Ποιος χρειάζεται σύστημα υγείας;

 

Την υγειά μας να 'χουμε πάνω απ' όλα...

Την υγειά μας να 'χουμε πάνω απ' όλα...

Κανονικά θα έπρεπε να έχω πεθάνει εδώ και καιρό. Μη φανταστείτε κάτι ιδιαίτερα περιπετειώδες ή κάτι έστω και ελάχιστα εξωτικό. Μια απλή σκωληκοειδίτιδα είχα πάθει. Οξεία. Ήμουν τυχερός όμως και την έπαθα όταν σπούδαζα στο Λονδίνο. Με πρόλαβαν στο τσακ και δεν χρειάστηκε να πληρώσω και τίποτα. Υπόθεση ρουτίνας. Αν βρισκόμουν σε κάποιο απομακρυσμένο μέρος, σε ένα νησί της άγονης γραμμής ας πούμε ή σε κάποια “αναπτυσσόμενη” χώρα, θα τα είχα τινάξει από περιτονίτιδα μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο. Σε ηλικία 22 μόλις ετών…

Αν ήμουν θρήσκος, θα έπρεπε να ευγνωμωνώ τον Θεό που με έσωσε. Μόνο που ο Θεός δεν είχε κάποια σχέση με την όλη ιστορία – πέρα από το γεγονός ότι βάλθηκε να με σκοτώσει στα καλά καθούμενα. Ευτυχώς η εξέλιξη της ιατρικής και το δωρεάν σύστημα υγείας ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους μου έδωσαν τη δυνατότητα να συνεχίσω τη ζωή μου με λίγα ράμματα παραπάνω και μία άχρηστη απόφυση λιγότερη. Και να παραπονιέμαι τώρα για μια ίωση που με ταλαιπωρεί μια βδομάδα, και που με λίγη αντιβίωση θα περάσει κι αυτή σα να μην συνέβη ποτέ.

Ενημερώνομαι για την κατάσταση που έχει περιέλθει το εθνικό σύστημα υγείας μας τελευταία και αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η μοίρα μου έτσι και πάθαινα τώρα κάτι έκτακτο. Θα βρισκόταν άραγε κρεβάτι σε νοσοκομείο; Γιατρός να με χειρουργήσει; Φάρμακα και εξοπλισμός για να με κρατήσουν στη ζωή; Ή θα έφευγα έτσι άδικα, από μία απόλυτα συνηθισμένη όσο και επικίνδυνη ασθένεια; Το πιθανότερο είναι ότι πάλι θα τη γλίτωνα, εκτός κι αν ήμουν άτυχος, αν περίμενα να έρθει ασθενοφόρο αντί να πάρω ένα ταξί ας πούμε. Ή αν δεν είχα ιδιωτική ασφάλιση να καλύψει τα έξοδα της κλινικής που θα αναλάμβανε να με σώσει εγκαίρως κι όχι όταν θα ήταν πλέον αργά.

Είναι τρελό πόσο δεδομένα θεωρούμε πράγματα που στην πραγματικότητα κάθε άλλο παρά δεδομένα είναι. Πόσο λίγη σημασία δίνουμε σε ζητήματα που δεν μας αφορούν μόνο και μόνο επειδή δεν προκύπτει άμεσα η ανάγκη να μας απασχολήσουν. Κι όταν προκύπτει είμαστε σίγουροι ότι δεν μπορεί να τύχει σ’ εμάς το κακό, γιατί απλά εμείς είμαστε εμείς κι οι άλλοι είναι οι άλλοι που τους τυχαίνουν τα ζόρικα. Μαγική σκέψη. Παιδιάστικη. Ανόητη. Εγκληματική.

