Κρίση συνειδήσεως

Πρόλογος των συγγραφέων

Ο διάλογος που ακολουθεί είναι απολύτως πραγματικός και αφορά εντελώς υπαρκτά πρόσωπα. Για την ακρίβεια, προσωπικότητες…

———————————————–

Έλικας:  Τι έγινε ρε μαλάκα, πάλι εξαφανίστηκες;

Νίκος: Τρέχω ρε καραγκιόζη, τι θες να κάνω;

Έλικας: Τι θέλω να κάνεις; Να μπλογκάρεις θέλω ρε μαλάκα, να καθήσεις να γράψεις κι εσύ κάτι για όλα αυτά που γίνονται.

Νίκος: Πού;

Έλικας: Στην Ελλάδα ρε μαλάκα. Στην πατρίδα σου. Κι εκεί που έχεις μεταναστεύσει. Στην Ολλανδία, στο Βέλγιο και στο γαμημένο το Λουξεμβούργο ρε μαλάκα. Παντού, αρκεί να βγάλεις το κεφάλι σου από την άμμο και να κοιτάξεις γύρω σου.

Νίκος: Και τι είναι αυτό το φοβερό που συμβαίνει, και πρέπει οπωσδήποτε να του αφιερώσω τον χρόνο μου και το συγγραφικό μου ταλέντο;

Έλικας: Έχει γαμηθεί ο κόσμος ανάποδα ρε μαλάκα, αυτό συμβαίνει. Εντείνεται η κρίση, αδειάζουν τα πορτοφόλια, μυρίζουν αίμα οι καρχαρίες, αγριεύει ο κόσμος, ξεσπάει η βία, κερδίζει έδαφος ο φασισμός, στενεύουν τα περιθώρια.

Νίκος: Και πλησιάζει και το 2012 σιγά-σιγά, που πλέον παίζεται στα στοιχηματζίδικα στανταράκι.

Έλικας: Ακριβώς.

Νίκος: Κοίτα…

Έλικας: Ναι;

Νίκος: Ε, να, δεν είναι ότι θέλω να στο χαλάσω, αλλά βασικά στ’ αρχίδια μου.

Έλικας: Παρντόν;

Νίκος: Αυτό που άκουσες. Στα-α-ρχί-δια-μου. Στους όρχεις μου. Ή στα παπάρια μου, αν προτιμάς.

Έλικας: Α, έτσι λοιπόν. When the going gets tough, the tough get going, ε;

Νίκος: The tough go fishing περισσότερο.

Έλικας: Κότα.

Νίκος: Λειράτη κιόλας. Από το να ανεβαίνω σε κοτέτσια και να παριστάνω τον κόκορα καλύτερα είναι όμως. Πού ξέρεις; Μπορεί στο τέλος να κάνουμε και κάνα αυγουλάκι έτσι.

Έλικας: Εγκαταλείπεις τον αγώνα ρε μαλάκα. Μας πουλάς.

Νίκος: Σας πουλάω; Και ποιοι ακριβώς είσαστε εσείς; Ο λαός; Το κίνημα; Η μπλογκόσφαιρα; Οι δέκα φίλοι, εκατό περαστικοί και τριάντα μαλάκες που έψαχναν στο Google κάποια φράση με τη λέξη “μουνί” μέσα και πιάστηκαν ξεβράκωτοι σε ένα ποστ κάποιου ψυχοπαθή μπλόγκερ που τους τα χώνει;

Έλικας: Όποιοι και όσοι ρε φίλε. Αυτοί είμαστε κι αν σ’ αρέσουμε.

Νίκος: Και τι σκατά θέλετε από μένα; Να σας διασκεδάσω; Να σας προβληματίσω; Να σας ξεσηκώσω; Να σκοτώσω μήπως τον πολύτιμο χρόνο που ξοδεύετε σε κάποιο γραφείο, κάνοντας μια δουλειά που δεν σας αρέσει και πιθανόν αύριο να μην υπάρχει; Να σας δώσω κάποια συμβουλή που θα δώσει νόημα στη ζωή σας μήπως; Ορίστε μία: Σταματήστε να διαβάζετε μπλογκς και να βλέπετε τηλεόραση και πηγαίντε για ψάρεμα. Μπορεί να μάθετε πώς να εξασφαλίζετε την τροφή σας κιόλας έτσι. Και βοηθάει στη διατήρηση της ψυχικής ηρεμίας. Που είναι μάλλον απαραίτητη στις μέρες μας…

Έλικας: Εντάξει, τώρα το γαμάς το πράγμα. Το ισοπεδώνεις τελείως.

