που με βία μετράει τη γη

Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σ’ ολόκληρο τον κόσμο αγωνίζονται να συνδιαμορφώσουν ένα σύγχρονο, ειρηνικό και πολυσυλλεκτικό κίνημα ενάντια στο νεοφεουδαρχισμό του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, στην Ελλάδα ζούμε την κωμικοτραγική αναζωπύρωση του Ισπανικού Εμφυλίου. 75 χρόνια μετά, τα μουμιοποιημένα υπολείμματα της τότε κομμουνιστικής και αναρχικής ιδεολογίας συγκρούονται βίαια μεταξύ τους σαν να μην πέρασε μια μέρα. Διαλύοντας με θεαματικό τρόπο μία από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, και παρέχοντας πολύτιμο αντιπερισπασμό σε μία παράνομη κυβέρνηση για να περάσει τα πιο βάναυσα και αντιδημοκρατικά μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί στη νεότερη ελληνική ιστορία.

Από τη μία, ένας κομματικός στρατός οπλισμένος με καδρόνια, τυφλή υπακοή και περισσή αλαζονεία, αναλαμβάνει να υπερασπιστεί όχι τον ειρηνικό χαρακτήρα της διαδήλωσης αλλά την ίδια την αστική δημοκρατία που υποτίθεται ότι επιδιώκει να ανατρέψει. Κι από την άλλη, ένα ετερόκλητο μπουλούκι κουκουλοφόρων ιδεολόγων, ασφαλιτών και χουλιγκάνων, που δεν διστάζουν να εκτοξεύσουν σπασμένα μάρμαρα και μολότοφ εναντίον των υπόλοιπων διαδηλωτών. Σύντροφοι. Τραμπούκοι. Δολοφόνοι.

Ένας άνθρωπος πέφτει νεκρός – όχι από πέτρα ή καδρόνι, αλλά από ανακοπή καρδιάς που οφείλεται σε ασφυξία από τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Αντί να αντιδράσουμε ενωμένοι στο πρωτοφανές όσο και προαναγγελθέν έγκλημα, κατασπαράζουμε ο ένας τον άλλον και καταλήγουμε για άλλη μια φορά να διασπαστούμε. Όπως ακριβώς συνέβη και στην Ισπανία του 1936, εκείνοι που βγαίνουν κερδισμένοι στο τέλος είναι οι φασίστες. Γιατί ας μη γελιόμαστε, άνθρωποι που υφαρπάζουν ψήφους με δόλο, εκλέγονται με μειοψηφική αυτοδυναμία, πλαστογραφούν οικονομικά δεδομένα, εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα, καταπατούν το σύνταγμα και κυβερνούν με αστυνομοκρατία και προπαγάνδα ολοκληρωτικού καθεστώτος, φασίστες του κερατά είναι – κι ας αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές ή οτιδήποτε άλλο θέλουν.

Και πώς αλλιώς μπορείς να πολεμήσεις τους φασίστες αν όχι με τη βία; Πώς αλλιώς θα σταματήσεις το ξεπούλημα και την καταστροφή αν δεν σπάσεις τον αστυνομικό κλοιό, εισβάλεις στη Βουλή και αποδώσεις δικαιοσύνη πλακώνοντας στο ξύλο όποιο λαμόγιο βρεις μπροστά σου;

Πρώτα απ’ όλα, το λιντσάρισμα δεν είναι δικαιοσύνη – είτε αφορά δικτάτορες είτε όχι. Το λιντσάρισμα είναι δολοφονία, και η Ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι κάθε φορά που ανατρέπεται μία τυραννική εξουσία δια της βίας, αυτό που την αντικαθιστά πολύ γρήγορα αποκτά μορφή απολυταρχικού κι εξίσου τυραννικού καθεστώτος.

