έχουν κλείσει όλους τους παρολίγον ενεργούς πολίτες ξανά στα σπίτια τους. Αηδιασμένους που «όλοι ίδιοι είναι» και «ε ρε Παττακός που μας χρειάζεται». Ο μόνος κερδισμένος θα είναι το κάθε χουντικό απόβρασμα που θα εμφανιστεί για «να σώσει το έθνος». Και τα γνωστά λαμόγια, που θα απολαμβάνουν για άλλη μία φορά το απυρόβλητο που τους χαρίζει η εξουσία. 

Σκατά στα μούτρα μας λοιπόν, κι εμάς και των ηρωικών συμβόλων που έχουμε κάνει λάστιχο, και των παλαιολιθικών θεσφάτων που προσκυνάμε ευλαβικά, ενώ η Ρώμη γύρω μας καίγεται από βαλτούς και μη «χριστιανούς»…

Advertisements
This entry was posted in griots, υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, αγριαδες. Bookmark the permalink.

14 Responses to Το σύνδρομο του Αχιλλέα

  1. Ο/Η Ζήσης λέει:

    Φίλε μου δεν υποφέρουμε από το σύνδρομο του Αχιλέα.
    Ισως έχουμε την ωριμότητα να διακρίνουμε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ελπίδα μιας νικηφόρας πορείας, με αυτές τις ηγεσίες. Μάθαμε από τα λάθη του παρελθόντος ότι έναν αγώνα που είσαι σίγουρος πως θα τον χάσεις καλλύτερα να μην τον κάνεις. Σε γυρίζει 20 χρόνια πίσω.
    ¨Ενα 30% αυτής της κοινωνίας περιμένει μέσα «στη σκηνή του Αχιλέα», με τις μηχανές αναμένες ,να δεί την κατάλληλη ηγεσία που θα τον βοηθήσει να φθάσει στη νίκη.
    Από τη σίγουρη ήττα προτιμώτερη η αδράνεια και η αναμονή.

  2. Ο/Η athinovio λέει:

    ζήσης
    αν υποννοείς ότι το πασοκ θα ειναι αυτη η ηγεσια που θα τον βοηθήσει στη νικη, θα μου επιτρεψεις να εχω αμφιβολιες. εχει περισσοτερα δυνατα μυαλα και πιο δραστηρια στελέχη, ναι.

    με αυτή την κυβερνηση δεν λειτουργει σωστά ούτε περιπτερο, ναι.

    πιο κατω απο την κυβερνηση όμως υπαρχουν στρατιες διευθυντων, προιστάμενων, γραμματεων και καθε λογής «λειτουργων» που αποτελουν το δικτυο της διαφθορας σε καθε επιπεδο. ο απλος πολιτης ξερει οτι καμμια κυβερνηση δεν προκειται να νικηση τον κατηραμενο οφι αυτον, για αυτο και εχει καταληξει στο «ολοι ιδιοι ειναι» και στο «μια χουντα θα μας σωσει». Η σκηνη του αχιλλεα ειναι αυτο που λεμε «εγω θα βγάλω το φιδι απο την τρυπα?» και συνεχιζει ο καθενας τη δουλειά του με οποιον τροπο ξερει καλυτερα.

  3. Ο/Η antidrasi+sex λέει:

    Ζήτω το People’s Front of Judea!

  4. Ο/Η Orestis λέει:

