Τρεις βαθμοί συγγένειας

Δροσοσταλίδες σε ιστό αράχνης

Είμαι βουτηγμένος στο ίντερνετ τελευταία. Όχι μόνο για να διαβάσω τη συνήθη ειδησεογραφία που με αρρωσταίνει, ούτε τόσο πολύ για βόλτες στη μπλογκόσφαιρα και κελαηδίσματα των 140 χαρακτήρων. Υπάρχουν επαγγελματικοί λόγοι, που σχετίζονται με cross media platforms και λοιπά μέσα προβολής και προώθησης οπτικοακουστικού περιεχομένου, οργάνωσης ανεξάρτητων συμπαραγωγών, χρηματοδότησης “από τα κάτω” και κοινωνικής δικτύωσης. Στα σκαριά είναι ακόμα, οπότε κάθε πρόταση δεκτή (κυρίως αν ξέρετε τίποτα περίεργα links να μου σφυρίξετε).

Αυτό που παρατηρώ λοιπόν είναι ότι έχει μεγαλώσει ασύλληπτα ο αριθμός ανθρώπων που σχετίζονται μεταξύ τους σχεδόν αποκλειστικά μέσω του διαδικτύου. Δε μιλάω μόνο για τους καμμένους με τα πενταψήφια νούμερα tweets και τις χιλιάδες σελίδες άρθρων και σχολίων, ούτε για εκείνους που αφήνουν τα chat και τα forum μόνο για να πάνε για κατούρημα. Και φυσικά, δεν αναφέρομαι στους gamers, οι οποίοι επαναπροσδιορίζουν τον όρο “καμμένος” της πρώτης κατηγορίας.

Μιλάω για κανονικούς ανθρώπους. Που δικτυώνονται κοινωνικά και επαγγελματικά, διαφημίζουν τις δραστηριότητες τους, ενημερώνονται για το τι συμβαίνει στον τομέα τους, ανταλλάσσουν mails, πατάνε πού και πού κάνα like, και συνήθως δεν έχουν ιδέα πώς στήνεται μια ιστοσελίδα ή πώς δουλεύει ένας σέρβερ. Οι εξελίξεις του web 2.0 τους έδωσαν τη δυνατότητα να επικοινωνούν εύκολα, γρήγορα και ελεύθερα, χωρίς να χρειάζεται κάθε τρεις και λίγο να συμπληρώνουν περίπλοκες φόρμες και να εμπιστεύονται τα στοιχεία της πιστωτικής τους κάρτας σε αγνώστους. Κι έτσι, έχουν ανοίξει λογαριασμούς σε δεκάδες διαφορετικές πλατφόρμες και κοινότητες και ζουν μία δεύτερη ζωή εκεί μέσα. Άλλοτε με ψευδώνυμο κι άλλοτε με αληθινό επώνυμο και φωτογραφία. Πολλοί από αυτούς έχουν τριφτεί τόσο πολύ με το μέσο, ώστε να έχουν δημιουργήσει συνεργασίες, παρέες και εντέλει φιλίες. Ακόμα και ερωτικές σχέσεις.

Δεν είναι ένας άλλος κόσμος, είναι ο ίδιος κόσμος μέσα από ένα άλλο πρίσμα. Στις διαδικτυκές μας περιπλανήσεις, οι περισσότεροι από εμάς συναντάμε όλο και πιο συχνά τους ίδιους ανθρώπους σε διαφορετικά μέρη. Έχουμε ανακαλύψει κοινούς γνωστούς που ούτε που θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Έχουμε βρεθεί από κοντά κι έχουμε αποκτήσει περισσότερη οικειότητα από αυτή που θα είχαμε έτσι και συναντιόμασταν με παλιούς συμμαθητές μας. Οι οποίοι μπορεί τελικά να συνδέονται μέσω κάποιου τρίτου και με κάποιον άλλον που ξέρουμε. Φαίνεται ότι στην εποχή της κυριαρχίας του διαδικτύου οι περιβόητοι “έξι βαθμοί συγγένειας” έχουν πλέον μειωθεί σε τρεις.

Γνωριζόμαστε παιδιά. Μπορεί να μην είμαστε όλοι φίλοι, μπορεί να εξακολουθούμε να μην έχουμε ιδέα ποια ακριβώς είναι τα παιδικά βιώματα του ενός ή του άλλου, και σίγουρα απέχουμε πολύ από το να συμφωνούμε στα πάντα. Αλλά για όνομα του Θεού, δεν είμαστε ξένοι. Μας νοιάζουν τα ίδια πράγματα και ξέρουμε ότι υπάρχει τρόπος με τον οποίο κάτι μπορούμε να κάνουμε γιαυτό. Από το να αφήσουμε ένα σχόλιο και να κάνουμε ένα retweet, μέχρι να μαζευτούμε σε μία λίστα και να τσακωνόμαστε για το τι ακριβώς μορφή θα έχει ένα portal που κανείς μας δεν θα ξέρει να στήσει.

Ιστορία γράφουν οι παρέες όμως. Και σε μία εποχή διογκούμενης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οι παρέες ίσως αποδειχτούν αυτές που θα μπορέσουν να σώσουν ό,τι περισώζεται. Και οι κοινότητες. Όχι δημιουργώντας κόμματα και αυτο-οργανωμένες συνελεύσεις ιδεολογικής καθαρότητας, ούτε καν υποκαθιστώντας τα τηλεοπτικά και έντυπα μέσα χειραγώγησης με κολλεκτίβες αντιπληροφόρησης. Και σίγουρα όχι κυνηγώντας θεσμικό ρόλο σε οτιδήποτε, γιατί οι συντεχνίες σκοτώνουν τις παρέες και ανοίγουν την πόρτα στη διαφθορά. Καιρό τώρα.

Δεν θέλω να κάνω κάλεσμα για κάτι συγκεκριμένο, ούτε έχω χρόνο να ασχοληθώ σοβαρά με συλλογικότητες που ίσως δεν οδηγήσουν πουθενά. Απλά με τρελαίνει να βλέπω τόσο δυναμικό ανεκμετάλλευτο και σκορπισμένο, τη στιγμή που όλα γύρω μας δείχνουν να καταρρέουν. Και γιαυτό ανοίγω την κουβέντα.

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, συνοδοιποροι, δικτυολογιες, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

88 απαντήσεις στο Τρεις βαθμοί συγγένειας

  1. Ο/Η Μάνος λέει:

    Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα (αυτοχαιρετίστηκα).

    Με έχει απασχολήσει το θέμα, αν και πέρα από βλογς, μειλ και τα λοιπα τυπικα πλεον, δε σχετίζομαι με facebook και twitter. Θεωρώ λοιπόν, έχοντας συμφωνήσει μαζί σας, ότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Ανεκμετάλλευτη αυτή η δυναμική μπορεί να μας φαίνεται τώρα – αν και έχει πχ η βλογόσφαιρα δείξει κάποια σημάδια συσπείρωσης ενίοτε – αλλά νομίζω πως το ρυάκι θα γίνει χείμαρρος και ο χείμαρρος κύμα. Μελλοντικά αυτές οι κοινότητες θα έχουν ακόμα μεγαλύτερη δύναμη, που τώρα δεν μπορούμε να φανταστούμε.

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    @Μάνος

    Είσαι γρήγορος. Πότε πρόλαβες και το διάβασες το σεντόνι και άφησες και σχόλιο;

    Η μπλογκόσφαιρα δεν είναι αυτή που ήταν άλλοτε, αυτό δε σημαίνει όμως ότι έπαψαν να μπαίνουν στο ίντερνετ οι άνθρωποι που κάποτε συσπειρώθηκαν μέσα από τα μπλογκς (και πολλοί από αυτούς εξακολουθούν να το κάνουν με επιτυχία).

    Κατά τ’ άλλα, μη μου μιλάς στον πληθυντικό μόνο και θα τα πάμε μια χαρά 🙂

  3. 🙂
    τι άλλο μπορώ να κάνω από το να χαμογελάσω;
    Θα περιμένω λίγο ακόμα για να ζωηρέψει η συζήτηση, αν και η αισιοδοξία του Μάνου εντείνει αυτό το χαμόγελό μου.

  4. Ο/Η HappyHour λέει:

    Πρέπει να ‘χει προβληματίσει κι άλλους αυτο που λές, σίγουρα έχει εμένα. Το λες πολύ σωστά ότι οι πάρεες είναι εκείνες που μπορούν κάτι να κάνουν (μετά το χάλασες λίγο). Το είχα πει και κάπου αλλού, μπορεί να γνωριζόμαστε κάποιοι με καποιους αλλά δεν φτάνει αυτό. Για να έχεις με κάποιον κοινή δράση πρέπει να τον γνωρίζεις καλά. Κοινή δράση στον πραγματικό κόσμο όχι στον διαδικτυακό δηλαδή. Αλλιώς δράση ιντερνετική φυσικά μπορείς να χεις με τον οποιοδήποτε (που συμφωνείς). Θα μου πεις και γιατί να μην γνωριστείς καλύτερα λοιπόν; Ε δεν ξέρω, ίσως απο βόλεμα, ίσως επειδή ο καθένας έχει τα δικά του, ίσως επειδή δεν προλαβαίνεις, ίσως από φόβο για το άγνωστο, ίσως πάλι και χωρίς ιδιατέρο λόγο απλά γιατί δεν το προσπάθησες.
    Έχω την αίθηση όμως πως αν δεν «ζεις» με το άλλον δεν υπάρχει το απαιτούμενο δέσιμο για κάτι ουσιαστικό.
    Υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα που θίγεις. Τι τύπου δράση. Δεν ξέρω πραγματικά τι θα μπορούσε να συγκινήσει τον μέσο άνθρωπο. Εχούμε γίνει δυστυχώς (βάζω και το εαυτό μου) ένα μάτσο σκατά (συγγνώμη κιόλας). Με «έριξες» παναθεμα σε πρωί πρωί…

    • Ο/Η marinic λέει:

      Πράγματι δημιουργούνται virtual «παρέες» αλλά σαν Ελληνες και σαν πρωτάκια ακόμη στα SM θα πάρει χρόνο να εξελιχθούν σε κάτι άλλο. Στην Αμερική δεν έχουν προκαταλήψεις να γνωρισθούν και προσωπικά άν διαπιστώσουν ότι έχουν και κάποια κοινά επαγγελματικά, εθελοντικά ή άλλα ενδιαφέροντα.

      Οσο για την δυναμική αυτών των ομάδων, ναί έχουν δυναμική: θυμίζω την περυσινή εξέγερση των φοιτητώνστην Μολδαβία που έγινε με tweets, mail και sms. Oσο για την προηγούμενη εξοικείωση η εξέγερση της Μολδαβίας απέδειξε ότι δεν είναι απαραίτητη. Αρκεί να υπάρξει μια μαγιά ανθρώπων που θα ανταποκριθεί σε κάλεσμα, οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν..

      • Ο/Η Elikas λέει:

        Συμφωνούμε, ακριβώς έτσι είναι. Εμείς στην Ελλάδα ναι μεν υπήρξαμε ελαφρώς πρωτοπόροι (λέμε τώρα), αλλά γρήγορα χάσαμε το ενδιαφέρον μας γιατί δεν είδαμε τα αποτελέσματα που θα θέλαμε να δούμε. Λες και μπορεί με μία μπλογκοκινητοποίηση 2-3 χιλιάδων ανθρώπων να καταργηθεί για πάντα το φακελάκι ή να μην ξανακαεί δάσος. Παιδιάστικα πράγματα.

  5. Ο/Η athinovio λέει:

    Η αλληλοεπίδραση του ίντερνετ είναι πολύ σημαντική, και έχει επιρροή στην έξω ζωή, γιατί μας κάνει να νιώθουμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, και δίνει πολλή δύναμη στον άνθρωπο να ξέρει ότι δεν είναι ο τρελλός του χωριού απομονωμένος στην ιδιοτροπία του, αλλά μέρος μίας ομάδας που είναι μεγάλη και μοιράζεται σε όλο τον κόσμο. Βασικά, έστω και σαν μέσο εκτόνωσης ή υποκατάστατο ψυχοθεραπείας, είναι έστω κι έτσι πολύτιμο. Πολύ σημαντικότερο από όσο συνειδητοποιούμε. Αυτό που ονομάζεις «δυναμικό» είναι προφανώς οι άνθρωποι που εκτιμάς και θεωρείς ότι αν μαζευτείτε κάτι σπουδαίο θα μπορούσατε να κάνετε. Το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές δεν συμβαίνει ή αν συμβεί δείχνει ότι δεν είχε αποτέλεσμα, δε σημαίνει ότι δεν παίζει ρόλο.

    Και μόνο η διακίνηση ιδεών που πραγματοποιείται, είναι από μόνη της τρομακτική σε ταχύτητα και έκταση.

    Και οι ιδέες είναι εν δυνάμει πράξεις…

  6. Ο/Η en voz baja λέει:

    Πριν από 4 χρόνια που άρχισα να μπλογκάρω, το blogging ήταν ο βασικός τρόπος συσσώρευσης αυτής της δυναμικής που αναφέρεις. Αυτή η δυναμική διοχετεύτηκε σε ορισμένες εντυπωσιακές και ενθουσιώδεις δράσεις, τις οποίες δεν υπάρχει λόγος να υπενθυμίσω.

    Μετά ήρθε το twitter, το facebook και τα άλλα εργαλεία. Όλοι γραφτήκαμε και αρχίσαμε να μοιράζουμε το χρόνο μας κελαηδώντας, πατώντας like και μετρώντας σχόλια. Γίναμε μέλη σε διαφορετικές παρέες που μπορεί να μην αποτελούνται από διαφορετικά άτομα, σίγουρα όμως έχουν διαφορετικούς λόγους και μορφές ύπαρξης.

    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο κατακερματισμός αυτής της υπάρχουσας «δυναμικής» σε πολλές πλατφόρμες τελικά μειώνει το σύνολο. Για μένα, ένα μέσο και καλό, γιατί εκεί μπορείς να δώσεις όλο το είναι σου. Ειδάλλως προσπαθείς να χωρέσεις πολλά καρπούζια κάτω από μια μασχάλη και εν τέλει χάνεις τον ενθουσιασμό που ανέφερα στην αρχή.

  7. Ο/Η Fatimah Nasif λέει:

    Μπράβο έλικα πολύ καλή προοπτική αυτο με τις παρέες και τις κοινότητες,πολύ σωστή και ριζοσπαστική η κατεύθηνση,έξω απο οτι δήποτε «καλογραμμένες» σαββούρες/ράδιο αρβύλα αντιπληροφόρησης(και φυσικά επέκτασης της επιτήρησης όλων προς όλους όχι μόνο των διεθνών οργανισμών,των μκο,των μπάτσων η του «κράτους» προς τους πολίτες η προς όσους αντιστέκονται-δεν μιλάω για ελλάδα και ευρώπη φυσικά που αν αυτό είναι αντίσταση τότε υπάρχει και άη βασίλης-αλλά και των αναρχομπάτσων προς τους μπάτσους,προς τις γιαγιάδες που κρεμάνε σημαίες στα μπαλκόνια,και γιατί όχι άυριο προς τους μουσουλμάνους μετανάστες όπως μου έχουν πεί φίλοι και συμπατριώτες μου που έχουν δεχθεί φραστικές και όχι μόνο επιθέσεις απο την καραφασιστική αντίφα γερμανίας επειδή φορούσαν παλαιστινιακές κεφύγιεχ,τελικά επιτηρούν όλοι όλους και ο μόνος που βγαίνει κερδισμένος είναι η αστική δημοκρατία που συνεχίζει αδιάκοπα την εκμετάλλευση ειδικά όταν υπάρχουν βλαμμένοι που αγωνίζονται όχι για την ανατροπη της όπως νομίζουν αλλα για την τέλεια εφαρμογή και διατήρηση της..) σημειολογικό μανιπουλάρισμα σε συγκεκριμένα ιδεολογικά στεγανά,το θέμα δεν είναι να πρέπει να δούμε πάλι να χύνεται άπειρο αίμα(και δεν μιλάω για μεγαλοδημοσιογράφους και μεγαλοεπιχειρηματίες που παίζουν με τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων αλλα φυσικά κανείς δεν τολμά να τους αγγίξει………) για να στείλουμε στο πυρ το εξώτερο κάθε νεωτερικό λόγο,οποίος είναι φύσει ολοκληρωτικός/καθολικός και δημιουργεί αποκλεισμούς(καθότι και ο ίδιος χρησιμοποιεί έναν αντιδημοκρατικό λόγο αποκλεισμού και «ξενοφοβίας» σε όποιον διαφωνεί) όπως είπα και στο προηγούμενο θέμα το 38 στη γερμανία κανείς δεν ήξερε τι σημαίνει ναζισμός απλά αι άνθρωποι έπεσαν θύματα ενός ωραιοποιημένου λόγου..πρέπει δηλαδή να δούμε εκατόμβες νεκρών και εδώ για να εγκαταλείψουμε τους λόγους της νεωτερικότητας(όχι ωστόσο τις δυνατότητες που μας δίνει η νεωτερικότητα καθεαυτή)??πρέπει το κριτήριο μας να είναι το αισθητικό για να κρίνουμε κάποιον η κάποιο σύστημα?το οτι χάθηκαν οι σβάστιγγες δεν σημαίνει οτι χάθηκε και ο δυτικός ολοκληρωτισμός(ο αγώνας για την ηγεμονία του αναρχικού λόγου και η ψαρωτική transgressive αισθητικη δεν έχει καμμία διαφορά) αντίθετα ψάχνοντας των εχθρό σε εξαρτήσεις και στολές μένεις στο απατηλό φαινόμενο..άν αύριο το σύστημα διαπιστώσει οτι οι αναρχικοί είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί εχθροί της κοινωνίας και «εθνο-φρουροί» της αγοράς και του εναλλακτικού μάρκετινγκ ποιος ο λόγος να πληρώνει τους μπάτσους??μήπως και οι αναρχικοί «στολές» δεν φορούν-τις ελάχιστες ευτυχώς φορές που έχω βρεθεί ανάμεσα τους έχω νίωσει ένα αίσθημα δυσοίωνου μιλιταρισμού,στυλιστικής ομοιομορφίας,και απόλυτης ιδεολογικής καφρίλας μηδενισμού και ασχετοσύνης-?δεν ανέχομαι καμμία εκατόμβη νεκρών πόσο μάλλον κατατρεγμένων μεταναστών-και φυσικά δεν θα ψάχνω να φορτώσω την ευθήνη σε όποιον να ναι όπως οι γερμανοί όταν έκαψαν το ράιχ σταγκ,πραγματικά κακώς υπάρχουν οι φασίστες αλλιώς δεν θα υπήρχε και κανένας λόγος για την ύπαρξη ΄των αναρχικών(καθότι η δράση τους είναι στενα περιορισμένη σε λογικές σέχτας,cult,μικροπολιτικής και τρόπου ζωής-λάιφ στάιλ)και ο κόσμος θα είχε να αντιμετωπίσει αποκλειστικά το σύστημα καθεαυτό χωρίς να αποπροσανατολίζεται με έναν καθόλου καίριο και ανεπίκαιρο αντιμπατσισμό(αναλώσιμοι είναι οι μπάτσοι και ΄κανένα κεφάλι δεν νοιάζεται για τη ζωή τους,ωστόσο ΕΓΩ τολμάω και έχω τα κότσια να πω και ας χαρακτηριστώ λαικίστρια απο τα άξεστα αναρχοειδή οτι νοιάζομαι και για τη ζωή ανθρώπων που τρέχουν για ένα μεροκάμματο και κάνουν αυτή τη βρωμοδουλειά-όχι επειδή είναι πιο ηλίθιοι απο τους αναρχικούς προς θεού,σε πορεία για την λευτεριά της Παλαιστίνης όταν κάποιοι μπάτσοι έδειχναν τη συμπάθειά τους στο λαό μας τα ζώα φώναζαν κανένα κράτος πουθενά και η ισραηλινή πρεσβεία έτριβε τα χέρια της αν δεν το καταλαβαίνουν κάποιοι αυτό πρόβλημα στον εγκέφαλο και την ψυχή τους υπάρχει..- και για τις οικογένειες τους γιατί έχω βιώσει πόνο και ξενιτιά επειδή ο τόπος σας «διώχνει» τα ίδια τα παιδιά του..έχουμε βιώσει τρόμο απο τους φασίστες αλλα δεν είμαι και δώδεκα χρονών για να πω οτι είναι η απειλή και ο εχθρός της κοινωνίας εν έτει 2010 παρακαλώ!!ούτε θα τα φορτώνω όλα σε αυτούς όπως ο χίτλερ το κάψιμο του Ράιχσταγκ..Συμφωνώ και επαυξάνω με την προτασή σου γιατι απο τον πολυσυλλεκτισμό και το διάλογο προκύπτουν καλύτερα πράγματα εφόσον καθηλωθούν μερικά μετέωρα σημαίνοντα ως βασικά προβλήματα και χαρτογραφηθεί η επικράτεια του συστήματος που είναι πολύ μεγαλύτερη απο όσο φαντάζονται κάποιοι,γιατί όπως είπε κάποτε ο σιτουατιονιστής Βουαγιέρ η πάλη στο σύστημα ξεκινά απο τους δήθεν εχθρούς του(αναφερόμενος στους αρχιαναρχικούς της εποχής του πχ ο σημερινός φιλοσιωνιστής και προτωπόρος της καπιταλιστικής πράσινης ανάπτυξης ντανιέλ κον μπεντιτ)…όχι άλλα καμμένα μικρά μαγαζάκια,όχι άλλοι νεκροί,όχι άλλη επιβολή μιας ιδεολογίας με μιλιταριστικό τρόπο,κανένας φόβος..η σκέψη των ανθρώπων πρέπει να ξεπεράσει τη δική τους τώρα που είναι νωρίς,αύριο θα είναι αργά και αν καεί μια εκκλησία με γιαγιάδες μέσα η μπει κάποια βόμβα σε μαθητική παρέλαση θα είναι αργά και τότε κανείς δεν θα μπορεί να εφέυρει μπροσούρες και να αναλαμβάνει ευθήνες και αυτό γιατί δεν θα υπάρχει λόγος θα έχει ήδη ο αναρχικός χώρος μετατραπεί σε μια ιδιότυπη μορφή παρακράτους-παρανεοφιλελευθερισμού για την ακρίβεια- απο την πίσω πόρτα,και θα φανερώσει το πραγματικό αντικοινωνικό προφιλ του που μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει κάποιος κάνοντας μια λογική αποδόμηση στο λόγο τους,τα παιδιά που πρέπει να «αφουγκραστούμε» και να «νιώσουμε» εκτός απο μικρές εξαιρέσεις ασπάζονται την αναρχία επειδή είναι εύκολη,ανεδαφική,στυλάτη,χουλιγκανική και αφελής και όχι επειδή κατέληξαν σε αυτή με κάποια διανοητική διαδικασία και μελέτη πράγμα που θα μπορούσε να τους εντάξει σε κάποιο πλαίσιο διαλόγου εφόσον θα υπήρχε απο μέρος τους γνώση και δεν θα καταδίκαζαν σαν νεάντερτάλιοι κάθε άλλο λόγο πέραν του δικού τους-αν αυτό δεν είναι άσκηση εξουσίας τι είναι δλδ??-(όλα εξουσιες και καταπιέσεις είναι ρε ουγκ ούγκ ουγκ-πολύ δύσκολο!!να πω και την Αλφα βήτα?όχι να μείνεις στο Άλφα δεν έχεις δικαίωμα να σκεφτείς παραπάνω γιατί θα βάλουμε βόμβα στο αυτοκίνητο σου φασιστικό ασπόνδυλο-δεν έχω αυτοκίνητο,ε τότε θα πεθάνεις εμετική μικροαστή που τολμάς να χρησιμοποιείς τα Μέσα Μαζικής μεταφοράς του κράτους,θα τα κάψουμε ρε(πάρτε και μια ιδιωτικοποίήση νόμιμη στη συνείδηση του φιλήσυχου πολίτη που νοιάζεται για την ασφάλεια του σκεφτείτε λίγο πόσο ωραία δένουν όλα μεταξύ τους και μην κοιτάτε τα φαινόμενα..)!μήπως δούλεύεις κιόλας? ε δεν σε σώζει τίποτα…)ούτε θα υπήρχε φυσικά ένας ιδεολογικός αχταρμάς έναντια σε κράτος,εκκλησία,μπάτσους,πάρα πολυ σπάνια φυσικά τους πραγματικούς πυλώνες του συστήματος δηλαδή τον καπιταλισμό και τον καταναλωτισμό(όχι εναλλακτικό καταναλωτισμό βέβαια αυτός είναι καλος και χύμα και ουάο και ξεχωρίζουμε απο τους λαικούς!!!) χωρίς να υπάρχει κανένας εντοπισμός διάκρισης και φυσικά αντίφασης μεταξύ τους μεταξύ τους μάλλον σκόπιμη συγχώνευση θα το έλεγα..