Νίκος: Όχι ρε μαλάκα, θα κάτσω να βγάλω τον καρκίνο τζάμπα. Θα κάτσω να αγχώνομαι, να μαυρίζω και να αφρίζω. Για μαλακίες. Για το αν έδωσε διακαναλική συνέντευξη ο Γκαπ κι αν δάκρυσε η εικόνα του παππού του μ’ αυτά που είπε. Για το αν ψηφίζοντας αντιμνημονιακό περιφερειάρχη κινδυνεύουμε να γίνουμε Σπιναλόγκα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για το αν δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από το να καταργηθεί ο κατώτατος μισθός, να μειωθούν στο μισό οι συντάξεις και να απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Για το μήπως πρέπει να επανεξετάσουμε την επαναφορά της δουλείας γιατί είναι κομματάκι παρεξηγημένη ως έννοια. Για το ποιοι πρέπει να διαπομπευθούν και ποιοι να ξυλοκοπηθούν. Για το ποιοι πρέπει να απελαθούν άμεσα και ποιοι συμφέρει να εκτελεστούν κατευθείαν. Για το αν η αγορά θα νιώσει πραγματικά ελεύθερη μόνο όταν θα έχει πεθάνει. Για το αν η αριστερά σκοπεύει να μετενσαρκωθεί σε αγελάδα ή θα συνεχίσει να μουμιοποιείται με την ησυχία της. Για το αν θα κρεμάσουμε πρώτα τους φασίστες ή θα βράσουμε τους αστούς και κάθε πότε θα πρέπει να τους ανακατεύουμε για να μην κολλήσουν. Για το τι είπε ο Λαζόπουλος, έγραψε ο Πάσχος και ρεύτηκε ο Πάγκαλος. Για μαλακίες φίλε. Που ενώ δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ή να αφορούν κανέναν, έχουν γίνει ξαφνικά το κέντρο της ύπαρξης μας.

Έλικας: Κάτσε ρε φίλε, δεν το εννοούσα έτσι…

Νίκος: Να πάνε να γαμηθούν όλοι τους. Δεν την ξαναπατάω. Δεν ξαναχάνω τον χρόνο μου για παπαριές, όσο σημαντικές κι αν φαίνονται ότι είναι. Δεν ξανασυγχύζομαι προσπαθώντας να υπερασπιστώ το αυτονόητο. Προτιμώ να ονειρεύομαι το αδιανόητο.

Έλικας: Καλά, εσύ κάτσε να ονειρεύεσαι κι άσε τους άλλους να ζήσουν.

Νίκος: Μα να ζήσω θέλω κι εγώ αγόρι μου. Να ζήσω το όνειρο όμως, όχι να ιδρώνω για τον εφιάλτη. Και γιαυτό ώρες-ώρες θέλω να το κόψω το ρημάδι, να το κλείσω και να σβήσω ακόμα και τα ίχνη της ύπαρξης του. Κι αν μπορούσα, να έσβηνα και τα δεκάδες χιλιάδες σχόλια που έχω γράψει αριστερά και δεξιά, επιχειρηματολογώντας, πολιτικολογώντας και αμπελοφιλοσοφώντας ασύστολα. Γράφοντας πράγματα για τα οποία ντρέπομαι και άλλα για τα οποία – όσο περήφανος κι αν είμαι – δεν κατάφεραν ποτέ να αλλάξουν το παραμικρό απολύτως.