    Δυστυχώς το μπάχαλο από πολιτικοοικονομικές δυνάμεις και ιδεολογίες είναι τέτοιο που πολύ φοβάμαι ότι μόνο με μια μεγάλη καταστροφή θα βγει κάτι. Όλες αυτές οι δυνάμεις ή η θέληση του κόσμου, όποια ιδεολογία και να έχει πολύ δύσκολα θα αλλάξει κάτι από μόνη της. Ο θάνατος του Αλέξη δεν ήταν αρκετά μεγάλη καταστροφή και η οικονομική ύφεση χρησιμοποιείται από την κρατική εξουσία και τα ΜΜΕ για να τρομάζει και να καταστέλλει τον κόσμο, παρά τον αφυπνίζει. Τι μας μένει αφού δεν έχουμε και πυρηνικά να τα ρίξουμε στον εαυτό μας; Η βία φέρνει βία και μπορεί πράγματι να αλλάξει κάτι καθώς αυτή κλιμακώνεται, αλλά είμαι σίγουρος πως αυτό θα γίνει προς τη λάθος κατεύθυνση, αφού ο φασισμός ξεχειλίζει τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά. Μπορεί ο Ανδρουλάκης να είχε δίκιο ότι η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο από άνωθεν, έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα, αλλά επειδή δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε αυτούς που μας κυβερνούν, οι οποίοι έχουν κατ’ επανάληψη αποδείξει το πόσο άχρηστοι είναι, αντιδρούμε όπως να ‘ναι επί δικαίων και αδίκων, χάνοντας πολλές φορές το μέτρο και το δίκιο μας μαζί.
    Η παιδεία πρώτα απ’ όλα και ύστερα τα υπόλοιπα είναι αυτή στην οποία οφείλεται η αδυναμία αυτή και δεν πρέπει να το παραβλέπουμε.

  5. Ο/Η DPurpler λέει:

    Για αυτό νευριάζω Νέφ όταν ακούω για «δεκανίκια του συστήματος».
    Δεν πάει άλλο. Δεν το βλέπουμε; Αυτή η υπόθεση θα λήξει με εθνική τραγωδία. Τι να την κάνω μετά την αυτοκριτική;

    Τωρα είναι η ώρα για δράση, μακριά από μικροπολιτικά συμφέροντα.

    Πριονίζεται το κλαδί που καθμόμαστε όλοι και εμείς λέμε «έχουμε χρόνο».

    Αι σιχτίρ πια.

  6. Ο/Η Elikas λέει:

    Ζήση,

    διαφωνώ κάθετα ότι έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε επειδή δεν διαφαίνεται «σίγουρη νίκη» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα). Αντί να περιμένουμε κάποιον ηγέτη, σωτήρα, επαναστάτη, κλπ να εμφανιστεί από το πουθενά και να μας οδηγήσει κάπου καλύτερα, πρέπει να μάθουμε επιτέλους να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Σε πρακτικό επίπεδο για αρχή, και το θεωρητικό υπόβαθρο που θα μας ενώσει όλους μπορεί να περιμένει.

    athinovio,

    Συμφωνούμε. Δεν ξέρω βέβαια αν υπονοεί το ΠΑΣΟΚ ο Ζήσης ή κάποιον άλλο. Το θέμα είναι να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για συλλογική δράση και να αφήσουμε τους διαχωρισμούς πίσω μας. Διαφορετικά, μόνο χειρότερα μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα.

    antidrasi+sex

    Fuck off! We are the Judean People’s Front…

    (διάλογος από το «Life of Brian» των «Monty Python»)

    Ορέστη,

    Τον Ανδρουλάκη δεν τον έχω σε καμία εκτίμηση, το ίδιο και τις «άνωθεν» σωτηρίες που εσχάτως ευαγγελίζεται. Η παιδεία είναι μια πολύ σχετική έννοια, καθώς ελάχιστοι συμφωνούν μεταξύ τους για το τι θα έπρεπε να πρεσβεύει. Το σίγουρο είναι ότι είμαστε στο χείλος του γκρεμού και σπρωχνόμαστε σαν ηλίθιοι αντί να σχεδιάσουμε ψύχραιμα έναν τρόπο δράσης για να μην πέσουμε.

    DPurpler,

    Δεκανίκια του συστήματος είναι όλοι όσοι έχουν κάνει σημαία τους την αδιαλλαξία και τον διχασμό της Αριστεράς, όλοι όσοι παραμένουν προσκολλημένοι σε ξεπερασμένα δόγματα αντί να συσπειρωθούν και να συμβάλλουν στην εξέλιξη μίας ιδεολογίας με κοινά θεμέλια.