  8. Ο/Η HappyHour λέει:

    Υπάρχει καποιος κωδικός για σεντονια ;

    (ε μα δεν άντεξα,συγγνωμη ρε συ Ελικα, μπορεις και να το σβησεις το σχολιο αυτο)

  9. Ο/Η Elikas λέει:

    @κόκκινο μπαλόνι

    Για αρχή, καλό είναι το χαμόγελο. Όχι τίποτα άλλο, αλλά όταν αναλωνόμαστε σε γκρίνιες απλά μοιραζόμαστε το ψυχοπλάκωμα μας με άλλους, με αποτέλεσμα να γενικεύεται το αίσθημα απογοήτευσης και παραίτησης. Χρειάζεται θετική ενέργεια.

    @HappyHour

    Σε ένα βαθμό έχεις δίκιο ότι πρέπει να γνωριστείς από κοντά με άλλους για να «δέσεις». Προσωπικά όμως δεν δέχομαι τον διαχωρισμό πραγματικού-διαδικτυακού κόσμου. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που δεν ξέρω καν πώς μοιάζουν, αλλά γνωρίζω πάρα πολύ καλά τον τρόπο που σκέφτονται και λειτουργούν. Γιαυτό τους ονομάζω συνοδοιπόρους, ακόμα κι όταν επιλέγουμε να προχωράμε σε διαφορετικές κατευθύνσεις.

    Όσον αφορά το ερώτημα «τι τύπου δράση», η απάντηση έχει να κάνει με τη σύνθεση συγκεκριμένων κοινοτήτων. Ανάλογα με το γνωστικό αντικείμενο των μελών της, κάθε ομάδα μπορεί να προσφέρει διαφορετικά πράγματα και να έρθει σε επικοινωνία με άλλες ομάδες ώστε να σχηματίσουν ένα υποτυπώδες σύνολο. Πράγμα που συμβαίνει κατά κόρον ήδη φυσικά, απλά πιστεύω ότι μπορεί να γίνει ακόμα πιο μαζικά και ακόμα πιο οργανωμένα.

    @athinovio

    Αυτό που ονομάζω «δυναμικό» δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους που εκτιμώ και συμφωνώ. Απλά πιστεύω ότι αν κινητοποιηθούν δέκα οικονομολόγοι π.χ. και καταφέρουν να συννενοηθούν μεταξύ τους χωρίς να σιγοντάρουν επενδυτικά και μικροπολιτικά συμφέροντα, θα βγάλουν μία εκτίμηση για την κατάσταση της χώρας που θα είναι απείρως πιο ρεαλιστική και στέρεη από τις ανακοινώσεις κομμάτων και τα κρωξίματα εντεταλμένων παπαγάλων.

    Κάτι ανάλογο ισχύει για όλους τους τομείς, δημιουργικούς και μη. Άλλος μπορεί να οργανώσει καμπάνια ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, άλλος μπορεί να προτείνει υγιείς επιχειρηματικές λύσεις, άλλος να παρέμβει δυναμικά σε ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό, την παιδεία, κλπ.

    Χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος.

    @en voz baja

    Δεν τον φοβάμαι τον κατακερματισμό. Δεν χρειάζεται ούτε ένας κοινός στόχος, ούτε ένα κοινά αποδεκτό ιδεολογικό πλαίσιο, ούτε ένας αδιαφιλονίκητος ηγέτης. Δε λέω, ωραία φάση το να γίνεται πού και πού μια «πανστρατιά» χρηστών του διαδικτύου και να μιλάνε μετά τα μέσα για «κίνημα» και άλλες σαχλαμάρες, αλλά έχουμε και δουλειές να κάνουμε.

    Ούτε δυσκίνητες δημοκρατικές διαδικασίες χρειάζονται λοιπόν, ούτε τίποτα. Απλά παρέες, που έχουν τη στοιχειώδη εξοικείωση, μιλάνε την ίδια γλώσσα και θέλουν πραγματικά να κάνουν κάτι.

  10. Ο/Η Elikas λέει:

    @Fatimah Nasif

    Συγγνώμη, αλλά μιλάς για διάλογο και κάνεις μονόλογο – εκτός θέματος κιόλας. Δεν θέλω ούτε να λογοκρίνω τις απόψεις σου, ούτε να περιορίσω την έκταση των σχολίων σου, αλλά όπως και να το κάνουμε είναι κουραστικό κάθε φορά να παρεμβαίνεις με μακροσκελή και χειμαρρώδη ξεσπάσματα όπου μπλέκονται οι πάντες και τα πάντα σε κάτι που μοιάζει με ανάλυση αλλά μάλλον δεν είναι.

  11. Ο/Η Кроткая λέει:

    Νομίζω πως αυτό που λέει ο/η athinovio είναι πολύ σωστό. Η διακίνηση ιδεών είναι σπουδαίο πράγμα, οι ζυμώσεις, η συζήτηση. Μαθαίνεις καινούρια πράγματα, αν είσαι δεκτικός βλέπεις πλευρές και οπτικές που πιθναώς δεν είχες σκεφτεί.

    Εξίσου σπουδαίο είναι και το γεγονός ότι βρίσκεις ανθρώπους που κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος. Ενώ στην «αληθινή» ζωή κυκλοφορείς ανάμεσα σε κόσμο με τον οποίο δεν επικοινωνείς, γεγονός πολυ frustrating ως τέτοιο, νιώθεις μόνος και ενδεχομένως πως δε σε καταλαβαίνει κανείς ή πως είσαι ο παράξενος που σκέφτεται αλλιώς, ε, μετά με μερικά κλικ βλέπεις πως υπάρχουν κι άλλοι παράξενοι, που ζουν σε άλλες πόλεις ή χώρες και γι’αυτο δεν μπορείς εύκολα να τους βρεις, αλλά τελικά είναι πολλοί.

    Από την άλλη, προσωπικά δεν νομίζω πως πρόκειται να γίνουν σπουδαίες πράξεις μέσω του διαδικτύου, ακριβώς λόγω του κατακερματισμού, αλλά και της ανομοιομορφίας ως προς τα χαρακτηριστικά όσων συμμετέχουν. Συν το γεγονός ότι είναι πολύ εύκολο να αποσπάσουν αυτό το δυναμικό. Ώρες ώρες σκέφτομαι πως το twitter και το facebook ήταν για το logging, ότι τα ναρκωτικά για το κίνημα των χίππις (αν μπορεί να το πει κανείς «κίνημα»).

    Αυτό όμως που το διαδίκτυο προσφέρει σε μεγάλες ποσότητες και με τεράστιες δυνατότητες είναι πεδία δημιουργικότητας, νέους δρόμους στην τέχνη και στην σκέψη, προοπτικές για την δημιουργία νέων ρευμάτων. Το myspace και άλλες τέτοιες παρόμοιες πλατφόρμες επί της ουσίας καταργούν τους μεσάζοντες ανάμεσα στο δημιουργό και το «κοινό» του και αυτό είναι σχεδόν επαναστατικό. Σκεφτείτε πόσο λυσσάνε οι δισκογραφικές, σκεφτείτε πόσο σπουδαίο είναι αυτό που κάνουν ο Moby, o Manu Chao οι Radiohead. Έρχονται σε επαφή με τον κόσμο απευθείας, χωρίς να μεσολαβεί κανείς.
    Και όλες αυτές οι πλατφόρμες δίνουν χώρο, φιλοξενούν και αναδεικνύουν δημιουργούς, τους οποίους οι κάθε λογής μεσάζοντες και έμποροι τέχνης θα είχαν στείλει στα σκουπίδια, χωρίς καν να ακούσουν το demo ή να ανοίξουν το portfolio τους.

    • επιπλέον σε αυτά που λέει το κουτάβι (και που «εντελώς» τυχαία συμφωνώ) να πω πως η σπουδαιότητα του μέσου δεν έχει τόσο να κάνει με το αν αυτό θα γίνει δράση (και αγχώνεται το Χαρουμενόπαιδο) αλλά με τη δημιουργία «συγγενειών». Γι’αυτό χαμογέλασα στο πρώτο σχόλιο μου!
      Κι αυτές οι ιντερνετικές φιλίες μπορούν να γίνουν πραγματικές φιλίες, ακόμα και συγγένειες…και παύει το μέσο να είναι άυλο. Και αυτό είναι μαγικό!
      Και προφανώς, η αδιαμεσολάβητη σχέση μεταξύ των χρηστών και των καλλιτεχνών ισοδυναμεί με επανάσταση (όχι σχεδόν) στη μουσική βιομηχανία!

  12. Ο/Η en voz baja λέει:

    «Ώρες ώρες σκέφτομαι πως το twitter και το facebook ήταν για το blogging, ότι τα ναρκωτικά για το κίνημα των χίππις (αν μπορεί να το πει κανείς “κίνημα”).»

    Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο lol

    Νομίζω ότι ο πιο κρίσιμος παράγοντας επιτυχίας της οποιασδήποτε δράσης είναι το μέγεθός της. Το να μαζευτούν δέκα πτωχοί πλην τίμιοι οικονομολόγοι για παράδειγμα και να κάνουν μια ρεαλιστική και αδέσμευτη από συμφέροντα και αγκυλώσεις αποτίμηση της οικονομικής κατάστασης της χώρας δεν έχει την απαιτούμενη δυναμική για να ακουστεί έξω από τα όρια της «κοινότητας» μέσω της οποίας ήρθαν σε επαφή. Γιαυτό είπα πιο πριν «ένα μέσο και καλό»: η ισχύς εν τη ενώσει, έστω κι αν αφορά εντελώς ετερόκλητα άτομα, έστω κι αν οι δράσεις έχουν μερικές φορές πανηγυρτζίδικο χαρακτήρα.

    Όσο για τις ηγετικές φυσιογνωμίες, δεν είμαι σίγουρος. Το ιδανικό θα ήταν η «αυτοοργάνωση» σε κάποιο επίπεδο, αλλά η ύπαρξη μιας μορφής που εμπνέει τους υπόλοιπους μόνο θετικά μπορεί να κριθεί. Εξάλλου κι εσύ έχεις υπάρξει μια τέτοια μορφή 🙂

  13. Ο/Η Elikas λέει:

    @Krotkaya

    Η ατάκα για τους χίππυς έγραψε. Συμφωνώ και επαυξάνω. Και για την επανάσταση στη διάθεση μουσικών έργων συμφωνώ, παρόλο που υπάρχουν ακόμα πολλά προβλήματα στο όλο σχήμα. Κι εννοείται ότι συμφωνώ με όσα γράφεις στις πρώτες δύο παραγράφους. Εντελώς όμως.

    Για τον κατακερματισμό και την ανομοιομορφία δεν συμφωνώ ιδιαίτερα, αν και αναγνωρίζω μεγάλη δόση ρεαλισμού σ’ αυτό που λες. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις στο παρελθόν (σε κάποιες ήμουν ενεργά ανακατεμένος όπως ξέρεις), όπου ναι μεν δεν υπήρξε κανένα φοβερό αποτέλεσμα, αλλά κάτι κινήθηκε. Κι ακριβώς επειδή το ένωνε ένα ισχυρό συναίσθημα για ένα τραγικό γεγονός, αυτό το κάτι κινήθηκε ενωμένο.

    Εξαρτάται από το αίτημα λοιπόν. Αν το αίτημα αφορά περίπλοκους χειρισμούς στη διεθνή οικονομική σκακιέρα, ζήτω που καήκαμε. Το ίδιο κι αν αφορά συνδικαλιστικά ζητήματα (κι ας είναι δίκαια). Θα μου πεις, το περιβόητο «κίνημα των μπλόγκερς» (που ουδέποτε υπήρξε) είχε αίτημα; Όχι, αλλά είχε μήνυμα. Συγκεκριμένο.

    @κόκκινο μπαλόνι

    Ακριβώς έτσι αγαπητή μου εξαδέλφη. Απλά αν έβαζα τίτλο «ενάμισης βαθμός συγγένειας» θα νόμιζαν όλοι ότι γράφω για τη μυωπία. Την κυριολεκτική.

    @en voz baja

    Μωρέ σωστά τα λες εσύ για τη μαζικότητα, κι έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω τόσο καιρό παντού. Έλα όμως που αυτή τη στιγμή είναι σχεδόν αδύνατον να βρεις δέκα πτωχούς πλην τίμιους οικονομολόγους και να συμφωνήσουν για οτιδήποτε. Οπότε, ούτε καν ένα αξιοπρεπές άρθρο που να εξηγεί πού σκατά μας έχουν μπλέξει δεν μπορούμε να μπαζάρουμε.

    Όσο για τους ηγέτες, κρύβε λόγια. Δεν χρειάζονται ηγέτες, μόνο άνθρωποι με πρωτοβουλίες και παρέες που θα γουστάρουν να βοηθήσουν στην πραγματοποίηση τους. Και στην πορεία, μπορεί να παρασυρθούν και οι μάζες. Ας ενισχυθούν πρώτα οι υπάρχουσες κοινότητες, ας δικτυωθούν λίγο καλύτερα μεταξύ τους, ας σταματήσουν επιτέλους να καταστρέφονται οι απόπειρες συλλογικότητας από τη μαλακισμένη αγκύλωση και το κόμπλεξ του κάθε ξερόλα που θέλει να το παίξει Μεγάλος Τιμονιέρης, και βλέπουμε.

  14. Ο/Η Υπολανθάνων λέει:

    ‘Ελικα καλησπέρα

    Σου γράφω από Ελλάδα, κυρίως για να καταθέσω την εκτήμησή μου για τα κείμενα που γράφεις. Τα παρακολουθώ πάντοτε με εξαιρετικό ενδιαφέρον.

    Εύχωμαι από καρδιάς η Ολλανδία να εκτιμήσει την ποιότητά σου και να σου δωθούν οι ευκαιρίες που αξίζεις, παρ΄όλλο που αν υπάρχει κάτι που εύχωμαι για τη χώρα μου είναι το να κατορθώσει κάποτε να μην οδηγεί ανθρώπους σαν εσένα στη μετανάστευση. Πρως το παρόν πάντως έχουμε πολύ δουλειά μπροστά μας… Όπως το να καλλιεργήσουμε σε παιδιά όπως την Fatimah την αυτοπεποίθηση να σκεύτωνται και να κρίνουν με βάση το προσωπικό τους κριτήριο και όχι αναμασώντας τα γνωστά κατευθυνώμενα στερεότυπα. Καταλαβαίνεις… Το παλεύει πάντως.
    Κατά τ΄άλλα, έχουνε ξαμολύσει πάνω απ΄ τα κεφάλια μας τον Πτερανόδοντα Spread μ΄όλο του το σόϊ, και οι περισσότεροι έχουνε χεστεί απ΄το φόβο τους. Εντελώς στημένο αν θες τη γνώμη μου. Σε λίγο θα βγούνε και τα μπαλλέτα!
    Να είσαι καλά και να μας γράφεις. 🙂

  15. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    Σημερα(η μαλλον χθες ) Ξανα-γνωριστηκα (απο κοντα) με εναν ανθρωπο με τον οποιο εχω γνωριστει απο καιρο στην Μπλογκσφαιρα..
    Ε υπηρχε ενα παραδοξο συναισθημα.. Θελω να πω ..δεν ξερω ποιά ειναι η πιο ..πραγματικοτητα ..

