Ευρωκάλτσες 2009 (μέρος 2ο): Εμπρός της Γης οι πικραμένοι

Η επικών διαστάσεων αποτίμηση του αποτελέσματος των φετινών ευρωεκλογών συνεχίζεται. Μην χάσετε το τρίτο και τελευταίο μέρος. Απαραίτητη η γονική συναίνεση…


ΣΥ.ΡΙΖ.Α: Μουλάρι ο Αστραχάν…

4,70%, 240.898 ψήφοι, 1 έδρα (βουλευτικές 2007: 5,04%, 361.101 ψήφοι / ευρωεκλογές 2004: 4,16%, 254.447 ψήφοι, 1 έδρα)

Μουλάρι, επειδή τα γονίδια του έχουν ετερόκλητη προέλευση και η όψη του καλλιεργεί αμφιβολίες σε πολλούς ως προς την ιδεολογική της καθαρότητα. Μουλάρι, επειδή διακατέχεται από μεγάλο πείσμα να αψηφίσει το πολιτικό κόστος των επιλογών του, καθώς και να παραδεχθεί τα στρατηγικά λάθη του. Μουλάρι, επειδή φορτώνει στην πλάτη του τα υπερβολικά βάρη ενός πολυπληθούς και επιδεικτικά ακηδεμόνευτου κοινωνικού κινήματος, το οποίο αρέσκεται να πιστεύει ότι μπορεί να πετύχει τους στόχους του χωρίς θεσμική εκπροσώπηση σε όργανα της αστικής δημοκρατίας. Μουλάρι, επειδή στον ιππόδρομο της δημόσιας πολιτικής αντιπαράθεσης είναι ανήμπορο να συναγωνιστεί πανίσχυρους και πάμπλουτους κομματικούς μηχανισμούς που επιστρατεύουν ντοπαρισμένα άλογα. Μουλάρι, επειδή όσο και να φαίνεται μικρό και ακίνδυνο, άμα του τραβήξεις την ουρά κλωτσάει…

Από όποια σκοπιά και να κοιτάξει κανείς το φετινό εκλογικό αποτέλεσμα, το ποσοστό και ο απόλυτος αριθμός ψήφων που έλαβε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α συνιστούν συντριβή. Κι αυτό λόγω των προσδοκιών που είχε καταφέρει να εμπνεύσει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α σε σημαντική μερίδα του ελληνικού (και όχι μόνον) λαού – είτε με την κοινωνική του δράση και τους περιβαλλοντικούς του αγώνες, είτε με τη δημοσκοπική έκρηξη που του έστησε το μιντιακό κατεστημένο (αποσκοπώντας κυρίως στο να ασκήσει παρασκηνιακές πιέσεις στις εσωκομματικές εξελίξεις του ΠΑΣΟΚ και λιγότερο στο να αναδείξει έναν νέο και φιλόδοξο παίκτη στην πολιτική αρένα). Ο άχαρος ρόλος που ανέλαβε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α στα γεγονότα του Δεκέμβρη του κόστισε τρελά, αφού οι ίδιοι άνθρωποι που προχθές μιλούσαν για αδιέξοδα της νεολαίας των 700 ευρώ προκειμένου να την στρέψουν προς τον δικομματισμό ή την αποχή, τότε του επιτίθονταν για την υποτιθέμενη πολιτική κάλυψη που έδωσε σε ειδεχθείς “κουκουλοφόρους”. Με πρωτοστάτη το ΚΚΕ βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε.

Οι (παραφουσκωμένες από τα μέσα) εσωτερικές διαμάχες μεταξύ ανανεωτικών και υπολοίπων σχετικά με τη σειρά προτεραιότητας στο ευρωψηφοδέλτιο του συνδυασμού απογοήτευσαν κάποιους που ήθελαν να πιστέψουν σε μία σύγχρονη και πραγματικά ενωτική αριστερά. Το μίσος που τρέφουν για όλα όσα πρεσβεύει πολιτικά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α οι “εξ αριστερών” επικριτές του (τόσο από το ΚΚΕ όσο και από το σύνολο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ή ακόμα κι από την πλειοψηφία του αντιεξουσιαστικού χώρου) άφησε στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α τη ρετσινιά του σοσιαλδημοκράτη φιλοευρωπαϊστή, όσο και του θεσμικού μπροστάρη του όποιου κινήματος. Ταυτόχρονα, οι “εκ δεξιών” επικριτές του τον αποδοκίμασαν για τις υπερβολικά προοδευτικές θέσεις του στο μεταναστευτικό ζήτημα και την άρνηση του να αποκηρύξει ξεκάθαρα τη βία ομάδων με τις οποίες ουσιαστικά ουδέποτε σχετίστηκε, ενώ δεν έλειψαν κι εκείνοι που σοκαρίστηκαν με τη μπρουτάλ μεταμόρφωση του άλλοτε καθωσπρέπει ΚΚΕ Εσωτερικού σε ένα ανοίκεια τσαμπουκαλεμένο σχήμα. Κι επιπλέον, το μέτωπο του Βοτανικού του χάρισε μεν μία δικαστική νίκη αλλά του στέρησε οπαδούς του Παναθηναϊκού. Και δημιούργησε και καχυποψίες για μυστικές συναλλαγές με Βαρδινογιάννη, Σουφλιά και λοιπούς εχθρούς της “γνήσιας” αντικαπιταλιστικής επανάστασης.

Αλλά δεν φταίνε φυσικά μόνο οι άλλοι… Σε μία κοινωνία οπαδών, η αδυναμία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α να αρθρώσει συνθηματολογικό πολιτικό λόγο και να διαχωρίσει το άσπρο από το μαύρο με κατανοητό για όλους τρόπο τον απογύμνωσε από ένα ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Το “υπεράνω” ήθος των (κυρίως ανανεωτικών) εκπροσώπων του στον δημόσιο διάλογο (που περιστρεφόταν γύρω από σκάνδαλα και χτυπήματα κάτω από τη ζώνη), τον κατέστησε βαρετό έως αδιάφορο για το τηλεοπτικό κοινό. Το πολυσέλιδο πρόγραμμα του ΣΥΝ και οι αναλυτικές θέσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ποτέ δεν κατάφεραν να συνοψιστούν και να διαδωθούν εύληπτα στο “εν δυνάμει” πολιτικό τους ακροατήριο. Η πειραματική δομή και η πολυφωνία του όλου εγχειρήματος, περισσότερο ενόχλησαν παρά ενέπνευσαν. Καλή και άγια η άμεση και οριζόντια δημοκρατία, αλλά ο κόσμος έχει συνηθίσει σε ηγέτες και κομματική πειθαρχία. Και σίγουρα όχι σε σχήματα δυαρχίας. Δυστυχώς.

Το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα δέχθηκε κάθε μορφή αμφισβήτησης: για άλλους ήταν πολύ νέος και άπειρος, για άλλους πολύ παλαιοκομματικός και “ξύλινος”. Για άλλους ήταν πολύ trendy και lifestyle, για άλλους ένας αλαζονικός και προκλητικός αλητάμπουρας. Χαμογελούσε; ήταν χαζοχαρούμενος. Μίλαγε σοβαρά; ήταν μικρομέγαλος. Τσαντιζόταν; ήταν επικίνδυνος λαϊκιστής. Κατά κάποιο τρόπο, η στάση των “προοδευτικών” πολιτών απέναντι του θύμιζε κακιά πεθερά: “Για να σου εμπιστευτώ την ψήφο μου πρέπει να αποδεικνύεις καθημερινά ότι είσαι τέλειος, αλλά ακόμα κι αν είσαι, πάλι θα γκρινιάξω γιατί κάτι κρύβεις μπαγάσικο”. Πάω στοίχημα ότι εμμέσως πλην σαφώς κάποιοι θα θέσουν θέμα ηγεσίας. Κι όμως, αν ξεπεράσει κανείς τις κατασκευασμένες από τα ΜΜΕ προκαταλήψεις, θα δει ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει λαμπρό πολιτικό μέλλον. Αν έχει ακόμα όρεξη να το κυνηγήσει ο ίδιος, είναι μια άλλη ιστορία βέβαια…

Για το μέλλον του πρωτοποριακού όσο και αλλοπρόσαλλου εγχειρήματος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν είμαι σίγουρος. Τώρα που βρέθηκε ηττημένος στις εκλογές, ουσιαστικά στερείται επαρκούς νομιμοποίησης για πολλές από τις κινηματικές του επιδιώξεις. Για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, όλες αυτές οι πορείες κι όλες αυτές οι τοπικές πρωτοβουλίες αντιπροσωπεύουν το 4,7% των έγκυρων ψηφοδελτίων και τίποτα παραπάνω (κι ας ξέρουμε οι υπόλοιποι ότι δεν είναι έτσι). Άρα, δεν δικαιούνται να αναστατώνουν τον κόσμο – πόσο μάλλον να διατείνονται ότι επίκειται κάποιου είδους μαζική εξέγερση. Ανεξάρτητα από τα αίτια της, η καθίζηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α σηματοδοτεί μία μεγάλη ανακούφιση για όλους όσους επιδιώκουν την περαιτέρω καταστολή των κάθε λογής “αντιφρονούντων”. Η οποία θα είναι ολοένα και πιο βίαιη από δω και πέρα.

Όσον αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική, θέλει χρόνια για να αποδείξει ο Χουντής ότι μπορεί να αναπληρώσει το κενό που άφησαν πίσω τους ο Παπαγιαννάκης, ο Αλαβάνος κι ο Παπαδημούλης. Και τώρα πια, θα είναι ακόμα πιο μόνος σε ένα ευρωκοινοβούλιο που απαρτίζεται κυρίως από κεντροδεξιά και ακροδεξιά κόμματα. Κι αν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α κάνει το λάθος να στρογγυλέψει την τακτική του για να γίνει αρεστός στα σαλόνια των “νοικοκυραίων”, γρήγορα θα μετατραπεί σε αριστερό ψάλτη του ΠΑΣΟΚ και τα πέτρινα χρόνια της εποχής Δαμανάκη θα επιστρέψουν για πάντα. Χώρια που οι πιο ριζοσπαστικές συνιστώσες θα επιλέξουν τον δρόμο της διάσπασης…

Είχαμε κι εμείς ένα άλογο να ποντάρουμε και το κάναμε μουλάρι. Από τότε που ανέλαβε ο Αλέκος Αλαβάνος, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α μας απηύθυνε ανοιχτή πρόσκληση να συμμετέχουμε στις διαδικασίες και να συνδιαμορφώσουμε την πολιτική του πρόταση. Όμως όχι, εμείς ξέρουμε ότι τα μικρά κόμματα είναι μαγαζάκια εξουσίας, γραφεία για ρουσφέτι, εφαλτήρια για καριέρες σε μεγαλύτερα κόμματα. Κι αν δεν χτυπάνε ποσοστά άνω του 20%, δεν έχουν καμία ελπίδα να μεγαλώσουν ώστε να πάψουν να αποτελούν μια σκέτη ψήφο διαμαρτυρίας. Είναι το σύστημα τέτοιο που δεν τα αφήνει. Κι εμείς είμαστε το λάδι στα γρανάζια αυτού του συστήματος, ή έστω το αντιηλιακό στην πλάτη του. Οπότε κρατήσαμε απόσταση κάνοντας κριτική – ο καθένας από τη σκοπιά που τον βόλευε. Όταν ήρθε η ώρα της κάλπης, πολλοί από εμάς (που βρεθήκαμε στους δρόμους και στις παρεμβάσεις δίπλα του) θεωρήσαμε ότι δεν μας χρειάζεται κανένας ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Θα τα καταφέρει μόνος του. Κι αν δεν τα καταφέρει, θα έχει πάρει το μήνυμα να βάλει μυαλό και να σοβαρευτεί. Ό,τι διάολο κι αν σημαίνει αυτό τελικά.