Ακόμα κι έτσι όμως, για να μπορεί κάποιος να προβεί σε πραξικόπημα και να μην θεωρηθεί με το καλημέρα χειρότερος φασίστας από αυτούς που ανατρέπει, θα πρέπει πρώτα να έχει εξασφαλίσει τη ρητή συναίνεση της πλειοψηφίας. Επαναστατική πρωτοκαθεδρία ολίγων και εκλεκτών εν ονόματι και ερήμην του λαού δε νοείται – ιδίως όταν αυτοί που την ευαγγελίζονται απορρίπτουν τις ιεραρχικές δομές και τους πεφωτισμένους ηγέτες. Και οι μαζικές διαδηλώσεις των τελευταίων μηνών σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγονται σιωπηλή υποστήριξη σε μια χούφτα επίδοξους δολοφόνους.

Μα δεν είναι όλες οι μορφές βίας το ίδιο, έτσι δεν είναι; Δεν χρειάζεται να σκοτωθεί κανένας, μόνο να πέσουν μερικές φάπες για να τρομοκρατηθούν οι σφετεριστές της πολιτικής εξουσίας αρκετά ώστε να την παραχωρήσουν – διατείνονται οι αφελείς.

Ο μοναδικός διαχωρισμός που μπορώ να δεχτώ είναι ανάμεσα στην κυριολεκτική και τη συμβολική βία. Ένα γιαούρτι δεν μπορεί να τραυματίσει κανέναν, πόσο μάλλον να σκοτώσει. Ωστόσο, ακόμα κι ένα γιαούρτι οξύνει το κλίμα και φουντώνει το μίσος, που με τη σειρά του γεννάει ακόμα περισσότερη βία. Όχι κατ’ ανάγκην συμβολική.

Από τη στιγμή που η βία γίνεται σωματική, δεν υπάρχουν διαβαθμίσεις όσον αφορά τη συλλογιστική που ωθεί κάποιον στη χρήση της. Προφανώς και μία κλωτσιά στο καλάμι έχει διαφορετικό αποτέλεσμα από μία σφαίρα στο στήθος, η πρόθεση όμως είναι στη ρίζα της η ίδια: Άμεση και αδιαπραγμάτευτη εξουδετέρωση του αντιπάλου, ο οποίος στέκεται εμπόδιο ανάμεσα σ’ αυτόν που βιαιοπραγεί και στο αντικείμενο του πόθου του. Τυχόν αυτοσυγκράτηση του επιτιθέμενου εξαρτάται από τα όρια που θέτουν οι τρέχουσες συνθήκες. Σε περιόδους κοινωνικού αναβρασμού και εκτεταμένης εξαθλίωσης, αυτά τα όρια ξεθωριάζουν ή και εξαφανίζονται εντελώς.

Όσο πιο σημαντικό θεωρείται το διακύβευμα, τόση περισσότερη κλιμάκωση στην ένταση της βίας απαιτείται. Είναι αδιανόητο να καταφύγει κανείς σε πυροβολισμούς επειδή έχασε η ομάδα του στο ποδόσφαιρο. Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να ανατρέψει βίαια ένα ολόκληρο πολίτευμα ρίχνοντας απλά μερικές σφαλιάρες. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η βίαιη κατάληψη ανακτόρων ή κοινοβουλίου συνεπάγεται νεκρούς. Δεκάδες, εκατοντάδες ή ακόμα περισσότερους.

Κι όσο για το όποιο ιδεολογικό υπόβαθρο της βίας, δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα άλλοθι, που πολύ συχνά δεν έχει το παραμικρό αντίκρυσμα. Η χριστιανική εκκλησία κηρύσσει την αγάπη κι ο κομμουνισμός κηρύσσει την ισότητα, αλλά στο όνομα τους έχουν διαπραχθεί τα ειδεχθέστερα εγκλήματα. Δε μου λέει τίποτα λοιπόν η ουτοπία της αυτοοργάνωσης και της αμεσοδημοκρατίας, αν ο δρόμος που οδηγεί στην πραγμάτωση της είναι σπαρμένος με πτώματα.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, επανάσταση σημαίνει ότι κάτι συμπληρώνει τον κύκλο του

Η φωτογραφία στην αρχή του post προέρχεται από το photostream του Odysseasgr

Advertisements
This entry was posted in υπεροψιες, ψυχοτραυματικα, αγριαδες and tagged , . Bookmark the permalink.