    Εκει (εδω στην μπλογκοσφαιρα ..γνωριζεις τον αλλο σε ενα του στρωμα ..πολλές φορές πιο μυχιο ,πιο πως να το πώ ..βαθύ; ενδοτερο; )
    Στην »πργαματική » ζωή ποσο μπορεις να τον γνωρισεις ;

    Και τι ειναι πραγματική ζωή εν τελει;

    ————————
    απο την αλλη ολος αυτος ο ποταμος γραφής αυτός ο αδιακοπος ερεθισμός , αυτος ο πληθωρισμός μυνηματων στο Ιντερνετ ειναι πραγματι πλουτος; Ναι ειναι πολλα΄σε εκαταση
    αλλά σε βαθος;

    Αυτή η ευκολια με την οποια γραφουμε και δημοσιευουμε σχόλια , κειμενα συνδεσμους δεν μοιαζει σαν να ανοιγουμε τρυπες στον Ωκεανό;

    …..
    σκεψεις κανω …

  16. Ο/Η Elikas λέει:

    @Υπολανθάνων

    Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Ο Πτερανόδοντας (συγγενής του Πτεροδάχτυλου και του Αλαφροχέρη) είναι ζώο ιπτάμενο και μοβόρικο, κι όπου να’ναι θα εμφανιστεί κάποιος με καραμπίνα για να τον κατεβάσει. Κάνει ωραία σούπα πάντως.

    Η μετανάστευση είναι πραγματική όσο δεν παίρνει άλλο, αλλά η αποξένωση είναι πλέον εικονική.

    @Νοσφεράτος

    «Tho’ much is taken, much abides; and tho’
    We are not now that strength which in old days
    Moved earth and heaven, that which we are, we are;
    One equal temper of heroic hearts,
    Made weak by time and fate, but strong in will
    To strive, to seek, to find, and not to yield.»

    Lord Alfred Tennyson (1809-1892)

    Νομίζω ότι σου απάντησα 😉

  17. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    εξοχη απαντηση Φιλε και σ’ευχαριστω ..Την εκανα αναρτηση …
    http://nosferatos.blogspot.com/2010/04/blog-post_2262.html

  18. Ο/Η Кроткая λέει:

    Έλικα, όπερ έδει δείξαι.
    Επειδή κατά βάθος είμαι λίγο παλαιο-κομμουνίστρια (λολ), πιστεύω πολύ πως η επιτυχία σε μεγάλο βαθμό βασίζεται στην κοινή βάση, άρα και στα κοινά συμφέροντα. Είναι λίγο κυνικό, το ξέρω, αλλά μήπως κι η ζωή κυνική δεν είναι;
    Από την άλλη αυτό το «κάτι κινείται» εγώ το βαρέθηκα. Χρειάζομαι λύσεις και αποτελέσματα πλέον.
    Και νομίζω πως αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλο τον κόσμο. Δεν είναι τελικά τα πάντα και τόσο πολύ καλύτερα εκεί έξω.

    Νοσφ, αν μου επιτρέπετε, είχα διαβάσει κάπου (νομίζω πως ήταν σε μια συνέντευξη του Αλκίνοου Ιωαννίδη, αλλά δε θυμάμαι και με βεβαιότητα), το εξής: «πώς μπορείς να λες πως με ξέρεις; Εδώ εγώ ο ίδιος δεν ξέρω τον εαυτό μου!».
    Είναι λίγο «προχώ» σαν σκέψη. Αλλά έχει μεγάλη δόση αλήθειας. Εχεις νιώσει να σε εκπλήσσει ο εαυτό σου; Πολλώ δε μάλλον οι άλλοι.

    Αυτό που θέλω να πω είναι πως δεν έχει και τόση σημασία τελικά. Για μένα, χωρίς πλάκα, έχει πλέον καταστεί πολύ νορμάλ η διαδικασία «γνωρίζω πρώτα ένα νικ, μετά ένα μέηλ και μετά έναν άνθρωπο με σάρκα και οστά», είναι σχεδόν φυσιολογικό. Μέχρι που μετα φτάνω να κάνω πάσχα και χριστούγεννα με τέτοιες γνωριμίες. Καλό,ε; Όχι απλά καλό, σούπερ!
    Κι όπως κάθε άνθρωπος είναι αλλιώτικος το πρωί που πίνει καφέ, όταν είναι στη δουλειά του ή όταν είναι σε ένα μπαρ και τα πίνει, έτσι και το νικ, το μέηλ και το πρόσωπο είναι τρεις όψεις του ίδιου ανθρώπου. όλοι μας έχουμε χίλια πρόσωπα, όχι;

  19. Ο/Η HappyHour λέει:

    Καλά τα λες Κροτ όμως άλλο το «δέσιμο» της παρέας έτσι δεν είναι;
    Το δυστήχημα είναι ότι συνήθως οι παρέες αποτελούνται απο μη συμβατούς μεταξύ τους (αν μπορώ να το πω έτσι) ανθρώπους αλλά τους δένουν κοινά βιώματα και σπάνια τα πολιτικά πιστεύω τους. Για αυτό είναι δύσκολο να γίνει κάτι. Έχω φίλους και φίλες από δεξιούς μέχρι αναρχικούς άντε βγάλε άκρη…

    Πάντως όντως εδώ μέσα στην μπλογκοσφαιρα έρχεσαι σε επάφη με ανθρωπους που συμφωνεις, όχι πάντα 100% αλλά έχεις μια κοινή συνιστώσα, και όντως δεν νιώθεις μόνη/ος.

    Αλλά μέχρι να αλλάξει κατι σ’αυτό τον ρημαδότοπο έχει πολύύύύ δρόμο !

    (και ναι το χαρουμενοπαιδο όσο κι αν ξέρει θεωρητικα ότι επανασταση και αλλαγη δεν γινεται απο τη μια μερα στην αλλη, απογοητευεται… ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΙΡΓΙΣΤΑΝ ! 😀 )

  20. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    Кроткая

    » όπως κάθε άνθρωπος είναι αλλιώτικος το πρωί που πίνει καφέ, όταν είναι στη δουλειά του ή όταν είναι σε ένα μπαρ και τα πίνει, έτσι και το νικ, το μέηλ και το πρόσωπο είναι τρεις όψεις του ίδιου ανθρώπου. όλοι μας έχουμε χίλια πρόσωπα, όχι;»
    Κοιτα αυτο το καταλαβαινω…

    Αλλά δεν εννοώ αυτό η μόνο αυτο..

    Εννοώ κατι σαν … οτι το Ιντερνετ μας βοηθά » να αποκαλυψουμε κομματια του εαυτου μας στους αλλους ή και στον εαυτό μας για τα οποια μεχρι πριν απο λίγο ειμασταν ανυποψιαστοι ..

    Αυτο που λές εινα μια διαδικασια που λίγο πολύ ξεραμε ..Κατι σαν ..γραμμική ανελιξη αναδειξη-αναπτυξη των διαφορων πλευρών της προσωπικοτητας μας

    Αυτο που θελω να πώ ειναι κατι αλλο : σαν ο εαυτος σου να ανατιναζεται σε χιλια κοματια .. Σαν να αποκαλυπτεις μεσα σου και στους αλλους

    λαβυρινθους που δεν υποψιαζοσουν ..

    Και το προβλημα μελλοντικά ειναι (ή θα ειναι)

    το πως θα συμμαζεψουμε και θα συντονισουμε αυτά τα κομματια των εαυτών που σκορπιζονται εδώ και κει και τα ξεχναμε και τα νακαλύπτουμε ξαφνου επανασυρναμοληγένα σε αλλες συναντησεις – συζητησεις

    και λέμε ξαφνου ..Εγω το ειπα αυτό;

    Καλό ειναι να χουμε χιλιους εαυτους αλλά και εναν νημα που να τους συναρμολογει και να τους δινει ενα νοημα – μία αισθηση εαυτου δεν θαταν κι ασχημα ετσι δεν ειναι ..;

    Απο την αλλη
    Νομιζω οτι το Ιντερνετ μας κανει πολύ ευαλωτους
    Ειμαστε μονοι μπρος το Μονιτορ ..Και συναντάμε καθημερινά αγνωστους ανθρωπους ..και μας βλεπουν αγνωστα βλέμματα
    Και αναδυεται απο μέσα μας μια μυχιοτητα …καθώς γραφουμε και απανταμε..

    Πλευρες των εαυτών μας με ψευδωνυμα ή μη κονταροχτυπιουνται με αλλα μπρος σε αγνωστα μάτια …
    Τι να σημαινει αραγε αυτό; Ειναι καλό ή κακό; Τι μας προκαλει ; Και τι αλλαγες και παρασυνεπειες θα εχει;
    Φυσικά δεν εχω απαντησεις ..Αντιλαμβανομαι μόνο πως αυτο το πραγμα ..Το να γραφουμε πλκτρολογωντας

    δεν σταματα ευκολα…
    κατι κινειται και ρεει προς τα εξω ως ασυγκρατητη λάβα

  21. Ο/Η HappyHour λέει:

    Ωραία το θέτεις Νοσφερατε.
    Νομίζω πως είναι η ανωνυμία κυρίως που βοηθάει σ’αυτό. Αλλά και το απρόσωπο του θέματος, δεν έχεις κάποιον απέναντι σου ζωντανό, έχεις μια οθόνη και μια σκέψη σου. Και το πιο παραξενο είναι ότι «τα γραπτά μένουν» όποτε το λογικό θα ήταν να είσαι πιο προσεκτικός σε αυτά που γράφεις. Άνθρωποι που με ξέρουν καλά και διαβάζουν το μπλογκ μου αναρωτιούνται ας πουμε γιατί βρίζω καμια φορά. Δεν έχω απάντηση, απλά αντιμετωπίζω το ιστολόγιο σαν αποτύπωση της σκέψης μου. Παρ’όλα αυτά όταν μιλάω δεν βρίζω καθόλου, σπάνια. Παράδοξο ε;

  22. Ο/Η Кроткая λέει:

    Α, βάζετε 100 θέματα και τα λέτε και ωραία και ποκαλείτε σκέψεις -και ναι, έχει δίκιο ο Έλικας, λοιπόν στο ποστ του!

    Χάππι, αυτό που λες για τις παρέες είναι πολύ υπό αίρεση και εξαρτάται από πολλές παραμέτρους. Οι προ ίντερνετ φίλοι μου είναι άνθρωποι που αγαπώ πολύ αλλά την καθημερινότητά μου (πλέον, καθώς ζω εκτος Ελλάδας εδώ και 8 χρόνια) δεν την ξέρουν. Οι εξ ίντερνετ φίλοι μου αυτή την ξέρουν πολύ καλύτερα κι έχει μια συνέχεια η σχέση μας, χωρίς διακοπές. Με αυτούς είναι πολύ λογικό να παρεμβάλονται πίξελ στην επικοινωνία μας, αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο ουσιαστικη και απολαυστική.
    Χωρίς πλάκα, έχω περάσει βράδυ σούπερ γαμάτο, με το ποτάκι μου, τη μουσικούλα μου και τα τσιγάρα μου μπροστά το κομπιούτερ με τους ιντερνετικούς φίλους και πέραα γαμάτα. Και το λέω εντελώς ανερυθρίαστα, χωρίς καμιά ντροπή και τύψη και καθόλου καμμένη δεν είμαι (εδώ πρέπει να με επιβεβαιώσεις, έτσι; 😛 ).
    Όχι δε θεωρώ τις «ζωντανές παρέες» καλύτερες από αυτές που γεννήθηκαν εδώ. Διαφορετικές είναι, αλλά καμιά δεν είναι καλύτερη από την άλλη.

    Νοσφ, καταλαβαίνω πολύ καλά τι λες, ούτε εγώ δεν έχω απαντήσεις, αλλά να βάλω μια άλλη παράμετρο; Πριν κάνει κλικ στο publish ή στο enter λχεις τη δυνατότητα να κάνεις 100 φορές edit στο κείμενό σου, άρα, δεν είναι απαραίτητα πιο «αληθινό», «αυθεντικό» και «ειλικρινες» από την ζωντανή παρουσία σου σε μια παρέα, σωστά;
    Φυσικά και έχεις δίκιο βέβαια πως, όταν δεν έχεις τους ανθρώπους μπροστά σου, όταν αγνοείς και δε σκέφτεσαι καν ποιος θα σε διαβάσει, γράφεις πιο απελευθερωμένα, ανοίγεσαι πιο εύκολα κλπ, συμφωνώ. Μπορέι όμως να γράφεις και πιο φτιασιδωμένα, πιο elaborated -έχεις την πολυτέλεια του backspace και του undo που δεν τις έχεις σε ένα μπαρ πχ.
    Συν το γεγονός ότι μπορείς εσύ να αποφασίσεις πόσο θα ανοιχτείς. Ξέρω πως δεν είναι πάντα εφικτό και εύκολο, παίζει να μετανιώσεις για ένα ποστ ή για ένα σχόλιο (εμένα μου έχει συμβεί, καθώς είμαι και λίγο προπέτης και πολύ αυθόρμητη, κι έχω κάνει τη μαλακία μου), αλλά ντάξει, τα λάθη για τους ανθρώπους είναι.
    Ας μην το βαραίνουμε πολύ, χάνει την ομορφιά του. Ας μην το φορτώνουμε με χίλια άγχη, φόβους και μήπως, χάνει τον αυθορμητισμό και ενηλικιώνεται πρόωρα (το μέσο, η φάση, όπως θες το λέμε!).

    Χάππι εγκέην, μμμμ, να σου πω. Πάλι εξαρτάται. Η ανωνυμία βοηθάει, αλλά συνήθως δεν κρατάει για πάντα. Παίρνω τον εαυτό μου για παράδειγμα. Δεν δημοσιεύω το όνομά μου και γενικά αποφεύγω να φανερώνω πολλά προσωπικά δεδομένα, αλλά οι περισσότεροι εδώ μέσα ξέρουν το ονοματεπώνυμό μου, πού ζω, τι περίπου (ή και ακριβώς) δουλειά κάνω… Πόσο ανώνυμη είμαι; Όχι και τόσο.Άσε που αφήνω (-ουμε) παντού το αποτύπωμά μας με τη μορφή ΙΡ….

    • Ο/Η HappyHour λέει:

      Δεν ξέρω ίσως να έχει να κάνει με την απόσταση. Δηλαδή δεν θα προτιμούσες να είσαι με αυτούς που πέρασες το βράδυ μέσω ιντερνετ κάπου έξω και να τα λέτε απο κοντά;

      (σιγά μην επιβεβαιώσω ότι δεν είσαι καμμένη, δεν ξέρω εγώ όποτε μπω στην μπλογκοσφαίρα όλο και κάπου θα σε πετύχω :D)

      Μήπως τελικά ζούμε μια «εικονική πραγματικότητα» όμως; Γιατί ο πολύς κόσμος, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έχει ούτε ιντερνετ πόσο μάλλον μπλογκ. Πάρε μια μέση οικογένεια με 2 παιδιά, έστω τα παιδιά στην εφηβεία άρα οι γονείς μεσήλικες, όποτε 50% χρήση ιντερνετ κι αυτή μάλλον θα αναλώνεται σε φεισμπουκ και τα συναφη. Ξέφυγα όμως…
      Αυτό που λέω για την παρέα, είναι σχετικό με τη δράση. Το να περάσεις ένα βράδυ καλά μην έχοντας κάτι καλύτερο να κάνεις, είναι οκ. Πως θα συντονιστείς όμως να κάνεις κάτι μαζικό, κάτι που να έχει απήχηση και να μην απευθύνεται σε μια ομάδα 50 μπλόγκερς.

  23. Ο/Η Elikas λέει:

    Ωραία κουβεντούλα ανοίξατε παιδιά 🙂

    Ο καθένας μας έχει πολλές διαφορετικές πτυχές και αρκετές από αυτές γίνονται ορατές μέσω του διαδικτύου. Δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο σ’ αυτό, εκτός αν είσαι γριά που ενημερώνεται από τον Ευαγγελάτο και πιστεύει ότι στο ίντερνετ κυκλοφορούν μόνο κουκουλοφόροι και παιδεραστές. Για όλον τον υπόλοιπο κόσμο, η κοινωνική χρήση του διαδικτύου είναι απενοχοποιημένη, και δεν σχετίζεται πια ούτε με το στερεότυπο του εσωστρεφή nerd ούτε με αυτό του δημοσιοσχεσίτη γιάππη. Η δε ανωνυμία δεν υφίσταται πλέον, αφού εκατομμύρια είναι εκείνοι που έχουν ταυτίσει την εικονική περσόνα τους με ένα επώνυμο ή έστω ένα ψευδώνυμο (το οποίο έχει αναπτύξει διακριτή και μοναδική ταυτότητα, δεν είναι κάτι άχρωμο και άοσμο).

    Ναι, και αυγά θα τσουγκρίσουμε μαζί, και τσίπουρα θα πιούμε, και χαβαλέ θα κάνουμε και σοβαρές συζητήσεις, κι απ’ όλα. Κι όχι μόνο επειδή έχουμε βρει κοινό έδαφος στα πολιτικά, τα ποδοσφαιρικά ή τα χόμπι. Πίσω από κάθε κλικ υπάρχει ένας άνθρωπος. Κι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει καιρό τώρα, δεν το ανακαλύψαμε χθες. Απλά μερικές φορές αργούμε να το συνειδητοποιήσουμε.

    Συσπειρώσεις γίνονται πάντα στο διαδίκτυο, φιλίες χτίζονται και δοκιμάζονται. Συνεργασίες επίσης. Ενδεχομένως πάσχουμε ακόμα από παιδικές αρρώστιες όσον αφορά τις κινηματικές δυνατότητες του μέσου. Σκεφτόμαστε ακόμα με φυλλάδια και ντουντούκες, ενώ η εποχή απαιτεί άλλες μεθόδους. Όχι ντε και καλά για να πείσουμε τα πλήθη να κατέβουν στους δρόμους, αλλά για να αντεπιτεθούμε σε όποια και όσα μέτωπα θέλουμε και μπορούμε. Μαζί όμως, κι εκμεταλλευόμενοι τις ικανότητες κάθε ισότιμου μέλους σε κάθε πιθανή ή απίθανη κοινότητα.

    Γουστάρεις ανεξάρτητο και προχωρημένο σινεμά; Μικρού μήκους βιντεάκια με άποψη; Στήνεις ένα διαδραστικό φεστιβάλ και δημιουργείς έναν μικρό πόλο ψυχαγωγίας και ζύμωσης. Κι αν ζητήσεις τη βοήθεια αρκετών «ψηφιακών» φίλων και γνωστών, μπορείς να διαφημίσεις την πρωτοβουλία σου ακόμα παραπέρα ή ακόμα και να βρεις να νοικιάσεις έναν χώρο για να κάνεις προβολές, συζητήσεις και πάρτι. Και να βγάλεις λεφτά, να κάνεις καριέρα, να βγάλεις το άχτι σου, να νιώσεις ότι ανήκεις σε ένα σύνολο, να γνωριστείς ακόμα καλύτερα με ανθρώπους που θα είναι σύντροφοι, συνοδοιπόροι, κι ό,τι άλλο γουστάρεις. Ελεύθερα.

    Το ίδιο μπορεί να γίνει για περιβαλλοντικά ζητήματα, κοινωνικές δράσεις, κλπ. Και γίνεται ήδη σε άπειρους τομείς, συχνά με μεγάλη επιτυχία. Απλά ήρθε επιτέλους ο καιρός να θεριέψει.