Τι πράγμα; Όχι, τον Καρατζαφέρη δεν τον είδαμε να έρχεται. Είμαστε ψαγμένοι, εναλλακτικοί και διανοούμενοι εμείς. Δεν βλέπουμε τηλεόραση…

Οικολόγοι Πράσινοι: Ο Δούρειος Λαγός

3,49%, 178.964 ψήφοι, 1 έδρα (βουλευτικές 2007: 1,05%, 75.502 ψήφοι / ευρωεκλογές 2004: 0,67%, 40.873 ψήφοι, καμία έδρα)

Και για να ευθυμήσουμε λίγο, το πιο σύντομο ανέκδοτο του πολιτικού μάρκετινγκ: Οι Οικολόγοι Άφαντοι. Ασφαλώς και είναι επιτυχία τους το ότι κατάφεραν να πολλαπλασιάσουν το ποσοστό τους σε σχέση με προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, καθώς και το ότι κατάφεραν να εκλέξουν ευρωβουλευτή. Όμως αποδείχτηκαν πολύ ανώριμοι και αφελείς για τον εγχώριο πολιτικό στίβο. Ίσως στο Λουξεμβούργο να τα κατάφερναν καλύτερα. Οι Ο-Π χειραγωγήθηκαν από τα μέσα πανεύκολα, βιάστηκαν να δώσουν γη και ύδωρ στο κατεστημένο για να τους στηρίξει και βρέθηκαν να παίζουν τον ρόλο μιας δημοσκοπικής φούσκας που αποσκοπούσε στη συσπείρωση του δικομματισμού και την περαιτέρω αποδυνάμωση της προοπτικής ενός νέου αριστερού πόλου. Ακόμα χειρότερα, κατέστησαν το αίτημα για σοβαρή περιβαλλοντική πολιτική στα όρια του γραφικού. Κι όλα αυτά χωρίς να πάρουν καν χαμπάρι ότι τους εκμεταλλεύονται. Πίστευαν ότι έχουν το πάνω χέρι και θα ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό. Τι να τους πεις τώρα;

Η πλάκα είναι ότι το 8 και 9% που τους έδινε ο ΣΚΑΪ (μέγας χορηγός) συρρικνώθηκε ταχύτατα σε ένα βολικό 3,5% ακριβώς όταν πια είχαν επιτελέσει τον σκοπό τους. Δεν ήταν και τόσο δύσκολο να φάνε την κατραπακιά, αρκούσαν κάποιες άστοχες τοποθετήσεις πάνω σε “εθνικά θέματα” (μακεδονικό, σχέσεις με Τουρκία, κλπ), καθώς και μία γερή ποσότητα λάσπης που εκτοξεύτηκε συντονισμένα εναντίον τους. Τώρα θα πρέπει να αποδείξουν ότι ο εξουσιολάγνος μέχρι θανάτου αρχηγός τους μπορεί να σταθεί στο Ευρωκοινοβούλιο και να δώσει για πρώτη φορά στη ζωή του σοβαρές μάχες για το περιβάλλον, πράγμα που σημαίνει ότι κινδυνεύουν να μείνουν έξω από τη Βουλή όταν έρθει η ώρα των “κανονικών” εκλογών. Άσε που δεν έχουν στελέχη να τους εκπροσωπούν στα κανάλια πέρα από τον επικοινωνιολόγο τους και τον Καφετζόπουλο. Τι θέλανε και μπλέξανε, αναρωτιέμαι…

Τα λιμά: Το τσίρκο ήρθε στην πόλη μας

Σύνολο: 7,37%, 377.982 ψήφοι

Αναλυτικά:

Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο: 1,27%, 65.177 ψήφοι

Πρώτος και καλύτερος, ο κοντός και ο Ζουρλάρης. Μπαοκάρα ολέ και “Μεγάλος Έλληνας” ο Μακεδών και το καταραμένο φίδι. Το τραγικό είναι ότι οι περισσότεροι που τους ψήφισαν, δεν το έκαναν απλά για να διαμαρτυρηθούν αλλά τους πήραν στα σοβαρά. Άκρα του τάφου δεξιά και άλλη μία εφεδρεία να μας βρίσκεται πρόχειρη. Αφελής ερώτηση: Ο Ζουράρις δεν ήταν κάποτε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ;

Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών: 1,26%, 64.782 ψήφοι

Ακολουθεί η αντροπαρέα του Κόμματος Ελλήνων Κυνηγών, που αν μη τι άλλο είχε την πιο ευφάνταστη αφίσα του προεκλογικού αγώνα. Διαμαρτυρία του χαβαλέ ή υπάρχουν τόσο γκάου άτομα γύρω μας; Θα μου πείτε, υπάρχουν τόσο γκάου άτομα που εξακολουθούν να ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία μετά από τα πέντε πιο καταστροφικά χρόνια που γνώρισε η Ελλάδα από τότε που τελείωσε (επισήμως) η χούντα.

Δράση: 0,76%, 38.895 ψήφοι

Τρελή δράση, με Στέφανο Μάνο και Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη να υπερασπίζονται τη χαμένη τιμή του (νεο)φιλελευθερισμού. Η δεξιά του σοφιστικέ ψηφοφόρου. Τώρα και σε DVD.

Οικολόγοι Ελλάδας: 0,65% 33.236 ψήφοι

Οι Οικολόγοι του Παπανικόλα από το κανάλι “Τηλεφώς”. Νομίζω δηλαδή ότι είναι αυτοί, δεν πάω και στοίχημα. Για σκληρά ναρκωτικά, αν και οι καημένοι πρέπει να έχουν αγνές προθέσεις. Ό,τι να ‘ναι.

Δημοσθένης Βεργής – Έλληνες Οικολόγοι: 0,61%, 31.188 ψήφοι

Δημοσθένης Βεργής και τα μυαλά στα κάγκελα, κι όποιος μπερδεύτηκε και ήθελε να ψηφίσει Οικολόγους Πράσινους, μάλλον σε καλό του βγήκε. Κρίμα που δεν τα κατάφερε ο Κάτμαν, κι ακόμα πιο κρίμα που τον έσυραν στο ψηφοδέλτιο για να σπάσουν πλάκα οι “φυσιολογικοί”.

Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή: 0,46%, 23.566 ψήφοι

Αίμα, τιμή, νεοναζί. 23.000 χρυσά αυγά δεν είναι καθόλου αστείο δυστυχώς, ακόμα κι αν ελάχιστοι από αυτούς είναι μάχιμοι και καλογυμνασμένοι. Εκεί που δεν φτάνει ούτε το παρακράτος της δεξιάς, αναλαμβάνουν εκείνοι. Αναμένεται να κάνουν πάρτι μέχρι τις επόμενες εκλογές. Τι είπατε; Φταίνε μόνο οι μαλάκες που τους ψήφισαν, ε;

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α: 0,43%, 21.951 ψήφοι

Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Πιασάρικο. Μαζεύτηκαν κάνα-δυο μήνες πριν τις εκλογές δέκα γκρουπούσκουλα (στην αρχή ήταν 11, αλλά η μία συνιστώσα αποχώρησε γιατί της ζητήθηκε να υπογράψει “δήλωση νομιμοφροσύνης” ότι σέβεται το δημοκρατικό πολίτευμα), έκαναν τρελό σαματά ότι αυτοί και μόνον αυτοί είναι η πραγματική απάντηση στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και η μεγάλη ελπίδα για ενωμένη αριστερά, κόλλησαν αφίσες παντού και γέμισαν τα πεζοδρόμια και τους κάδους φυλλάδια, κατάφεραν για άλλη μια φορά να σιχαθεί ο κόσμος οτιδήποτε σχετίζεται με κινήματα και διεκδικήσεις, μερικοί από αυτούς έκαναν καφρίλες γιατί έτσι έχουν μάθει από τους φοιτητικούς αγώνες όπου το γιαούρτι κι ο τραμπουκισμός πάνε σύννεφο, πήραν χαλαρά τα αρχίδια τους και τώρα αναμένεται να τσακωθούν και να επιστρέψουν ο καθένας στο καφενείο του. Κρίμα που ανάμεσα στα σταλινικά απολιθώματα βρίσκονται και κάποιοι μορφωμένοι άνθρωποι, καθώς και παιδιά που συμμετέχουν σε διάφορες μορφές κοινωνικών παρεμβάσεων.

Υπόλοιποι (Ένωση Κεντρώων, ΜΛ-ΚΚΕ, Λ.ε.υ.κ.ό, Κοινωνία, Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας, Κόμμα Φιλελευθέρων, Κόμμα Νέων, ΕΕΚ Τροτσκιστές, Α.Σ.Κ.Ε., Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο, φιλελεύθερη συμμαχία, Ελληνική Ενότητα, Ο.Α.Κ.Κ.Ε, Πατριωτικό Ανθρωπιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΝΑ.Κ). Σύνολο: 1,93%, 99.187 ψήφοι

Και το πάρτι συνεχίζεται, με θρησκόληπτους νοσταλγούς του Καποδίστρια (υποθέτω ότι ονειρεύονται τον Άνθιμο υπουργό Εξωτερικών), διάφορα μυστήρια παρακλάδια του μαρξιστικού αποκρυφισμού (όποιος ξέρει να μου εξηγήσει σε τι σκατά ακριβώς διαφέρουν μεταξύ τους κερδίζει μια κασέτα με ραδιοφωνικές ομιλίες του Τσαουσέσκου), μερικούς ακόμα εντελώς βαρεμένους, το “Ουράνιο Τόξο” και η Θεσσαλονίκη είναι μακεδονική (δηλαδή ανήκει στα Σκόπια), και τρία πουλάκια κάθονταν, από τα οποία ξεχωρίζω δύο:

Λ.ε.υ.κ.ό: 0,21%, 10.572 ψήφοι

Ο μεγάλος φιδέμπορας, που έφτιαξε το γαμάτο ψηφοδέλτιο για να παρασύρει τις ημίτυφλες γριές και τους αφηρημένους που ήθελαν να ψηφίσουν κανονικό λευκό. Ένα άδειο πλαίσιο και κάτω-κάτω με ψιλά γραμματάκια δυο-τρία ονόματα. Ασυναγώνιστος, αν και πρέπει να έχει ξοδέψει ένα σωρό λεφτά για να κάνει το ψώνιο του κάθε τρεις και λίγο.

Φιλελεύθερη Συμμαχία: 0,08%, 4.348 ψήφοι

Η ελίτ του ελληνικού διαδικτύου, το απόλυτο think tank του εγχώριου (νεο)φιλελευθερισμού. Μιλάμε για τόση πρόοδο και διανόηση, ώστε αρκετοί από αυτούς υποστήριζαν Ρεπουμπλικάνους στις πρόσφατες αμερικάνικες εκλογές. Για τις ακροδεξιές μπαρούφες που ξεστόμισαν στα γεγονότα του Δεκέμβρη ας μη μιλήσω καλύτερα. Αν σκεφτείς ότι για να κάνουν το ψώνιο τους τυπώθηκε το ψηφοδέλτιο τους σε τουλάχιστον δέκα εκατομμύρια αντίτυπα, σε πιάνει τρέλα. Ανύπαρκτοι.

Ω ναι. Είμαστε μία σοβαρή χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα. Τόσο δημοκρατικό, που μάλλον δεν το έχουμε και πολλή ανάγκη, οπότε παίζει να το καταργήσουμε…

Αύριο θα σας αποκαλύψω τους πραγματικούς νικητές και ηττημένους των φετινών ευρωεκλογών, αυτούς που δεν ανήκουν στο ορατό φάσμα της εκλογικής ακτινοβολίας. Αναμείνατε στο τερματικό σας.

(συνεχίζεται…)

Advertisements
This entry was posted in υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, αγριαδες. Bookmark the permalink.

58 Responses to Ευρωκάλτσες 2009 (μέρος 2ο): Εμπρός της Γης οι πικραμένοι

  1. Ω ναι! Είσαι όντως ψύχραιμος!!
    Και αυτό είναι πολύ καλό γιατί τα κείμενά σου είναι τροφή για σκέψη!!
    Παρόλα αυτά, νομίζω ότι τα του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν λίγο παραπάνω σκέψη. Τι εννοώ; Μάλλον κι εμείς θέλουμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Αφού έχουμε αυτά τα ΜΜΕ και αυτό το ακροατήριο, ίσως πρέπει ο λόγος μας να γίνει πιο…δεν ξέρω! Αιχμηρός; Ορθός-κοφτός; Κάπως αλλιώς όμως!
    Οι διακηρύξεις αρχών μάλλον δεν πιάνουν πια! Όχι δηλαδή όταν τα προβλήματα είναι μεγάλα!

  2. όλο τα ίδια λέω, ε;;;
    Μάλλον γιατί μόνο αυτό σκέφτομαι!

  3. Ο/Η Daria λέει:

    Κι εγώ δεν πολυβλέπω τηλεόραση. Βαριέμαι και με κουράζει πλέον να προσπαθώ να καταλάβω τι λέει ο καθένας όταν μιλάνε και φωνάζουν όλοι μαζί. Όμως…
    Κόβω βόλτες στο διαδίκτυο και όχι μόνον σε φιλικά blogs. Κόβω βόλτες σε fora όπου εκεί να δεις τι βγαίνει στη φόρα… Την άνοδο του Καρατζαφερ και της Χ.Α. εκεί την οσμίστηκα κι όχι γιατί είμαι ιδιαίτερα έξυπνη ή φοβερό λαγωνικό. Όπως εκεί έβλεπα να απλώνεται όλη η λύσσα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Είχε πράγματι πλάκα να τα διαβάζω όταν δεν ήταν τρομακτικά. Για όλα έφταιγε ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και για το ότι δεν έπιανε παιδί η γειτόνισσα. Για τα άθλια σχολεία; Έφταιγε ο ΣΥΡΙΖΑ που είχε καταλάβει τα σχολεία και τους καθηγητές που υποκινούσαν καταλήψεις και έδιναν κάθε πρωί μια μολότωφ και μια σακούλα πέτρες σε κάθε μαθητή. Βέβαια το πως στους καθηγητές σαρώνει η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚΕ κανείς δεν μπόρεσε να μου το εξηγήσει.
    Το άλλο που ήδη φάνηκε στο διαδίκτυο, είναι πως έχει αρχίσει να πέφτει φαγωμάρα και στην ακροδεξιά πλευρά της πολιτικής. Τα χρυσαύγουλα βρίζουν τον Καρατζαφέρ σαν καιροσκόπο και όχι τόσο φασίστα όσο θα ήθελαν. Υπάρχουν και κάποιοι που τον σιχαίνονται για το όμοκρον στον τίτλο του κόμματος. Δωδεκαθεϊστές -και καλά- με το DNA του Περικλή ανέπαφο στα κύταρρά τους. Κι ένα σωρό άλλες τάσεις και γκρουπούσκουλα. Ήρθε η ώρα να δουν κι αυτοί το έργο που βλέπει εδώ και χρόνια η αριστερά. Οι ΛΑΟΣίτες πάλι, έχουν πάρει αέρα και θέλουν να κηδεμονεύσουν όλο τον ακροδεξιό χώρο ως κατέχοντες το ποσοστό και την μόνη αλήθεια. Κάτι σαν το ΚΚΕ τους υπόλοιπους. Πάντως τους φορτωθήκαμε στο κεφάλι και θα τους φορτωθούμε κι άλλο και νιώθω άσχημα που έλεγα σε φίλους πως είναι επικίνδυνοι και μου απαντούσαν πως είναι απλά γραφικοί.

  4. Ο/Η i-record λέει:

    μπράβο για το ποστ
    εμπνευσμένη γραφή και πολιτικά άψογο!