16 Responses to που με βία μετράει τη γη

  1. Ο/Η antidrasex λέει:

    Σου πάει καλύτερα το blogging από το tweeting. 😉

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    Θενκς μαν. Ελπίζω να είσαστε καλά και να κρατάτε ομπρέλα όταν βρέχει πέτρες. Και ναι, τρόλαρα χθες και προχθές στο γαμοτουίτερ, αλλά τουλάχιστον διαφωτίστηκα αρκετά για το ποιοι πραγματικά είναι οι (πρώην και νυν) διαδικτυακοί συνοδοιπόροι μου.

  3. Ο/Η Ange-ta λέει:

    Σιγά, και με το μαλακό!

    Όχι να συγκρίνουμε τα τσογλάνια των Εξαρχείων με του Ισπανούς αναρχικούς γιατί θα σηκωθεί ο Μπακούνιν από τον τάφο του. Και όχι να βάζουμε στην ίδια μοίρα το ΠΑΜΕ με αυτούς τους ασφαληταράδες.
    Αμάν πια! Και αυτή η φωτο του Καντάφι, τι σχέση έχει με τα όσα συνέβησαν στο Σύνταγμα.
    Όταν κάποιος στέλνει κάποιον άλλον στο διάβολο ή του πετάει γιαούρτι, δεν είναι το ίδιο με την ρίψη ατομικής βόμβας. Τα βάζεις με το ΚΚΕ, αλλά στην ουσία την ίδια ισοπεδωτική άποψη διατυπώνεις. Η κατανόηση των πραγμάτων ξεκινάει στην διαφοροποίηση και οχι στο μπαλαμούτιασμα, όλα στο ίδιο τσουβάλι.
    την καλημέρα μου,
    πάω για ύπνο.

  4. Ο/Η Pasaenas λέει:

    Όταν σε διαβάζω, αισθάνομαι λιγότερο μόνος και παρανοϊκός! Συνέχισε το ίδιο ελεύθερος!

  5. Ο/Η petalouditsa λέει:

    Καλημερα Νεφ! Πανω κατω συμφωνουμε…
    Η φωτο του Κανταφι ειναι ανατριχιαστικη και με μπερδευει. Απο τη μια λεω καλα να παθει το καθικι απο την αλλη σκεφτομαι πως με τον τροπο αυτο απλα γινομαστε ομοιοι του…καπως ετσι ειμαι μπερδεμενη και με τα δικα μας. Η επανασταση απαιτει βια και νεκρους. Τη θελουμε αυτη την επανασταση; Αν ναι, ειμαστε ετοιμοι; Με ποιο κοστος, ως που; Και μετα τι;

  6. Ο/Η Elikas λέει:

    @Ange-ta
    Ενδεχομένως να μην υπήρξα αρκετά σαφής. Ούτε συγκρίσεις επιχειρώ, ούτε τσουβάλιασμα. Απλά λέω ότι όποιος θέλει να παίξει το παιχνίδι της βίας, ας είναι τουλάχιστον ειλικρινής κι ας παραδεχτεί ότι ονειρεύεται αιματοκύλισμα. Εκεί κολλάει κι ο Καντάφι. Στη θέση του θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος…

    @Pasaenas
    Είσαι μόνος και παρανοϊκός. Το ίδιο κι εγώ. Καθώς και πάρα πολλοί άλλοι.

    @petalouditsa
    Ο Καντάφι ξεκίνησε σαν απελευθερωτής/σωτήρας του λαού, και μετά τους κατσικώθηκε και δεν έλεγε να φύγει. Ούτε ο πρώτος ήταν, ούτε ο τελευταίος. Η δολοφονία του δεν τιμάει κανέναν, και ιδίως τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους της «πολιτισμένης» και «δημοκρατικής» Δύσης, που αντί να αποδοκιμάσουν το λιντσάρισμα πανηγυρίζουν πάνω από ένα παραμορφωμένο πτώμα.

    Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας λοιπόν, οι διάφορες προτροπές «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» και «να μπουκάρουμε μέσα να τους γαμήσουμε» συνεπάγονται ακριβώς αυτού του είδους την αγριότητα. Όχι μια δίκαιη δίκη, αλλά μια φρικιαστική αδικία.

  7. Ο/Η Pasaenas λέει:

    Επέστρεψα φίλε Elika για να προσθέσω μία απλή σκέψη. Οι εραστές της βίας συνεχίζουν να προκαλούν στο Twitter μιλώντας για Γκάντηδες και Γκάντισσες και δεν θέλω να απαντήσω γιατί έχω ήδη ηττηθεί. Ξέρει ότι έχει δίκιο. Πιθανότατα έχει. Η βία είναι η μαμμή της ιστορίας κλπ. Και ίσως οδηγούμαστε εκεί αναπόφευκτα. Αναρωτιέμαι ωστόσο. Εφόσον είναι υπέρ της βίας, θα έπρεπε να καταλαβαίνουν ότι η βία αυτή μπορεί να στραφεί εναντίον τους. Δε γίνεται να πιστεύεις στη βία και να μη πιστεύεις στη βία που ίσως βιώσεις στο πετσί σου μέσα σε μία αιματηρή μάχη. Οπότε προτείνω το εξής: Να αυτοπυρποληθούν! Έστω ένας, δύο από δαύτους. Να ασκήσουν δηλαδή τη βία που προτείνουν εναντίον τους. Θα έδιναν έτσι και το έναυσμα για τις πρωτες σφαγές, θα με έπειθαν και για το δίκιο του αγώνα τους, θα έπεφταν και οι προδότες, θα γίνονταν και ήρωες. Πολλά τα πλεονεκτήματα. Κάτι μου λέει ότι δε θα δεχτούν. Αγαπούν πολύ τον εαυτούλη τους όπως εξάλλου κι εγώ. Δεν τους μέμφομαι γι’αυτό. Επιλέγω όμως να αγαπώ και να είμαι επιεικής. Ακόμα και με τους δυνάστες μου. Δε χαραμίζω κανέναν άνθρωπο στην εξουσία τους. Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει τρίτος δρόμος. Ειρηνικός, μαζικός, επίμονος, με φαντασία, με πάθος, με χιούμορ. Νομίζω ότι απλά μας λείπει το κέφι και μας περισσεύει το μίσος. Δεν θα έπρεπε. Υπάρχουν περιθώρια ακόμα τουλάχιστον. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. (Από το να τρολάρω στο Twitter, καλύτερα εδώ).

  8. Ο/Η Elikas λέει:

    Για αρχή, διαβάστε τον Old boy και τον Ξυδάκη

    @pasaenas
    H βία έχει ξεγεννήσει άπειρα ιστορικά τέρατα, και τo αγαπημένo της παιδί είναι ο Βλαντ Τέπες (ο Παλουκωτής). Ο πιο αιμοβόρος απ’ όλους τους (στην κυριολεξία αιμοβόρος όμως). Εφόσον θέλουμε να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο του τρόμου, πιστεύω ότι θα πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που ασκείται η εξουσία συνολικά, κι όχι απλά να ασχολούμαστε με επαναστατικά υποκείμενα και μοντέλα ανακατανομής του πλούτου. Κατά τη γνώμη μου, κάτι τέτοιο συνεπάγεται αμφισβήτηση της αναγκαιότητας της βίας. Η οποία βία αποτελεί αρχέγονη επιθυμία και ακρογωνιαίο λίθο του πολιτισμού μας. Και άρα δεν πρόκειται να καταργηθεί ξαφνικά κι ως δια μαγείας. Μπορεί όμως να προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε σταδιακά τη φρίκη, παρεμβαίνοντας δυναμικά (και άρα βίαια) πριν προλάβει κάποιος να καρφώσει κορμιά σε παλούκια. Και ναι, η βροχή από σπασμένα μάρμαρα σε τυχαία κεφάλια (που έστω ότι κουβαλάνε τα ίδια μυαλά) είναι λιγότερο φρικιαστική από τον ανασκολοπισμό – και λιγότερο αποτελεσματική επίσης. Κινείται ωστόσο στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση και υπακούει στα ίδια ακριβώς ζωώδη κίνητρα. Απο-ανθρωποποίηση (sic) και συλλογική τιμωρία του «άλλου», στο βαθμό που ενδεχόμενη θυσία του να μη θεωρείται πλέον δολοφονία, αλλά παραδειγματισμός.