Έλικας: Και με το να παραιτείσαι και να μηδενίζεις τα πάντα περιμένεις ότι θα κερδίσεις τι ακριβώς;

Νίκος: Το βασικότερο όλων. Την ελευθερία μου. Την ελευθερία να συνεχίσω να αναζητώ και να διεκδικώ μια ζωή έξω από κουτάκια και κάγκελα. Μια ζωή όπου κανένας πούστης δεν θα έρχεται να μου επιβάλλει τον τρόμο και την εξαθλίωση μόνο και μόνο επειδή έτσι πρόκειται να κερδίσει περισσότερες μετοχές ή ψήφους. Χέστηκα και για τις μεν και για τις δε. Και λυπάμαι όσους είναι τόσο άδειοι μέσα τους ώστε να προσπαθούν να χορτάσουν τη δυστυχισμένη ύπαρξη τους με τέτοιες μαλακίες. Εγώ πάλι, έχω καλύτερα πράγματα να κάνω.

Έλικας: Εσύ και ο γαμημένος ο αφαλός σου. Περί αυτού πρόκειται. Εκεί καταλήγουμε πάλι.

Νίκος: Από το να ασχολούμαι με τους αφαλούς των άλλων, καλύτερα να ασχολούμαι με τον δικό μου. Και με αυτά που εγώ θέλω να πω και να μοιραστώ με όλους εσάς τους όσους και όποιους. Όχι αυτά που μου υπαγορεύει η μαλακισμένη επικαιρότητα.

Έλικας: Πάω στοίχημα ότι θα ξανακυλίσεις. Σε κάνα μήνα θα γράφεις πάλι για τον Πρετεντέρη.

Νίκος: Να πάει να γαμηθεί κι ο Πρετεντέρης. Από τη στιγμή που εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που τον παίρνουν σοβαρά, καλά κάνει και τους δουλεύει. Στο κάτω-κάτω, εκείνος πληρώνεται αδρά για να το κάνει ενώ εγώ τον κράζω δωρεάν.

Έλικας: Ναι, πέτα μου κιόλας ένα “όλοι φταίμε” για κλείσιμο να γουστάρω.

Νίκος: Σκατά έχεις καταλάβει τόση ώρα από όσα σου λέω. Στα αρχίδια μου για το αν φταίει και ποιος. Στα αρχίδια μου κι αν θα πληρώσει ή θα τη γλιτώσει. Είναι τόσο ακραία παράλογος ο κόσμος στον οποίο ζούμε, τόσο χτισμένος σε τραγικά λάθος βάσεις, που το να παίζουμε την κολοκυθιά για τέτοιες παπαριές στερείται νοήματος.

Έλικας: Αν έχεις την πολυτέλεια να το βλέπεις έτσι…

Νίκος: Δεν έχει να κάνει με πολυτέλεια, έχει να κάνει με τους όρους που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Καθώς και με τις αληθινές της διαστάσεις. Φαντάσου να έχει σκάσει μόλις ο μετεωρίτης, να έχουν σηκωθεί δισεκατομμύρια τόνοι σκόνης στον αέρα, να είναι καταδικασμένος ο πλανήτης σε έναν κατασκότεινο χειμώνα που θα κρατήσει ολόκληρες χιλιετίες και οι μαλάκες οι δεινόσαυροι να τσακώνονται για το ποιος θα κάτσει πρώτος στο βράχο αύριο το πρωί που θα ξαναβγάλει ήλιο. Καλά να πάθουν που ψοφήσανε, και περίσσεψε τελικά και κάτι για να βοσκήσουν τα θηλαστικά. Και γαμώ την ατυχία των κροκοδείλων που επιβίωσαν και κατάντησαν ψηλοτάκουνες μπότες στο Κολωνάκι.

Έλικας: Το ‘χεις χάσει μου φαίνεται.

Νίκος: Και πολύ καλά έχω κάνει. Εσύ που δεν το έχεις χάσει δηλαδή και παραμένεις μάχιμος, τι κατάλαβες;

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, ψυχοτραυματικα, δικτυολογιες, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

24 Responses to Κρίση συνειδήσεως

  1. Ο/Η ESKARINA λέει:

    Παρότι γουστάρω τον Έλικα, συμφωνώ με το Νίκο. Έτσι είναι όπως τα λέει. Μια μυωπική πλασματική επικαιρότητα που δημιουργείται από άνθρωπους που έχουν συμφέρουν να μην κοιτούν πέρα από τη μύτη τους, για ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα να δουν πέρα από τη μύτη τους, εν τέλει καθορίζει – αν όχι διαφεντεύει – την επικοινωνία μας, τα γραπτά μας, τις σκέψεις μας και τις προοπτικές μας. Και γιατί; Γιατί κάποιοι επιλέξαμε σαν σωσίβιο το μυαλό μας για να επιπλεύσουμε σε μια θάλασσα – ωκεανό – βλακείας. Δεν παίζει, αργά ή γρήγορα θα μας καταπιεί. Μόνη λύση να βγούμε στη στεριά. Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε.
    (μην ρωτήσεις ποια είναι η στεριά, δεν ξέρω, αλλά την ψάχνω… κάτι πρέπει να υπάρχει, κι αν δεν υπάρχει, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και σίγουρα μετά από από εμάς).

    Γιατί έχω την εντύπωση ότι αυτός ο διάλογος έλαβε χώρα μπροστά σε έναν καθρέπτη; 😉

  2. Aυτό με το αυγό μην το γελάς καθόλου. Kαλά κάνεις. 😉

    Mετά από το παρακάτω και πολλά άλλλα σαν αυτό, καλά κάνεις!

  3. Ο/Η Кроткая λέει:

    Άρχισες να βλέπεις οράματα; Μα, τι καπνίζετε πια εκεί πέρα?
    [Τώρα που θα σας το απαγορεύσει ο καινούριος που βγάλατε, θα δεις αν θα σε ενδιαφέρουν τα κοινά ή όχι].

    Ravavai it is then, ε?

    😛

  4. Παράθεμα: Tweets that mention Κρίση συνειδήσεως | ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΟΣ -- Topsy.com

  5. Εγώ πάλι δεν βρίσκω τι να πω….ίσως γιατί δεν βρίσκω νόημα πια να λέω το οτιδήποτε!

    Αυτό που κάναμε λάθος είναι που νομίσαμε πως μπορούμε να αλλάξουμε συνειδήσεις από δω μέσα…μαλακία αδελφέ, εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να βγάλουμε από μέσα μας…αν έχουμε τίποτα να βγάλουμε…λουλούδια ή σκατά!
    Αν δεν έχουμε, δεν τρέχει και τίποτα…καλά να ‘μαστε!

  6. Ο/Η Elikas λέει:

    Ευχαριστούμε πολύ για τα σχόλια σας :-Ρ

    @Eskarina

    Μπροστά σε οθόνη έλαβε χώρα ο διάλογος, όχι σε καθρέφτη. Αν και δεν έχει και τόσο μεγάλη διαφορά.

    Επί της ουσίας, διευκρινίζω ότι απλά ήθελα να βγάλω από μέσα μου τα συναισθήματα που με οδήγησαν να αποστασιοποιηθώ από τα τεκταινόμενα και τον σχολιασμό τους. Δεν γουστάρω να χαλιέμαι για τον κάθε μαλάκα, ούτε να ρυπαίνω τα γραπτά μου με αδιάκοπη γκρίνια. Κι ας έχω μια σχετική ροπή προς το πολιτικό μελόδραμα.

    Έχουμε όλοι μας πέσει στην παγίδα του κατεστημένου και συζητάμε με βάση την ατζέντα του και τις προτεραιότητες του. Αντιδρούμε σ’ αυτό αντί να παράγουμε σκέψη και λόγο που θα εξαναγκάσει το κατεστημένο να αντιδράσει απέναντι σε εμάς. Γίναμε ετερόφωτοι, μόνο που αντί για φως αντανακλούμε το απόλυτο σκοτάδι. Καλά να πάθουμε λοιπόν αν πια δεν μας διαβάζουν ή δεν μας δίνουν σημασία όσο άλλοτε.

    Πάμε για άλλα.

    @Πόλσε

    Αυτό ακριβώς. Όταν αυτός ο άνθρωπος πρόκειται να εκλεγεί πανηγυρικά περιφερειάρχης, να παν να γαμηθούν τα κινήματα, οι μπλόγκερς και το λουρί της μάνας τους. Τζάμπα σάλιο και τζάμπα κάλοι.