  5. Ο/Η Rodia λέει:

    Οταν σχολίασα λακωνικότατα «να φύγουν τα μορμολύκεια και ο βαρύθυμος πρόεδρος» κάτι παιδιά με κοίταξαν έκπληκτα, επειδή εξεφρασα τόσο απλά και με τόσο λίγες λέξεις αυτό που πίστευαν και τα ίδια ότι φταίει στο ΣΥΡΙΖΑ.

  6. Ο/Η Elikas λέει:

    @ κόκκινο μπαλόνι

    Στόχος μου είναι να κάνω μία ολοκληρωμένη και νηφάλια αποτίμηση της συμφοράς που μας βρήκε. Όχι να προτείνω τη συγκεκριμένη στρατηγική που θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στο άμεσο μέλλον. Συνεχίζω να τον στηρίζω, αλλά όχι σαν οπαδός. Αυτό που μετράει περισσότερο για μένα είναι τι πρεσβεύει ο όποιος ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή την κοινωνία, τι αντιμάχεται και πώς μπορεί να πετύχει καλύτερα τους στόχους του.

    Αν καταφέρει να γίνει κι ένας διάλογος της προκοπής που να τους φανεί χρήσιμος, ακόμα καλύτερα.

    @ Daria

    Για τον ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούμε ότι δέχτηκε μία ανελέητη επίθεση σε όλα τα μέτωπα, εξίσου από το δεξιόστροφο κατεστημένο κι από το αριστερόστροφο καθεστώς. Απειλούσε και τους δύο, και στάθηκε λίγος για να αποκρούσει τα πυρά τους. Αναρωτιέμαι πραγματικά πόσοι από τους διάφορους επαναστάτες και αντικαπιταλιστές νιώθουν τώρα χαρούμενοι που κατατροπώθηκε και δεν προβληματίζονται που ενδυναμώθηκε τόσο θεαματικά η ακροδεξιά. Αλλά γι’ αυτά θα μιλήσουμε στο επόμενο ποστ.

    Καθόλου γραφικοί δεν είναι πια οι τύποι του ΛΑΟΣ. Οι εποχές του Τηλεάστυ πέρασαν. Τώρα ο γιος του ναζί είναι ευρωβουλευτής και ο τύπος που κάποτε κρατούσε λοστάρι φοράει γραβάτα και χαριεντίζεται δημόσια με τους τηλεαστέρες. Σταδιακά, το δημόσιο προφίλ του ΛΑΟΣ μετασχηματίζεται σε «ακροδεξιά με ανθρώπινο πρόσωπο». Κι ας ξέρουμε εμείς ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο και οι φασίστες είναι πάντα φασίστες.

    @ i-record

    Σ’ ευχαριστώ και αναμένω τη συμμετοχή σου στο διάλογο.

  7. Ο/Η Rodia λέει:

    Ακόμα κάτι: μερικοί γνωστοί μου, που είναι απο χρόνια «ταγμενοι» οπαδοί των ιστορικών στελεχών, πήγαν για μπάνιο!
    ..βγάλε συμπέρασμα, μη τα γράφω πια όόόλα..
    –>> συμπέρασμα δικό μου και -ίσως- αυθαίρετο: απο μέσα σαμποταρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο δε τον σαμποτάρισαν οι απέξω. Αυτό φανερώνει την ανάγκη ξεκαθαρίσματος στη κορφή. Η βάση είναι φρέσκια και υγιής, υγιέστατη λέμε

  8. Ο/Η Elikas λέει:

    @Ροδιά

    Κανείς δεν πρέπει να φύγει. Να μείνουν, να μάθουν να συζητάνε χωρίς αγκυλώσεις και εγωπάθειες, και να αφουγκραστούν όλους όσους θέλουν μία ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σύγχρονη, ριζοσπαστική ΚΑΙ ανανεωτική αριστερά. Κι ας μη λέγεται καν αριστερά, αυτό που μετράει είναι να προτείνει ουσιαστικές λύσεις «για τις ανάγκες των πολλών» και να δίνει μάχες ενωμένη. Χωρίς κόμπλεξ, εσωστρέφεια κι εποικοινωνιακή ανεπάρκεια. Στηρίζοντας πρώτα απ’ όλα ο ένας τον άλλον. Όχι να πετάμε τη λέξη «σύντροφε» μόνο και μόνο για να νιώσουμε ότι συμμετείχαμε κι εμείς στον εμφύλιο…

    Το ξέρω ότι αυτό που θα πω έρχεται σε αντίφαση με την παραπάνω παράγραφο, αλλά αν γινόμουν δικτάτορας στον ΣΥΡΙΖΑ για μία μέρα, θα τουφέκιζα όποιον συμμετέχει στο διάλογο με κονσερβοποιημένες τοποθετήσεις επί θεωρητικού υπόβαθρου και μαρξιστικής επαναστατικότητας. Στα παπάρια μου τι είπε η Ρόζα Λούξεμπουργκ κι ο Τσε Γκεβάρα, πώς τα ανέλυσε ο Καστοριάδης και τι άποψη είχε ο Ελεφάντης. Έξω οι ακροδεξιοί κάνουν παρέλαση κι η αριστερά ποτέ δεν υπήρξε σε χαμηλότερα απόλυτα νούμερα. Ξυπνήστε!

    Κι αν αυτή η κριτική απευθύνεται σε κάποιους που άρχισαν να ακονίζουν μαχαίρια μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, φαντάσου πόσα ακόμα έχω να σούρω στα εξωκοινοβουλευτικά γκρουπούσκουλα που ήρθαν από το κρύο.

    Σαφώς και πρέπει να υπάρχει ιδεολογία πίσω από την πολιτική. Όχι όμως να μπερδεύουμε τα μπούτια μας και να νομίζουμε ότι επειδή είμαστε μαοϊκοί ή τροτσκιστές ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο αυτομάτως έχουμε καταθέσει και πρόταση για το πώς θα λυθεί το πρόβλημα του δημόσιου χρέους, της κομματοκρατίας και της εισφοροδιαφυγής. Όταν πάω στο νοσοκομείο θέλω γιατρό, όχι καθοδηγητή που θα με προσυλητίσει ενάντια στο δράκο του καπιταλισμού. Κι όσο η αριστερά δεν το καταλαβαίνει αυτό, τόσο περισσότερο θα ανήκει στο μουσείο και πουθενά αλλού.

  9. Ο/Η Rodia λέει:

    κι ένα ΚΟΥΙΖΖΖΖ –>> ποιο/ποια ιστορικο/α στελεχος/η δεν πηγαν να μιλησουν/παραστουν σε (πολλές, παρα πολλές λεμε) προαναγγελθείσες και κανονισμενες συγκεντρωσεις;

  10. Ο/Η Rodia λέει:

    ~~Ελλικα, ειναι πολυ γεροι πια για να μαθουν. Μη βλεπεις εμενα που ακομα (θελω να) μαθαινω γρηγορα! 😉

  11. Παράθεμα: Ελιτισμ « Black Cat ★ Red Cat

  12. Ο/Η Rodia λέει:

    Να σου αποκαλυψω και κατι; τα λεγομενα ιστορικα στελεχη (μηδενος εξαιρουμενου, προσεξε το αυτο, ΜΗΔΕΝΟΣ) ειναι τεμπεληδες αραχτοι του καφενειου. Οσο και αν ποναει αυτο.
    Στα λογια ολα πανε καλα, οταν ερχονται τα εργα, προτιμουν να μενουν στην «αντιδραση» και στη «διαμαρτυρία». Ελεγα και’γώ πως τα νεα παιδια που μπηκαν θα τους ξυπνησουν, αλλα κοντευουν να τα κανουν σαν τα μουτρα τους.
    ..και ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ αξιολογοι ΝΕΟΙ ανθρωποι εκει μεσα, με ιδεες και τσαγανο.
    ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΩΡΕ ΜΠΑΜΠΟΓΕΡΟΙ αμαν πια και ΟΥΦΦΦΦ
    (δε ξαναγραφω πριν φτασει στο σχολιο αρ. 50) :))

  13. Ο/Η Elikas λέει:

    Με συγχωρείτε για το τσαμπουκαλεμένο ύφος, αλλά υποσχέθηκα να είμαι ψύχραιμος στα ποστ. Όχι στα σχόλια.

    Η ιδέα και μόνο ότι θα αντιμετωπιστεί αυτή η κρίση με εσωκομματικά μαχαιρώματα, με ωθεί να ψηφίσω Βεργή στις βουλευτικές. Όπως ακριβώς είχα κάνει το ’93, κι άφησα την ξυνή (και μετέπειτα πουλημένη) Δαμανάκη εκτός Βουλής. Και το χάρηκα, γιατί η σούπα του τότε ΣΥΝ δεν σήμαινε τίποτα απολύτως για μένα. Κι όπως αποδείχτηκε, και για πάρα πολλούς άλλους.

    Τα κανάλια ήδη μοιράζουν καρέκλες μέσα στο «νέο και βελτιωμένο» ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας ακόμα μια προσπάθεια να εξουδετερώσουν πλήρως την απειλή στο κατεστημένο. Αν κάποιοι (ανανεωτικοί ή μη) είναι τόσο μα τόσο ηλίθιοι που δεν καταλαβαίνουν το παιχνίδι που παίζεται, καλό θα ήταν να αφήσουν τις πολιτικές τους βλέψεις και να πάνε να γίνουν κλητήρες στα γραφεία δεξιών βλαχοδήμαρχων.

    Δε με νοιάζει λοιπόν ποιος πρόδωσε και ποιος θα έπρεπε να διαγραφεί. Δεν θέλω διαγραφές, ούτε αποχωρήσεις, ούτε διεργασίες που θα μετατρέψουν ανθρώπους σε αποδιοπομπαίους τράγους. Θέλω πολιτική με όραμα, στόχο, πάθος και μεθοδικότητα. Και πάω στοίχημα ότι αυτό θέλει και μεγάλο κομμάτι ανθρώπων που χέστηκαν εντέλει ποιος είναι ιστορικό στέλεχος και ποιος όχι. Όλοι αυτοί που ταλαιπωρούνται από την πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια και προτίμησαν να πάνε για καφέ αντί να ψηφίσουν, νομίζετε ότι νοιάζονται για εσωκομματικές αλλαξοκωλιές και βαρύγδουπα μανιφέστα; Καθόλου δε νοιάζονται. Κατάπιαν αμάσητη την προπαγάνδα που κανένας φωστήρας του ΣΥΡΙΖΑ δεν σκέφτηκε αποτελεσματικό τρόπο να αναχαιτίσει. Τελεία.

  14. Ο/Η Кроткая λέει:

    Αχεμ.

    Νομίζω πως είσαι αρκετά επιεικής. Και θα εξηγηθώ.

    Αν οι μαθητές δεν καταλαβαίνουν το μάθημα, δεν φταίνε αυτοί μόνο. Φταίει κι ο δάσκαλος που ενδεχομένως δεν εξηγεί κατανοητά. Αν ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε αρεστός, κατανοητός ή πειστικός, μπορεί να φταίει κι ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο τα κουμπούρια που πέταγαν σαΐτες την ώρα που μίλαγε ο Αλέξης (και νταξ, ας μην τον υπερτιμάμε κιόλας).
    Για μένα, ο λόγος που τιμωρήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές είναι ο μη καθαρός και κρυστάλινος λόγος. Το ήξεις αφίξεις. Το και έτσι και γιουβέτσι.
    Αμ, δε γίνεται να είσαι και του λιμανιού και του σαλονιού. Δεν πείθεις.
    Γιατί υποτίθεται πως απευθύνεσαι όχι στους ρουσφετολόγους πελάτες του δικοματισμού, ούτε στο μπετόν αρμέ του ΚΚΕ. Απευθύνεσαι στον κόσμο που κρίνει. Και που εδώ που τα λέμε δεν είναι πολύς.
    Δεν μπορείς να είσαι και κινηματίας και σοσιαλδημοκράτης, και να με συμπαθάς για το βερμπαλισμό μου, Έλικα, αλλά έτσι είναι.
    Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη συντροφικότητας και το ότι οι αναεωτικοί δεν αγαπάνε τους αριστερούς. Το πρόβλημα είναι πως, όπως διαμορφώνονται τα πράγματα πια, η σοσιαλδημοκρατία δεν πρέπει να έχει θέση εκεί μέσα, ώστε να μπορέσεις να πείσεις τον κόσμο που είναι το προνομιακό κοινό σου. Όποιος θέλει να κυβερνήσει κοντά στο Γιώργο, δεν έχει παρά να πάει στο ΠΑΣΟΚ, να τελειώνουμε πια με την ήρα και να μας μείνει το στάρι.
    Και δεν μιλάω για ιδεολογική καθαρότητα τύπου ΚΚΕ. Μιλάω για ποικιλία απόψεων που όμως είναι συγκλίνουσες. Αν οι ποικίλες απόψεις είναι αποκλείνουσες, τότε νοικοκυριό δεν κάνεις: κρεμάς ένα κόκκινο φωτάκι και την ταμπελίτσα «προσεχώς κορίτσια» και είσαι ωραιότατο μπουρδέλο. Σύνθεση, ποικιλία, διαφορετικότητα, πλουραλισμός, ναι σε όλα. Αλλά δεν βράζω πατάτες μαζί με βερύκοκα!
    Αυτά για το θέμα που σε πονάει.
    ***
    Για την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α τώρα: 21 χιλιάρικα είναι. Την προηγούμενη φορά ήταν 11 το ΜΕΡΑ και 10 ΕΝΑΝΤΙΑ. Κουκιά μετρημένα. Και όσο δεν αντιλαμβάνονται πως η πενταετία μετά τη μεταπολίτεσυη τέλειωσε και οι καιροί άλλαξαν, ο κόσμος δεν είναι πια αυτό που ήταν 1976 και πως ο Λαλιώτης έβγαλε τα ζιβάγκο πια, τόσοι θα είναι. Πολιτικά δεν είναι λάθος σε όλα (αν και έχω και τις διαφωνίες μου προσωπικά). Αλλά ο τρόπος, η προσέγγιση, η νοοτροπία, η πολιτική αισθητική είναι αυτή η γνωστή που πιάνει 20 χιλιάδες ψηφαλάκια. Λίγο λιγότερα από τους χρυσαυγίτες. Από τότε που ψηφίζω εγώ τουλάχιστον (1996) αυτά είναι. Και αυτά θα είναι και σε 30 χρόνια.
    Μου αρέσει που αναρωτιέσαι «γιατί αντιμετωπίζουν το ΣΥΡΙΖΑ σαν τον εχθρό». Μα, γιατί να είσαι (είστε -και το Μπαλόνι τα ίδια έλεγε) τόσο αφελείς; Για τον ίδιο λόγο που και του ΚΚΕ ο εχθρός ο ΣΥΡΙΖΑ είναι.