Για να έχει κανείς την πολυτέλεια να μην πεθάνει από κάτι τόσο γελοίο όσο μία σκωληκοειδίτιδα χρειάζονται στοιχειώδεις υποδομές. Χρειάζεται πολιτική βούληση, κοινωνική ασφάλιση, οικονομική διαχείριση, παιδεία, μηχανήματα που κάνουν “μπιπ” και άνθρωποι που ξέρουν να τα χειρίζονται. Διαφορετικά, η ζωή του κάθε εικοσιδυάχρονου που ξυπνάει μες στη μαύρη νύχτα διπλωμένος από τους πόνους μπορεί να μην πάρει ποτέ παράταση. Και τότε είναι παντελώς αδιάφορο αν φταίει ο μαλάκας ο Αβραμόπουλος, οι εξίσου ανίκανοι και διεφθαρμένοι προκάτοχοι του, οι διορισμένοι με ρουσφέτι διοικητές οργανισμών, οι κακοπληρωμένοι γιατροί και νοσηλευτές που απεργούν ή οι προμηθευτές που δεν αντέχουν άλλο να φεσώνονται από το κράτος και αποσύρουν από τα νοσοκομεία το υλικό που τους έχουν διαθέσει.

Πριν από δύο σχεδόν χρόνια, είχαμε κάνει ολόκληρη φασαρία για την Αμαλία, την καρκινοπαθή μπλόγκερ που έφυγε εξαιτίας σωρείας ιατρικών λαθών και ενός άπληστου και ανάλγητου συστήματος. Ανάμεσα σε άλλα, απαιτούσαμε να καταργηθεί το φακελάκι. Τώρα έχουμε φτάσει να απαιτούμε να έχουν τα νοσοκομεία γάζες και να μην αναγκαστούν να αλλάξουν δουλειά όσοι τα στελεχώνουν. Μέχρι που θα το αποδεχτούμε κι αυτό ως συνέπεια της φοβερής και τρομερής κρίσης, φτάνοντας ίσως στο σημείο που μια μέρα θα μιλάμε για τον θάνατο από  σκωληκοειδίτιδα σαν ένα αναπόφευκτο χτύπημα της μοίρας. Χαμηλόφωνα και φοβισμένα.

Advertisements
This entry was posted in ψυχοτραυματικα, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

10 Responses to Ποιος χρειάζεται σύστημα υγείας;

  1. Ο/Η Prokopis Doukas λέει:

    Τώρα τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, από την εποχή που πέθανε η Αμαλία. Και ο ελληνικός λαός, σε ένα μεγάλο κομμάτι του, θεωρεί οτι ψήφισε σωστά στις τελευταίες εκλογές…

    (Και τι ευειδής και comme il faut πολιτικός ο Αβραμόπουλος – θέλει και την ηγεσία της ΝΔ)

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Προκόπης Δούκας

    Τα πράγματα είναι τραγικά δυστυχώς, καθώς (και) στον τομέα της υγείας οδεύουμε ολοταχώς προς τα πίσω, τότε που πάθαινε ο παππούς έναν σφάχτη και τον χάναμε επειδή «ήταν θέλημα Θεού».

    Όπως θέλημα Θεού είναι να έχουμε για πρωθυπουργό έναν τύπο που αν δεν τον έλεγαν Καραμανλή θα ήταν καραβανάς σε φυλάκιο να παίζει τάβλι με τους φαντάρους. Σε αντίθεση με τον Αβραμόπουλο, που αν δεν ήταν τόσο απύθμενα διαπλεκόμενος θα ήταν «στρατηγός» στην κεντρική είσοδο μεγάλου ξενοδοχείου (με γαλόνια, σειρήτια κι απ’ όλα, να κορδώνεται σαν παγόνι κάθε φορά που θα άνοιγε την πόρτα σε λιμουζίνες).

  3. Ο/Η BUTTERFLY λέει:

    Πριν απο περιπου 45 χρονια, χαθηκε απο σκωληκοειδιτιδα ο αδερφος της μητερας μου σε ηλικια 17 ετων!
    Πριν απο 12 χρονια, διαγνωστηκε στον πατερα μου μια βαρια ασθενεια των πνευμονων, ονοματι ΧΑΠ…ευτυχως ειχε ιδιωτικη ασφαλεια! Εχει κοντεψει να πεθανει απειρες φορες απο τοτε, πανω σε μια κριση…μια μαλιστα φορα τον επανεφεραν κυριολεκτικα στη ζωη…αν ηταν σε δημοσιο νοσοκομειπ, παρολο που οι γιατροι ειναι συνηθως εξαιρετικα εμπειροι, το πιθανοτερο ειναι πως θα ειχε πεθανει, καθως μεχρι να το παρουν χαμπαρι και να βρεθει γιατρος αρμοδιος, θα ηταν αργα…
    Για μενα, η ανυπαρκτη δημοσια υγεια, ειναι απλα αλλος ενας τροπος να μας κλεβει το κρατος και να μας τα παιρνουν ταυτοχρονα οι επιχειρησεις.
    Γιατι το αυτονοητο θα ηταν η δημοσια υγεια να λειτουργει αψογα, εφοσον ο καθενας μας συνεισφερει πανω απο 100-150 ευρω το μηνα απο το μισθο του για αυτο. Αλλα ειναι μπουρδελο. Μα αν γινοταν αυτο, οι ιδιωτικες ασφαλιστικες εταιρειες θα πηγαιναν για βρουβες.
    Απο την αλλη, αφου δεν λειτουργει αψογα και αναγκαζεσαι να κανεις ιδιωτικη ασφαλιση, τοτε θα επρεπε να μπορεις να επιλεξεις αναμεσα σε δημοσια και ιδιωτικη ασφαλιση. Με 100-150 ευρω το μηνα, η ιδιωτικη ασφαλιση που θα ειχες θα ηταν απιστευτη, μονο τεμεναδες που δεν θα σου εκαναν, οταν μια νορμαλ ασφαλεια ανερχεται στα 60-80 ευρω το μηνα, μιλαμε για τα μισα λεφτα. Αν ομως συνεβαινε αυτο, τοτε πως θα γεμιζαν τα ταμεια του κρατους;
    Ετσι, μας αφηνουν στο ελεος, μας υπερχρεωνουν για υπηρεσιες που δεν μας παρεχονται, μας ωθουν στην ιδιωτικη ασφαλιαη (οσους εχουν την τυχη να εχουν τη δυνατοτητα) και ειναι ολοι τους ικανοποιημενοι! Και εμεις επαναπαυμενοι να μη ζηταμε για αλλη μια φορα τα αυτονοητα, αφου το εχουμε διπορτο και ο,τι μας δεν μας καλυπετι η μια ασφαλεια μας το καλυπτει η αλλη…κοντοφθαλμοι και σε αυτο και βεβαια, για το συνανθρωπο που δεν εχει την οικονομικη δυνατοτητα για ιδιωτικη, τι κριμα, ας προσεχε!!!!
    Εν ετη 2009, ξαναμιλαμε για πρωτες υλες, ειδη πρωτων βοηθειων και θανατους απο περιτονιτιδα η απο γαστρεντεριτιδα! Και κοιμομαστε σαν δικαιοι και αγαθοι πολιτες, τον υπνο του δικαιου…κι οταν πεθανει σαν το σκυλι στο αμπελι ενας δικος μας ανθρωπος απο αυτα τα χαλια, θα θυμηθουμε να φωναξουμε λιγο και να κατηγορησουμε ολους που τιποτα δεν εχει αλλαξει και που κανεις δεν μας δινει σημασια! Τωρα, που κλεινουμε εμεις τα ματια, παριστανουμε τους αμοιρους ευθυνων…ολα πληρωνονται ομως καποτε…ολα..
    Καλημερα και περαστικα Ελικα μου!

  4. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Butterfly

    Ακριβώς έτσι όπως τα γράφεις είναι. Και εννοείται ότι υπάρχει δόλος πίσω από τα χάλια που έχει περιέλθει η δημόσια υγεία στην Ελλάδα. Όπως και με τον τομέα της παιδείας, το κράτος επιδιώκει να αποποιηθεί τις ευθύνες του, παράλληλα συσσωρεύοντας χρήματα των φορολογούμενων για να πηγαίνουν σε τσέπες «ημέτερων» και προωθώντας σαν λύση την ιδιωτική πρωτοβουλία (με το αζημίωτο φυσικά).

    Όταν φτάνουμε να αποδεχόμαστε μια τέτοια κατάσταση και να ψηφίζουμε τους εγκληματίες, είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Και τζάμπα συνένοχοι στην παρανομία…

  5. Ο/Η ange-ta λέει:

    Σημερα στην Αγγλία πέθανε το τζάμπα! Το δημόσιο σύστημα υγείας της, εξ όσων ακούω έχει κυριολεκτικά καταρρεύσει.