    Κι επειδή εδώ που βρίσκομαι έχει αρχίσει και κάνει κουμάντο ένας εξίσου λαϊκιστής φασίστας, με βλέπω σιγά-σιγά να μαζεύω τα μπογαλάκια μου και να πηγαίνω για ψάρεμα.

    @Krotkie

    Raivavae γλυκιά μου. Plan B. Ατόλη, φοίνικες, βουναλάκι για περίπτωση που ανέβει η στάθμη της θάλασσας και μας χαλάσει τη ρομάντζα, και καρχαρίας στα κάρβουνα. Και δεν πα να εκλέξετε μετά για πρωθυπουργό τον Βορίδη, εγώ ούτε που θα το πληροφορηθώ.

    @κόκκινο μπαλόνι

    Ξεφούσκωσες; Με την αριστερά που έχεις μπλέξει, τι να κάνεις κι εσύ η γυναίκα;

    Το πρόβλημα δεν είναι ότι το μέσο δεν έχει τη δυνατότητα να αλλάξει συνειδήσεις, το πρόβλημα είναι ότι είμαστε τόσο για τον πούτσο άνθρωποι που νομίζουμε ότι μόνο αν αλλάξουν οι συνειδήσεις όλων των υπολοίπων και γίνουν ακριβώς σαν τις δικές μας θα δούμε προκοπή. Κι αν αυτό δεν είναι μία μορφή κατά φαντασίαν φασισμού, δεν ξέρω τι είναι.

    Γίνεται της πουτάνας γύρω μας, και θα φάμε πάλι στη μάπα Κακλαμάνηδες και Ψωμιάδηδες. Μέχρι και τον Σαμαρά μπορεί να δούμε πρωθυπουργό. Κι αυτό γιατί το αντίπαλο δέος σ’ όλη αυτή τη γαμημένη λαίλαπα είναι μια ξεδοντιασμένη και χιλιοδιασπασμένη αριστερά που αρνείται να αποδεχτεί τις παθογένειες της και να εξελιχθεί σε κάτι καινούργιο, ουσιαστικό και αποτελεσματικό.

    Στ’ αρχίδια μου αν φταίει το κακό καπιταλιστικό σύστημα που τη συκοφαντεί και την υπονομεύει. Αν κάποιοι δεν μπορούν να κόψουν το βήχα στο κάθε παπαγαλάκι, πώς διάολο θα μπορέσουν αύριο-μεθαύριο να ορθώσουν ανάστημα στο αφεντικό του;

    Οι ιστορικές ρήξεις και ανατροπές δεν γίνονται με ελεημοσύνες. Και τα αυγά δεν βάφονται με πορδές…

  7. δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί σου! Και μπορώ να πω και άλλα 1000 αλλά ούτε γι’ αυτό δεν έχω πια διάθεση!
    υ.γ. στο πλαν Β μη μας ξεχάσεις…ο καρχαρίας είναι καλός; Ταιριάζει με σάλτσα καρύδας; Για να βρω συνταγές το λέω!

  8. Ο/Η BUTTERFLY λέει:

    «τοσο ακραια παραλογος αυτος ο κοσμος»…η κατα παραφραση του τραγουδιου
    αυτος ο κοσμος που ΔΕΝ αλλαζει, με τρομαζει με τρομαζει…σχεδον οσο με τρομαζω εγω που τον ανεχομαι…
    πολλες φορες εχω ευχηθει να ειμαι ο Νικος της παραπανω συζητησης, αλλα παντα καπου ξεφυτρωνει κι ο Ελικας, αναθεμα το, οποτε απλα μπορω να εχω την τυχη να τους εξισορροπω πριν παθω κριση διχασμενης προσωπικοτητας.
    Φιλια και στους δυο!

  9. Ο/Η Michael_Sc λέει:

    Καλά εσύ, την έκανες νωρίς. Εγώ ακόμα το παλεύω…
    Μην έχεις τύψεις σύντροφε. Πατρίδα είναι η γενέθλια γη των ονείρων μας. Άσε που λίαν συντόμως, και βάση των πραγματικών συνθηκών, δεν θα είμαστε απλώς συναισθηματικά μετανάστες (οπουδήποτε στην Ευρώπη, ακόμη και στη χώρα μας), αλλά και ουσιαστικά.