    Να σε πληροφορήσω ότι υπήρχε κόσμος το 2004 που πανηγύριζε για την ήττα του ΠΑΣΟΚ, κι αναλάμβανε κυβέρνηση η ΝΔ: τέτοια πολιτική ωριμότητα μιλάμε. Τόσο καλή ανάλυση της συγκυρίας, τέτοιου μεγέθους πολιτικοποίηση.
    ***
    Εξού και, προσωπικά, εμμένω στην τοποθέτησή μου ότι ο κόσμος είναι ηλίθιος, και ναι μεν συμφωνώ ότι, όπως έλεγες στο προηγούμενο ποστ, κάποιοι δούλεψαν για να γίνει ο κόσμος έτσι, αλλά:
    όταν σου δείχνουν το γκρεμό και σου λένε πήδα, αν όντως πηδήξεις δε φταίει αυτός που σου είπε να το κάνεις, εσύ φταις. Φταις που είσαι μαλάκας, σόρρυ κιόλας.

    [Νταξει με γκάζωσες, πάω να ανεβάσω ποστ.]

    [Α, και χρωστάω μια απολογία σε σένα και τους υποδέλειπους-ξέρουν-αυτοί, θα επανορθώσω και αυτό είναι δέσμευση -τα σέβη μου! 😛 ]

  15. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Κροτ

    Εν μέρει έχεις δίκιο, κυρίως στο ότι δεν κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ να αρθρώσει έναν ξεκάθαρο και κατανοητό πολιτικό λόγο. Δεν ενέπνευσε ότι το πείραμα της πολυσυλλεκτικότητας μπορεί να είναι κάτι παραπάνω από μία απλή σύνθεση κουκιών ή μία αναγκαστική συγκατοίκηση στελεχών. Διαφωνώ όμως με τη λογική «να πείσεις τον κόσμο που είναι το προνομιακό κοινό σου». Όταν μιλάς για τρίτο πόλο και μαζικό κίνημα, απευθύνεσαι στο σύνολο της κοινωνίας. Δεν θα καταφέρεις ίσως να πείσεις τη θείτσα που ψήφισε Καρατζαφέρη, ούτε τον Κνίτη που διαβάζει μόνο Ριζοσπάστη. Αλλά αν βρεις τον τρόπο, θα πείσεις πολλούς. Κι ας μην ανήκουν στο σύνολο των «παραδοσιακών» ψηφοφόρων σου.

    Με εξαίρεση τη Λατινική Αμερική (όπου υπάρχουν άλλου είδους προβλήματα όμως), η αριστερά παραπαίει σε όλον τον πλανήτη. Εμένα όμως δε με νοιάζει η αριστερά. Με νοιάζει ο πλανήτης, και οι πίθηκοι που ζουν καταπιεσμένοι και στερημένοι πάνω του. Αυτό που μετράει λοιπόν είναι η λύση, η ζύμωση που θα οδηγήσει στην παραγωγή μίας ουσιαστικής και σύγχρονης πολιτικής πρότασης. Ποσώς με ενδιαφέρει αν αυτή η πρόταση έχει ταμπελίτσα «αντικαπιταλιστική», «σοσιαλδημοκρατική» ή κάτι άλλο. Ας λέγεται όπως θέλει. Ο σκοπός είναι να μην αναμασά παρωχημένα μοντέλα που απέτυχαν, κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τις εκατοντάδες εκδοχές του υπαρκτού ή ανύπαρκτου σοσιαλισμού.

    Αν κάποιοι δυσκολεύονται να ξεφύγουν από τα θέσφατα που έχουν στο προσκεφάλι τους, πρόβλημα τους και του ψυχολόγου τους. Αν κάποιοι νομίζουν ότι το ζήτημα είναι πώς θα αποκτήσουν μία ή δύο παραπάνω έδρες και πώς θα γίνει να τις καταλάβουν οι «δικοί τους» κι όχι «οι άλλοι», δεν διαφέρουν σε τίποτα από τον κάθε Μαυρογυαλούρο του δικομματισμού ή οποιουδήποτε άλλου συστήματος εξουσίας για την εξουσία.

    Ο φασίστας θα εξακολουθεί να βρίσκεται έξω από την πόρτα όμως, το ίδιο κι ο τραπεζίτης και το κάθε λαμόγιο. Ο δε μαγαλοδημοσιογράφος είναι ήδη θρονιασμένος στο σαλόνι και σου κάνει το μυαλό πουρέ για να μην πας κόντρα στο αφεντικό του. Θα το καταλάβουμε αυτό ποτέ; Θα το αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά αντί να ονειρευόμαστε κονσερβοκούτια και ευρωπαϊκές επιτροπές; Θα συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι δεν αρκεί ένα καλό επικοινωνιακό πακέτο για να γίνουμε αρεστοί στο ευρύ κοινό; Θα κάνουμε αληθινές ρήξεις με το κατεστημένο και το πολιτισμικό τέλμα που μας έχει οδηγήσει στην υποταγή; Εκεί είναι η ουσία, όχι στα τσαντίρια κάποιου πρώην πάρκου όπου θα τσακωνόμαστε μεταξύ μας για φανταστικές ιδεολογικές καθαρότητες. Ούτε στα τηλεοπτικά πάνελ που για να μας αφήσουν να πούμε μια κουβέντα πρέπει να είμαστε καλά και ακίνδυνα παιδάκια.

    Μ’ αυτά και μ’ αυτά, δεν θα προλάβω να γράψω το τρίτο μέρος του αφιερώματος…

  16. Ο/Η Кроткая λέει:

    «Όταν μιλάς για τρίτο πόλο και μαζικό κίνημα, απευθύνεσαι στο σύνολο της κοινωνίας.»

    Μα, αν δεν κατάφερες καν να πείσεις το «προνομιακό σου κοινό» να μην πάει για μπάνιο (ή να ψηφίσει πρώτα και μετά να πάει για μπάνιο), τότε σιγά μην πείσεις τις μάζες και τα πλήθη! Εκεί κι αν έχεις πρόβλημα δλδ! Και τελικά απευθύνθηκες μετά βίας στο 5% των ψηφισάντων, δλδ στο 2,6% του συνόλου.

    Δεν αντιλέγω στο ποια είναι η ουσία, ούτε στο ότι δε μας νοιάζει πως το λένε το «ιδεολογικό υπόβαθρο» και πως τελικά ο κόσμος εκεί έξω είναι που εχει σημασία και όχι τα κουκιά ή οι ορολογίες. Σωστά και μαζί σου.

    Όμως η σοσιαλδημοκρατία είναι ένα πολύ συγκεκριμένο πράμα με «ονόματα και διευθύνσεις» που είπε κι ο Μανώλης. Είναι το δεκανίκι του καπιταλισμού και, αλλού τη λένε Σρέντερ, αλλού τη λένε Τόνυ Μπλερ, αλλού τη λένε Σεγκολέν -και εδώ ξέρουμε (-ετε, -ουν) καλά πώς τη λένε. Και δεν πείθει πια ούτε τον καθρέφτη της. Απλά πράματα.
    Αν υπάρχει κόσμος που θέλει να κάνει κολεγιά με το ΠΑΣΟΚ, ας πάει να την κάνει. Ο πολίτης (ή ψηφοφόρος ή κουκί ή πρόβατο), αν θέλει να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ, ξέρει να το ψηφίσει απευθείας. Έρχεται η στιγμή ν’αποφασίσεις, με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις.

    Συν το γεγονός, ότι φτάνει πια η ενδοσκόπηση, ο διαλογισμός και οι υπαρξιακές αναζητήσεις. Άμα είναι να περιμένουμε τα κονκλούζιονς και τις εσωτερικές διεργασίες, χα, ζήτω που καήκαμε, τα λέμε σε μιαν άλλη ζωή…

    Αυτά την έχουν φάει την Αριστερά, από τη Βάρκιζα και μετά, δυστυχώς.

    [Κάτσε να γράψεις].

  17. Ο/Η zeit λέει:

    Έχω μια ερώτηση; Γιατί είμαστε αρκετοί που λέμε «Στηρίζω ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είμαι κομματικό στέλεχος, και είναι το μόνο που συμπαθώ,ταιριάζω,με ακουμπά πολιτικά κτλ…..»;
    Νομίζω οτι είμαστε πολλοί οι μη κομματικοί και πέρα απο κάθε μηχανισμό (πχ. νεολαίες,πανεπιστημιακές παρατάξεις,συνδυκαλιστικές) που όντως πονάει η κατάντια της Αριστεράς. Και ακόμα μια ερώτηση: Είμαστε πιστοί, αλλά όχι οπαδοί (γαμώ τις σημαίες τους!). Μας ξέρουν στην Κουμουνδούρου και τα ρευματά τους;

  18. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Κροτ

    Χωρίς να θέλω να δώσω στον ΣΥΡΙΖΑ περισσότερα ελαφρυντικά από όσα πρέπει, πιστεύω ότι οι εξελίξεις τον πρόλαβαν πριν καταφέρει να σταθεροποιηθεί σε ένα νέο και επαρκώς ομοιογενές μόρφωμα. Είναι λίγο σαν να παλεύεις να πείσεις τους απανταχού κομπιουτεράδες να στήσετε μία open source πλατφόρμα, και ξαφνικά να πλακώνει ένας ιός και μία γερή καμπάνια της Μicrosoft για να σας γαμήσει τη μάνα. Με το συμπάθειο…

    Ανάθεμα κι αν έχουν καταλάβει οι μισοί από όσους είναι ενταγμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ περί τίνος πρόκειται. Άλλοι νομίζουν το ένα, άλλοι το άλλο, κι ο καθένας ακόμα έχει τη νοοτροπία ότι αυτός και μόνο ξέρει ποια είναι η λύση. Έχουμε δηλαδή πολλαπλούς κι αντικρουόμενους μονολόγους, εκεί που θα έπρεπε να έχουμε έναν διάλογο της προκοπής από όπου θα προκύπτει πολιτική πρόταση με αρχίδια. Αυτά να τα βλέπουν οι φίλοι μας οι αναρχικοί, που νομίζουν ότι επειδή μαζεύονται δέκα άνθρωποι σε μια παρέα και καταφέρνουν να συνεννοηθούν (για λίγο) μεταξύ τους, όπου να ‘ναι έρχεται η άμεση δημοκρατία που θα μας σώσει.

    Τώρα, αν κάποιοι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο στόκοι που πιστεύουν ότι ένα light σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο έχει ελπίδες να προσφέρει αποτελέσματα για τις ανάγκες των πολλών, καιρός να καταλάβουν ότι βρίσκονται εξίσου εκτός πραγματικότητας με όσους φαντασιώνουν ότι το μικρό κόκκινο βιβλίο του μεγάλου τιμονιέρη θα βγάλει την ανθρωπότητα από το τέλμα.

    Δε λέω να απαρνηθεί κανείς τις καταβολές του, αλλά να προσφέρει τη δική του οπτική γωνία για τον ριζοσπαστικό επαναπροσδιορισμό του τι σημαίνει «αριστερά» εν έτει 2009. Καθόλου εύκολο δεν είναι αυτό βέβαια, αλλά το να τραβάει ο καθένας τη δική του άκρη από το σκοινί απλά σφίγγει περισσότερο τον κόμπο.

    @ zeit

    Πες τα κι εσύ φίλε μου μπας και καταλάβουν επιτέλους τι συμβαίνει. Όχι, δεν είμαστε οπαδοί και δεν έχει νόημα απλά να μπούμε στο Α ή το Β μαντρί και να περιμένουμε από τον εκάστοτε αρχηγό να δώσει λύση μόνος του.

    Ακούτε σύντροφοι;

  19. Ο/Η DPurpler λέει:

    Όπα βρε παιδιά με την συμφορά και με το κακό που έπαθε ο ΣΥΡΙΖΑ!

    Μιά ζωή, από το ΚΚΕ εσωτερικού κι εδώ που θυμάμαι, τόσο έπαιζαν τα ποσοστά του. Και παρακάτω μερικές φορές. Και από αγώνες, αυτό που τώρα λέμε κινήματα, άλλο τίποτα! Και από πολιτική ανάλυση, ήταν οι καλύτεροι πάντα! Που το πρόβλημα λοιπόν; Το 16-17-18% δεν το είδαμε ποτέ σε κάλπη. Οπότε, μπορεί να ήταν (βάσει των επιχειρημάτων σας που χρησιμοποιούνται ευρέως για άλλα κόμματα), παιγχνίδι των δημοσκόπων. Ας μην χρησιμοποιούμε 2 μέτρα και 2 σταθμά! Είτε οι δημοσκόποι ανεβοκατεβάζουν τα κόμματα όποτε γουστάρουν, είτε είναι αξιόπιστοι. Διαλέχτε!