    Ιατρικά ιστορικά έχει ο καθένας και σε χώρες που ΔΕΝ το φαντάζεστε. Επειδή τυχαίνει να έχω γιατρούς φίλους και συγκενείς πρώτου βαθμού στην αλλοδαπή, μπορεί η ελλάδα να κτυπάει κουδούνια και καμπάνες, αλλά και οι άλλες χωρες ΔΕΝ πάνε καθόλου πίσω.

    Και να μην παρεξηγηθώ, εδώ τα πράγματα έχουν γίνει αφόρητα. Χωρίς ιδιωτική ασφάλεια είσαι χαμένος. Απλώς θέλω να τονίσω, ότι η κατάσταση με την ανεξέγκτη φιλελευθεροποίηση γίνεται παντού ελληνική!!!

  6. Ο/Η nashos λέει:

    Λίγη διαφήμιση, αλλά είναι σχετική. Απλά για να συνεισφέρω στη συζήτηση… Δυο posts εδώ και εδώ. Εν ολίγοις με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο… και απόλυτα αγανακτισμένο με την κατάσταση ενός συστήματος που το χρυσοπληρώνουμε για να μας εγκαταλείπει κάθε φορά που το χρειαζόμαστε.

  7. Ο/Η Elikas λέει:

    @ ange-ta

    Δεν έχεις άδικο. Για άλλη μια φορά, η Ελλάδα δίνει τα φώτα του πολιτισμού στον κόσμο. Ή μάλλον τα σβήνει, αφού αντί να γινόμαστε εμείς Ευρωπαίοι γίνονται εκείνοι σαν τα μούτρα μας.

    Εννοείται ότι δεν πρέπει να το παίρνουμε πάνω μας, αφού δεν ανακαλύψαμε εμείς τη διαστροφή του καπιταλιστικού συστήματος, που από την υπερβολική απληστία του έχει αρχίσει και καταβροχθίζει τον ίδιο του τον εαυτό. Ήδη το κοινωνικό κράτος αποτελεί παρελθόν στη Βρετανία αλλά και σε αρκετές άλλες «ανεπτυγμένες» χώρες όπου η διαφθορά επικράτησε της κοινής λογικής.

    @ nashos

    Σωστά τα γράφεις, και για τους δημοσιογράφους που αντί να στριμώξουν τον Αβραμόπουλο του κάνουν ερωτήσεις περί διαδοχολογίας και εσωκομματικών, και για τους ιατρικούς επισκέπτες που πουλάνε τα προϊόντα τους 2 και 3 φορές πιο ακριβά απ’ όσο κοστίζουν στο εξωτερικό, και για τα υπόλοιπα.

    Δικός μου φίλος που δουλεύει σε εταιρεία που προμηθεύει ιατρικό εξοπλισμό σε δημόσια νοσοκομεία με διαβεβαιώνει ότι τη βγάζουν με δάνεια πάνω στα δάνεια, καθώς το κράτος όχι μόνο τους καθυστερεί ενάμιση χρόνο να τους πληρώσει, αλλά κι όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής πάλι αγνοεί το χρέος του. Επιπλέον, προκειμένου να πάρουν το διαγωνισμό δεσμεύονται να κρατήσουν τις τιμές χαμηλές για χρόνια, τη στιγμή που οι διάφοροι ιθύνοντες απαιτούν προμήθεια κι από πάνω. Σε λίγο θα βαρέσουν κανόνι όλοι τους και θα μείνουν δυο-τρεις πολυεθνικές να κάνουν παιχνίδι με όρους μονοπωλίου.

    Και μετά θα βγαίνει ο φελλός να μιλάει με στόμφο για το κυβερνητικό έργο στον τομέα της υγείας.