  10. Ο/Η Кроткая λέει:

    εγώ πάντως θαρρώ πως αν ήταν όντως στ’αρχίδια σου, ούτε θα χάζευες χτες στο τουΐτερ ούτε θα έγραφες αυτό το κείμενο. Νομίζω πως ο Έλικας δεν έχει ψοφήσει, ακόμα κι αν τον ταΐζεις κάθε μέρα στριχνίνη!

    😛

    [επίσης εγώ αντί για ατόλη και ειρηνικό, προτιμώ καρίβιαν σηηη!]

  11. Ο/Η Elikas λέει:

    @κόκκινο μπαλόνι

    Μη μου χαλιέσαι Μπαλόνη μου. Ο καρχαρίας με σάλτσα καρύδας ακούγεται υπέροχος, το ίδιο και τα καβούρια με ανανά ή τα στρείδια με γαρνιτούρα παπάγιας. Θα πάρουμε μαζί μας κι ένα κοπάδι κατσίκια, για όσους δεν γουστάρουν να τρώνε θαλασσινά. Σούπερ θα περάσουμε. Χωρίς τηλεόραση, χωρίς ίντερνετ και χωρίς σκοτούρες.

    @butterfly

    Σας ευχαριστούμε αμφότεροι και σας ανταποδίδουμε τα φιλιά. Ελπίζουμε να καταφέρετε να ξεπεράσετε κάποτε το υπαρξιακό σας.

    @Michael_Sc

    Τύψεις; Γιατί να έχω τύψεις; Ούτε έφαγα λεφτά, ούτε πρόδωσα ψηφοφόρους, ούτε διέσπασα κινήματα, ούτε καταπίεσα μειονότητες, ούτε τίποτα. Αν έχω τύψεις για κάτι είναι για τον χρόνο που έχασα προπαθώντας να πείσω τους ανθρώπους που με διαβάζουν ότι έχω δίκιο σε οτιδήποτε. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι έχω, αλλά αυτή είναι η προσωπική μου άποψη και μόνο. Η οποία δεν επηρεάζει τις εξελίξεις ούτε στο ελάχιστο.

    Οπότε, ας γράψω αυτά που με κάνουν να νιώθω καλά κι όχι αυτά που με αρρωσταίνουν.

    @Κροτ

    Χάζευα στο τουϊτερ αλλά δεν ενέδωσα στον πειρασμό να παρακολουθήσω διακαρναβαλική. Απλά σας πείραζα, λες και ήμουν καμιά γκόμενα που θέλει να τη σπάσει στους άντρες που βλέπουν ποδόσφαιρο (με την κλασική πλέον ερώτηση «καλέ πώς το κουρεύουν έτσι το χορτάρι;»)

    Ο Έλικας μια χαρά είναι και δεν έχω καμία πρόθεση να τον ψοφήσω. Αλλά ούτε και να με ψοφήσει αυτός…

    Καραβαϊκή, ε; Κυρίλα, καφρίλα και ρύπανση. Τι τα θες όμως; Έτσι είσαστε εσείς οι εξευρωπαϊσμένες κομμουνίστριες. Καταγγέλετε το μεγάλο κεφάλαιο και μετά πηγαίνετε κρουαζιέρες μαζί του.

    • Ο/Η Кроткая λέει:

      λολ!
      Καλά, δεν είπα και Μπαχάμες. Καραβαϊκή είναι κι η Βενεζουέλα, ο Παναμάς, η Τζαμάικα.
      Μη σου πω πως είναι η Κούβα.

      In other words: Αιγαιο ειναι η Μύκονος, Αιγαίο και η Ικαρία!

      Όταν η ατόλη θα βυθίζεται λόγω climate change, θα φροντίσω να βρω ελικόπτερο να σας στείλω για να σας σώσει, μουαχαχα! 😛

      • Ο/Η antidrasex λέει:

        Αιγαίο είναι η Μύκονος, Αιγαίο κ’ η Ικαρία, μα όπου στην Ελλάδα και να πας, θα την φας και θα ‘ναι κρύα!
        (με έχει πιάσει το ποιητικό μου σήμερα τον καριόλη).