    Τι είχε, τι έχασε δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ. Έναν ευρωβουλευτή είχε, έναν έχει. Προς τι τόσο κλάμα κι οδυρμός;

    (κάνω τον συνήγορο του διαβόλου τώρα αν δεν με καταλάβατε)

  20. Ο/Η Elikas λέει:

    @ DPurpler

    Παίζεις με τη φωτιά φίλε μου 🙂 Πάλι καλά που διευκρίνισες στο τέλος ότι κάνεις τον συνήγορο του διαβόλου, αλλιώς θα τα άκουγες και είναι και κρίμα γιατί είσαι καλό παιδί.

    Ας σου απαντήσουν οι υπόλοιποι αν θέλουν. Εγώ πιστεύω ότι θα σε καλύψω με το τρίτο (και τελευταίο) μέρος αυτής της αποτίμησης.

  21. Ο/Η el Romandante λέει:

    αγαπητέ Έλικα
    Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κομματική παράταξη που συμμετέχει σε μια εκλογική διαδικασία επιδέχεται ανάλυσης που δε μπορεί να είναι πιο σημαντική από το ποσοστό του. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα και δεν θα ήταν δίκαιο να αναλυθεί το εκλογικό αποτέλεσμα για αυτόν όπως θα αναλυθεί για τα υπόλοιπα κόμματα.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως «πρωτοποριακό και αλλοπρόσαλο» (όπως πολύ εύστοχα το χαρακτήρισες) συνοθύλευμα διαφορετικών φωνών και οπτικών που βγαίνουν από τη κοινωνία και απευθύνονται σε αυτή χρειάζεται μια περισσότερο ριζική ανάλυση των συνιστωσών του, των στόχων και των πρακτικών του. Όλων μαζί και κάθεμιας ξεχωριστά.
    Γιατί, ενώ ήταν παντού παρούσες δεν απέκτησαν την ανάλογη αποδοχή; γιατί φόβησαν τόσο τους νοικοκυραίους; γιατί οι νεότερες ηλικίες παρέμειναν διστακτικές στο να κάνουν το βήμα μαζί τους; γιατί η διείσδυση δεν έγινε εφικτή στα πανεπιστήμια και στους εργασιακούς χώρους;
    Ο επικοινωνιακός πόλεμος των τελευταίων μηνών δε θα μπορούσε να αποτελέσει άλλοθι, αν η ιδεολογική βάση του συνασπισμού (και οχι του ΣΥΝ) ήταν συμπαγής και με αυτοπεποίθηση. Η έλξη των ελλήνων από τις κομματικές ετικέτες δε αποτελεί δικαιολογία για το ότι δεν αποφασίζουν ακόμα να ακολουθήσουν οργανωμένα τη κινηματική προοπτική που ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει.
    Το να αλλάξεις μια συντηρητική κοινωνία από τη βάση της και να τη κάνεις περισσότερο έτοιμη να αποδεχτεί το διαφορετικό είναι μια διαδικασία επίπονη και αναποφευκτα μακροχρόνια. Απο την άλλη, το αντίπαλο στρατόπεδο δε χρειάζεται παρά 2-3 εικόνες καταστροφής και 1-2 μουσουλμάνους να διαμαρτύρονται σε μια άγνωστη γλώσσα.
    Αναρωτιέμαι, να αρχίσουμε σπριντ ή να συνεχίσουμε τον μαραθώνιο;
    και η κουβέντα συνεχίζεται προφανώς…

  22. Παράθεμα: Ψυχραιμία παιδιά! « Το κόκκινο μπαλόνι

  23. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    Έλικα,

    πότε θα καταλάβεις ότι η σοσιαλδημοκρατία χρεωκόπησε σε συνθήκες παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Ο/η krotkar έχει απόλυτο δίκιο. Σε όποιον δεν αρέσει η αριστερή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει το ΠΑΣΟΚ. Όποιος επιθυμεί τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως εσύ τον περιγράφεις, η ζωή του θα είναι μετρημένη, εκτός αν τον πάρει στα χέρια του ένας καρατζαφέρης της αριστεράς και ξαναπαιχτεί σε γρήγορη κίνηση το ’81. Όσο για τις εκλογές, πλέον ούτε ως καταγραφή τάσεων δεν αξίζουν με τόση αποχή.

    Εδώ που φτάσαμε το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί πλέον ούτε να αναπαράξει τον εαυτό του. Το μόνο που μας σώζει και δε βλέπουμε την ταινία Μπερλουσκόνι εδώ είναι η μερική συμμετοχή των κινημάτων της αριστεράς στον κοινωνικό ανταγωνισμό και άρα η μη ολική απορρόφησή τους από το σύστημα. Η αντίδραση του κόσμου (αποχή, άνοδος ακροδεξιάς) είναι λογική και έτσι πρέπει να εξηγηθεί. Τι θα έπρεπε δηλαδή, να ψηφίσουν όλοι ΣΥΡΙΖΑ, για να συγκυβερνήσει με ΠΑΣΟΚ? Η πιο σίγουρη ταφόπλακα για την αριστερά στην Ελλάδα ever και η πιο σύντομη συνταγή για την άνοδο της ακροδεξιάς.

    20 χρόνια μετά την ΕΣΣΔ συνειδητοποιούμε πόσο πολλή δουλειά ακόμη χρειάζεται για να φτιάξουμε την εναλλακτική πρόταση στον καπιταλισμό. Και αυτή η πρόταση δε θα περνάει από τους θεσμούς εξουσίας.

    ΥΓ. Πρόβλεψη για τον ΣΥΡΙΖΑ – Οι ανανεωτικοί παίρνουν το πάνω χέρι, οι συνιστώσες αφήνουν τον ΣΥΝ μετά από κόντρες, τρελή ήττα στις βουλευτικές με ΠΑΣΟΚ και Ο/Π στα πάνω τους. Φυσικά μπορεί να εξελιχθεί και αλλιώς το πράγμα αλλά κομματάκι δύσκολο με κάποιους που γουστάρουν εξουσία.

  24. Ο/Η Καναλιώτης λέει:

    To 20% των ψηφοφόρων βγάζει κυβέρνηση!!!

    http://efhbos.wordpress.com/2009/06/08/resultelection2009/

  25. Παράθεμα: Επιλογές εκ της σύνταξης « ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

  26. Ο/Η antidrasi+sex λέει:

    Εγώ δεν έχω λαλήσει ακόμα γιατί δεν προλαβαίνω λέμε.

    Rodia said:
    «–>> συμπέρασμα δικό μου και -ίσως- αυθαίρετο: απο μέσα σαμποταρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο δε τον σαμποτάρισαν οι απέξω.»

    Κάτι σημαντικό είπε και ο zeit.

    Λοιπόν, Rodia μου δεν είναι τόσο αυθαίρετο το συμπέρασμα σου. Επειδή ξέρω πολλούς στο περιβάλλον μου που είμαστε κριτικοί ως καυστικοί απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ και πάλι πήγαμε και τον ψηφίσαμε, είναι πολύ λογικό το συμπέρασμα σου και δεν είναι μόνο δικό σου. Το ίδιο σκέφτομαι και εγώ.
    Και αν είναι αλήθεια, κλάφτα.

    (σε γενικές γραμμές συμφωνώ με την Krotkaya, οπότε μέχρι να προλάβω να πάρω θέση την χρίζω εκπρόσωπο τύπου μου;) ) Μετά θα την ανασχηματίσω!

    [όσο για την απολογία που λές, αν και δεν καταλαβαίνω για τί μιλάς, μη σε νοιάζει. Πρόλαβες και την εκανες στο εξωτερικό, γιατί άργησε να επιδοθεί η επιστολή στον εισαγγελέα]

  27. Ο/Η Кроткая λέει:

    Εδώ που τα λέμε ο Πέρπλερ δεν έχει κι άδικο, κι ας δικηγορεί υπέρ του οξαποδώ. Η διαφορά υποτίθεται πως είναι πως τώρα δεν έχεις μόνη της την μετεξέλιξη του ΚΚΕ εσ., αφενός. Αφετέρου πως είχες κι ένα κίνημα πίσω σου -μεγάλο θέμα αυτό, διότι έχω μια μικρή αίσθηση πως το κίνημα μαζεύτηκε άρον άρον, αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα.

    ΑΠό την άλλη, έχεις μια κοινωνία πολύ συντηρητικοποιημένη και στην οποία την κρίση και τα οικονομικά προβλήματα καρπώνονται αποκλειστικά οι φασίστες. Αυτός δεν είναι απλά ένας υπαρκτός κίνδυνος, είναι γεγονός και θυμίζει άλλες εποχές προ 80ετίας. Εξού και, αν η αριστερά (όλη η αριστερά, βάζω μέσα και το ΚΚΕ και τους άλλους) αναλωθεί σε ατέρμονες κουβέντες, απολογισμούς, θριαμβολογίες και ολοφυρμούς κατά το δοκούν, απλά θα την πιάσουν στον ύπνο και θα ψάχνεται.

    Εκεί έξω είναι ο κόσμος.

    [Αντιδρασέξ, είναι που έχω τα μέσα και τα έξω, γι’αυτό και όταν με ανασχηματίσεις θέλω το ΥΠΕΞ, αλλιώς θα πάω στο Γιώργο].

  28. Ο/Η Rodia λέει:

    Ακομα μόνο 27 σχόλια;;;; Βάζω σφήνα ένα θανατηφόρο βίδεο:

    ..καπως ετσι δεν ηταν οι εκλογες; Διαλεχτε ρόλο ψαρά για καθε πολιτικο (και ψηφοφόρο)

  29. Ο/Η goas λέει:

    Αγαπημένοι πληγωθέντες πρώην σύντροφοί μου….

    Ας εκκινήσωμεν από την πολιτικήν θέσιν του σύριζου αυτού σχηματισμού (περιέχοντος αντιευρωπαϊστάς και αντικοινοβουλευτικούς – έλεος!) την οποία το πλατύ κοινόν, το οποίον δεν μελετά προγραμματικούς τόμους, αντιλαμβάνεται ως άθροισμα νεανικών ανοησιών τύπου «ΑΝΥΠΑΚΟΗ» ή αποκλειστικώς αρνητικών τοποθετήσεων επί των προς επίλυσιν θεμάτων. Ως θετικές προτάσεις εντοπίζονται μόνον τα γενικόλογα τηλεοπτικά ευχολόγια και η υπεράσπισις προνομιούχων συνδικαλιστών (τους οποίους ο λαός όντως αγαπά) από τον μικρόν Αλέξη.

    Η εκλογική συντριβή θαρρώ πως βασικήν αιτίαν είχε την αργίαν του (αγίου) πνεύματος η οποία πιθανότατα αποτέλεσε ευκαιρίαν τετραημέρου (μετά προσκωλυωμένης Παρασκευής) δια την χάι δημοσιοϋπαλληλικήν αριστεράν η οποία – όπως γνωρίζωμεν – είναι ο βασικός πολέμιος του τρέχοντος πολιτικού συστήματος και η εκλογική κολώνα του σχηματισμού της αριστεράς και της οικολογίας.

    Ταυτοχρόνως, το (ανθαριστερόν άρα, σατανικόν) άγιον πνεύμα εζάλισε την σπουδάζουσαν αριστερά των κινημάτων, του φρεντοκκίνου και της μολότωφ η οποία (ωσάν Χριστόδουλος επί χούντας) είχε πιθανότατα διάβασμα ελέω της εξεταστικής στην οποία τους υποβάλει το θαυμαστόν ελληνικόν πανεπιστήμιον εις το οποίο ενδημεί παρασιτικώς και η πρώτη επαναστατική ομάς ψηφοφόρων. Ως αποτέλεσμα αυτού το λάος – επί του προέδρου του οποίου εκάθισε κάποτες το άγιον πνεύμα με μορφήν δεκαοχτούρας – διπλασίασε την αξίαν της ψήφου των ανθρώπων του. Η συγκράτησις του ποσοστού στο μικρόν 7% οφείλεται αποκλειστικώς στην πρόσφατον μνήμην της χούντας, παρά στην κινηματικήν ρουτίναν που μάλλον ακροδεξιά αντανακλαστικά νοικοκυραίων είναι προορισμένη ν’ αφυπνίσει, ε;

    Αντιλαμβάνομαι την όλην απογοήτευσιν μα θα συμμαχήσω σκαιωδώς κι εγώ μετά του διαβόλου διαπιστώνων πως το πλεονέκτημα δημοσκοπικού εντυπωσιασμού όταν (κάποτες!) τα ποσοστά ανηφόριζαν προς το 20% ήταν η ωραία γοητεία του άφθαρτου και – εν πολλοίς – αγνώστου μικρού Αλέξη, προ των δεκεμβριανών του οργασμών και των μαοϊκών του ονειρώξεων. Ας το νιώσωμεν επιπόνως: ο μικρός Αλέξης ήταν ο αριστερός Αβραμόπουλος του ΚΕΠ αυτής της όμορφης, πλουσίας και μικρής μας χώρας… Είναι νεαρός και θ’ αλλάξει, ελπίζω. Το ίδιο εύχομαι και για τον σχηματισμό που (παρόντος ενός χαμένου Παπαγιαννάκη) επέτρεψε σε αριστερούς να ονειρεύονται μιαν ευρωπαϊκή Ελλάδα δίχως ενοχές…

    Ευχαριστώ δια την ύπαρξιν και την φιλοξενίαν σας.
    Έρρωσθε!

  30. Ο/Η L’Enfant de la Haute Mer λέει:

    Και η Ελληνική Ενότητα, του 85χρονου Ν.Ντερτιλή: 0.06 % 3,105 ψηφαλάκια !!