  8. Ο/Η Liakada λέει:

    Η κατάσταση δυστυχώς είναι τραγική και θα συνεχίσει να είναι όσο υπάρχουν πελατειακές σχεσεις μεταξύ πολιτών και κυβερνώντων καρεκλοκένταυρων! ¨οσο εμεις οι ίδιοι στηρίζουμε γελοίους πολιτικάντηδες με την ψήφο μας και ασυνείδητους γιατρούς με τα φακελάκια μας.
    Μαθήτρια με περιτονίτιδα την κρατούσαν σε δημόσιο νοσοκομείο της Κρήτης με ορό ενα 24ωρο και δεν εβλεπαν ότι είχαν περιτονίτιδα σε εξέληξη απλά γιατί είχαν σκεπάσει τα συμπτώματα με ένα ωραίο σεντονι αντιβίωσης!
    Εμείς να προσέχουμε να μην αρρωστήσουμε από τίποτα και ο θεός να μας φυλάει .. .
    Καλού κακού ας έχουμε και μια ιδιωτική ασφαλεια υγείας πληρωμένη γιατί αλλοιώς τη βάψαμε!

  9. Ο/Η poorfox λέει:

    Άλλο ένα θέμα που μας φέρνει στα όρια
    Πριν μερικά χρόνια εργάσθηκα –εθελοντικά- για ένα σύλλογο, ο οποίος συστάθηκε από γονείς παιδιών με νεοπλασματικές παθήσεις (δύσκολα πολύ)
    Τι έκαναν δλδ. οι άνθρωποι:
    Γνώριζαν πολύ καλά ανάγκες τους και διαμόρφωσαν τις λύσεις …μόνοι τους εννοείται!
    χρειαζόντουσαν:
    παιγνιοθεραπευτές για τα παιδιά
    ψυχολογική στήριξη για τους γονείς
    ένα ξενώνα φιλοξενίας για τις οικογένειες που έρχονται από την επαρχία (μπορεί να τραβήξουν πολύ καιρό οι θεραπείς τους)
    …μέχρι έξοδα κάλυπταν (όπου αυτό ήταν αναγκαίο)

    αν δεν πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου
    δεν βλέπεις φως

    αυτό όμως που περιγράφει την ελληνική πραγματικότητα
    είναι το εξής:
    όταν έφυγε με σύνταξη η γραμματέας του τμήματος του νοσοκομείου
    η Διευθύντρια μας κάλεσε μήπως υπάρχει κάποιος εθελοντής για την δουλειά…

    Βρωμίσαμε από την ανοχή ενός συστήματος που σαν το όρνιο περιμένει πίσω από την πλάτη μας ή χασκογελάει κράζοντας «ετσι είναι! τι θες τώρα?»
    Να ζήσω όρνια! Να ζήσω

    υ.γ. είσαι τυχερός που δεν έκανες εδώ την επέμβαση
    θα μπορούσες να ρισκάρεις κάνα νεφράκι…

  10. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Liakada

    Όλοι έχουμε μία τουλάχιστον ιστορία τρόμου να διηγηθούμε για το ΕΣΥ. Όλοι παραπονιόμαστε για το φακελάκι, την έλλειψη προσωπικού και υποδομών, τα ιατρικά λάθη και τις παραλείψεις. Και δυστυχώς όλοι (ή σχεδόν όλοι) εξακολουθούμε να στηρίζουμε αυτό το σαθρό και αναξιοκρατικό σύστημα, επειδή όταν έρχεται η ώρα που χρειαζόμαστε τις υπηρεσίες του αυτό που μετράει είναι η υγεία μας κι όχι η ηθική. Κι έτσι αν «έχουμε κάποια άκρη» την εκμεταλλευόμαστε, αντί να καταγγείλουμε το αίσχος.

    @ poorfox

    Ναι, αναγκαζόμαστε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, υποκαθιστώντας θεσμούς και υπηρεσίες που χρυσοπληρώνουμε, με αποτέλεσμα στο τέλος να βγαίνουν κι από πάνω τα λαμόγια. Είναι εκβιασμός του χειρίστου είδους αυτή η ιστορία. Πληρώνεις μία και δύο φορές για παροχές της πλάκας, αλλά ξέρεις ότι αν δεν το κάνεις κινδυνεύει η υγεία σου. Μαφιόζοι με γραβάτα και χειρουργική μάσκα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s