    • Ο/Η HappyHour λέει:

      Απαντάω και στην θεία Κροτ για την ανωνυμία. Το να ξέρει κάποιος το ονοματεπώνυμο μου (αν είναι το πραγματικό) ή το ΙΡ μου δεν νομίζω ότι λέει και πολλά. Η ανωνυμία συνδέεται και με την έμμεση επαφή που υπάρχει εδω μέσα, την όχι face to face (αυτό τ’αγγλικό ήταν για σένα θεία :P) επαφή. Πως γράφανε παλιά ερωτικές επιστολές/ραβασάκια, κάπως έτσι. Είναι πιο εύκολο να πεις πράγματα που είναι πιο προσωπικά γράφοντας τα και μάλιστα προς άγνωστο παραλήπτη παρά να κοιτας κάποιον απέναντι σου (εντάξει μπορεί να φαίνεται κλισέ αλλά συμβαίνει). Όταν έχεις κάποιον ζωντανό άνθρωπο, σου δημιουργούνται και συναίσθηματα είτε έιναι ντροπή είτε φόβος, απλή συστολή, ευγένεια, κλπ. Και βέβαια να μην ξεχναμε το πόσο λείπει απο την εποχή μας και την κοινωνία μας η ελεύθερη εκφραση. Που στο διαδίκτυο δεν υφίσταται ή έλλειψη αυτή.

      Λες Ελικα σχετικά με κάποιες δράσεις πολιτιστικού περιεχομένου (ανεξαρτητο σινεμα κλπ), όμως τελικά σε πόσο κοινό απευθύνονται; Αριθμητικά ναι. Μήπως είναι περιορισμένο; Εκεί είναι αν θέλεις ο ενδιασμός μου. Δεν υπάρχει απήχηση. Δεν ξέρω να σου πω πως διορθώνεται και αν. Το παλεύω. Αλλά νομίζω πως μόνο μέσα απο άμεση,προσωπική επαφή μπορεί κάτι να γίνει. Και φυσικά το ιντερνετ σου δίνει αυτή την δυνατότητα αν το θέλεις. Δεν είναι όμως πάντα εφικτό λογώ απόστασης συνήθως.

  24. κοιτάτε τώρα ένα βίντεο που είδα μόλις. Είναι διαφήμιση της YMCA (λέγε με ΧΑΝ) του Καναδά και νομίζω σχετίζεται με αυτό που λέμε εδώ…από μια μεριά τουλάχιστον…και σχετίζεται ειδικά με αυτό που λέει το Χαρουμενόπαιδο.

  25. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    απο το Από την κοινωνία των παραγωγών στην κοινωνία των καταναλωτών και των «απορριμμάτων»της Βιβλιοθηκης της »Ε » »Η κουλτούρα του καταναλωτισμού

    »..Σ’ αυτές τις κοινωνίες οι νευρώσεις προέρχονται από το αίσθημα ανασφάλειας και όχι από τη φρίκη της ενοχής.

    Αίσθημα που αντιμετωπίζεται μόνο με συνεχή δράση.

    Κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά οι εξουσίες των αγορών, γι’ αυτό και κηρύττουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης ως την «καλύτερη μέθοδο για να πείθονται οι διοικούμενοι να δέχονται τις πιο δραστικές αλλαγές που πλήττουν τη ζωή τους».

    Η συνεχής δράση είναι η μόνη θεραπευτική δύναμη.

    Το σύμπλεγμα της ανεπάρκειας αντιμετωπίζεται μόνο με μία εξαιρετικά έντονη προσπάθεια.

    Αρωγός σ’ αυτή την προσπάθεια είναι ο «κυβερνοχώρος».

    Ο συγγραφέας διακρίνει εδώ, αντίθετα με τις ιδεολογίες του συρμού, τον κατεξοχήν χώρο αποπολιτικοποίησης του πολιτικού

    . Η ισχυρή ροή της πληροφορίας δεν «είναι παραπόταμος» του ποταμού της δημοκρατίας, αλλά ακόρεστος αγωγός, που διοχετεύει τα περιεχόμενα της πραγματικής πολιτικής σε «ηλεκτρονικές αποθήκες», καθιστώντας τη λαϊκή κυριαρχία στείρα, ανενεργή και ασήμαντη. Στο Διαδίκτυο η σύγκρουση και η αντιπαράθεση αντικαθίστανται από ηχητικά αποσπάσματα και φωτογραφικά στιγμιότυπα. »

  26. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    http://nosferatos.blogspot.com/2009/07/blog-post_12.html

    Να γράφεις .

    Η γραφή. Σφηνοειδής που ξεραίνεται στις πλίνθους .

    Μετέωρα ιερογλυφικά στις πυραμίδες . Για αιώνες ατέρμονους ακατάληπτη .

    Κάποτε η γραφή μεσολαβούσε μεταξύ ουρανού και γης .

    Κάποτε η γραφή ήτανε το προνόμιο των ιερέων….

    Να γράφεις .

    Ελπίζοντας να ακινητοποιήσεις την στιγμή.

    Να γράφεις για μια στιγμή αθανασίας . Όχι της αθανασίας του ονόματος αλλά της ακινητοποίησης της στιγμής που ρέει .

    Κάποτε η γραφή μύριζε φρεσκοτυπωμένο χαρτί. Κάποτε γράφαμε για να το δούμε τυπωμένο. Μεσολαβούσε η λαχτάρα ,η προσμονή της εκτύπωσης .

    Να γράφεις τώρα είναι σαν να εξατμίζεσαι . Είναι σαν ν’ ακουμπάς τα μύχια της ψυχής σου στην οθόνη. Κάθε στιγμή και μια αλλοτρίωση .

    Κάθε στιγμή ,μια ψίχα απ τη ψυχή σου ξεκολλά,

    εφήμερο σημάδι ,σαν το μυγάκι που μόλις για λίγο ζει ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλα,σ’ ένα ποτάμι από τρισεκατομμύρια ήχους, εικόνες ,χρώματα, που χάνεται μες σ’ ένα σύμπαν από λέξεις που με την σειρά του καταπίνεται από τις μαύρες τρύπες του καιρού μας..

    Να γράφεις οπως να ράβεις μια πληγή που διαρκώς ανοίγει…

  27. Ο/Η antidrasi+sex λέει:

    Ρε γερο-γκρινιάρη, τι ωραίο και αισιόδοξο ποστ είναι αυτό?

    (δεν προλαβαίνω να διαβάσω τώρα 30 σχόλια αλλά θα το κάνω).

    Μπράβο ρε φιλλαράκι, τελικά η Ολλανδία κάνει καλό!

    (ρε μπας και έχεις λιώσει τα coffeε-shops και σου βγαίνει όλη αυτή η αισιοδοξία? Αν είναι αυτό ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩΩΩΩΩ!!!)

    • Ο/Η Elikas λέει:

      Έχω βγάλει λεφτά κι έχω προσλάβει κειμενογράφο. Από αυτούς που γράφουν διαφημιστικά για απολαυστικά γιαούρτια και απελευθερωτικές σερβιέτες, όχι από τους άλλους που έχουν οι πολιτικοί.

      Τι είναι τα coffeeshops;

  28. Ο/Η Elikas λέει:

    @HappyHour

    ΧΑΝ σημαίνει Χριστιανική Αδελφότητα Νέων. Google it.

    @Μπαλούν

    Ωραίο το βιντεάκι, αλλά πουλάει το στερεότυπο «πώς αποξενωθήκαμε έτσι μ’ αυτό το διάβολο;» – προσφέροντας σαν εναλλακτική το να πάμε όλοι σε γηροκομεία νέων για να ράψουμε τούλι για τον Χριστούλη. Εκτός πραγματικότητας.

    Στο μεταξύ, τώρα μόλις ήμουν στο τσατ με μια φίλη από Ελλάδα. Που γνωριζόμαστε από παλιά, κι όχι μέσω ίντερνετ. Μια χαρά επικοινωνία είχαμε. Και πλάκα κάναμε, και ουσιαστικές πληροφορίες ανταλλάξαμε, και διάλογο για ζητήματα που μας αφορούν ανοίξαμε, κι απ’ όλα. Πού είναι το προβλημα; Κι από πού κι ως πού πρέπει να διαχωρίσουμε το chat στο facebook από τα «σοβαρά» posts που θέλουν να συγκλονίσουν τη μπλογκόσφαιρα; Ανθρώπινες σχέσεις είναι – απλά μέσω πληκτρολογίου και οθόνης. Κι όχι πάντα.

    @Νοσφεράτος

    Καλή η μυθοποίηση, καλή κι η απομυθοποίηση. Πολλές φορές δεν χρειάζεται καν να γράφεις. Ούτε να εξηγείς. Ούτε καν να παρακινείς. Απλά εκφράζεσαι. Κι αν το κάνεις σε συνδυασμό με άλλους, μπορούν να γίνουν θαύματα.

    Απλό είναι κατά βάθος. Εμείς έχουμε την τάση να το κάνουμε περίπλοκο (ιδίως στην Ελλάδα), γιατί προσπαθούμε να καλουπώσουμε τα πάντα σε θέσφατα που ήταν ήδη παρωχημένα πολύ πριν εξαπλωθεί το διαδίκτυο. Και λέγοντας «παρωχημένα» δεν εννοώ ότι δεν ακολουθούν κάποια επιφανειακή μόδα, αλλά ότι αποτελούν μία ελλειπή και αρτηριοσκληρωτική θεώρηση ενός κόσμου που έχει πάψει να υπάρχει.

  29. Ο/Η ESKARINA λέει:

    Παρότι καθυστερημένα, θα μου επιτρέψετε μια μικρή παρέμβαση : Κατ’ αρχήν συμφωνώ με την/τον athinovio και την άποψη ότι η ιντερνετική επικοινωνία έχει βοηθήσει στην εξάλειψη της αίσθησης «είμαι ο γραφικός παρίας/τρελός του χωριού» γεγονός που μόνο θετικό μπορεί να είναι.
    Επίσης θα συμφωνήσω και με την Кроткая που αρνείται το απρόσωπο αυτής της επικοινωνίας, προσθέτοντας ότι η συγκεκριμένη αλληλεπίδραση για μένα είναι ιδιαίτερα προσωπική, αφού κάποιος / κάποιοι μου εμπιστεύονται τις σκέψεις τους και μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν τις δικές μου. Δεν μπορώ να σκεφτώ μεγαλύτερη οικειότητα ανάμεσα στους ανθρώπους, από το λένε ο ένας στον άλλον αυτά που σκέφονται (μην κρυβόμαστε άλλωστε πίσω από το δάχτυλο μας, πόσους επονομαζόμενους real life φίλους έχουμε, με τους οποίους όμως δεν έχουμε συζητήσει, ούτε τα μισά από όσα έχουμε πει με την ιντερνετική επικοινωνία). Επίσης, μην παραβλέπουμε και το γεγονός ότι οι παλαιόθεν φίλοι τείνουν να μας βλέπουν όπως μας ήξεραν χωρίς να αντιλαμβάνονται/συνειδητοποιούν/αποδέχονται ότι έχουμε αλλάξει, με αποτέλεσμα να καθηλώνεται η επικοινωνία μας σε αυτά που παραμένουν κοινά.

    Τώρα, αν αυτή η επικοινωνία έχει κάποια δυναμική που μπορεί να αλλάξει κάτι, θα ήθελα να συμβεί αυτό, αλλά νομίζω ότι δεν πρέπει να σκεφτόμαστε με όρους τελολογίας. Είναι αυτό που είναι και αν μπορεί να γίνει κάτι παραπάνω, θα γίνει. Στην παρούσα φάση, αυτό που κρατώ εγώ είναι η διαφαινόμενη αλλαγή στους όρους «διαλόγου» που έχει προωθήσει, υπό την έννοια ότι ακόμη και άνθρωποι που διαφωνούν απολύτως μεταξύ τους μπορούν να συζητήσουν ψύχραιμα και αρκετές φορές γόνιμα. Ακόμη κι αν το μόνο που θα προκύψει είναι η επέκταση αυτής της ψυχραιμίας και στις διαπροσωπικές συζητήσεις, προσωπικά το θεωρώ επίτευγμα.

    (σόρρυ για το … τραπεζομάντηλο, μου προέκυψε αυθορμήτως)

  30. Ο/Η Кроткая λέει:

    Eskarina said:
    «μην κρυβόμαστε άλλωστε πίσω από το δάχτυλο μας, πόσους επονομαζόμενους real life φίλους έχουμε, με τους οποίους όμως δεν έχουμε συζητήσει, ούτε τα μισά από όσα έχουμε πει με την ιντερνετική επικοινωνία). Επίσης, μην παραβλέπουμε και το γεγονός ότι οι παλαιόθεν φίλοι τείνουν να μας βλέπουν όπως μας ήξεραν χωρίς να αντιλαμβάνονται/συνειδητοποιούν/αποδέχονται ότι έχουμε αλλάξει, με αποτέλεσμα να καθηλώνεται η επικοινωνία μας σε αυτά που παραμένουν κοινά.»

    ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ ΚΛΑΠ

    Χάππι, δε νομίζω πως είναι μόνο η απόσταση των χλμ. Είναι και η απόσταση που προκύπτει από τη ζωή, όταν κάποια στιγμή εσύ παίρνεις ένα δρόμο άλφα και ο φίλος σου από το λύκειο ή από τη σχολή ένα δρόμο βήτα. Μπορεί να πίνεις μαζί του καφέ κάθε μέρα, αλλά να είστε σε τελειώς διαφορετικό μήκος κύματος.
    Πάντα βέβαια κρίνω από την προσωπική μου εμπειρία προφανώς.

    Εμένα μου αρέσει πολύ όταν ανεβάζω ένα ποστ κι έρχεται κόσμος από κάτω και συμφωνεί, αλλά μου αρέσει ακόμα πιο πολύ όταν διαφωνεί. Αυτή η διαδικασία με βάζει να σκεφτώ, να αναλύσω ξανά και ξανά τις σκέψεις μου, να αναθεωρήσω, να κόψω, να ράψω. Είναι τρομερά δημιουργικό και βοηθάει στην εξέλιξη.
    Αυτό μου συμβαίνει με πολύ λίγους ανθρώπους και πολύ λίγες φορές στην real life.

    Πόσες πιθανότητες θα είχαμε να γνωριστούμε εσύ, εγώ, η Μπαλούν και ο Αντιδρασοτέτοιος; Ελάχιστες. Κι όμως βρεθήκαμε, γνωριστήκαμε, τσακωθήκαμε, τα χώσαμε ο ένας στον άλλο, και είμαστε ακόμα εδώ και συζητάμε. Αυτό εγώ το βρίσκω γαμάτο!
    [Αλλά αν με ξαναπείς «θεία», θα σε καταρραστώ να σου καεί το άβαταρ και να σου κολλήσει το html! 😛 ]

    Έτσι όπως θέτεις το θέμα της ανωνυμίας, συμφωνώ, αλλά θα το ονόμαζα περισσότερο «απόσταση» και όχι «ανωνυμία». Minor issue όμως.
    Εννοώ πως συχνά (ας βγάλω κι εγώ τον πόνο μου!), διαβάζω ένα ποστ κάποιου που γνωρίζω και μου φαίνεται αδιανόητο να κουβεντιάσουμε κάτι αντίστοιχο όταν πίνουμε καφέ με το ίδιο πρόσωπο. Είναι κι αυτό το στοιχείο με τις πολλές πλευρές που λέγαμε με το Νοσφ.

    Νοσφ, να σου πω κάτι; Στην «old Europe» και ειδικά στο λατινικό, σλάβικο και νότιο κομμάτι της πάσχουμε από μια μεγάλη κατάρα: το overanalyzing. Δεν έχω πάει στη Βόρεια Αμερική, έχω γνωρίσει όμως αμερικάνους και καναδούς εδώ -και πρόσφατα ήμουν στη Λατινική Αμερική: μολονότι οι μεν έχουν αγγλοσαξωνικές ρίζες και δε λατινικές (και όχι μόνο), έχουν ένα κοινό στοιχείο: βλέπουν τα πράγματα απλά, πιο γραμμικά ενδεχομένως, αλλά δε σπαταλάνε πολλές ώρες σκεφτόμενοι «πώς θα ήταν αν» ή «γιατί αυτό έτσι κι όχι αλλιώς» -απλά δοκιμάζουν. Αν τους κάτσει καλώς, αν όχι κανένα πρόβλημα.
    Αυτό φαίβεται με την πρώτη ματιά ακόμα και στον ξένο. Στην Αργεντινή είναι πολύ απλό να πεις σε έναν άσχετο πχ ότι κάνεις ψυχανάλυση (μου συνέβη με δυο διαφορετικά άτομα μέσα σε 2 βδομάδες). Εδώ, στο old Europe για να εξομολογηθείς το ίδιο στον κολλητό σου πρέπει να σκάσεις 150 ευρώ για τρεις συνεδρίες προηγουμένως.
    Έχουμε να μάθουμε πολλά πράγματα από το Νέο Κόσμο. [και έχω υπάρξει μεγάλος πολέμιος του Νέου Κόσμου, αλλά, χμ, μια δοκιμή με έπεισε!].

    Βαν Έλεΐκεν, αφενός συμφωνώ μαζί σου, αλλά είμαι λιγότερο αισιοδοξη ως προς τις εξελίξεις στο κοινωνικό-πολιτικό από σένα. Θα το δούμε όμως, ας μην προδικάζουμε.
    Αφετέρου coffeeshops είναι κάτι μαγαζιά που πουλάνε καφέ ρε συ! 😛

  31. Ο/Η Кроткая λέει:

    😳

    [και μετά λέει η Εσκαρίνα για τραπζομάντηλα!!]

  32. Ο/Η Fatimah Nasif λέει:

    h happy hour einai ana apto paradeigma anarxikou oloklhrwtismou,kanenan afenth(nai afenths, matia kai myalo exoume kai den eimaste oloi xapata kai malista eimaste se 8esh na apokwdikopoioume thn syn8hmatologia kai th shmeiologia sas opws kai twn media,opws kai twn emporikwn katasthmatwn,opws kai twn fasistwn opws kai opoioudhpote allou apan8rwpou kosmikou kar…pou prospa8ei na epivallei ta idia me allo perityligma) den dexomai panw apo to kefali mou happy hour ektos apo ton 8eo ton opoio den fovamai giati pistevw me orous apolyths eley8erias- thn opoia ermhneyei o fuqaha/imam o opoios den einai afenths alla diafyllasei thn paradosh mesa apo thn mystikh ermhneia tou dikaiou-enoratismou kai mystikistikhs afypnishs, oute fasista oute anarxiko,dystyxws pragmatika telika 8a xy8ei poly aima mexri kai o anarxismos na ginei kai aytos allh mia «mavrh»selida sthn istoria kai oloi na grafoun ateleiwtes analyseis na asxoloyntai mazi tou gia ekato xronia akoma afou psofhsei(Insa Allah), kai gia kerasaki sthn tourta na ftiaxtei nomimopoihmena sth syneidhsh tou kosmou ena kratos pou 8a sygkentwnei tous apantaxou katatregmenous mpatsous , fasistes kai a8wes giagiades ston kosmo kapou sth sivhria opou 8a ypovalloyn tous lapwnes se ka8estws apartheid kai 8a lene oti tous vovmardizoun epeidh vriskontai se «aytoamyna!!»…Oso gia ta diadyktiako pedio,ayto einai sigoura men to apolyto pedio sveshs ka8e nohmatos,alla apo thn allh na ginetai logos peri pragmatikothtas kai eikonikhs pragmatikothtas einai paidariwdes,eikoniko einai etsi kai alliws to pragmatiko(syptwma) kai oxi twra alla edw kai aiwnes,afou ayto pou antilamvanontai oi dytikoi ws antikeimenikh pragmatikothta(fysikous nomous pou 8emeliwnontai se aksiwmata,apo to pou8ena dhmiourghmena-endexomenws pseydh dld- alla parola ayta aplws peramatika epalh8eymena-se ka8e dytikh meleth,afou stis dytikes logikes protaseis P kai Q panw stis opoies 8emeliwnetai ka8e dytikos isxyrismos,ayto pou arkei gia na 8ewrh8ei kati alh8es den einai to an o isxyrismos einai alh8hs alla an epalh8eyetai to symperasma,symfwna dld me ton pinaka tou nomou ths apospasews oi pseydeis ypo8eseis mporoyn na dwsoun alh8h symperasmata-to peirama dld den leei tpt)h dytikh logikh einai dyarxikh/dyalistikh me eksairesh to nomo tou Godel kai thn kvantikh fysikh,alla kai thn dialektikh twn hegel marx,feurbach,fichte oi opoies aplws anairoyn to logiko nomo tou «apokleiomenou tou tritou» kai to «nomo ths mh antifashs» phgainoun sto allo akro!!kai 8eopoioun ton endiameso reysto trito paragonta(mexri syntoma na anakalyf8ei kati kainourio kai pame pali apo thn arxh!!wstoso poso parapera proxwroyn ola ayta afou etsi kai alliws einai apokleistika 8emeliwmena se dyalistikous orous orous alh8eias h pseydous-den stamata stigmh h episthmh na psaxnei san apelpismenh kai lyssasmenh thn apolyth alh8eia tou kosmou,enw 8a mporouse poly pio eykola anti na dapana se mia ximaira terastia posa na voh8hsei thn an8rwpothta kselaspwnontas thn apo ta xalia pou epefere o dytikos politismos?afou toulaxiston se epipedo texnologiwn h peiramatikh epalh8eysh arkei alla mexri ekei…. to diadyktio px prepei na stamathsei na einai fetish dld na askei saghnh me th «fantasmagorikh» tou dynamh stous hmima8eis)kati pou exei perasei kai sthn koinwnia poso mallon sto diadyktiako isto opou h kyria provlhmatikh tou den einai toso h apostasiopoihsh apo ayto pou h dysh apokalei zwh,kai h psyxo8erapeia poy synteleitai mesa apo thn apw8hsh aytou tou skopima apomy8opoihmenou kai apomagemenou kosmikou pragmatikou,alla ayth akrivws h apolyth hgemonia tou mexri protinos apokleiomenou tritou kai malista sthn pio akraia,oloklhrwtikh kai wmh morfh ths apallagmenh akoma kai apo to hegeliano dialektiko sxhma-8esh,anti8esh,syn8esh- ka8eayto(to opoio ey8ynetai gia tous fasismous-oxi h idia h fysh ka8e newterikou logou???- symfwna me kati tsarlatanous,axrhstous psteytofilosofous ths kakias wras,pou den kanoun oute gia pagko laikhs san ton Popper..)se ayth thn diadyktiakh hgemonia den yparxei antilogos,para enas syllogikos egefalos ths neas systhmikhs apolyths alh8eias twn «iswn apostasewn»,tou»sxetika einai ola»,tou anorganou «anoixth koinwnia» pou katapnigei ka8e synais8hmatikh antidrash,ka8e dikaiosynh kai ka8e ousiastikh rhksh,apsyxoi aosmoi axrwmoi kyvernopolites pou pasxizoun me poly akraious tropous na entax8oun sto pagosmio xwrio opou monadikh eykairia synanthshs twn «myhmenwn»metallagmenwn(efoson kai h klassikh katanalwtikh koinwnia kai to shopping therapy einai kseperasmena) einai oi diamartyries pou organwnoun afou fantastoun ena tyxaio 8ema px mia «katapiesmenh» lesvia fwkia se ena ergasthrio sth new york-opou to kyrio provlhma 8a einai fysika h lesviakothta(!!!!)kai oxi o egkleismos se ergasthrio…xaroumena lyphmena neyrika emoticons(hr8e h xeirafethsh..ayth einai,hr8e h eley8eria o an8rwpos pe8ane..) pou viwnoun san metanastes sthn idia «tous» th xwra th rizikh ksenothta me thn koinwnia px ta prasina xelwnonitzakia sto iran,ayth loipon h apodoxh twn afhrhmenwn shmainontwn anoixth koinwnia,dikaiwmata,ises apostaseis kai sxetikismos,einai apriori metafysikes,mh ermhneysimes,mh amfisvhtishmes arxes tou eaytou tous me ths opoies prepei na ksekinaei ypoxrewtika(!!!!!) opoiosdhpote syllogismos pros opoia katey8hnsh kineitai(h an8rwpinh skepsh aysthra periorismenh dld…)alliws eipame..yparxoun oi bombes..Den exei kapoio nohma n synexisw elika,na milaw se ayto to blog,afou oi pyles akoma kai ths dialektikhs-thn opoia den ypologizw kai idiaitera apla einai kalyterh apo th shmerinh katantia- einai pleon eptasfragistes,opws kai sto megalytero kommati ths ellhnikhs foithtikhs neolaias eksallou,apla anypomonw gia th stigmh pou 8a ginetai na epistrepsw kai pali stous topous mou kai na prosferw…plhroforiaka loipon kai mono 8a pw oti h logikh tou Islam,tou Indouismou kai tou Voudismou einai oxi dyarxikes alla tetrarxikes,mia protash mporei na einai alh8hs,pseydhs,alh8hs kai pseydhs,kai tipota apo ola ayta sygxronws,h syllhpsh kai h ka8hlwsh twn alh8eiwn loipon proypo8etei pisth,enorash,hsyxasmo kai mystikismo,ayto pou leipei stous mh dytikous laous einai oxi ena teleio 8rhskeytiko systhma alla mia sfairikh kai ka8olikh gnwsh tou dytikou logou kai twn dytikwn koinwniwn..toso wste na mhn ephreazontai kai yparxoun opoiadhpote arnhtika fainomena,dytikopoihshs,sextarikwn sygrousewn,oloklhrwtismwn,eksegersewn,koinwnikhs adikias,alla kai etsi apla gia na ksespoun se ateleiwta gelia otan enas aristeroulhs,anarxikoulhs,fileley8eroulhs tous peta me sigouria kai perhfaneia thn asteia endexomenikothta «den yparxei 8eos»…

    yg filh krotskaya,entelws kaloproaireta pera apo ayto pou anafereis skepsou poso epanastatiko(epeidh aytos to paizei..oxi gia kanenan allo logo..)htan otan kapoioi….se proswpikh synanthsh me to manu chao tou zhthsan na paiksei sto Iraq prin ton polemo kai aytos arnh8hke fovoumenos gia th zwoula tou alla kai epeidh to prosferomeno poso den htan arketo..ayta kai sygnwmh gia thn enoxlhsh..

  33. Ο/Η Elikas λέει:

    Το αδηφάγο κήτος

    Γιατί όλα υπάρχουν σ’ αυτόν τον κόσμο. Κι όταν διαφωνείς ή νομίζεις ότι διαφωνείς με κάποιον, απλά πρέπει να μη φανατίζεσαι. Κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν να συμμετάσχει σε ένα διάλογο, μία πρωτοβουλία ή έναν καυγά. Ανταλλαγή απόψεων κάνουμε στο κάτω-κάτω, δεν συγκρίνουμε ιερά κείμενα να δούμε ποιος έχει το πιο πυκνογραμμένο.

    Στο διαδίκτυο, όπως και έξω από αυτό, τα πράγματα δεν είναι ποτέ άσπρα-μαύρα. Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν να πρέπει να αφορίσουμε ή να καταραστούμε κανέναν, παρά μόνον αυτόν που απειλεί να μας βλάψει. Συγκεκριμένα. Και που και πάλι, δεν μας οδηγεί πουθενά γιατί «Αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον» και όλα τα σχετικά.

    Σόρι για το διδακτικό ύφος, αλλά μου ‘χει μείνει κουσούρι 🙂

  34. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    Кроткая ειμαι πραγματι overanalyzing τυπος ..Μουτοχουν πει πολλές .Γιυτο και αι γυναικαι απομακρυνονται μόλις με γνωρισουν λιγο παραπάνω …Αρχιζω αυτά τα κιαν .. το ενα κιαν το αλλο κκαι μου πετανετο ..αεικαισυ κα ο γρυλος σου …Και με πιανει και αγχος και δεν προλαβαινω να… και ..ασε Μεγα δραμα ..(τα εξομολογουμαι τωρα ολα αυτά που πρινα απο καποια χρόνια ταλεγα μονο στον Ψυχαναλυτη μου ..αρα Προοδος )

  35. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    Επισης να εξομολογηθ οτι αρχικά μπηκα στο διαδικτυο μόνο και μόνο για να το overanalyσω …Αλλα εν τελει με overanalyσε αυτο.

  36. Ο/Η Elikas λέει:

    @Νοσφεράτος

    Και η ανάλυση καλή είναι, και η ψυχανάλυση καλό κάνει, και το να ανακαλύπτεις σιγά-σιγά τι κρύβει ο εαυτός σου όταν τον αφήνεις να εκφραστεί δημόσια έχει τα καλά του, και το group therapy (που κάνουμε εδώ) επίσης.

    Το ωραίο είναι ότι βρίσκουμε ομοϊδεάτες και ομοιοπαθούντες στην όλη διαδικασία. Και μπορεί κάποιες φορές να σκυλομετανιώνουμε που ανοιχτήκαμε σε διαδικτυακές γνωριμίες, άλλες φορές όμως χαιρόμαστε που το τολμήσαμε.

    Και πρόσεξε, δε μιλάω μόνο για «κολλητούς» (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) και κατά συρροήν σχολιαστές, μιλάω και για ανθρώπους που μπορεί να ανταλλάξετε δύο retweets, να ρίξετε μια ματιά τι γράφει ο άλλος και να συμπέσετε σε κάποιο #opencoffee ή #opentsipouro (θαύματα κάνει η τεχνολογία, θαύματα). Ή από εκεί που μοιραστήκατε κάποιο like να βρεθείτε friends και να συναντηθείτε σε ένα σινεμά, να ανταλλάξετε τηλέφωνα και να πάτε για μπύρες. Ή να βρεθείτε contributors στο ίδιο ομαδικό blog και να αρχίσετε να εκτιμάτε ο ένας τη σκέψη και τη στάση του άλλου καθώς προσπαθείτε να συνεννοηθείτε με τους υπόλοιπους σε κάποιο Google group. Και πάει λέγοντας.

  37. Ο/Η Кроткая λέει:

    Ρε συ Fatimah, σόρρυ κιόλας αλλά δεν κατάλαβα γιατί ήταν υποχρεωμένος ο κάθε Manu Chao να πάει να παίξει με τις βόμβες να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι του. Μπράβο σε όσους το έκαναν και χίλια respect, αλλά δεν θα εγκαλέσω όποιον δε το κάνει, καταρχάς γιατί εγώ η ίδια δεν θα το έκανα -οπότε με ποιο δικαίωμα;
    Στην τελική με ενδιαφέρει οι άνθρωποι να συνεχίζουν να μένουν στη ζωή για να προσφέρουν ό,τι έχει ο καθένας στους άλλους και στην κοινωνία. Φτάνει πια με τους νεκρούς ήρωες, αυτοί αναπαύθηκαν εν ειρήνη, εμείς είμαστε ακόμα εδώ και χρειαζόμαστε μουσικη, τέχνη, σκέψη, ζωή.
    Είναι πολύ εύκολο να είσαι τιμητής των πάντων. Δύσκολο είναι να είσαι τιμητής του εαυτού σου. Ακόμα πιο δύσκολο να κάνεις αυτοκριτική.

    Οπότε, Νοσφ, μπράβο σου που εκτίθεσαι «ψέγοντας» τον εαυτό σου. Δεν είμαι εγώ που θα σε δασκαλέψω, αλλά έχοντας κι εγώ καεί από το overanalysing, συστήνω λίγη χαλάρωση με το σκεπτικό της τοποθέτησης του Έλικα από πάνω. Εξάλλου, το άγχος μικραίνει τη ζωή! 🙂

  38. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    tο άγχος μικραίνει τη ζωή! Mόνο τη ζωή; Εδω …μολις βρεθω με μια αρχιζει το αγχος και …. Αστε που να σου τα εω ..Για αυτο λέω ….ασε Μεγα δραμα το overanalyzing… αστα …

    Αληθεια θυμηθηκα τωρα ενα εργο με τον Ρ Ντε Νιρο το »Αναλυσε το»

  39. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    …………………………………………………………………………………
    (ε να αρχισα να γραφω κατι πολύ προσωπικο και μετα το εσβησα … φτανει…ειπαμε overanalyzinganalyzing αλλά οχι και τοσο over

  40. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Πακτωλός σχολίων για άλλη μια φορά, προφανώς γιατί και αυτή η ανάρτηση προκαλεί… κοινωνικούς αυτοματισμούς. Χωρίς να έχω διαβάσει όλα τα σχόλια εμμένω στην άποψη που έχω διατυπώσει και αλλού, το το διαδίκτυο και η κοινωνική δικτύωση γενικότερα είναι ένα χρήσιμο μέσο και εργαλείο ενημέρωσης, επικοινωνίας, δυνάμει και κινητοποίησης, αλλά από μόνο του δεν υποκαθιστά κάποια, παραδοσιακής μορφής ας πούμε, συλλογικότητα ή κίνημα. Θα επανέλθω.

  41. Ο/Η Fatimah Nasif λέει:

    Sygnwmh elika pou xrhsimopoiw akoma mia fora to blog sou,an to prosekses egw egrapsa prin kai ekana kritikh sto ta pragmata den einai aspro mavro alla den mou apanthses e ayto(yparxoun pragmata mavra-px h an8rwpofagia mas kopelas sth rwsia prin liges meres,pragmata aspra-enas dynatos amoivaios erwtas,pragmata aspra kai mavra-o polemos pou otan einai katakthtikos kai epivallei ton politismo ths isxyos panw ston an8rwpino politismo einai mavros otan einai amyntikos omws kai eksypswei stis ouranies sfaires thn an8rwpinh aksioprepeia einai antistash, kai pragmata pou den einai oute aspra oute mavra alla oudetera kai pou h diktatoria tous-diafaneia einai isws h pio efialtikh morfh oloklhrwtismou pou fantasthke pote h an8rwpothta ka8oti einai tooooooooooooso isxna shmainonta opote kai dyskola antimetwpisima,panta vriskontan se sxeseis eksarthshs wste na apoktoun aksia-px h eirhnh h opoia den exei kanena nohma an den epetai ths dikaiosynhs,nai sthn eirhnh alla afou prwta exei stamathsei na yparxei eisvolh dytikwn protypwn,ftwxeia,eksa8liwsh,apartheid..) alla den mporw na mhn kseka8arisw,fysika kai ola yparxoun kai o 8eos pou ta eftiakse kserei kati perissotero apo emas,alla mas edwse kai is apokalypseis,to myalo ta synais8hmata kai th dynatothta ths ypervatikothtas wste na ta orio8ethsoume h na ta ierarxhsoume me gnwmona th dikaiosynh..Ayto wstoso pou me endiaferei perissotero einai opws exw ekshghsei oxi h pantelhs eksaleipsh kapoiou pragmatos alla h eksaleipsh twn perityligmatwn kai h gymnh wmh tous «alh8eia» vevaia kapoia pragmata symvainei na mhn dia8etoun kammia allh alh8eia ektos apo thn apolyth diafaneia(kai an orizw kati san apolyto kako ayto einai h diafaneia) tous opote opote symvainei ayto den apomenei tipota apo ayta(eksou kai o sxoliasmos tous ginetai se epifaneiako kai ais8htiko pedio)eksallou kapoios pou yposthrizei oti ola «sxetika einai» patwntas wstoso sto dytiko dipolo alh8eias h pseydous(h alh8eia dld einai o sxetikismos!!!!) aytoanaireitai ka8oti akoma kai o isxyrismos tou sxetikos einai,den lew oti den yparxoun pragmata sxetika opws oi protimseis mas sto faghto,sth mousikh,stous filous mas klp alla ayth h apopsh «den einai ola apsro mavro» apo monh ths den leei tipota,den mporei na ka8olikopoieitai sta panta giati einai apws mia ma8hmatikh endexomenikothta pou safws yparxei alla pairnei poly sygekrimenes times..filh krotskaya den sou epite8hka,allous kallitexnes oi opoioi den poulane ena tooooooooso varygdoupo profile aktivismou, opws kai esy opws omologeis kai sevasto kai grafoun mousikoula gia na akoume kai na goustaroume exoun arnh8ei epishs na symmetasxoun se analoges prwtovoulies prin apo allous polemous alla gia aytous den eipa tipota afou etsi kai alliws perimena ayth thn antidrash tous,alla o manu den 8a kindyneve oxi mono giati o polemos den eixe kan arxisei…alla kai giati an eixes vre8ei se polemo 8a hkseres oti oi monoi dytikoi pou «kindynevoun» einai osoi kalyptoun dhmosiografika apo konta tis maxes,o manu loipon pou pairnei thn ey8ynh kai leei ayta pou leei kai pseytoklaiei kai pseytopa8iazetai kai pseytotrelainetai kai pseytotaspaei(opws ka8e Apokleistika epaggelmatias mousikos h h8opoios)gia thn»eirhnh» kai to adiko aima a8wwn,den 8a pa8aine tipota an edine mia xara kai se ayta ta paidia kai ena mhnyma oti yparxoun an8rwpoi(estw kai an to kanoun me fraga…alla ayto den 8a eprepe na to pei kaneis se ayta ta paidia..na pote to psemma ws ennoia ferei to ixnos mias alh8eias)pou einai sto plevro tous..egw sth 8esh tou 8a ntrepomoun na milaw gia th sfagh sth faloutza,an ayto gia emena den shmaine apolytws tipota..kai h zwh tou an kai foveros mousikos pou prepei na ta mazepsei siga siga wstoso-oi teleytaies douleies tou einai oiktres patates-aksizei poly ligotero apo to aima ekatommyriwn paidiwn ta opoia ierosyla epikaleitai gia na mazevei sygekrimeno koino sta live tou..

  42. Ο/Η Elikas λέει:

    @Κροτ

    Τζάμπα το έβαλα το link στο προτελευταίο μου σχόλιο, αλλά χαλάλι σου.

    @Νοσφεράτος

    Αν το παρακάνεις θα αρχίσω να σε χρεώνω. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά είμαι και ακριβός.

    @Τσαλ

    Δεν υπάρχει ούτε συλλογικότητα ούτε κίνημα φίλε σ’ αυτή τη χώρα πια, και τζάμπα το φαντασιώνεις. Δες τι συμβαίνει γύρω σου. Ενώ κανονικά θα έπρεπε να έχουν σηκωθεί και οι πέτρες, ο κόσμος γκρινιάζει ότι για τα δισεκατομμύρια που φαγώθηκαν φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι ξένοι κερδοσκόποι και η κακιά η ώρα. Αντί να γίνονται πορείες ενός εκατομμυρίου ανθρώπων έχουμε καταντήσει να θεωρούμε «μαζική συμμετοχή» οτιδήποτε ξεπερνάει τα 1.000-1.500 άτομα. Η αριστερά βρίσκεται σε αφασία, οι αναρχικοί τσακώνονται μεταξύ τους σε συνελεύσεις που δεν πατάει κανένας, και οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται καλοθρεμμένα κομματόσκυλα δεμένα με λουρί στο στύλο της εξουσίας.

    Όσο για την κοινωνική δικτύωση, τους μπλόγκερς και το δυναμικό του διαδικτύου, φαίνεται ότι προτιμούν να φυτεύουν εικονικά κολοκύθια σε εικονικές φάρμες από το να συσπειρωθούν μεταξύ τους και να ελπίσουν σε κάτι. Σε πληροφορώ ότι αυτό εδώ το ποστ έχει μεν μπόλικα σχόλια (από λίγους) αλλά και εξαιρετικά χαμηλή επισκεψιμότητα σε σχέση με άλλα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο «δρόμο που χάραξε η Τζούλια». Και να φανταστείς ότι το έγραψα αισιόδοξο και μετρημένο για να το κάνω ελκυστικό – δεν ήθελα να αρχίσω να φωνάζω «πανστρατιά μπλόγκερς ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα» και άλλες γραφικές ανοησίες. Στα αρχίδια τους. Ζωντανοί νεκροί έχουν καταντήσει. Και δεν το λέω κομπλεξικά επειδή σνομπάραν εμένα, αλλά επειδή δεν βλέπω πουθενά να κινείται κάτι άλλο. Μόνο κάτι χιλιομασημένες αντικαπιταλιστικές κατάρες, που από ξεθωριασμένα φέιγ βολάν στη Σόλωνος έγιναν ομαδικά μπλογκ όπου δεν πατάνε ούτε οι ίδιοι οι συγγραφείς τους. Τετέλεσται.