  9. Ο/Η Elikas λέει:

    Α, και κάτι ακόμα, που ήθελα να το γράψω στο twitter αλλά δεν θέλω να ρίξω άλλο λάδι σε μια φωτιά που ήδη καίει μέρες: Εφόσον επιτίθεσαι με στόχο να κάνεις τη Βουλή λαμπόγυαλο και να γεμίσουν τα νοσοκομεία μπάτσους, το να καταγγέλεις ότι σε χτύπησαν για να σε σταματήσουν είναι τουλάχιστον υποκριτικό. Άπαξ και αποδέχεσαι ότι τυχόν θύματα είναι αναγκαίο τίμημα για να επιτευχθεί ο σκοπός σου, είναι αναπόφευκτο ότι κάποια από αυτά τα θύματα θα είναι δικά σου.

  10. Αγαπητέ Έλικα,
    έχω καιρό να διαβάσω τόσο καλά συγκροπτημένο κείμενο για το «καυτό» θέμα. Τό κράτησα ολόκληρο και «εν καιρώ» θα τό βάλω στο περί κράτους-βίας κεφάλαιο του «ειδικού» μου μπλογκ «Για μιά αριστερή Αριστερά», αναφέροντας την προέλευση βέβαια. Αν θέλεις στείλε μου το πραγματικό σου όνομα με μία …ηλ-επι να τό παραθέσω.
    Μερικές παρατηρήσεις:
    1. «Μουμιοποιημένα υπολείμματα»…… Καλό! Αν και έχω σοβαρές αντιρρήσεις για την γενικευμένη …τσόντα των «-ποιώ», «-ποίηση», «-ποιημένος» (π.χ. …στοχοποιώ) αυτό μού άρεσε πολύ ως έκφραση. Πατεντάρησέ το!
    2. Μού έλλειψε η αναφορά (και ο συσχετισμός βέβαια) του κατά τους αρχαίους ημών -περίπου…- προγόνους τρίτου αδελφού: Το Κράτος και η Βία είχαν ως …αδερφάκι τον Φόβο! Και τα τρία, τα χρυσά μου, κάνουν ένα υπέροχο, και αποτελεσματικό όπως φαίνεται μέχρι σήμερα, σύνολο. Είχαν μυαλό οι αρχαίοι…
    3. Έχω κι εγώ όμως μυαλό και λέω: Σκότωσε τον φασίστα μέσα σου, τον φόβο, πριν προλάβει να σέ υποδουλώσει.
    Φυσικά τό απευθύνω σε όλους μας…
    4. Κι ακόμα: Ο άνθρωπος απόχτησε μυαλό για να ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ τους νόμους της ζούγκλας, όχι για να τούς εφαρμόσει.
    Έτσι, ως συνέχεια του δικού σου:
    «Κινείται ωστόσο στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση και υπακούει στα ίδια ακριβώς ζωώδη κίνητρα».