    Κι όταν μιλάω για Αριστερά, προφανώς δεν εννοώ τη διεφθαρμένη ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που το μόνο που τη νοιάζει είναι να πέσει το ώριμο φρούτο της εξουσίας στο στόμα της.

  7. Η ευθύνη βρίσκεται στην αποδοχή τέτοιων μέσων, που συχνά μας κάλυπταν, επειδή εξέφρασαν κοινές ανάγκες κι επιθυμίες ήδη από την εποχή της 17Ν. Ωστόσο, το επικίνδυνο είναι ότι ολα γίνονται σε πε΄ριοδο που το κίνημα μεγαλώνει (αργά μεν, αλλά μεγαλώνει).

  8. Ο/Η Elikas λέει:

    δείμος του πολίτη

    Η ευθύνη βρίσκεται στην υποκρισία που μας δέρνει, στα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» που υιοθετούμε προκειμένου να μη νιώσουμε ότι προδίδουμε τις πολιτικές μας καταβολές. Αποτελούν ισχνότατη μειοψηφία όσοι θεωρούν τη «Σέχτα Ασφαλιτών» και τον «Επαναπαυτικό Αγώνα» συντρόφους. Δυστυχώς όμως, ελάχιστοι από τους υπόλοιπους έχουν το θάρρος να αναγνωρίσουν ότι δεν θα είχαμε φτάσει ποτέ σ’ αυτό το χάος αν αντιμετωπίζαμε τη διαφθορά και την ασυδοσία της εξουσίας ενωμένοι. Περιχαρακωνόμαστε λοιπόν ο καθένας στα δικά του κολλήματα και κατηγορούμε τους άλλους που αγωνίζονται χώρια. Και τελικά προτιμούμε να έχουμε πρωθυπουργό τον Κωστάκη ή τον Γιωργάκη από το να συγκροτήσουμε ένα πανίσχυρο κι ενιαίο μέτωπο εναντίον τους. Καλά να πάθουμε λοιπόν…

    Το κίνημα (εάν και εφόσον μπορεί όντως να χαρακτηριστεί έτσι μία δυναμική που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια) όχι μόνο δεν μεγαλώνει αλλά κινδυνεύει να διασπαστεί σε χίλια κομμάτια, καθιστώντας τον εαυτό του έρμαιο της προπαγάνδας των ΜΜΕ και των συμφερόντων που τα στηρίζουν.

    Βαρέθηκα πια με τους αποκλειστικούς κατόχους της απόλυτης αλήθειας, τους επαγγελματίες επαναστάτες και τις ανώδυνες για το σύστημα αγκυλώσεις τους. Αν δεν δω σύντομα φως στο τούνελ θα το εγκαταλείψω για να πάρω αέρα. Μεταναστεύοντας σε κάποια χώρα που οι άνθρωποι δεν θα είναι τόσο τυφλοί, ή που ακόμα κι αν είναι δεν θα με νοιάζει γιατί εγώ θα είμαι πάντα περαστικός.

  9. Ο/Η ioannis64 λέει:

    φίλε Έλικα
    σέβομαι τις απόψεις σου, αλλά θα σε παρακαλούσα να αλλάξεις τη φωτογραφία στο άρθρο γιατί αφήνει ρατσιστικό υπονοούμενο. Επειδή έχω ζήσει στην Αφρική, σε διαβεβαιώ οτι οι Αφρικανοί δεν είναι κανίβαλοι, και γι αυτό δεν είναι επιτρεπτό να αναμασούμε στερεότυπα της αποικιοκρατίας και του ρατσισμού, έστω και ποιητική αδεία. Είμαι βέβαιος οτι πρόκειται για παραδρομή

    γιάννης
    (ioannis64 απο tvxs)

  10. Ο/Η Elikas λέει:

    @ ioannis64

    Φίλε Γιάννη,

    μου έχουν ζητήσει αρκετά πράγματα σ’ αυτό το blog, αλλά είσαι ο πρώτος που μου ζητάει να κατεβάσω κάτι. Ο λόγος που δεν θα το κάνω είναι ότι το σκεπτικό σου είναι λάθος, πιθανότατα γιατί δε με ξέρεις ακόμα καλά. Άλλωστε, εξακολουθώ να δηλώνω θαυμαστής του Ομπάμα…

    Αν και σίγουρα παίζω με τα στερεότυπα, σε καμία περίπτωση δεν υποννοώ ότι οι Κενυάτες της φωτογραφίας δεν αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση επειδή είναι μαύροι. Ιδέα δεν έχω να σου πω την αλήθεια αν η ανεξέλεγκτη οργή τους οφείλεται σε ταξικό ή φυλετικό μίσος, σε θρησκευτικές διαφορές ή σε λαϊκή αγανάκτηση για κάποιο έγκλημα του καθεστώτος τους. Αυτό που μετράει είναι ότι είναι μια εικόνα όχλου, ο οποίος έχει απελπιστεί στο βαθμό που παλεύει να λύσει τα προβλήματα του με πέτρες και ξύλα. Για κάποιους «δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες» που βαυκαλίζονται ότι η χώρα τους είναι κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, μία ανάλογη εικόνα δεν θα τους τιμούσε ιδιαίτερα.

    Κι όμως, στην πρόσφατη ελληνική Ιστορία έχουμε δει πολύ χειρότερες…

    Ο ρατσισμός – όπως και οι παρωπίδες – βρίσκονται στο μυαλό του παρατηρητή. Ακόμα κι αν κάποιος λοιπόν δει το άρθρο και σκεφτεί «κοίτα ρε μαλάκα τους αραπάδες που αγρίεψαν», θα το κάνει επειδή αρνείται να κοιτάξει τον καθρέφτη του και να παραδεχτεί ότι μέρα με τη μέρα, στην ίδια ακριβώς κατάσταση οδηγείται το κουρέλι που με περηφάνεια αποκαλεί «Ελληνική Δημοκρατία».

  11. Ο/Η ioannis64 λέει:

    αγαπητέ Έλικα
    δεν είπα οτι οι προθέσεις σου είναι ρατσιστικές, αλλά οι συνειρμοί που μπορεί να γεννήσει η φωτογραφία μπορεί να είναι. Θέλω να πώ, περιγράφοντας μια κατάσταση χάους και πολιτικού κανιβαλισμού και χουλιγκανισμού στο κείμενο σου, αυτή η φωτογραφία μπορεί να γεννήσει τον συνειρμό του τύπου «κοίτα γίναμε σαν τους μαύρους» και όχι τον συνειρμό «οι μαύροι διαμαρτύρονται για την παραβίαση των δικαιωμάτων τους». Λυπάμαι αλλά όλοι οι άνθρωποι μπορεί να κάνουμε λάθη…όχι πάντα απο πρόθεση. Επίσης μπορεί μια καλή πρόθεση να έχει αντίθετα αποτελέσματα μέσα στο πλαίσιο εφαρμογής της.

    ευχαριστώ για την προσοχή σου
    σημασία για μένα έχει να καταλάβεις τι ακριβώς εννοώ,
    γιατί φυσικά για την δημοκρατική σου ευαισθησία δεν αμφέβαλα στιγμή. Δυστυχώς ο ρατσισμός είναι πολλές φορές ριζωμένος στην κουλτούρα και στο υποσυνείδητο, χωρίς να τον καταλαβαίνουμε και μεις οι ίδιοι.
    Γιάννης

  12. Ο/Η Elikas λέει:

    Γιάννη,

    ίσως έχεις δίκιο ότι κάποιοι θα έβλεπαν τη φωτογραφία και θα έκαναν ρατσιστικούς συνειρμούς – αν και αμφιβάλλω ότι υπάρχουν τέτοιοι ανάμεσα στους επισκέπτες μου. Όπως και να ‘χει, ακόμα χειρότερα γι’ αυτούς, αφού το κείμενο δεν αναφέρεται στην Κένυα ή την Ουγκάντα αλλά στην Ελλάδα. Η οποία κινδυνεύει να αγγίξει το στερεότυπο της «τριτοκοσμικής» χώρας εξαιτίας των ίδιων ακριβώς προβλημάτων που ταλανίζουν τις αφρικανικές δημοκρατίες. Δηλαδή, της διαφθοράς, της έλλειψης παιδείας, της ασύδοτης εκμετάλλευσης πλουτοπαραγωγικών πηγών, της αποικιοκρατικής αντίληψης των ισχυρών συμμάχων, κλπ.

    Μην ανησυχείς πάντως, δεν παρεξηγήθηκα από το πρώτο σχόλιο σου.

  13. Ο/Η Ζήσης λέει:

    @Elikas. Δεν εννοώ να εγκαταλείψουμε κάθε αγώνα. Αναφέρομαι στην πολιτική. Υπάρχουν όμως το συνδικαλιστικό , όπως και το ιδεολογικό μέτωπο ,από τα οποία δεν πρέπει να λείψει κανείς.
    Για μια ριζική πολιτική αλλαγή χρειάζεται σημαντικό ιδεολογικό υπόβαθρο και αυτό είναι που λείπει σήμερα.
    Αυτή είναι η «Αχίλειος πτέρνα» της φτωχολογιάς.
    Ο Λένιν είχε πει πως «οι ιδέες μετατρέπονται σε ακατανίκητη
    υλική δύναμη όταν κατακτήσουν τις συνειδήσεις των ανθρώπων». Αυτές οι ριζοσπαστικές ιδέες ,πατώντας γερά στο έδαφος της πραγματικότητας,και με επιστημονική τεκμηρίωση δεν υπάρχουν σήμερα.
    Αυτό που γίνεται στο ίντερνετ είναι μια νέα μορφή ιδεολογικού αγώνα. Και σε αυτόν το «στίβο» προσπαθώ να είμαι όσο περισσότερο γίνεται δραστήριος.
    Από την μεγάλη εμπειρία στην πολιτική και την μικρή στο ίντερνετ, πιστέυω πως εδώ μέσα γίνεται πιό ουσιαστική δουλειά από ότι έξω στά κόμματα.
    Οι μπλόγκερς αποτελούν την ατμομηχανή της αναγκαίας κοινωνικής αλλαγής σήμερα. Αρκεί να μπορέσουν να «φουλάρουν» τις μηχανές τους με καθαρή «κηροζύνη» και όχι με το «μαζούτ» που τους προσφέρει η αγορά.

  14. Ο/Η Elikas λέει:

    Ζήση,

    ιδεολογικό μέτωπο, σίγουρα. Ποιος όμως ορίζει τι σημαίνει σωστή ή λάθος ιδεολογία; Ποιανού ιδεολογία είναι πιο καθαρή κι ανόθευτη; Γιατί να κατακτήσουν οι ιδέες τις συνειδήσεις των ανθρώπων κι όχι το αντίστροφο; Αφού από εκεί πηγάζουν ούτως ή άλλως.

    Δεν ξέρω αν γίνεται ιδεολογικός αγώνας στο ίντερνετ και πολύ αμφιβάλλω ότι κι αν γίνεται επηρεάζει και τόσα πολλά γύρω μας. Αυτό που με νοιάζει είναι να σταματήσουμε το παιχνίδι της επιβολής (και της αυθυποβολής) ιδεών που άλλοι σκέφτηκαν για μας πριν από μας, και να αρχίσει η συλλογική δουλειά της ζύμωσης των δικών μας ιδεών σε ένα ανοιχτό και μονίμως εξελισσόμενο σύνολο.

    Επίσης, δεν ξέρω πόσοι μπλόγκερς πίνουν κηροζίνη, πάντως οι ατμομηχανές δουλεύουν με κάρβουνο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s