    Βγάλε ένα εισιτήριο για Λατινική Αμερική λοιπόν, να πας στον σύντροφο Μοράλες που θα σε εκτιμήσει και θα σε κάνει Γκαουδίγιο ολόκληρης της ζούγκλας. Εδώ δεν έχει απομείνει τίποτα πια που να αξίζει να ασχολείσαι.

  43. Ο/Η Elikas λέει:

    @Fatimah Nasif

    Σε επιθετικά και μισαλλόδοξα σχόλια που φτάνουν ή και ξεπερνούν τις χίλιες λέξεις, είναι γραμμένα σε greeklish, δεν έχουν κανέναν απολύτως ειρμό και είναι εντελώς εκτός θέματος με οτιδήποτε συζητιέται σ’ αυτό το άρθρο, συγγνώμη αλλά δεν θα μπω στον κόπο να απαντήσω. Γιαυτό έβαλα πριν και το link που οδηγεί στο «αδηφάγο κήτος». Διάβασε το προσεκτικά – αξίζει.

    Το τελευταίο σου σχόλιο είναι ίσως το πιο «μαζεμένο» από όλα όσα έχεις γράψει ως τώρα, και το μοναδικό που μιλάει για κάτι σχετικά συγκεκριμένο. Γιαυτό και σου απαντάω. Μόνο που και πάλι αναφέρεσαι στην πολιτική δράση του Μανού Τσάο, ο οποίος βρέθηκε να συζητιέται επειδή τον πήρε η μπάλα σε άλλο ένα εκτός θέματος μακροσκελές παραλήρημα σου.

    Δικαίωμα σου να έχεις άποψη επί παντός επιστητού και να θέλεις να την εκφράζεις. Δικαίωμα σου να θέλεις να κάνεις επίδειξη των ακαδημαϊκών σου γνώσεων και να πείσεις για την απόλυτη αλήθεια που μόνο εσύ κατέχεις. Σε παρακαλώ όμως, κάνε διάλογο και όχι μονόλογο. Και μην εξαπολύεις προσβλητικούς χαρακτηρισμούς στους υπόλοιπους σχολιαστές, για τους οποίους δεν έχεις την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι και τι κάνουν. Ή τι έχουν διαβάσει (αλλά επιλέγουν να μην το διατυμπανίζουν με μία τόσο ξεκάθαρα δυτική αλαζονεία).

    Στη θέση σου θα ξεκινούσα ζητώντας συγγνώμη από τη HappyHour, που την κατηγόρησες ότι είναι παράδειγμα αναρχικού ολοκληρωτισμού στα καλά καθούμενα. Διαφορετικά, θα σε παρακαλούσα να βρεις κάποιο άλλο μπλογκ για να κάνεις ηθικοπλαστικό κήρυγμα.

    Κι επιπλέον, είμαι άθεος. Ακόμα χειρότερα, πιστεύω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη βλασφημία απέναντι στις δυνάμεις που δημιούργησαν τον κόσμο από ένα μάτσο πρώην πίθηκους που τολμούν να πιστεύουν ότι ο Θεός έχει τη φάτσα τους.

  44. Ο/Η Νοσφφερατος λέει:

    @Νοσφεράτος

    Αν το παρακάνεις θα αρχίσω να σε χρεώνω. Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά είμαι και ακριβός.»

    Οκ. Εξαλλου αυτο ειναι το αποτελεσματιοτερο οπλο της Ψυχανλυσης … Το χρημα . Ασε που εχουμε και κριση. Το βουλώνω λοιπόν. Τερμα η αυτοαναλυση …
    ———————————————————————-
    Επέτρεψε μου ομως ενα τελευταιο σχόλιο.. Πανω στο γιατί η δική μας Μπλογκοσφαιρα, Ιντενετ κλπ δεν προκειται να γινει χαλάρή ..

    Κατ εμε .. Ε αυτο δεν εχει να κανει με το» Στην “old Europe” και ειδικά στο λατινικό, σλάβικο και νότιο κομμάτι της πάσχουμε από μια μεγάλη κατάρα: το overanalyzing. Δεν έχω πάει στη Βόρεια Αμερική, έχω γνωρίσει όμως αμερικάνους και καναδούς εδώ -και πρόσφατα ήμουν στη Λατινική Αμερική: μολονότι οι μεν έχουν αγγλοσαξωνικές ρίζες και δε λατινικές (και όχι μόνο), έχουν ένα κοινό στοιχείο: βλέπουν τα πράγματα απλά, πιο γραμμικά ενδεχομένως, αλλά δε σπαταλάνε πολλές ώρες σκεφτόμενοι “πώς θα ήταν αν” ή “γιατί αυτό έτσι κι όχι αλλιώς” -»
    που λεει πιο πάνω η αγαπητη Кроткая
    ———————————————————————-
    Η μαλλον εχει να κανει με αυτό αλλά με εναν πιο δυσκολο τροπο ..Θελω να πώ οτι ζουμε .. Εδω στα Βαλκανια στην Ελλάδα …σε κοινωνιες που δεν εχουν ξεκαθαρισει ακομα το
    »Τι»
    στις αγγλοσαξωνικές χωρες εχουν κατα καποιο τροπο ξεκαθαρισει τοτι – εχουν ενσωματωθει στις νοοτροπιες του Καπιταλισμου , της Δυτικής νεωτερικοτητας οπως θελειςπεστο κλπ οποτε απομενει το αλλο ερωτημα το »Πως »

    Ξερουν -η εχουν αποδεχτει το Τι ειναι ο Κοσμος .. Δεν σκονταφτουν καθε τοσο στο Τι να κανουμε ..
    Γιαυτο – αν ειμαι κατανοητος-» βλέπουν τα πράγματα απλά, πιο γραμμικά ενδεχομένως, αλλά δε σπαταλάνε πολλές ώρες σκεφτόμενοι “πώς θα ήταν αν” ή “γιατί αυτό έτσι κι όχι αλλιώς” -»

    Εδω ειμαστε ακομα στο» Τι
    στο »Τι να κανουμε »
    Σαν ατομα και Ως κοινωνια ταυτοχρονα
    Σε καθε μας Βημα σε καθε μας σχεση , καθε μερα καθε ωρα
    Συνανταμε εναν αλυτο κομπο , ενα κουβαρι , ενα συμπτωμα

    Ενός πελωριου Συμπλεγματος που ειναι ταυτοχρονα και ατομικό – με την εννοια οτι το κουβαλάμε μεσα μας ως ενα προσωπικο τραυμα απο τον καιρο τουλαχιστον του εμφυλιο , διαγενεακο τραυμα…προσωπικο
    και ταυτοχρονα συλλογικο – Κοινωνικό..

    Και αυτο βγαινει και στο Ιντερνετ
    οπως και στις σχεσεις ..
    Τιποτε δεν κυλά αβιαστα ..
    Σεκαθε μας βημα σε καθε σχεση , σε καθε μπαράκι σε καθε συζητηση
    συνανταμε ιχνη αυτων τωντραυματων -που πολλαπλασιαζονται καθως σε αυτά εμπλεκεται και η απωθημενη Ιστορική μνημη αλλά και το Κενό παρόν
    ————————————————-.
    Δεν εννοώ βεβαια οτι το συζηταμε το τραυμα .

    Αυτο θα ηταν καλό .. Ισως να ηταν και καλό αναλογα με τον τροπο συζητησης ..
    ————————————————

    Εννοώ οτι το Απωθουμε .. Εννοώ οτι ακομα και οι σιωπές , ολη αυτή η Πολυβουη σιωπή , αυτη η Θορυβώδης Βουβαμαρα που αποτελει την επικοινωνια στην συγχροννη Ελλδα ειναι και μια Εκδηλωση της απωθησης μεγαλων ή μικρων τραυματων , σαν σε αλυσσιδα , απωθημενων τραυματων που κρυφτηκαν κατω απο το χαλί και μας αφορουν ολους Ξανά και ξανά ..
    ε να … Αυτο.

  45. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Συλλογικότητα και αλληλεγγύη δεν υπάρχει στο βαθμό που χρειάζεται, αλλά δε συμφωνώ ότι δεν υπάρχει καθόλου ούτε ότι δεν αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς με αυτή ή άλλη χώρα. Ο ντεφετισμός είναι ο χειρότερος σύμβουλος σε τέτοιες περιπτώσεις. Είναι άσχημα τα πράγματα, αλλά όχι – ακόμα – τραγικά ούτε μη αναστρέψιμα. Το κακό είναι πως βαίνουν διαρκώς επιδεινούμενα, και θα χρειαστεί ανάλογα περισσότερος κόπος και αγώνας για να διορθωθούν. Καλύτερα, για να ανατραπεί η υπάρχουσα τάξη πραγμάτων και να χτιστεί κάτι καλύτερο, που κατά τη γνώμη μου είναι ο σοσιαλισμός. Θυμίζω ότι και σε παλιότερες ιστορικές περιόδους τα πράγματα ήταν άσχημα, πολύ πιο άσχημα, και όμως έγιναν κοσμογονικές και αναπάντεχες αλλαγές. Όχι ακριβώς αναπάντεχες, γιατί είχε προηγηθεί σοβαρή δουλειά και αγώνας, αλλά δεν ήταν και τόσο αναμενόμενη η επιτυχία στην αρχή. Ενδεχομένως βοήθησαν και κάποιες συγκυρίες. Για παράδειγμα, λίγοι περίμεναν την επιτυχία της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία. Ακόμα και ο ηγέτης της λέγεται ότι της είχε δώσει πιθανότητες επιτυχίες μόνο 20%. Η πλειοψηφία της Β΄Διεθνούς τότε, και κυρίως η ρεφορμιστική της πτέρυγα τότε περίμενε πρώτα νίκη στην πιο αναπτυγμένη βιομηχανικά και οργανωτικά Γερμανία.

    Αυτό που με κάνει λιγότερο αισιόδοξο είναι το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και γενικά της καταστροφής του πλανήτη. Εκεί δεν είναι απλά και μόνο θέμα πολιτικής απόφασης. Είναι σαν μια ωρολογιακή βόμβα που ήδη μετράει αντίστροφα. Αν δεν πάρουμε δραστικά μέτρα άμεσα δε θα προλάβουμε να αναστρέψουμε την κατάσταση.

    Τέλος, μπορεί να ωριμάσουν οι συνθήκες για να στρατευτώ στον Σοσιαλισμό των Άνδεων ή κάποιας άλλης εξωτικής περιοχής, αλλά δε συμφωνώ με τη φυγή σαν επιλογή απόγνωσης. Η μάχη που δίνεται έχει πολλά μέτωπα και δεν μπορεί να κερδηθεί σε μια μόνο χώρα ή ήπειρο. Αν ακούσετε πάντως ποτέ για κάποιον… κουκουλοφόρο ανθυποδιοικητή στη ζούγκλα μπορεί να είμαι εγώ 🙂

  46. Ο/Η yX λέει:

    Το αρχικό θέμα δεν ήταν η «συσπείρωση» σε κάτι πιο οργανωμένο; Ή μου φάνηκε;
    **παύση για να ξαναδιαβάσω το post**
    Ναι, έτσι είναι… 🙂

    Μαζί με αρκετούς άλλους που συμμετέχουν στη συγκεκριμένη συζήτηση, είχαμε πάρει μέρος και στα πρώτα βήματα μιας άλλης προσπάθειας οργάνωσης ενός συγκεντρωτικού βήματος bloggers. Το κάλεσμα τότε έγινε από έναν blogger που στον πραγματικό κόσμο ακούει στο όνομα Άρης. Υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός στην αρχή, είχαμε μαζευτεί περίπου 40-50 άτομα αν θυμάμαι καλά, γίνονταν συζητήσεις για το όνομα του εγχειρήματος, για την εσωτερική δομή, για τον τρόπο επιλογής κειμένων (μιας και κανείς δεν ήθελε να το παίξει αρχισυντάκτης) κτλ κτλ.

    Μόνο που αφού ξεφούσκωσε ο πρώτος ενθουσιασμός, το πράγμα έγινε υποτονικό και τελικά έσβησε. Έτσι απλά.

    Ένα από τα λάθη που νομίζω ότι έγιναν, ήταν το γεγονός ότι οι συζητήσεις ξεκίνησαν πολύ νωρίς. Συζητάγαμε σε θεωρητική βάση, χωρίς να υπάρχει κάτι υπαρκτό. Εγώ τουλάχιστον, εκεί αποδίδω μεγάλο μέρος της απογοήτευσης και της παραμέλησης του θέματος από όλους μας.

    Κάποιους μήνες μετά, αποφάσισα να ξεκινήσω κάτι παρόμοιο, αλλά κρατώντας μικρότερο καλάθι και διορθώνοντας το λάθος που είχα εντοπίσει στο προηγούμενο εγχείρημα. Ξεκίνησα λοιπόν ένα portal (πρακτικά «μετέφερα» το blog μου), προσπάθησα να του δώσω μία μορφή πιο χαλαρή, με κάποια θέματα εκτός πολιτικής και κοινωνικού προβληματισμού και άρχισα να το προωθώ μέσω social media σε κόσμο εκτός της «δικιάς μας» γειτονιάς στη blogόσφαιρα.

    Αφού είχα στήσει το portal και είχα σχεδόν τελειώσει με τα τεχνικά θέματα, μίλησα με κάποιους φίλους ζητώντας τη συνδρομή τους για να γίνει το πράγμα λίγο πιο μεγάλο. Σχεδόν όλοι δήλωσαν ότι η ιδέα τους αρέσει και ότι θα βοηθήσουν, αλλά στη συνέχεια για διάφορους λόγους, κανείς δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα. Μία από τα ίδια δηλαδή. Έτσι εδώ και τρεις μήνες πρακτικά γράφω μόνος μου όσο περισσότερο μπορώ (βοηθάει και η γέννηση του γιου μου, που με κρατάει ξύπνιο κάθε βράδυ ως τις 3), αλλά χωρίς να είμαι σίγουρος εάν το όλο project έχει μέλλον.

    Δεν καταλογίζω ευθύνες σε κανέναν, ελπίζω να μην παρεξηγηθώ! Απλά παραθέτω τις δύο προηγούμενες εμπειρίες μου, έτσι ώστε εάν ξεκινήσει κάτι καινούριο, να μην πέσει στις ίδιες «παγίδες».

    Οκ, έχω κι άλλα πολλά να πω για το θέμα, αλλά σταματάω εδώ, για να γίνει διάλογος και όχι μονόλογος 😉

  47. Ο/Η Elikas λέει:

    @tsal

    Καλό είναι να ελπίζεις, απλά ο σοσιαλισμός (όπως τον έχουμε στο μυαλό μας στην Ελλάδα) έχει φάει τα ψωμιά του. Απόδειξη, ότι στη Λατινική Αμερική (όπου κάτι κινείται) δεν κάθονται πρωί-μεσημέρι-βράδυ να μνημονεύουν φαντάσματα του παρελθόντος και να διεκδικούν μερίδιο από ιερά λείψανα.

    Σήμερα, η επανάσταση του διαδικτύου δεν είναι πια τόσο τεχνολογική όσο κοινωνική. Άλλες δομές, άλλη νοοτροπία, άλλα αιτήματα. Καμία σχέση με προλεταριάτο, μανιφαχτούρες και τα ρέστα. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και πολιτισμικών αγαθών, την ισότιμη πρόσβαση όλων στην πληροφορία, την ανεξάρτητη οργάνωση κοινοτήτων και συλλογικοτήτων, την απόρριψη του κερδοσκοπικού μοντέλου, κλπ.

    @yX

    Σωστά τα λες, ακριβώς έτσι είναι και χειρότερα. Όλα κι όλα, έχω μπλέξει σε ουκ ολίγες απόπειρες «να κάνουμε κάτι» – σχεδόν πάντα με απογοητευτική κατάληξη.

    Τι να πρωτοθυμηθώ; Το «για την Αμαλία», όπου αφού έγινε ό,τι έγινε κάποιοι προσπάθησαν να καπελώσουν την προσπάθεια χιλιάδων προς όφελος ασαφών μικροπολιτικών συμφερόντων;

    Την «Αναδάσωση», που από μπλογκ έγινε λίστα, έγινε συγκέντρωση, κι όταν επιτέλους φτιάξαμε το «Οικολόγιο» το παρατήσαμε γιατί πέρασε η οικολογική μόδα κι είχε πολλή δουλειά να κάνουμε;

    Τους «freebloggers» που την είδαν με το καλημέρα συντεχνία και ελίτ, με αποτέλεσμα να σβήσουν πριν προλάβουν καν να δείξουν ότι υπάρχουν;

    Παντού τα ίδια. Εγωισμός, μαχαιρώματα, καπελώματα, ιδεολογικές αγκυλώσεις και καριερίστες με φαντασιώσεις θεσμικής καταξίωσης. Χώρια η τεμπελιά και το σύνδρομο «σκάσε και σκάβε όσο εγώ σου δίνω οδηγίες».

    Δεν θέλω να είμαι ισοπεδωτικός, αλλά πολύ φοβάμαι ότι ο κόσμος του ίντερνετ δεν είναι παρά αντανάκλαση του «πραγματικού» κόσμου. Κι όσο στον «πραγματικό» κόσμο κυριαρχεί ο ατομισμός και η υστεροβουλία πίσω από κάθε συλλογικότητα, δεν υπάρχει φως στο τούνελ.

    Σημειωτέον, δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω από την παραπάνω κριτική. Κάθε άλλο.

  48. Ο/Η yX λέει:

    Δεν το εννοούσα τόσο απαισιόδοξα… Εγώ ακόμα πιστεύω ότι υπάρχει δυνατότητα για κάτι όμορφο, δυνατό και λειτουργικό, αρκεί να βρεθεί ο τρόπος.

    Αλλά τον ψάχνω ακόμα…

  49. Ο/Η Elikas λέει:

    Μα φυσικά υπάρχει δυνατότητα, για πάρα πολλά πράγματα. Όσο για τον τρόπο, κατά βάση είναι απλός. Ξεκινάς με έναν στόχο στο μυαλό σου, όπου το «να κάνουμε κάτι» γίνεται συγκεκριμένο και πεπερασμένο. Απευθύνεσαι σε όλο το δίκτυο φίλων, γνωστών και λοιπών συνοδοιπόρων, θέτοντας ένα πλαίσιο συνεργασίας ή έστω μία βάση συζήτησης για να διαμορφωθεί αυτό το πλαίσιο.

    Κι από εκεί και πέρα, λειτουργεί σαν επιχειρηματική πρωτοβουλία το όλο πράγμα. Ανατίθονται καθήκοντα στους κατάλληλους ανθρώπους, δίνονται κίνητρα σε άλλους για να έρθουν να βοηθήσουν, και πάει λέγοντας.

    Ίσως τελικά αυτό ακριβώς να είναι και το λάθος των μέχρι τώρα προσπαθειών. Στηρίζονταν σε εθελοντική συμμετοχή για την τιμή των όπλων, ενώ το κάθε μέλος θα έπρεπε να έχει κάποια προσδοκία για κέρδος. Όχι κατ’ ανάγκην οικονομικό.

  50. Ο/Η Кроткая λέει:

    Καλημέρα σας συντρόφια!