    5. Και κάτι για τον …Πάσα-ένα:
    Έγραψες:
    «Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει τρίτος δρόμος. Ειρηνικός, μαζικός, επίμονος, με φαντασία, με πάθος, με χιούμορ.»
    Κατ’ εμέ το …»κουμπί», φίλε μου, είναι το «ΕΠΙΜΟΝΟΣ». Εκεί σκοντάφτουμε… Όλα τα άλλα βρίσκονται σχετικά εύκολα…
    Για να επιμείνει όμως κανείς πρέπει να έχει πεισθεί για την αποτελεσματικότητα της μεθόδου. Δύσκολο. Διότι τα αποτελέσματά της σπάνια είναι απτά. Σπάνια φαίνονται στην διάρκεια μιάς ανθρώπινης ζωής. Έτσι άλλωστε ερμηνεύεται και η «επαναστατικότητα» κάποιων αλλά και η «ενδοτικότητα» κάποιων άλλων.
    Γιαυτό, κάποιοι …μοναχικοί, πρέπει να παλαίψουμε σκληρά για να πείσουμε…
    Ά! -by the way, που λέει κι ο Κίμωνας Κ.- αυτός ο δρόμος ΔΕΝ είναι τρίτος. Είναι ο μοναδικός! Αναλογίσου την ανθρώπινη ιστορία, από τους Σουμέριους, ας πούμε, και δώθε και θα τό διαπιστώσεις κι εσύ νομίζω.

    Καλή βδομάδα νά ‘χουμε.(*)
    Ναπολέων Παπαδόπουλος
    – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
    (*) Εξαιρείται ο GAP και το …«όλον ΠΑΣΟΚ» που μάλλον θα τούς χάσουμε μεσοβδομαδιάτικα.
    Ή έστω… Καλό είναι να τούς χάσουμε… Αμάν πιά!

  11. Υ.Γ.
    {περί του χασίματος του ΠΑΣΟΚ}
    Η συγκυβέρνηση που -με τον ένα ή άλλο τρόπο- θα μάς προκύψει μετά, διότι τήν απαιτούν σκληρά οι «εταίροι» μας, ώστε να μάς δέσουν χειροπόδαρα και να διασφαλίσουν τις «επενδύσεις» τους, καλή θα είναι κι αυτή. Διότι και λίγο θα κρατήσει και θα μάς δώσει τη λαβή για να τούς ξεφορτωθούμε συμπούπουλους. Αμφότερους και τους δύο (που, πάλι, ο Κίμωνας Κ., θα έλεγε)…
    Καλό μας κουράγιο.
    Ν.Π.

  12. Ο/Η Fileas Fog λέει:

    Ναπολέων,
    «4. Κι ακόμα: Ο άνθρωπος απόχτησε μυαλό για να ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ τους νόμους της ζούγκλας, όχι για να τούς εφαρμόσει.»

    Κάνεις λάθος φίλε. Σας αρέσει δε σας αρέσει, Ο άνθρωπος απόχτησε μυαλό για να ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ τους νόμους της ζούγκλας, νόμοι που διέπουν όλο το σύμπαν.

    -Fileas

    • Εντάξει κοσμογυρισμένε Φιλέα…
      Αφού είσαι τόσο σίγουρος ότι:
      1. Νόμοι της ζούγκλας διέπουν όλο (μεγάαααααλη κουβέντα μια τέτοια γενίκευση…) το Σύμπαν
      2. Όλο το Σύμπαν έχει …μυαλό (δηλαδή θεό, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους) ή, αλλοιώς, υπακούει σε μιά σκέψη, μιά βούληση
      τότε…
      βοήθειά σου.

      Και, μακρυά από τα …συμπαντικά, στην Ελλαδίτσα μας μετά το σημερινό …ξανασώσιμό μας, τί θα κάνουμε;;;
      Έχεις κάνα νόμο της ζούγκλας πρόχειρο για να τόν εφαρμόσουμε;;;
      Να …φάμε π.χ. όσους όλοι μαζί τά έφαγαν;;; Κάποιοι μπορεί να αποδειχτούν νοστιμώτατοι…

      Καλό μας κουράγιο. Όπως και νά ‘χει…
      Το σίγουρο είναι ότι μέχρι να ανατρέψει ο άνθρωπος τους νόμους της ζούγκλας, θα περνάει η αποψή σου γιατί είναι «πιασιάρικη»..
      Κοιμήσου ήσυχος. Θα αργήσει να αποδειχτεί λαθεμένη…

  13. Ατυχώς το πρόβλημα βρίσκεται στην ανθρώπινη φύση καθ’ αυτή και η μόνη λύση για μετάβαση σε μια δικαιότερη, ή πιο ευχάριστη, ή καλύτερη, πες το όπως θες, κοινωνία δεν μπορεί να γίνει χωρίς σοβαρές αναταράξεις.