  12. Ο/Η antidrasex λέει:

    «Έλικας: Κότα.

    Νίκος: Λυράτη κιόλας.»

    η κότα έχει λΕΙρί, όχι λΥρα. Τι είναι η κότα, ο Απόλλωνας ή κολλητός του Ψαραντώνη; (ΜΠΑΤΣΟΙ – ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ – ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ).

    (δε φαντάζομαι μετά από όσα έγραψες να μου την πεις που δεν έκανα σοβαρό σχόλιο ε; στα παπάρια μου κιόλας 😆 )

  13. Ο/Η Elikas λέει:

    @Κροτ

    Δεν το θέλουμε το ελικόπτερο σου. Είπαμε, έχω διαλέξει ατόλη με βουνό. Σκέτο – χωρίς αντάρτες. Και μακριά από πετρελαιοκηλίδες επίσης…

    @Αντιδρασέξ

    Απολύτως σωστός. Το άλλαξα κιόλας. Σπάνια κάνω ορθογραφικά λάθη, αλλά ευτυχώς που όταν κάνω πάντα βρίσκεται κάποιος που με διορθώνει (μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι).

    Τώρα, τα δικά σου παπάρια διαφέρουν από τα δικά μου όσον αφορά το γεωγραφικό τους στίγμα. Άρα η χωρητικότητα τους είναι αυτομάτως περιορισμένη – ιδίως όταν το άμεσο περιβάλλον τους προκαλεί τέτοιο ισχυρότατο πρήξιμο. Να το κοιτάξεις αυτό. Είτε να μεταναστεύσεις, είτε να αγοράσεις εφεδρικά.

  14. Ο/Η DPurpler λέει:

    Να πω και γω την μαλακία μου. Το μόνος που κάνεις προς το παρόν είναι να ανεβαίνεις καταστρώματα. Στο τέλος, θα ανέβεις και στο κατάρτι. Εκεί πάνω, θα βουλιάξεις τελευταίος αλλά και πάλι θα βουλιάξεις.
    Χρειάζεται ριζική αλλαγή ο πλανήτης – συνολικά ο πλανήτης. Για αυτό, μην νομίζεις ότι στην Εσπερία θα γλυτώσετε και 6-7 δις άνθρωποι δεν χωράνε σε νησάκια και βουνοκορφές, ούτε το ψάρεμα και το άρμεγμα αρκεί.

  15. Ο/Η HappyHour λέει:

    Δύσκολα τα πράγματα…

  16. Ο/Η Elikas λέει:

    @DPurpler

    Όπως πολύ καλά γνωρίζεις, ο μεν πλανήτης θέλει να σωθεί, οι δε πίθηκοι δεν θέλουν. Είναι και δικός μας πλανήτης βέβαια, αλλά – tough luck – σεβόμαστε την άποψη της πλειοψηφίας και αρκούμαστε στο να προσπαθούμε να την αλλάξουμε.

    Ενδεχομένως το κάνουμε με λάθος τρόπο, ή για τους λάθος λόγους. Σαν τον πρόσκοπο που προσπαθεί να περάσει τη γρια στο απέναντι πεζοδρόμιο με το ζόρι. Κι ας κινδυνεύει εκεί που βρίσκεται, αφού δεν θέλει άστην την κωλόγρια να πάει στο διάολο. Και περνάς εσύ στο απέναντι πεζοδρόμιο, ή πας όπου αλλού μπορείς να πας και να είσαι καλύτερα από εκεί που ήσουν.

    Δεν μπορώ να σηκώσω στους ώμους μου την ευθύνη για την επιβίωση 6-7 (προσεχώς 10) δισ. ανθρώπων. Και θα ήμουν ηλίθιος αν νόμιζα ότι είμαι ικανός να διαχειριστώ τις τύχες 6-7 εκατοντάδων ή χιλιάδων έστω. Με ποιο δικαίωμα; Ενήλικοι είναι, ας κάνουν ό,τι θέλουν. Σε μένα μην σηκωθούν να έρθουν μόνο, θα τους υποδεχτώ με την καραμπίνα. Και θα γίνω αυτό ακριβώς που τόσο καιρό αντιμάχομαι.