    Λοιπόν, καταρχάς, θα ζητήσω συγγνώμη από τον Έλικα που βιάστηκα να κάνω το προηγούμενο σχόλιο πριν κάνω κλικ στο αδηφάγο κήτος, αλλά μετά το έκανα το κλικ και έτσι πάσσο. 🙂

    Δεύτερον, Νοσφ, έχεις απόλυτο δίκιο στο κομμάτι που εξηγεις το τι και το πώς. Από την άλλη, σκέφτομαι πλέον πως δεν έχει και τόση σημασία να έχεις λυμένα όλα τα ζητήματα, πριν ξεκινήσεις να κάνεις πράγματα. Ξεκίνα πρώτα και ντάξει μερικά ζητήματα θα λυθούν στην πορεία από την ίδια τη ζωή. Σημαντικότερο ίσως από το τι και το πώς, είναι το γιατί; με ποιο σκοπό;
    Αν το επικεντρώσουμε στην Ελλάδα, υπάρχει κι ένα άλλο πρόβλημα. Έχουμε μάθει να θεωρούμε τη χώρα μας κέντρο του κόσμου και τον εαυτό μας κέντρο του κέντρου του κόσμου. Ε, η αλήθεια είναι πως δεν είμαστε και τόσο κέντρο και πως άλλοι αλλού είναι τουλάχιστον τον ίδιο σημαντικοί με μας.
    Ακόμα και αυτό το στοιχείο θεωρούμε πως μόνον εμείς το έχουμε. Μια μικρή βόλτα στα Βαλκάνια και μερικές χώρες όπως η Πολωνία πχ αποδεικνύει πως, όχι, κι άλλοι πάσχουν από τα ίδια ακριβώς κόμπλεξ. Γενικά, αυτά τα κόμπλεξ πλήττουν όλους τους «μικρομεσάιους πρώην δοξασμένους» λαούς που αποκοιμήθηκαν πάνω στις παλιές τους δάφνες. Ωραίο παράδειγμα είναι οι Σέρβοι που πάσχουν από σύνδρομο καταδίωξης. Το ίδιο σύνδρομο έχουν οι Πολωνοί (να δείτε που τώρα με το αεροπλάνο που έπεσε θα αρχίσουν να μιλάνε για διεθνή συνωμοσία εναντίον τους και άλλα conspiracy theories).

    Anyway, αυτό το τελευταίο εξηγεί λιγάκι και αυτό που ανέφερε ο yX και συμπλήρωσε ο Έλικας. Το ζήτημα είναι πως συχνά αρκετός από τον κόσμο που εμπλέκεται σε τέτοιες προσπάθειες, δεν το κάνει μονάχα για το «κοινό καλό» και γιατί θέλει να κινήσει κάτι, αλλά και γιατί αυτές οι προσπάθειες αποτελούν μέσο αυτοπραγμάτωσης και αυτοανάδειξης. Μόλις λοιπόν μια άλλη ιδέα κερδίζει έδαφος, αρχίζουν τα μαχαιρώματα και τα σαμποτάζ. Εκτός από μια καλή ψυχανάλυση δε βλέπω άλλη λύση προσωπικά.

    Τσαλ, με όλο το σεβασμό και την εκτίμηση που σου έχω, εδώ έχει ένα δίκιο ο Έλικας. Αυτά μάλλον χάνουν έδαφος, ο κόσμος προχωράει, η κοινωνία αλλάζει, η γη γυρίζει και δεν είναι επίπεδη.

    Έλικα, με το τελευταίο σου σχόλιο συμφωνώ μεν, δεν βλέπω πόσο μακριά μπορεί να παέι το πλάνο δε. Θα μου πεις, από κάπου πρέπει να αρχίσεις. Θα σου πω, έχεις δίκιο.
    Βάζω μόνο μια παράμετρο. Μήπως είναι καλό και χρήσιμο πριν από όλα να ξεκινάει ο καθένας από τον εαυτό του; Πριν δλδ μπεις στην πρωτοβουλία και αρχίσεις να ψάχνεις ιδέες και πρακτικές, κοίτα τον καθρέφτη (όχι εσύ, γενικά λέω) και δες εγώ καθημερινά τι κάνω; Αν αυτό που κάνεις είναι αποτελεσματικό, πρότεινέ το σε μια ομάδα, ωστε να μαζικοποιηθεί. ΑΝ όχι, δες τι έχει να προτείνει η ομάδα.
    Αλλιώς, κάθε προσπάθεια που ξεκινάει, είναι καταδικασμένη να μην πάει πολύ μακριά, νομίζω.

    Τέλος, θαρρώ πως κομβικό σημείο στην κουβέντα μας κατέχει η μαζική αποχαύνωση της κοινωνίας, η μαζική ύπνωση στην οποία έχει περιέλθει. Η αδράνεια αυτή που φαίνεται πχ στο πώς αντιδρά ο κόσμος στις τελευταίες εξελίξεις (αυτά που περιγράφεις Έλικα πιο πάνω). Αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να το αντιπαλέψεις, ακόμα και αν έχεις πλάνο, σχέδιο και σαφή τακτική. Πολλώ δε μάλλον αν προτείνονται 100 διαφορετικοί τρόποι και μέθοδοι από 100 διαφορετικούς ανθρώπους. Είναι ένα αποτέλεσμα που έχει πετύχει το σύστημα, αφού δούλεψε σκληρά και μεθοδικά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η προσπάθεια φυσικά ευνοήθηκε και από τις κάθε λογής καταρρεύσης.
    Η μόνη απάντηση για μένα, αυτό που μπορεί να βγάλει τον κόσμο από την αποχαύνωση, είναι η ανάδειξη οράματος και προοπτικής που να είναι πειστική, και που να προωθείται με φρέσκο και ρηξικέλευθο τρόπο.

  51. Ο/Η νοσφερατος λέει:

    .» Ξεκίνα πρώτα και ντάξει μερικά ζητήματα θα λυθούν στην πορεία από την ίδια τη ζωή. Σημαντικότερο ίσως από το τι και το πώς, είναι το γιατί; με ποιο σκοπό;»

    αγαπητη μου ..δυστυχώς ολα αυτά που λές προυποθετουν και μια νεαρή ηλικία ..Ετσι ,βασιμως πιθανολογώ οτι εισαι πολύ πολύ νεωτερη απο εμου του ιδίου … Αυτο φυσικά δεν ειναι κακό για σενα .. Ισα Ισα..Μακαρι ναχα τα χρονια σου ..
    Ομως γιαμας που τα μαλλια της κεφαλής πεφτουν σιγά σιγά ΄η μαλλον ραγδαια κι εχουμε ασπρα Γενια .. το» Ξεκινα πρώτα και ντάξει μερικά ζητήματα θα λυθούν στην πορεία από την ίδια τη ζωή» φανταζει κομματι δυσκολο… Θελεουμε λιγο ..σπρωξιμο . τωρα πιά ..
    Τεσπα (εχω να σου ξομολογηθω κιαλλα αλλάκαλυτερα να τα πουμε στο BUZZ γιατι ο Ελικας ειναι ακριβός …

  52. Ο/Η Кроткая λέει:

    Νοσφ, η ηλικία είναι πολύ σχετικό πράγμα. Είμαι 33 και ξέρω 20άρηδες με πολύ πιο γερασμένες νοοτροπίες από τη δική μου -και δεν είμαι πια και η πιο πρωτοπόρα!

    Ο Έλικας δεν είναι πολύ ακριβός. Επίσης, έχει χιούμορ!
    Άσε που του ανεβάζουμε τα χιτς, οπότε στο τέλος, θα μας πει κι ευχαριστώ, χα χα χα!

  53. Ο/Η Elikas λέει:

    @Κροτ

    Είναι βαρετό να συμφωνούμε συνέχεια, αλλά με τα σχόλια σου δεν μου αφήνεις και πολλές επιλογές.

    @Νόσφυ

    Θα τα βρούμε στην τιμή, μην ανησυχείς. Κι όσο για τα χρόνια, εσείς οι βρυκόλακες δεν έχετε θέμα. Τι 40, τι 50, τι 90, τι 130… Λαιμοί για δάγκωμα να υπάρχουν, κι όλα τ’ άλλα λύνονται.

    —————
    ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΣ

    Σχετικά με τις διάφορες πρωτοβουλίες που πέφτουν στο κενό, τα πιο συνηθισμένα λάθη στρατηγικής είναι τα εξής:

    1) Υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις (π.χ. να γίνει επανάσταση, να σώσουμε τον κόσμο, να αντιστραφεί η κλιματική αλλαγή, να παταχθεί η διαφθορά, να πέσει η κυβέρνηση). Χλωμό. Ούτε καν ένα μικρό βήμα δε μπορεί να γίνει προς τη σωστή κατεύθυνση αν δεν έχεις θέσει ενδιάμεσους (και κατά προτίμηση εφικτούς) στόχους.

    2) Αόριστες προθέσεις αντί συγκεκριμένων αιτημάτων. Τι πάει να πει «Δικαιοσύνη» π.χ.; «Διαφάνεια»; «Σοσιαλισμός»; Κι έτσι, εκεί που θα έπρεπε να ασχολούμαστε με ζητήματα που άπτονται της κοινής λογικής καταλήγουμε να κάνουμε θεωρητικές συζητήσεις του τύπου «τι είναι το επαναστατικό υποκείμενο και ποιο είναι το ζουμί του». Ή να κάνουμε join σε groups με τίτλο «λέμε όχι στη βία».

    3) Όλοι είναι ειδικοί σε όλα. Σόρι, αλλά δεν είναι έτσι. Αν κάποιος είναι γραφίστας π.χ., άστον να σχεδιάσει ένα μπάνερ της προκοπής και μην αρχίζεις τη γκρίνια που δεν αρέσει τόσο πολύ αυτό που έφτιαξες εσύ. Κι αν χρειάζεσαι έναν δικηγόρο, ψάξτον αντί να αρχίζεις να παραθέτεις links με νομοθεσίες που μπορεί να μην ισχύουν. Κι αν θέλεις να στήσεις web tv, θα χρειαστείς κάτι παραπάνω από έναν τύπο που έχει βιντεοκάμερα και ξέρει να δουλεύει ένα ερασιτεχνικό πρόγραμμα μοντάζ.

    4) Εν κρυπτώ διαδικασίες. Λίστες «πεφωτισμένων», κλίκες που ανταλλάσσουν μηνύματα μεταξύ τους και λοιποί βυζαντινισμοί. Τόσο η κινητοποίηση «για την Αμαλία» όσο και η «συγκέντρωση με τα μαύρα» (που κατά τη γνώμη μου αποτελούν τις δύο μαζικότερες απόπειρες συσπείρωσης του ελληνόφωνου διαδικτύου) οφείλουν σε μεγάλο βαθμό την επιτυχία τους στο ότι όλα έγιναν σε ανοιχτό διάλογο – ακόμα και η συγγραφή των κειμένων. Όταν άρχισαν να κάνουν παιχνίδι οι «ομάδες διαχείρισης» άρχισαν και τα προβλήματα.

    5) Σεχταρισμοί και αποκλεισμοί. «Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα;» δηλαδή. Ουδέποτε υπήρξε «κίνημα μπλόγκερς» γιατί πολύ απλά η συντριπτική πλειοψηφία όσων συμμετείχαν σε διαδικτυακές πρωτοβουλίες (που απείχαν αρκετά από το να θεωρηθούν «κίνημα») ΔΕΝ ήταν μπλόγκερς. Αν λοιπόν αρχίσεις και ασχολείσαι μόνο με έναν στενό κύκλο ομοϊδεατών/»συναδέλφων» σου (αγνοώντας το κοινό των φόρουμ, του myspace και του facebook), το έχεις χάσει το παιχνίδι. Κανείς δεν περισσεύει.

    6) Έλλειψη κατανόησης του τι σημαίνει «επικοινωνιακή πολιτική». Συγγνώμη, αλλά ό,τι σκατά και να γράψεις σε μία μαύρη ιστοσελίδα με κόκκινα γράμματα θα το διαβάσουν μόνο αυτοί που ούτως ή άλλως συμφωνούν ότι η λύση είναι «βία στη βία της εξουσίας». Κι αν γράψεις ένα ξύλινο μανιφέστο 1.500 λέξεων, δεν θα το διαβάσουν ούτε αυτοί. Κι αν φτιάξεις ένα φτηνιάρικο και δημαγωγικό βιντεάκι, θα το δουν ίσως μπόλικοι αλλά κανείς δεν θα το πάρει στα σοβαρά. Και πάει λέγοντας. Είναι επιστήμη το πράγμα, και καλό είναι πού και πού να ακούμε τι έχουν να πουν εκείνοι που την έχουν σπουδάσει.

    7) Ταμπού. Δεν γίνεται πολιτική χωρίς κόμματα και συνιστώσες, δεν γίνεται κινητοποίηση χωρίς ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, δεν συμμετέχουμε σε νερόβραστα χάπενινγκ γιατί θα μας χαλάσουν το αγωνιστικό ίματζ, δεν πιστεύουμε ότι το ίντερνετ μπορεί να ανταγωνιστεί τα καθεστωτικά ΜΜΕ, φοβόμαστε μη μας καπελώσουν, προβοκάρουν, γιαουρτώσουν, κράξουν, αγνοήσουν, δείρουν, φωτογραφίσουν, συλλάβουν. Ε, τότε βγάλτε το σκασμό και καθήστε σπίτια σας.

    Και γιαυτό το σχόλιο, ναι, θα έπρεπε όντως να χρεώνω.

    • Ο/Η en voz baja λέει:

      Εντάξει, δεν έχω να προσθέσω κάτι στη λίστα. Όλα μα όλα τα λάθη που ανέφερες μπόρεσα να τα αναγνωρίσω στις μέχρι τώρα πρωτοβουλίες/δράσεις αλλά νομίζω ότι το (2) είναι το πιο σημαντικό. Μερικές φορές η πρεμούρα να «γίνει κάτι», συνήθως όταν η σχετική αφορμή είναι πρόσφατη, υποδαυλίζει ακόμα και την απάντηση στην ερώτηση «τι είναι αυτό που θέλεις να κάνεις». Βιαζόμαστε να στήνουμε blogs, να σχεδιάζουμε banners, να μιλάμε με δικηγόρους , να, να, να… ενώ επί της ουσίας δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τι θέλουμε να επιτύχουμε με αυτό που κάνουμε και πώς θα αξιολογήσουμε το βαθμό επιτυχίας.

  54. Ο/Η NΟΣΦΕΡΑΤΟΣ λέει:

    »Τι 40, τι 50, τι 90, τι 130… Λαιμοί για δάγκωμα να υπάρχουν, κι όλα τ’ άλλα λύνονται. »

    δεν ξερω αν πρεπει να το πω ..Ομως τωρα τελευταια συν τοις αλλοις μου πέσαν και τα δοντια ….

    »Είμαι 33 και ξέρω»

    ΓΛΥΚΑ 33

  55. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Το πως ευτελίστηκε η έννοια σοσιαλισμός και αριστερά γενικότερα στην Ελλάδα είναι μεγάλη κουβέντα. Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό μόνο όμως. Δεν κολλάμε σε παλιές συνταγές και ιδεοληψίες, αλλά αξιοποιούμε την προηγούμενη θεωρητικής γνώσης και εμπειρία, εμπλουτίζοντας στην πορεία και με καινούρια γνώση και νέες ιδέες. Έτσι χτίζεται ο σοσιαλισμός του μέλλοντος, όχι σαν εκπύρωση της κατώτερης των προσδοκιών εμπειρίας του «υπαρκτού». Κάποιοι μπορεί να προτιμούν αντί για «σοσιαλισμό» να μιλάνε για «αντικαπιταλισμό», «αντισυστημική αριστερά», «κοινωνικά κινήματα» κλπ. Δε διαφωνώ με διαφορετικές προσεγγύσεις που στηρίζονται στην ίδια βάση, αλλά θεωρώ σημαντική την σαφή πολιτική τοποθέτηση και στόχευση. Διαφορετικά τα όποια αποτελέσματα είναι αναγκαστικά φτωχά και προσωρινα. Διαφωνώ επίσης με τη λογική της διαφήμισης στην πολιτική, που αναζητεί νέα «πιασάρικα» ονόματα για να ξαναπουλήσει το ίδιο ουσιαστικό προϊόν.

    Όσο αφορά στη Λατινική Αμερική, που αυτό τον καιρό είναι η αιχμή του δόρατος της διεθνούς ριζοσπαστικής πολιτικής «πρωτοπορίας», η γνώμη μου είναι πως αυτό δεν οφείλεται στην «αποκήρυξη» του Μαρξ και του Λένιν, αλλά τη δημιουργική μίξη τους (mezcla, δομικό συστατικό της λατιναμερικάνικης ιστορίας και κουλτούρας) με δικούς τους δασκάλους και αγωνιστές όπως ο Μαριάτεγκι, ο Μαρτί, ο Σαπάτα, καθώς και την πολύ πλούσια τοπική πολιτιστική παράδοση σε συστήματα αυτοοργάνωσης, αυτοδιαχείρησης και χειραφέτισης. Έτσι πέτυχαν ουσιαστικές νίκες. Όχι επειδή απλά και μόνο μαζεύτηκαν μερικοί cool έξυπνοι τύποι που έφτιαξαν πρότυπες κολεκτίβες και κοοπερατίβες τις οποίες ονόμασαν κάπως αλλιώς – για να μην παραπέμπουν στο «αμαρτωλό» παρελθόν.

  56. Ο/Η HappyHour λέει:

    Πολλά σχόλια… τι να πρωτοπώ… να αυτό είναι το πρόβλημα με το διαδίκτυο… ενώ αν είμασταν έξω θα υπήρχε άμεση αλληλεπίδραση…

    Έλικα δεν χρειάζεται καμία συγγνώμη προς εμένα, γέλασα πολύ με τον χαρακτηρισμό αλήθεια ! Μόνο να θυμήθηκα λίγο Χάρρυ Κλυν αυτό http://www.youtube.com/watch?v=1hGTfIX9l8o . χαχαχαχαχαχαχαχα !

  57. Ο/Η dame31 λέει:

    Πω πω μεγάλη συζήτηση!!!! Και μόνον από τον αριθμό των σχολίων καταλαβαίνει κάποιος το ότι το θέμα προβληματίζει τους ανθρώπους που ψάχνουν και ψάχνονται στο διαδίκτυο. Εγώ πάντως ομολογώ πως είμαι μπερδεμένη. Εννοώ πως από τη μια βρίσκω να είναι το διαδίκτυο ένα μαγικό παράθυρο στον κόσμο, μέσα από το οποίο γνώρισα (και από κοντά γιατί είμαι σε μια ηλικία που δεν μου φτάνει η εκ του μακρόθεν επαφή, you can’ t teach an old dog new tricks…) ανθρώπους ενδιαφέροντες που δεν θα τους γνώριζα ποτέ αλλιώς, ήρθα σε επαφή με ιδέες και συλλογικότητες και κατάλαβα πως δεν είμαι μόνο εγώ μια γριά παράξενη αλλά από την άλλη χάνομαι. Πολλές φορές δεν προλαβαίνω ούτε από 10 μπλογκς που γουστάρω να περάσω. Επίσης δεν μπορώ χωρίς την ανθρώπινη επαφή, τα βλέμματα, το χαμόγελο… Kαι δεν μου φτάνουν τα emoticons. Όσο για τα FB και Tweeter, δεν ξέρω….. δεν τα καταλαβαίνω. Ένα λογαριασμό που έχω στο FB δεν τον κινώ σχεδόν καθόλου, δεν μπορώ να έχω τέτοιου είδους κοινωνικότητα. Δεν καταλαβαίνω γιατί διάφοροι άγνωστοι άνθρωποι θέλουν να γίνουτμε «φίλοι», τι έχουμε να πούμε; Και κυρίως πότε θα προλάβουμε να τα πούμε από τη στιγμή που εκτός από το διαδίκτυο έχουμε και χίλια άλλα πράγματα να περιμένουν.
    Παρ’ όλ’ αυτά φαντάζομαι πως με κάποιο τρόπο που δεν φαντάζομαι η καινούρια (όποια κι αν είναι αυτή) επανάσταση θα έρθει από εδώ μέσα. Ελπιζω να προλάβω να τη δω….

    Btw, δεν διάβασα όλα τα σχόλια….

  58. Ο/Η Elikas λέει:

    Παιδιά, συγγνώμη αλλά είπα να κάνω μια μικρή αποτοξίνωση.

    @tsal

    Το θέμα δεν είναι να βγάλεις ένα καινούργιο και πιασάρικο όνομα για να πουλήσεις το ίδιο προϊόν. Το θέμα είναι να δημιουργήσεις ένα εντελώς άλλο προϊόν, που θα καθαρίζει τους δύσκολους λεκέδες εκεί που το προηγούμενο δεν έκανε τίποτα για να τους απομακρύνει.

    Στην περίπτωση μας βέβαια, δεν χρειάζεται να φτάσουμε μέχρι εκεί. Αρκεί επιτέλους να αποδεχτούμε ότι αν λερωθεί το τραπεζομάντηλο, καλό είναι κάποια στιγμή να το πλύνουμε.