    Μόνο επανεγκατάσταση του εγκεφαλικού σόφτουεαρ μπορεί να φέρει τέτοιο αποτέλεσμα χωρίς αναταράξεις.
    (Ξέρω ακούγεται σαν το Brave new world του Χάξλεϋ, αλλά τεσπά. Ίσως η γενικευμένη χρήση μπάφου από τα 7 δις άτριχους χιμπατζήδες να βοηθούσε στην μεταρρύθμιση δια του άσματος Κουμπαγιά).

    Στο μεταξύ, η ανθρώπινη θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη τέτοιες ομορφιές.
    (Που σαι, πυροβολισμοί για το αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα έχουν πέσει ήδη, απλά εμείς οι ΕΛ είμαστε ακόμα πίσω, ρίχνουμε μόνο καδρόνια).

  14. Ο/Η Julien Febvre λέει:

    Ωραίο το άρθρο, μου αρέσει η σκέψη. Μερικές ενστάσεις μόνο:

    Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σ’ ολόκληρο τον κόσμο αγωνίζονται να συνδιαμορφώσουν ένα σύγχρονο, ειρηνικό και πολυσυλλεκτικό κίνημα ενάντια στο νεοφεουδαρχισμό του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος … μουμιοποιημένα υπολείμματα της τότε κομμουνιστικής και αναρχικής ιδεολογίας συγκρούονται βίαια

    Δεν θα το έλεγα. Πρώτα απ’ όλα, η φάση με τους αναρχικούς στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με τους αναρχοσυνδικαλιστές της Ισπανίας του 36. Ακόμη και σήμερα οι Ισπανοί αναρχικοί είναι διαφορετικοί σε μεγάλο βαθμό από τους Έλληνες. Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης, όχι γιατί είναι οι μεν καλύτεροι από τους δε, αλλά γιατί απλά είναι διαφορετικοί. Έπειτα, σε ότι αφορά το κίνημα που διαμορφώνεται τώρα παγκοσμίως, ως βασικό του πρόταγμα θέτει την άμεση δημοκρατία η οποία έχει πολλές φορές χρησιμοποιηθεί από αναρχικούς. Για πρώτη φορά, χρησιμοποιήθηκε σε ευρεία κλίμακα στις κινητοποιήσεις των Ισπανών στη Μαδρίτη και την Βαρκελώνη, όπου η αναρχική παράδοση είναι έντονη. Οι αναρχικές κοινότητες της Βαρκελώνης εφάρμοζαν την άμεση δημοκρατία ως ένα βαθμό, αλλά και από την άλλη, η κολεκτιβιστική νοοτροπία είναι μέρος της παράδοσης των Ισπανών, η οποία κρατεί ακόμη και σήμερα άθικτη στην Νεοφιλελεύθερη επιθετική παγκοσμιοποίηση. Και σε άλλες πόλεις και χώρες όπου λειτούργησαν αναρχικές κοινότητες, είχαν ως πρόταγμά τους την άμεση συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων. Συνεπώς τα νεοεμφανιζόμενα κινήματα, οφείλουν αρκετά στο αναρχικό κίνημα, το οποίο απλά εσωκλείει κάποια δημοκρατικά προτάγματα και ιδέες των οποίων οι ρίζες βρίσκονται ξεκινούν από την αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία φτάνουν στη Γαλλική Επανάσταση, στο εργατικό κίνημα και τέλος στα σύγχρονα ελευθεριακά και χειραφετησιακά κινήματα.

    Η χριστιανική εκκλησία κηρύσσει την αγάπη κι ο κομμουνισμός κηρύσσει την ισότητα, αλλά στο όνομα τους έχουν διαπραχθεί τα ειδεχθέστερα εγκλήματα. Δε μου λέει τίποτα λοιπόν η ουτοπία της αυτοοργάνωσης και της αμεσοδημοκρατίας, αν ο δρόμος που οδηγεί στην πραγμάτωση της είναι σπαρμένος με πτώματα.