  31. Αγαπητοί φίλοι
    «Μάζες αγόμενες και φερόμενες, αγράμματες και άψηφες» είναι ο τίτλος που σκεφτόμαστε να βάλουμε στο φύλλο Ιουλίου. Νομίζουμε ότι τα συνοψίζει όλα. Εμείς κατά πλειοψηφία, ψηφίσαμε ΚΚΕ. Προτείναμε σαν δεύτερη λύση τον ΣΥΡΙΖΑ και σαν τρίτη τους Πράσινους. Αναφερθήκαμε με συμπάθεια και στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και στη μη απήχηση που έχει, θεωρώντας ότι κάποιος που την ψηφίζει δεν βγάζει έδρα, κάτι σημαντικό για μας. Τα παραπάνω θεωρούμε ότι είναι η κατεύθυνση που πρέπει να υπάρχει, τουλάχιστον σ’ αυτούς που ανησυχούν για τα πράγματα, που θέλουν να παρέμβουν με δύναμη πάνω σ’ αυτά. Όλα τα άλλα τα θεωρούμε λεπτομέρειες. Παλιότερα είχαμε γράψει μετά από εκλογές ότι «Η αμερικανοποίηση προχωράει». Αυτό έγινε και τώρα. Όσοι νομίζουν ότι με την αποχή ή τον Βεργή κατορθώνουν τίποτα, είναι οικτρά γελασμένοι και εκτός λογικής και Κινήματος.
    Ας συνεχίσουμε τον αγώνα, χωρίς να χαϊδεύουμε τους απόντες, τους λουφαδόρους και τους άπρακτους…

  32. Κάναμε ένα μικρό λάθος παραπάνω, στην παραπομπή που υπάρχει για την ιστοσελίδα μας, αν πατήσει κάποιος πάνω στο «Εφημερίδα Αιγάλεω»: το σωστό είναι egaleonews.bravehost.com

  33. Ο/Η Elikas λέει:

    Καλημέρα! Βαθιές ανάσες, θετικές σκέψεις και όχι πια δάκρυα.

    @ el Romandante

    Γόνιμος ο προβληματισμός σου και ελπίζω να τον συμμερίζονται τα στελέχη της Κουμουνδούρου. Λάθη έγιναν πολλά, και δεν αφορούν τόσο την προσπάθεια καπελώματος των κινηματικών διαδικασιών (που φυσικά και δεν αποτελούν τσιφλίκι κανενός κόμματος), όσο την εσφαλμένη εκτίμηση ότι οι φασαριόζικες και συχνά συγκυριακές κοινωνικές παρεμβάσεις είχαν τον επιθυμητό αντίκτυπο στο σύνολο της κοινωνίας. Αυτό που για κάποιους από εμάς αποτελεί ελπίδα για έναν μαζικό ξεσηκωμό, για πολλούς άλλους δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα μάτσο «κουκουλοφόροι» με ψυχολογικά προβλήματα. Δυστυχώς.

    @ inlovewithlife

    Έννοια σου, κι έρχεται κι εσένα η σειρά σου… Στο τρίτο μέρος υπάρχει εκτενής αναφορά του «αόρατου» τμήματος στο οποίο συμμετέχεις 😉

    «Δε βλέπουμε την ταινία Μπερλουσκόνι εδώ» λες. Σοβαρά μιλάς; Πιστεύεις δηλαδή ότι είναι θέμα κάστινγκ; Η ουσία κρύβεται στο τι πρεσβεύει το καθεστώς που έχει την εξουσία στα χέρια του, όχι στο αν προβάλλει έναν και μοναδικό πρωταγωνιστή με λίφτινγκ και μαύρισμα σε σολάριουμ.

    «Η πιο σύντομη συνταγή για την άνοδο της ακροδεξιάς» είναι αυτή που βγήκε από την προχθεσινή κάλπη, κι όχι το υποθετικό σενάριο να ψηφίζαμε όλοι ΣΥΡΙΖΑ για να τον δούμε να μας απογοητεύει σε μία χλιαρή συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Με την αποχή κόψαμε δρόμο.

    Αυτό που δεν δείχνεις να έχεις καταλάβει ακόμα είναι ότι η καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο παρά ευνοϊκή είναι για όλα όσα πιστεύεις ότι αξίζει κανείς να αγωνίζεται. Ήδη άρχισαν να χτυπούν τα τύμπανα του πολέμου οι «αγανακτισμένοι πολίτες». ΟΚ, μπορείς να ονειρεύεσαι ότι θα τους πατήσει κάτω το «κίνημα», η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι μέχρι να το καταφέρει θα ζήσουμε πολύ άγριες καταστάσεις και οι κοινοί μας αγώνες θα πάνε πολλά χρόνια πίσω. Περισσότερα στο φινάλε του αφιερώματος.

    @ Καναλιώτης

    Καμία κυβέρνηση δεν είχε εξασφαλίσει ποτέ παραπάνω από το 25-30% του ενεργού πληθυσμού της χώρας. Ε, και; Είδες να κατεβαίνουν τα εκατομμύρια που δεν την στήριξαν στους δρόμους; Ούτε θα το δεις ποτέ. Κι αυτό είναι αδύνατον να το καταλάβουν κάποιοι που ονειρεύονται αφύπνιση των μαζών και γκιλοτίνες σε πλατείες.

  34. Ο/Η Elikas λέει:

    @ antidrasi+sex

    Ας μη βιαζόμαστε να ανακαλύψουμε τον «εσωτερικό εχθρό» και να στηρίξουμε θεωρίες συνωμοσίας. Κι εγώ ξέρω ανθρώπους που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά, αλλά και πολλούς που τον ψήφιζαν και (για διαφορετικούς λόγους ο καθένας) αποφάσισαν να τον σνομπάρουν σ’ αυτές τις εκλογές. Το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι να εξαπολύσουμε κυνήγι μαγισσών, λες και αν ψήφιζαν όλοι οι δυσαρεστημένοι που πρόσκεινται στην ανανεωτική πτέρυγα θα είχαμε πάρει πάνω από 5,5%.

    @ Κροτ

    Ο DPurpler ξέρει πολύ καλά τι λέει, αν και προφανώς δεν πιστεύει ούτε εκείνος ότι αυτό που έχει νόημα είναι να διατηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστούλι του και τα ψηφαλάκια του. Όσο για το «κίνημα», μεγάλη μπουκιά φάε…

    @ Ροδιά

    Τα ψάρια δεν τσιμπήσανε, αλλά τώρα θα καταλάβουν τι πάει να πει δυναμίτης.

    @ goas

    Το άγιο πνεύμα μας πήρε και μας σήκωσε. Ελπίζω την επόμενη φορά να κάτσει στο δικό μας κεφάλι, μπας και καταλάβουμε επιτέλους ποιοι ακριβώς είμαστε και πώς μπορούμε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε.

    Όχι και αριστερός Αβραμόπουλος ο Αλέξης όμως… Αν ήταν όντως τέτοιος (και η πολιτική που εξέφραζε εξίσου στρογγυλεμένη και νερόβραστη), θα είχαμε πάρει πάνω από 10%. Είπαμε, η βλακεία είναι αήττητη.

    @ L’ Εnfant

    Ναι, και για να καταλάβουμε όλοι πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο συνδυασμός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πολιτική ζωή της χώρας, ξεκινάνε δικαστικό αγώνα εναντίον της «Ελληνικής Ενότητας», επειδή ο 85χρονος δολοφόνος της χούντας δεν έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Μιλάμε για μάχη για την ανατροπή, όχι αστεία…

    @ Εφημερίδα Αιγάλεω

    Να συνεχίσουμε τον αγώνα, αλλά νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να μάθουμε πώς λέγεται το παιχνίδι που παίζουμε, ποιοι είναι οι κανόνες του και πώς μπορούμε να εξουδετερώσουμε τις τακτικές του αντιπάλου. Μαζεύοντας απλά το τόπι από τα δίχτυα μας και παροτρύνοντας τους συμπαίκτες μας να σφίξουν τα δόντια και να επιτεθούν, είναι σαν να μιμούμαστε τον Αλέφαντο.

  35. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    «El Marxismo-Leninismo abrirá el sendero luminoso hacia la revolución!»

    Δλδ ο μαρξισμός-λενινισμός θα ανοίξει το φωτεινό μονοπάτι προς την επανάσταση. Ξεκινώ το σχόλιο έτσι, αγκιτατόρικα, με μια διάσημη φράση του σπουδαίου (αν και λίγο γνωστού στην Ευρώπη) Περουβιανού μαρξιστή θεωρητικού Χοσέ Κάρλος Μαριάτεγκι. Αυτό σε απάντηση όσων νομίζουν ότι η αριστερά μπορεί να διαδραματίσει τον ιστορικό ρόλο της απαρνούμενη της καταβολές και το σπουδαίο ιδεολογικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο που διαθέτει. Αυτό δε συναπάγεται προσκόλληση στα φαντάσματα του παρελθόντος, το δογματισμό και την ξύλινη γλώσσα παλιών «συντρόφων» που απέτυχαν παταγωδώς. Αντ’ αυτού, γνώση και αξιοποίηση του ιδεολογικού οπλοστάσιου που διαθέτουμε και είναι τεράστιο ανταγωνιστικό πλεοέκτημα έναντι άλλων πολιτικών παρατάξεων. Προφανώς με εμπλουτισμό και προσαρμογή στη νεότερη γνώση και εμπειρία. Οπισθοδρομικός ο δογματισμός και η αρτιριοσκλήρυνση του ΚΚΕ και κάποιων αριστερίστικων φραξιών, αλλά θεωρώ πως ούτε η «νέα μόδα» της σύγχρονης, πολυσυλλεχτικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς που αποκηρύσσει τις καταβολές της και βαδίζει με κάποιες συμπαθητικές κοινοτοπίες στη θέση μανιφέστου δεν μπορεί να έχει τύχη. Ο σκεπτικισμός δεν απευθύνεται τόσο στο ΣΥΡΙΖΑ ούτε βέβαια σε πυροτεχνήματα τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά σε νέα ανερχόμενα αριστερά κόμματα που δημιουργούνται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ιστορία όπως πάντα θα δικαιώσει ή όχι τον καθένα.

    Επί της ταμπακέρας, θα ταχθώ με τη θέση της μειοψηφίας εδώ – ελπίζω να μην έχουμε οδυνηρές διασπάσεις και διαγραφές – ότι το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μεν ικανοποιητικό, αλλά ούτε καταστροφικό λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη ιστορία και τις συνθήκες. Μπορεί ένα ποσοστό κοντά στο 20% που έδειχναν τα παραφουσκεμένα γκάλοπ πριν ενάμισι χρόνο να μην ήταν ρεαλιστικό, αλλά ασφαλώς ήταν εφικτό γύρω στο 7 με 10%, με δεδομένη και τη φθορά των άλλων κομμάτων. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές πιθανότατα θα γίνουν φθινόπωρο ή άνοιξη, επομένως δε θα έχει μπάνια του λαού, αλλά θα είναι ασφαλώς μεγαλύτερη η πόλωση και η συσπείρωση των κομμάτων εξουσίας, και η ψήφος των «συμπαθούντων» πολύ λιγότερο χαλαρή. Είναι αλήθεια πως ο ΣΥΡΙΖΑ δέχτηκε από το Δεκέμβρη και μετά επικοινωνιακό πόλεμο που μπορεί να συγκριθεί ίσως μόνο με την λυσσώδη προπαγάνδα κατά του παράνομου ΚΚΕ άλλοτε. Αυτό βέβαια θα πρεπε να είναι αναμενόμενο και ενδεχομένως καλύτερα αντιμετωπίσιμο από ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κάνει την ανατροπή αυξάνοντας τη βάση του.

    Τέλος, να διευκρινίσω ότι ούτε εγώ είμαι οργανωμένος στο ΣΥΡΙΖΑ ή άλλο κόμμα, κυριότατα διότι δεν με καλύπτει επαρκώς κάποιο από τα υπάρχοντα ιδεολογικά ρεύματα ή συνιστώσες. Αν τελικά πειστώ να συνεργαστώ, μπορεί να το κάνω ως εκφραστής νέας κυριάρχης και αδέσμευτης συνιστώσας, π.χ. Νεγκριστές-Μαριατεγκιστές ή κάτι τέτοιο (κατά τους… Τροτσκιστάς-Ποσαδιστάς). Παρακαλώ τον οικοδεσπότη και συντονιστή να σημειώσει την πιθανή ονομασία ώστε να έχω εν μέρει κατοχυρωμένα δικαιώματα πατρότητας. Ολοκληρώνω την τοποθέτηση και αναμένω το τρίτο και κατακλείδιο μέρος της κολοσσιαίων διαστάσεων εκλογικής ανάλυσης του Έλικα. Αν ήταν προφορικός λόγος νομίζω πως θα συναγωνιζόταν τους λόγους του Φιντέλ στα καλά του.