    @Happyhour

    Δε λες τίποτα…

  17. Ο/Η greek rider λέει:

    @DPurpler διάβαζα προχτές κάπου ότι αν έβαζαν όλους τους ανθρώπους της γης μαζί σε πόλεις θα χωρούσαν μέσα στα σύνορα του Τέξας.

    @elikas ξέρεις τι γίνεται; Όταν βλέπουμε ότι ο άλλος γράφει, ακόμη και αν δεν τον διαβάζουμε καθημερινά, αισθανόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι μας και συνεχίζουμε και εμείς.

  18. Ο/Η Μαλάκας λέει:

    Ο αγώνας τώρα δικαιώνετε.

  19. Ο/Η Elikas λέει:

    @greek rider

    Στο Τέξας, ε; Δεν είναι κακή ιδέα. Στρατόπεδο συγκέντρωσης για 6 δισεκατομμύρια ανθρώπους, και για τιμωρία θα αναγκάζονται όλοι τους να ακούν κάντρι. Άσε που έτσι θα πληρώσουν τις αμαρτίες τους κι οι Τεξανοί (που πιθανότατα θα βρεθούν με Κινέζο κυβερνήτη, Ινδό περιφερειάρχη και Άραβα δήμαρχο).

    Κατά τ’ άλλα, έχεις δίκιο. Μόνοι δεν είμαστε, και μεγάλο κομμάτι του διαλόγου σ’ αυτό το ποστ έχει επαναληφθεί σε παραλλαγές και για άλλους. Το αν και πώς συνεχίζουμε μένει να το δούμε βέβαια.

    @Μαλάκας

    Και στην ατόλη δεν θα έχει πλέον καμία σημασία η ορθογραφία… (δικαιώνεται ο αγώνας καλέ μου μαλάκα).

    Κατά τ’ άλλα, έλα για τουρίστας και γίνε μετανάστης. Πλούσια δώρα.

  20. Ο/Η arkin λέει:

    Γκόλουμ, γκόλουμ…

  21. Ο/Η tsalapeteinos λέει:

    Του χρόνου που αναμένεται να παραδοθεί το μεγάλο τηλεπικοινωνιακό έργο σύνδεσης της Κούβας με τη Βενεζουέλα, μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου, γεγονός που επιτρέπει γρηγορότερο και φθηνότερο ίντερνετ στο Νησί της Επανάστασης, σκέφτομαι σοβαρότατα να αυτομολήσω. Πρέπει πρώτα βέβαια να βελτιώσω τα ισπανικά και να μου εγκριθεί το πολιτικό άσυλο – ας όψεται η κληρονομιά της σοβιετικής γραφειοκρατίας που έχει καταχωνιάσει τη σχετική αίτηση σε κάποιο συρτάρι του σ. Ραούλ. Με λίγη τύχη, ίσως προλάβω να είμαι εκεί πριν την εποχή των τυφώνων. Αφού γίνει αυτό και μου ανατεθεί το νευλαργικό πόστο που μου ταιριάζει και από όπου θα μπορούσα να προσφέρω στην επαναστατική υπόθεση, δεν θα ξεχάσω την παλιά μου πατρίδα. Θα στείλω άνθρωπο της απόλυτης εμπιστοσύνης μου στην εδώ πρεσβεία, για να είναι το τρίτο μάτι και το… μακρύ χέρι μου. Κατά σύμπτωση αυτη είναι η ιδέα ενός νουβελομυθιστορήματος (η εκτασή του είναι ακόμα άγνωστη) που δυστυχώς δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί και δεν το βλέπω να γίνεται άμεσα. Πως να εργαστείς δημιουργικά ή έστω ανθρώπινα εδώ πέρα; Γι’αυτό λέω να ακολοθήσω το δρόμο που ακολούθησε ο σενιόρ Χέμινγουεϊ:

    Μπορείς να τους πεις ότι ζεις στην Κούβα γιατί… εκεί τα δροσερά πρωινά, δουλεύεις πολύ καλύτερα απ’ ότι έχεις δουλέψει ποτέ οπουδήποτε αλλού στον κόσμο!

  22. Παράθεμα: Κρίση συνειδήσεως (via ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΟΣ) « Οξύ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s