    @HappyHour

    Ο Τραμπάκουλας ήταν μπροστά από την εποχή του. Τέλος.

    @dame31

    Το σημαντικό στις επαναστάσεις δεν είναι τόσο ο φορέας του σπόρου τους όσο το ποιανού είναι ο σπόρος. Και το τι ακριβώς πρόκειται να φυτρώσει μέσα από αυτό τον σπόρο.

    Δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι σε όλα. Κι εγώ, που θεωρώ τον εαυτό μου επιεικώς κολλημένο, δεν είμαι μέλος σε δεκάδες εξαιρετικά δημοφιλείς κοινότητες. Ούτε Myspace δεν έχω να φανταστείς…

    Αν καταφέρεις να αποστηθίσεις όλα τα σχόλια, σου χαρίζω το μπλογκ.

  59. Ο/Η Υπολανθάνων λέει:

    @Fatimah

    Εγώ προσπαθώ να παρακολουθήσω τη σκέψη σου. Όχι με επιτυχία όμως, μέχρι στιγμής.
    Θα μπορούσες να με βοηθήσεις σε αυτό, εαν έβαζες παραγράφους στα κείμενά σου, εαν έγραφες στα Ελληνικά αντί στα γκρίκλις, και αν κάπως προσπαθούσες να τα περιορίσεις λίγο σε έκταση και να κάνεις το θέμα που κάθε φορά σε απασχολεί κάπως ποιό σαφές.
    Να ‘σαι καλά και σε ευχαριστώ.

  60. Ο/Η dame31 λέει:

    Χαχαχαχα, Myspace δεν έχεις; Και πως ζεις;
    Ούτε εγώ έχω κι ας θεωρούμαι επιεικώς κολλημένη επίσης. Που να τα προλάβω αυτά; Δεν θα έπρεπε να κάνω άλλη δουλειά στη ζωή μου.

    Αν καταφέρω ν’ αποστηθίσω τα σχόλια θα έχω κάνει απίστευτο άθλο στη ζωή μου. Η αποστήθιση είναι το χειρότερό μου……

  61. Ο/Η omadeon λέει:

    Νομίζω η πιο σημαντική παράγραφος του ποστ είναι η προ-τελευταία

    Ιστορία γράφουν οι παρέες όμως. Και σε μία εποχή διογκούμενης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οι παρέες ίσως αποδειχτούν αυτές που θα μπορέσουν να σώσουν ό,τι περισώζεται. Και οι κοινότητες. Όχι δημιουργώντας κόμματα και αυτο-οργανωμένες συνελεύσεις ιδεολογικής καθαρότητας, ούτε καν υποκαθιστώντας τα τηλεοπτικά και έντυπα μέσα χειραγώγησης με κολλεκτίβες αντιπληροφόρησης. Και σίγουρα όχι κυνηγώντας θεσμικό ρόλο σε οτιδήποτε, γιατί οι συντεχνίες σκοτώνουν τις παρέες και ανοίγουν την πόρτα στη διαφθορά. Καιρό τώρα.

    …με τη διαφορά ότι επειδή το Web 2.0 είναι ήδη παλιό, σε σχέση με το Web 3.0 και το Semantic Web, οι παρέες και οι κοινότητες που θα διαμορφωθούν στο άμεσο μέλλον θα είναι πολύ μεγαλύτερου πλήθους ανθρώπων η καθεμία, με πολύ λιγότερη Υπερφόρτωση Πληροφοριών. Αυτή τη στιγμή το Web 2.0 μοιάζει λίγο με πλίνθους και κεράμους ατάκτως ριγμένους κι ένα σωρό άτομα να πιάνουν αενάως κουβεντούλα για τα… μικρά πολλά κομματάκια.

    Ο κόσμος του Web 3.0 θα είναι ΠΟΛΥ διαφορετικός. Π.χ. σε ένα φλέγον κοινωνικό θέμα, αντί να ψάχνεις στο θείο Γκούγκλη και αλλού, να βρεις ΠΟΙΟΣ τέλος πάντων ασχολείται με αυτό κι εσύ δεν τον ξέρεις, θα σε βρίσκει ΗΔΗ αυτός (κι εσύ ΑΥΤΟΝ). Κι από αυτή την ανεβασμένων δυνατοτήτων κατάσταση μπορεί να προκύψει κάλλιστα ένα είδος κοινωνικής επανάστασης. Διότι ΔΕΝ θα χρειάζεται καν να έχεις σπαταλήσει χρόνο με συγκεκριμμένες παρέες, προκειμένου να «βγεις στο κλαρί» έχοντας κοινές ιδέες ή κοινά αιτήματα. Τα ίδια τα θέματα θα γεννούν αυτομάτως τις κοινότητες οι οποίες ασχολούνται με αυτά (αντί οι κοινότητες να ψάχνουν τα θέματα με ατομικούς κόπους καθένας χωριστά).

    • Ο/Η HappyHour λέει:

      Ψιλοεφιαλτικο το σενάριο του Web 3.0. Δηλαδή θα υπάρχει κάπου κάτι που θα αποθηκεύει τις ιδέες και τις προτιμήσεις όλων των χρηστών ; Μπρρρρ, ανατρίχιασα ! Σκέψου να πέσει σε λάθος χέρια (ανθρώπινα δηλαδή)…

      • Ο/Η omadeon λέει:

        Οχι, καθόλου απαραίτητα (αν και μερικοί… θάθελαν).

        Θα υπάρχει όμως κάτι που θα αποθηκεύει το ΝΟΗΜΑ της πληροφορίας, κάτι που ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ σήμερα (και αντί αυτού έχουμε… αρρωστήσει από τον ΟΓΚΟ της!)

        Στα Ελληνικά (και για μη-γνωρίζοντες κυρίως) δες κι αυτά
        http://omadeon.wordpress.com/category/semantic-web/
        (ακολουθούν κι άλλες σελίδες εκεί)

  62. Ο/Η omadeon λέει:

    Υ.Γ. Κι ένα… ψευδο-ρατσιστικό, ψηφιακού τύπου ανέκδοτο.

    Το νιούμπη σου κι αν πλένεις το ποντίκι σου χαλάς… 🙂

  63. Ο/Η Elikas λέει:

    @omadeon

    Θα δούμε τι μορφή θα πάρει το web 3.0, και πιθανότατα θα συνεισφέρουμε στη διαμόρφωση του. Το σίγουρο είναι ότι θα πάρει κάποια χρόνια μέχρι να συνηθίσει τα νέα δεδομένα η πλειοψηφία των «δικτυωμένων». Μην ξεχνάς ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που μόλις τώρα τόλμησαν να κάνουν το βήμα από το e-mail στο facebook, και που το twitter τους φαντάζει σαν άσκηση κβαντομηχανικής.

    Όσον αφορά το κινηματικό σκέλος πάντως, στην Ελλάδα είμαστε ακόμα στο web 1.5. (δες και το νέο post που ανέβασα σχετικά με το θέμα).

    @HappyHour

    Μη γίνεσαι τεχνοφοβική. Αυτό που φοβάσαι ήδη συμβαίνει κατά κόρον. Νομίζεις ότι το Google εμφανίζει τα ίδια αποτελέσματα σε σένα και τα ίδια σε μένα; Όχι, ανάλογα με το τι αναζητήσεις έχεις κάνει και τι είδους συνήθειες έχεις αποκτήσει όταν περιηγείσαι στο ίντερνετ, το Google (και πάρα πολλά άλλα sites) σου προτείνουν αυτά που νομίζουν ότι σε αφορούν. Αυτόματα βέβαια.

    Από τη μία είναι ανατριχιαστικό, από την άλλη όμως είναι μαγικό να μπορείς να εντοπίσεις και να ενταχθείς σε μία κοινότητα που σε ενδιαφέρει μέσα σε δευτερόλεπτα.

  64. Ο/Η omadeon λέει:

    @Elikas συμφωνώ απόλυτα, ΟΠΩΣ τα λες είναι…
    Στην περίπτωση των μπλογκ που ασχολούνται με πολιτική, χρήσιμο θα ήταν να βρίσκαμε εντός δευτερολέπτων ΟΛΑ όσα… συμφωνούν με τις απόψεις μας (χεχε) ώστε να οργανωθούμε μαζί τους αυτομάτως! Επίσης (ακόμη πιο απλά και πρακτικά) κάθε φορά που καταγράφουμε ένα νέο bookmark να γίνεται αυτόματη ανάλυση κειμένου που γεννάει ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ σωστά tags / semantic meta-data (σε αυτό δουλεύω κατά καιρούς, όπως πάρα πολλοί άλλοι).

    @HappyHour,
    Yπάρχει παρεξήγηση. Web 3.0 δεν σημαίνει (απαραίτητα) μεγαλύτερο ρίσκο έκθεσης προσωπικών δεδομένων – για τον χρήστη του. Απλά βασίζεται στο ΝΟΗΜΑ (semantic content) που έχουν οι πληροφορίες, αντί στο μηχανικο τους «χαζό περιεχόμενο» (κείμενα με λέξεις που ψάχνουμε και δεν τις βρίσκουμε κλπ). Π.χ. η αναζήτηση στο Γκούγκλη σήμερα ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ συνήθως τα πιο επιθυμητά αποτελέσματα διότι δεν μπορει να «καταλάβει» π.χ. ότι ζητάς να μάθεις ποιός ήταν ο πατέρας του Εντισον ή πόσα παιδιά είχε. Οπότε τραβάς «κουπί» να ξεσκαρτάρεις τα αποτελέσματα σήμερα, ενώ θα μπορούσες να τα έχεις ΑΜΕΣΩΣ.

    Γενικά στοιχεία για Web 3.0 μαζεύω κι εδώ:
    http://delicious.com/omadeon/SemanticWeb

  65. Ο/Η Elikas λέει:

    @omadeon

    Ας μην περιμένουμε να γίνουν όλα αυτόματα. Μέχρι να υπάρξει κουμπί που θα γράφει «δίκαιη αναδιανομή πλούτου» ή «κλιματική σταθεροποίηση» θα αργήσουμε.

  66. Κι όμως οι παρέες τούτες είναι κυρίως εικονικές και πολύ σπάνια ζωντανές. Εικονική είναι η δύναμή τους, ειδικά σε ία τέτοια Ελλάδα όπου οι πολιτικοί εθελοτυφλούν και αδιαφορούν.

  67. Ο/Η Elikas λέει:

    @δείμος του πολίτη

    Οι πολιτικοί στην Ελλάδα καθόλου δεν αδιαφορούν και εθελοτυφλούν. Αυτά που κάνουν (καλά ή κακά) τα κάνουν έχοντας συνείδηση του ρόλου και της εξουσίας που τους έχει παραχωρηθεί.

    Κι επειδή οι πολιτικοί που μας κυβερνούν έχουν καταστρέψει τη χώρα (από κάθε άποψη), μόνο οι παρέες μπορούν να ορθώσουν ανάστημα απέναντι τους και να παρασύρουν τον κόσμο να αντιδράσει. Μπας και κάποτε δούμε δικαιοσύνη…

  68. Ο/Η omadeon λέει:

    Είναι ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ λάθος η υποτίμηση των παρεών και των ομάδων μέαα από το διαδίκτυο.

    Μερικές φορές οργίζομαι με νιούμπηδες που λένε τέτοια πράματα και ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ότι το διαδίκτυο είναι ΥΠΕΡΣΥΝΟΛΟ όσων ξέρουν μέχρι τώρα. Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική και για τις παρέες, ακόμη και για τις φιλίες. Π.χ. με φίλους και φίλες που γνωριζόμαστε ΠΟΛΛΑ χρόνια, έχουμε καταλήξει ότι η επικοινωνία μέσω skype (για σοβαρή δουλειά, όχι απλή παρέα) είναι MAKPAN ανώτερη όλων των άλλων διότι συνδάζει Εικόνα με Φωνή ΚΑΙ Links.
    Για το υλικό Γνώσης που καλύπτουμε έτσι σε ελάχιστες ώρες συνεδρίας άλλοι χρειάζονται ΜΗΝΕΣ για να το καλύψουν (και ζήτημα είναι). Ο προδιαδικτυακός (ή προ-υπερκειμένος) Λόγος μας φαίνεται σαν… «Νεάντερναλ-σπηκ». ΑΦΟΡΗΤΑ πρωτόγονος! 🙂

    Δεν θα μπει η πολιτική των Νεάντερνταλ στο διαδίκτυο.
    Οι κοινότητες του διαδικτύου θα εισβάλλουν στη ΔΙΚΗ τους πολιτική και μια μέρα ίσως την νικήσουν.

  69. Ο/Η omadeon λέει:

    Στην Ελλάδα δεν υπήρξαν ποτέ μεγάλες παγκόσμιες αναστατώσεις, όπως…
    1) Κίνημα φοιτητών 1968 (κλπ) – αφού εδώ είχε χούντα
    2) Κίνημα Χίππυς (ομοίως)
    3) Κίνημα χάκερ / Cyber-culture (εδώ είχε… σκυλάδες -χαχα)

    Μόνο τα τελευταία χρόνια χιλιάδες Ελληνες άρχισαν να μπαίνουν ΟΨΙΜΑ στο διαδίκτυο μέσω blogs και facebook. Ετσι αντί να αλλάξουν από το χώρο αυτό, τον φέρνουν στα μέτρα τους. Στο μεταξύ όμως, συμβαίνουν πράματα όπως αυτό


    Global Guerrillas
    Networked tribes, systems disruption, and the emerging bazaar of violence. Resilient Communities, decentralized platforms, and self-organizing futures.
    Wednesday, 14 April 2010
    JOURNAL: The Financial Oligarchy Hikes Taxes

  70. Ο/Η HappyHour λέει:

    @omadeon

    Κίνημα φοιτητών ήταν το Πολυτεχνείο το ’73. Μην ξεχνιόμαστε !
    Τώρα για χίππυς δεν ξέρω, μάλλον όχι αλλά οι χίππηδες δεν ήταν τον Μάη του 68, εννοώ συγχρόνως ; Είχαμε όμως «κίνημα» ρεμπετών(χαχα) !

    Πάντως η αλλαγή κι η επανάσταση θα γίνει εκεί έξω στον δρόμο και όχι μέσω σκαιπ ή γκρουπ στο φεισμπουκ. Μέχρι να βγεις στον δρόμο σίγουρα η τεχνολογία μπορεί να σε βοηθήσει να οργανωθείς, να έρθεις σε επαφή με άλλους, όμως στο τέλος εκεί έξω θα βρεθούμε όλοι. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσοι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, είναι αυτοί που έχουν επαφή με διαδίκτυο. Σίγουρα δεν είναι η πλειοψηφία.

  71. Ο/Η sonora λέει:

    Ξεκινώ με τα ίδια τα λόγια του Elika .
    Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ σοβαρά με συλλογικότητες . Με τρελαίνει να βλέπω τόσο δυναμικό ανεκμετάλλευτο και σκορπισμένο, τη στιγμή που όλα γύρω μας δείχνουν να καταρρέουν.
    Πιστεύω επίσης ότι ο κατακερματισμός μιας “δυναμικής” σε πολλές πλατφόρμες τελικά μειώνει την αποτελεσματικότητα του συνόλου. Επίσης και το
    «Όσο για την κοινωνική δικτύωση, τους μπλόγκερς και το δυναμικό του διαδικτύου, φαίνεται ότι προτιμούν να φυτεύουν εικονικά κολοκύθια σε εικονικές φάρμες από το να συσπειρωθούν μεταξύ τους και να ελπίσουν σε κάτι. «με βρίσκει σύμφωνη.

    Η αδράνεια του κόσμου στις τελευταίες εξελίξεις ,δείχνει πράγματι ότι πάσχουμε απο έλλειψη φαντασίας όσον αφορά τις δυνατότητες έκφρασης.
    Ενδεχομένως οι περισσότεροι να σκεφτόμαστε ακόμα με φυλλάδια και ντουντούκες, ενώ η εποχή απαιτεί άλλες μεθόδους.
    Πιστεύω επίσης ότι προς το παρον δεν γίνεται πολιτική χωρίς κόμματα .
    Και ότι δεν έχουμε κάποια σοβαρή πολιτιστική παράδοση σε συστήματα αυτοοργάνωσης .(στο σχολείο μας ανέφεραν το εξής ένα παράδειγμα,για τα Αμπελάκια)
    Η δυσπιστία μετά και απο τη μεταπολίτευση αντί να μειωθεί, εντάθηκε, και δικαιολογημένα.
    Τίποτα δεν πήγε καλά , παντού έπαιξε παρασκήνιο, σε συνεταιρισμούς, σε συλλόγους και φιλανθρωπικές δράσεις, ενώ οι πιο πρόσφατες δομές όπως οι ΜΚΟ ακολούθησαν το δρόμο του χρήματος οι περισότερες, και της αυτοπροβολής προσώπων.Εδώ κατανοώ τον Τσαλ
    ,και μπορώ να πω ότι νιώθω το ίδιο,όμως ο θυμός μου είναι μεγαλύτερος απο τον πεσιμισμό, και είπα να δράσω με όποια δυσκολία.Στην καθημερινότητά μου ζω όσο μου επιτρέπεται απο τις συνθήκες σύμφωνα με τους κανόνες της οικολογίας θά έλεγα,για να μην μακρυγορήσω.
    Απο τη δεκατία του 80 προτιμώ τα ελληνικά προιόντα και ας τα πληρώνω ακριβότερα.
    Δεν σταματώ να κάνω κύρυγμα σε γνωστούς ,συγγενείς αλλά και αγνώστους για τις συνέπειες του μοδάτου τρόπου ζωής,της αποβιομηχάνισης της χώρας μας,των επιπτώσεων να προτιμούν τα μεγάλα μάρκετ,κ.λ. Αυτό πάλι ούτε αόριστο το λες ούτε τίποτα είναι.
    Είμαι γραφική. Και γνωρίζοντας τι κάνουν στην Ευρώπη,η σύγκριση με τις δικές μας δομές κοινωνίας των πολιτών είναι σκέτη απογοήτευση.
    Η «ανάγκη για πράσινες επενδύσεις και αλλαγή συμπεριφοράς απέναντι στο περιβάλλον,έγινε μόδα,που την λανσάρουν κάποιοι ειδικοί ,και ενώ υπάρχει χρηματοδότηση για καινοτομίες,πράσινη ανάπτυξη και πολλά άλλα , όπως ομάδες παραγωγών,ανακύκλωσης,κ.ά,το κλίμα που κυριαρχεί είναι «που να μπλέξεις».
    Συμφωνώ επίσης και με το σχόλιο προηγούμενου αναγνώστη ,ότι δεν γίνεται να κάνουμε τους ειδικούς σε όλους τους τομείς .
    Ναι,αλλά οι περισσότερες δομές στη χώρα μας έγιναν ανέκδοτο. Κοινωνική πρόνοια,ταμείο κατά της φτώχειας, ελεγκτικοί μηχανισμοί κατά της ακρίβειας,οικονομολόγοι,που είναι η δράση τους;τι έχουν να πουν;επειδή δεν είμαι οικονομολόγος ,μπορώ να ενημερωθώ και να διαμορφώσω κάποια άποψη.
    Εχθές η είδηση ήταν ότι ψυχικά ασθενείς στη Λέρο έχουν να φάνε κρέας και άλλα βασικά τρόφιμα μήνες,γιατί το κράτος δεν πλήρωσε τους προμηθευτές.Όλοι αυτοί που εργάζονται εκεί, αν ισχύει η πληροφορία τι έχουν κάνει;σε πόσες εφημερίδες το έστειλαν σαν είδηση;λέω λοιπον στον tsalapeteino,τον νοσφεράτο,και όποιον ακούει.
    Τώρα που το γνωρίζω τι κάνω; απευθύνομαι σε όλο το δίκτυο φίλων, γνωστών και λοιπών συνοδοιπόρων ή αγνώστων,θέτοντας έστω μία βάση συζήτησης για να διαμορφωθεί κάποια αντίδραση.Το αν θα υπάρξει και κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο συλλογικής δράσης,θα το δούμε στο μέλλον.Και πιστεύω ότι η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει πολύ σ’αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s