  36. Ο/Η zeit λέει:

    Καλά όλα αυτά για το ότι δε είναι και τραγικά τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και ότι εκεί πάντα πλέει (που δεν είναι καλά..).Αλλά: Δεν ιδρώνει κανένας πραγματικά για τον φασίστα;7,15%! Εκεί είναι το πρόβλημα!!!Εδώ πια πρέπει να σταματήσουμε να θεωριτηκολογούμε, έρχεται γαμημένος ΠΟΛΕΜΟΣ!(Δηλαδή τί πόλεμος,η Αριστερά ξεκωλιάστηκε σε όλη την Ευρωπαική Επικράτεια hands down).
    Προς τα παιδιά του Αιγάλεω και τους άπειρους (σχήμα λόγου) φίλους μου του ΚΚΕ: Σωστοί και ωραίοι,αλλά το ερώτημα:Πως πετάς την ψήφο στο εθνίκη την Καννέλη;

  37. Ο/Η Daria λέει:

    E όχι zeit δεν ιδρώνει κανενός τ’ αυτί για το φασίστα και το ποσοστό του. Το δικό μου ιδρώνει όπως και του Έλικα, αν κατάλαβα καλά όσα γράφει. Το δικό μου ιδρώνει ακόμα περισσότερο για τα 24000 ψηφαλάκια στα Χρυσαύγουλα. Εκεί λούζομαι στον ιδρώτα και δεν είναι λόγω ζέστης (εντάξει, χάλασε και το κλιματιστικό αλλά πάλι θα ίδρωνα). 24000 ψηφαλάκια εκεί έξω, που άνετα μπορούν να γίνουν τα διπλάσια. Λίγο ακόμα να κλάψουν για τον Αγ. Παντελεήμονα στην τηλεόραση και θα ψηφίσει Χ.Α. και η γιαγιά στην Πίνδο, μη τυχόν και σκάσουν πακιστανοί να τη σφάξουν και να της πάρουν τη δουλειά και τη σύνταξη. Μη σου πω πως θα τους βλέπει ήδη έξω από το παράθυρό της.

  38. Ο/Η inlovewithlife λέει:

    Α, και επίσης ένα τεράστιο λάθος που γίνεται από όσους στο χαλαρό και χωρίς πολλές ιδεολογικές βάσεις ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξής λογική :

    «Ζούμε σε μία κοινωνία αγγελικά πλασμένη χωρίς συγκρούσεις στο εσωτερικό της. Το κόμμα μας, ο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να έχει πολιτικές θέσεις, οι οποίες να γίνονται αποδεκτές από όλους και να μην ενοχλούνε κανέναν. Αυτό είναι η ανανεωτική αριστερά και η πρόοδος.»

    Πάμε rewind λοιπόν. Η κοινωνία μας δεν είναι αγγελικά πλασμένη αλλά έχει σοβαρές συγκρούσεις στο εσωτερικό της. Το να πιστεύουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ ότι υπάρχουν θέσεις, οι οποίες δε λένε ούτε άσπρο ούτε μαύρο αλλά έτσι και γιουβέτσι, ισοδυναμεί με θάνατο. Γιατί δε μπορείς να αναδιανείμεις τον πλούτο, αν δεν χτυπήσεις τους πλούσιους. Και αν αγγίξεις τα δικαιώματα του κεφαλαίου θα γίνει μακελειό.

    Δε μπορεί λοιπόν να είναι όλοι ευχαριστημένοι σε αυτό τον τόπο, γιατί ήδη δεν είναι. Και επειδή αυτοί που δεν είναι γίνονται περισσότεροι και πιο δυσαρεστημένοι, από τα πολλά έτσι – γιουβέτσι στην κεντρική πολιτική σκηνή το μακελειό θα γίνει με άλλους τρόπους. Είτε όλοι εναντίον όλων (πιο πιθανό) είτε όλοι ενάντια στα αφεντικά.

  39. Ο/Η zeit λέει:

    Daria σωστή και εξού και το ερώτημα προς την Κουμουνδούρου (και εξω-Κοινοβουλευτικούς): Πώς πιάνουμε τη γιαγιά άρα και το εγγόνι; (Δεν εννοώ μαντρώνουμε σα γίδια, εννοώ τους κάνουμε να σκεφτούν σαν άνθρωποι).

  40. Ο/Η Rodia λέει:

    ~~zeit,
    απαντώ στο ερώτημά σου:
    Δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκτός από το παράδειγμα.

  41. Ο/Η zeit λέει:

    Rodia άρα πλέει σωστά και τον έχει φάει η Προπαγάνδα; (Κατά το ήμισυ και βάλε ναι, αλλά αλλά…..)

  42. Ο/Η zeit λέει:

    Και για να εξηγηθώ: Το πιο καθαρό παράδειγμα ορθής δράσης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το θέμα του Βοτανικού. Και φυσικά σκόνταψε πάνω στους Οπαδούς (γαμώ τις σημαίες τους!). Και οι Οπαδοί φαίνεται να είναι πολλοί αν και δεν είναι, απλώς κάνουν πιο πολύ φασαρία! Το θέμα μας λοιπόν πρέπει να είναι το πως δείχνεις σε κάποιον ότι δεν πρέπει να είναι Οπαδός! Και σίγουρα δεν το πετυχαίνεις προσπαθώντας να δημιουργήσεις δικούς σου Οπαδούς γιατί πιάνεσαι μαλάκας σε ένα γήπεδο που το σύστημα παίζει χρόνια μπάλα (και ο ΣΥΡΙΖΑ πιάστηκε μαλάκας με τα Δεκεμβριανά αφού το σύστημα κατάφερε να τρομάξει τον κόσμο δείχνωντας ότι αυτός ο σχηματισμός ψαρεύει Οπαδούς με στιλιάρια, άσχετο το εαν είναι αλήθεια ή ψέμα).

  43. Ο/Η Daria λέει:

    Σκόνταψε πάνω στους οπαδούς και στους τηλεαστέρες που έχουν τη δύναμη να πείσουν πως αν παλεύεις για ν’ ανατρέψεις μια παρανομία του Βωβού είσαι ντε και καλά βαλτός από το Λάτση. Επιχείρημα που γίνεται εύκολα πιστευτό από οπαδούς και μη. Βέβαια αν τους πεις «τότε να μην εναντιωνόμαστε σε κανέναν αφού όλοι έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα άρα δεν μπορούμε να πάμε σε κάποιον κόντρα αφού θα ωφεληθεί ο άλλος, άρα βγάζουμε το σκασμό» δεν απαντάνε. Όπως και δεν απαντάνε όταν ρωτήσεις τι έκαναν αυτοί για το Mall, σκανδαλάρα ολκής. Ξέρεις τι λένε; Πως αν κλείσει το Mall θα μείνουν τόσοι άνθρωποι άνεργοι άρα εσύ που τα λες υποστηρίζεις το κεφάλαιο και όχι τους εργαζόμενους. Πιάσε τ’ αυγό και κούρευτο…
    Δεν ξέρω πως πείθεται η γιαγιά, πραγματικά δεν ξέρω. Έτσι κι αλλιώς την πείθει περισσότερο ο Χατζηνικολάου, που είναι και καλό παιδί και δεν χαϊδεύει τ’ αυτιά των κουκουλοφόρων. Άσχετα αν δεν ξέρει τι ακριβώς είναι ένας κουκουλοφόρος. Αφού το λέει ο Χατζηνικολάου και η Παπαρήγα έτσι θα είναι.

  44. Ο/Η zeit λέει:

    Κεντροαριστερή κατάθλιψη

    «Καλά θα κάνουν (σ.σ. οι σοσιαλδημοκράτες και τα κόμματα της παραδοσιακής Αριστεράς) να αναρωτηθούν γιατί, σε περίοδο κρίσης και ενώ οι θεωρίες της ελεύθερης αγοράς μοιάζουν χρεοκοπημένες, ο κόσμος προτιμά φιλελεύθερες συνταγές».

    Από El Mundo–Καθημερινή(;;;)—Ελευθεροτυπία

  45. Ο/Η Кроткая λέει:

    γεια στο στόμα σου inlovewithlife για το σχόλιο των 11:34, αυτό λέω κι εγώ!

  46. Ο/Η Ιασων λέει:

    Επιτρέψτε μου μερικές σκέψεις:
    Μιλάτε για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΝ σαν να ξεκίνησαν από το πουθενά. Προσπαθήστε να καταλάβετε την πορεία του κόματος; κινήματος; συνοθυλεύματος ανθρώπων; με τις δικές του ο καθένας πορείες, επιθυμίες και στόχους. από πολύ πολύ παλαιότερα. Θα δείτε ότι τα ίδια προβλήματα που ταλανίζουν τον χώρο αυτόν σήμερα το ταλάνιζαν και πριν 30+ χρόνια. Βλέπετε ο χώρος αυτός προσφερόταν για συζητήσεις, πειράματα, ζύμωση νέων, την εποχή τους, ιδεών αλλά ποτέ για δράση κινηματική ή πολιτική. Πάντα από τον χώρο αυτό έβγαινε ένα συνοθύλευμα προτάσεων που η μια αναιρούσε την άλλη και τελικά κατέληγε να μην προβάλλεται κάποια ως στόχος ή έστω άποψη συντεταγμένης ομάδας, Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτό θα αλλάξει;
    Δείτε την ανακοίνωση της σημερινής μειοψηφίας για το εκλογικό αποτέλεσμα. Μία μόνο πρόταση: «συνεργασία με τους οικολόγους – πράσινους που την είχατε απορρίψει εσείς της πλειοψηφίας». Δεν είδα να αναλύεται κάτι, δεν είδα να προτείνεται. Μου έδωσε την εντύπωση «καιρός να φεύγετε εσείς να έρθουμε εμείς» Έτσι θα πάει μπροστά; Θα πλησιάσει τον κόσμο;

  47. Ο/Η raveionistis λέει:

    @ιάσων,
    Αν εξαιρέσεις το ότι στο εκκολαπτήριο του συγκεκριμένου χώρου της αριστεράς γεννήθηκαν και ζυμώθηκαν ιδέες που ακόμα και σήμερα διαπερνούν το σύνολο της ριζοσπαστικής αριστεράς (π.χ. οικολογία, αυτονομία των κινημάτων, φεμινισμός, αντιμιλιταρισμός κλπ), θα συμφωνήσω με το συμπέρασμά σου πως η «πρόταση» είναι φερεντζές μιας συνεργασίας χωρίς αρχές με το πασόκ.

  48. Ο/Η Ιασων λέει:

    @ raveionistis

    Συνφωνούμε οτι ο χώρος παρήγαγε ιδέες που έχουν και σήμερα νόημα αλλά τότε μιλάμε γαι λέσχη συζητήσεων και όχι για πολιτικό σχηματισμό που διεκδικεί μερίδιο έστω στην πολιτική ζωή

  49. Ο/Η Elikas λέει:

    Βλέπω έχει ανάψει για τα καλά η συζήτηση. Συνέδριο το κάναμε 🙂 Καλοδεχούμενες όλες οι απόψεις και μακάρι να προκύψει κάτι θετικό για όσους μας ακούνε (ή μας διαβάζουν για να είμαστε ακριβείς).

    @ tsalapeteinos

    Ευχαριστώ πολύ που συγκρίνεις το κείμενο μου με τους λόγους του Φιντέλ, αλλά ούτε έχω καμιά καούρα να χωθώ στη ζούγκλα και να οργανώσω κάποια επανάσταση, ούτε να κατσικωθώ στην εξουσία μέχρι τα βαθιά γεράματα. Επιπλέον, δεν μου αρέσουν τα πούρα (αν και παραμένω καπνιστής).

    Επί της ουσίας, έχεις δίκιο ότι δεν πρέπει να απαρνηθεί η αριστερά τις καταβολές της, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να αναμετρηθεί μαζί τους και να τις ξεπεράσει. Νομοτελειακά, κάποτε ο μαρξισμός-λενινισμός θα είναι κάτι που αφορά μόνο την κοινότητα των ιστορικών. Όσο ακούγεται βλακώδες να λέει κάποιος σήμερα «είμαι οπαδός του Καποδίστρια», άλλο τόσο ακούγεται βλακώδες να λέει κάποιος αύριο «είμαι οπαδός του Τρότσκι». Κι αυτό, όχι επειδή ο Τρότσκι (ή ο Καποδίστριας) ήταν βλάκες, αλλά επειδή ο κόσμος έκτοτε εξελίχθηκε και η πολιτική των αντιπάλων το ίδιο.

    Όσοι έχουν βρεθεί έστω και μία φορά στη ζωή τους σε πορεία θα έχουν σίγουρα ακούσει το ρυθμικό σύνθημα «ε-μπρός λα-έ μη σκύ-βεις το κε-φά-λι, ο μό-νος δρό-μος εί-ναι α-ντί-στα-ση και πά-λη». Έτσι ακριβώς όπως το γράφω, συλλαβιστά. Ε, λοιπόν, αυτό εμένα μου τη σπάει. Όχι γιατί είναι λάθος το περιεχόμενο του, αλλά επειδή η προτροπή πεντακοσίων ανθρώπων προς το «λαό» να ενστερνιστεί τα δικά τους χιλιοειπωμένα θέσφατα είναι στην καλύτερη περίπτωση γραφική. Όχι λοιπόν στην προσκόλληση στο ένδοξο παρελθόν της αριστεράς, όχι και στην πρόχειρη μετάλλαξη των θεμελιωδών αρχών της αριστερής ιδεολογίας σε κάτι εύπεπτο και light. Θέλουμε ουσία ΚΑΙ επικοινωνία.

    @ zeit & Daria

    (συνεχίζοντας τη σκέψη μου από το παραπάνω σχόλιο)

    Δεν υπάρχει καλή και κακή προπαγάνδα. Υπάρχει επιτυχημένη και αποτυχημένη προπαγάνδα. Αν θέλεις να κερδίσεις τη γιαγιά, πρέπει να μιλήσεις στη γλώσσα της. Το ίδιο ισχύει για τον επαναστατημένο πιτσιρικά, τον δημόσιο υπάλληλο, τον οικοδόμο και τον διανοούμενο. Όταν ο (αξιολογότατος) Κουβέλης βγαίνει και μιλάει στα τηλεπαράθυρα για «ρηγμάτωση», πόσοι καταλαβαίνουν τι σκατά λέει; Όταν ο Καρατζαφέρης βγαίνει και κραδαίνει την επιταγή, όλοι καταλαβαίνουν.

    Προφανώς και δεν θέλω να υποστηρίξω ένα σχήμα που καταφεύγει στο φτηνό λαϊκισμό του Καρατζαφέρη, ούτε μία άνοστη σούπα που έχει λίγο απ’ όλα μέσα και τελικά τίποτα. Απλά επισημαίνω ότι πολιτική συνεπάγεται την ικανότητα να μπορείς να εμπνεύσεις. Να μπορείς να επικοινωνήσεις. Ακόμα κι αν τα ΜΜΕ σου κάνουν πόλεμο.

    Πάρτε για παράδειγμα τον Ομπάμα. Ανεξάρτητα από το αν θα αποδειχτεί μπαρμπα-Θωμάς του κεφαλαίου ή μέγας επαναστάτης του 21ου αιώνα, ο τύπος (και το επιτελείο του) έκανε υποδειγματική δουλειά για να εμπνεύσει ελπίδα για αλλαγή στα πλήθη, να παραγκωνίσει τα φαβορί και να εκλεγεί πανηγυρικά. Χρησιμοποίησε με τον καλύτερο τρόπο τόσο τα νέα και εναλλακτικά μέσα, όσο και τα παραδοσιακά. Διεμβόλισε το κατεστημένο, καθιστώντας τον εαυτό του επικοινωνιακό φαινόμενο με τεράστια τηλεθέαση. Είπε πράγματα που στην ουσία τους είναι πολύ πιο αριστερά από αυτά που έχει πει κι ο πιο προοδευτικός σοσιαλδημοκράτης, χωρίς να υποστεί το πολιτικό κόστος του «μαρξιστή» (που δεν είναι φυσικά ο ίδιος, αλλά ακούγεται χειρότερα κι από το «κουκουλοφόρος» στην Αμερική). Γιατί βρήκε έναν καινούργιο τρόπο να τα πει. Και γιατί «το ‘χει».

    Δεν λέω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υιοθετήσει την ατζέντα και τις θέσεις του Ομπάμα, ούτε να ξεπατικώσει το στυλ του ο Τσίπρας (προσπάθησαν να το κάνουν με τον ΓΑΠ οι πασόκοι και γελοιοποιήθηκαν). Απλά πρέπει να μελετήσει με κάθε λεπτομέρεια το πώς ένας τύπος από το πουθενά κατάφερε να διαμορφώσει ένα μαζικό κίνημα υπέρ του και να μην κολλήσει η λάσπη που του πέταξαν πάνω του. Κι αυτό, εξυπακούεται πως πρέπει να στηρίζεται σε μία δυναμική πολιτική πρόταση και όχι μόνο σε δημαγωγικές αρλούμπες.

    Αν μείνουμε στη ντουντούκα και στη σηκωμένη γροθιά, θα πάμε να κάνουμε παρέα στους δεινόσαυρους.

  50. Ο/Η Elikas λέει:

    @ inlovewithlife

    Νομίζω ότι το παραπάνω μου σχόλιο σχετικά με την επικοινωνιακή πολιτική δίνει μια απάντηση στο κατά πόσο είναι μονόδρομος η λογική της επαναστατικής αριστεράς.

    Ο σκοπός δεν είναι να ζώσουμε τον Παπαδημούλη με φυσεκλίκια, αλλά να αποφύγουμε να φτάσουμε στο σημείο όπου αυτό θα φαντάζει σαν πιθανή λύση. Το ότι εσύ μπορεί να θεωρείς ότι η κεντρική πολιτική σκηνή και ο κοινοβουλευτισμός έχουν φάει τα ψωμιά τους, δεν συνεπάγεται ότι είμαστε έτοιμοι σαν κοινωνία να βγούμε όλοι στους δρόμους και να γκρεμίσουμε τα ανάκτορα. Αν δεις ψύχραιμα και αποστασιοποιημένα τον Δεκέμβρη και τον συνδυάσεις με το προχθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα, θα καταλάβεις τι εννοώ.

    Περισσότερα σε λίγο…

    @ Ιάσων

    Εντάξει, η λογική «να συνεργαστούμε με τους Ο-Π για να αυξήσουμε τον αριθμό των κουκιών» είναι απλά για κλάματα. Το ίδιο και η λογική «είμαστε όμιλος προβληματισμού που αναζητάει συμβιβασμένες λύσεις». Αλίμονο αν φτάσουμε εκεί, ούτε η Δαμανάκη δεν θα ασχολείται μαζί μας.

    Είπαμε, καλές και άγιες οι καταβολές, αλλά να αποστάξουμε από αυτές την ουσία και να πετάξουμε επιτέλους το περιτύλιγμα. Αν είναι να γίνουμε «σύγχρονη» εκδοχή του ΚΚΕ (αντί για «Ζήτω ο Στάλιν» να φωνάζουμε «Ζήτω ο Χρουστσώφ»), καλύτερα να πάμε σπίτια μας.

    @ raveionistis

    Κι εγώ θα συμφωνήσω. Όχι τίποτα άλλο, αλλά ακόμα και καθαρά οπορτουνιστικά να το πάρει κανείς, το να ποντάρεις στο ΠΑΣΟΚ είναι χαμένη υπόθεση. Χίλιες φορές καλύτερα να φτάσεις στο σημείο να ποντάρει εκείνο σε σένα για να σωθεί, αναγκάζοντας το έτσι να κάνει μια πραγματικά αριστερή στροφή προκειμένου να μην βρεθεί έκθετο απέναντι στον κόσμο που το ψήφισε.

  51. Ο/Η Ιασων λέει:

    @elikas

    “Νομοτελειακά, κάποτε ο μαρξισμός-λενινισμός θα είναι κάτι που αφορά μόνο την κοινότητα των ιστορικών”
    Σίγουρα αν το βλέπεις σαν άθροισμα από τσιτάτα μάλλον όχι αν το βλέπεις σαν εργαλείο ανάλυσης.

    “ε-μπρός λα-έ μη σκύ-βεις το κε-φά-λι, ο μό-νος δρό-μος εί-ναι α-ντί-στα-ση και πά-λη”.
    Το κακό με το ΣΥΝ είναι ότι ούτε και σ’αυτό δεν μπορεί να ομοφωνήσει και να προβάλλει.

    «Κι αυτό, εξυπακούεται πως πρέπει να στηρίζεται σε μία δυναμική πολιτική πρόταση και όχι μόνο σε δημαγωγικές αρλούμπες.»

    Μα αυτό ακριβώς είναι αυτό που δεν μπόρεσε ποτέ του να βρει ο ΣΥΝ και όλα τα παλαιότερα σχήματα, κόμματα, ομάδες του χώρου.

  52. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Ιάσων

    Κι ο Αριστοτέλης μας έχει προσφέρει ένα εξαιρετικό εργαλείο ανάλυσης, το οποίο ακόμα χρησιμοποιούμε. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι είμαι σοβαρός αν βγω με χλαμύδα στους δρόμους και φωνάζω συνθήματα για να υπερασπιστώ την «εθνική ταυτότητα» του μαθητή του.

  53. Ο/Η Elikas λέει:

    Λοιπόν, το τρίτο και τελευταίο (και μεγαλύτερο) μέρος αυτής της ανάλυσης μόλις δημοσιεύτηκε.

    Πάω να ξεκουραστώ, να φτιάξω έναν καφέ να ξεθολώσω και τα λέμε κάποια στιγμή μετά. Σχολιάστε ελεύθερα όπου σας αρέσει.

  54. Ο/Η Кроткая λέει:

    Θα ήθελα απλά να σημειώσω ότι η αντιπαραβολή με τον Ομπάμα μου φαίνεται εντελώς άκυρη, για τον απλό λόγο ότι τον Ομπάμα τον προωθούσε το σύστημα, τον ήθελε και τον «έπαιζε».
    Ας μην βαυκαλιζόμαστε ότι υπήρχε έστω και μισή περίπτωση να έγκατασταθεί στο Λευκό Οίκο άνθρωπος μη επιθυμητός από το σύστημα. Μια απόδειξη είναι η στάση του Ομπάμα σχετικά με τα βασανίστηρια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Γκουαντάναμο και του Ιράκ.

  55. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Κροτ

    Θα διαφωνήσω μαζί σου, αν και δεν έχω καμία όρεξη να αναλύσω την αμερικάνικη πολιτική σκηνή (την οποία άλλωστε παρακολουθώ λίγο ξώφαλτσα). Ο Ομπάμα σαφώς και είναι συστημικός πολύ περισσότερο από όσο θα μπορούσε ποτέ να γίνει ένας αληθινά αριστερός ηγέτης στην Ελλάδα, ωστόσο ήταν ένα αουτσάιντερ που άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού και τους την έφερε. Ένα χρόνο πριν την εκλογή του, τα αμερικάνικα ΜΜΕ ασχολούνταν με το αν θα πάρει το χρίσμα η Χίλαρι ή ο Τζουλιάνι. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκστρατείας του (αλλά ακόμα και σήμερα), το Fox News και το CNN υποστήριζαν δαγκωτό ΜακΚέιν και Πέιλιν. Και όσο για το μέχρι τώρα έργο του, μπορεί να απέχει από τα δικά μας σοσιαλιστικά πρότυπα (μην τρελαθούμε κιόλας), αλλά αποτελεί κοσμογονία. Τέλος, σε πληροφορώ ότι στο μόνο θέμα που υποχώρησε ο Ομπάμα ήταν στη δημοσίευση καινούργιων φωτογραφιών από βασανιστήρια. Όχι στην απαγόρευση των βασανιστηρίων, ούτε στο κλείσιμο του Γκουαντάναμο (όπου του γύρισε την πλάτη κομμάτι του Δημοκρατικού κόμματος, αλλά ο ίδιος δήλωσε ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου κολαστηρίου έχει δημιουργήσει περισσότερους τρομοκράτες από όσους έχει φιλοξενήσει). Και μην ξεχνάς την πρόσφατη επίθεση του προς την κυβέρνηση του Ισραήλ. Ποτέ άλλοτε Αμερικάνος πρόεδρος δεν τόλμησε να τους αμφισβητήσει.

    Άλλες οι συνθήκες βέβαια και άλλα τα μεγέθη. Όμως το να προσπαθεί κανείς να ανοικοδομήσει ένα κοινωνικό κράτος και να εξαπολύει κυνήγι μαγισσών ενάντια στους μεγάλους κερδοσκόπους, συγγνώμη, αλλά δεν είναι «μία από τα ίδια». Μην πέφτουμε στη λούμπα όσων απείχαν στις δικές μας εκλογές με τη λογική εξομοίωσης του Λαφαζάνη με τον Βορίδη (και καλά, όλοι οι πολιτικοί έχουν το ίδιο χρώμα).

  56. Για τον Έλικα
    Το παιχνίδι λέγεται κοινοβουλευτισμός και το παίζουμε με τους κανόνες του. Όσον αφορά το τόπι, επειδή παίζουμε και παρεΐστικα ποδόσφαιρο, έχουμε ανατρέψει και 15-0, το έχουμε κάνει 15-16, γεγονός αυτό! Δεν χρειάζεται να πολυσφίξουμε τα δόντια, συνεχίζουμε όπως πάντα, …απτοητότατοι, όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν. Κι ο Αλέφαντος καλός είναι, λίγα τα λάθη του!
    Επίσης, αν πιστεύεις ότι μπορεί οποιοσδήποτε Ομπάμα ή κάτι παραπλήσιο, να αποτελέσει κοσμογονία, όπως γράφεις, μάλλον κάνεις μέγα λάθος. Ντρίπλα τού μαφιόζικου αμερικάνικου καθεστώτος είναι, παρόμοια με το «σοσιαλισμός και βαρβαρότητα» τού μέλους τής λέσχης Μπίλντεμπεργκ George Papandreou (ή Γιώργου, όπως τον αποκαλεί η εμπροσθοφυλακή τής παραπλάνησης τών χαχόλων, «Ελευθεροτυπία»).
    Για τον zeit:
    Η Κανέλλη καλή είναι και κάποιοι από μας θα τη θέλαμε γενική γραμματέα για να σαρώσει το ΚΚΕ στις εκλογές. Αν έχεις δει εθνικιστικά μηνύματα στα άρθρα της στον Ριζοσπάστη, ενημέρωσέ μας, γιατί δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο. Και, για να αστειευτούμε κιόλας, δεν είμαστε παιδιά πλέον, όπως μας αποκαλείς, ο μικρότερος είναι 45 χρόνων!

  57. Ο/Η Elikas λέει:

    @ Εφημερίδα Αιγάλεω

    Ας είναι ό,τι θέλει ο Ομπάμα, το ζήτημα είναι ότι κατάφερε να παραγκωνίσει όλους τους μνηστήρες και να κινητοποιήσει ένα έθνος που παραδοσιακά απέχει από την πολιτική. Δεν το έκανε τυχαία, ούτε έγινε το αγαπημένο παιδί των (προοδευτικών αποκλειστικά) μέσων από τη μία μέρα στην άλλη. Είχε μέθοδο ΚΑΙ ταλέντο. Πλάτες απέκτησε στην πορεία, και μένει να δούμε πόσα χατίρια θα τους κάνει.

    Ενώ εμείς καθόμαστε και παίζουμε τραγουδάκια του Λοΐζου στη φυσαρμόνικα και νομίζουμε ότι έτσι κρατάμε το «τούτο μας καθαρό». Αύριο δεν θα υπάρχει κανείς πλέον για να μας ακούσει όμως.

    Δεν με ενδιαφέρει να είμαι μόνος, αριστερός και κατατρεγμένος σε μία χούντα, τη στιγμή που υπάρχει ακόμα η δυνατότητα να της αντισταθώ αποτελεσματικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s