    Αυτό που θα πρέπει να καθίσουμε να σκεφτούμε είναι γιατί ο δρόμος προς την πραγμάτωση αυτών των ιδεολογιών οδηγεί σε βουνά πτωμάτων. Όπως έλεγε και ο Καστοριάδης δεν μπορείς να κρίνεις μια ιδεολογία απομονώνοντάς την από το τελικό της αποτέλεσμα. Δηλαδή, δεν μπορώ να πω ότι ο Μαρξισμός δεν ευθύνεται για τις εκατοντάδες εκατομμύρια εκτελέσεις σε όλο τον πλανήτη, δεν μπορώ, εξίσου να πω, ότι ο Χριστιανισμός δεν ευθύνεται για τα αίσχη που διαδραματίστηκαν κατά τους προηγούμενους αιώνες. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για κάθε ιδεολογία, αναρχισμός, εθνικισμός… τώρα στην περίπτωση του αναρχισμού (αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα). Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας λόγος να διατηρούμε ορθοδοξίες πάνω σε τόσο συγκεκριμένες έννοιες, πέρα από της δημοκρατίας, όπως Κομμουνισμός, αναρχισμός, καπιταλισμός κτλ …

    Για μένα δεν τίθεται θέμα ίσων αποστάσεων. Κατηγορώ το ΚΚΕ γιατί την προκλητική του στάση που θυμίζει κάτι από NKVD. Για φαντάσου τα ΚΝΑΤ με στολές και όπλα; Πόσους ομαδικούς τάφους θα μετρούσαμε σήμερα; Είδαμε πόσο όμορφα δούλεψε ο Λενινισμός στην Ρουμανία και αλλού. Από την άλλη, ένα μεγάλο κομμάτι του μαύρου μπλοκ που πήγε να επιτεθεί στους ΠΑΜίτες δεν είχε καν σκοπό να τους απομακρύνει από το σημείο εκείνο. Αντιθέτως, επικράτησε το γνωστό «πάμε να δείρουμε Κνίτες». Παρά του ότι πιστεύω ότι όλος ο κόσμος θα έπρεπε να τους απομακρύνει ή έστω χωρίς βία να τους ξεμπροστιάσει για να φανεί ποιοι πραγματικά είναι.
    Για περισσότερα ρίξε μια ματιά σε δικό μας άρθρο.
    http://eagainst.com/articles/a-few-clarifications-for-the-2010/

  15. Ο/Η Julien Febvre λέει:

    Σημείωση, επειδή κάτι έγινε με τους κωδικούς, αν μπορείς διέγραψε το από πάνω σχόλιο και κράτα αυτό που είναι ακριβώς το ίδιο αλλά τουλάχιστον διαβάζεται.

    Ωραίο το άρθρο, μου αρέσει η σκέψη. Μερικές ενστάσεις μόνο:

    «Την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σ’ ολόκληρο τον κόσμο αγωνίζονται να συνδιαμορφώσουν ένα σύγχρονο, ειρηνικό και πολυσυλλεκτικό κίνημα ενάντια στο νεοφεουδαρχισμό του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος … μουμιοποιημένα υπολείμματα της τότε κομμουνιστικής και αναρχικής ιδεολογίας συγκρούονται βίαια»

    Δεν θα το έλεγα. Πρώτα απ’ όλα, η φάση με τους αναρχικούς στην Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με τους αναρχοσυνδικαλιστές της Ισπανίας του 36. Ακόμη και σήμερα οι Ισπανοί αναρχικοί είναι διαφορετικοί σε μεγάλο βαθμό από τους Έλληνες. Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης, όχι γιατί είναι οι μεν καλύτεροι από τους δε, αλλά γιατί απλά είναι διαφορετικοί. Έπειτα, σε ότι αφορά το κίνημα που διαμορφώνεται τώρα παγκοσμίως, ως βασικό του πρόταγμα θέτει την άμεση δημοκρατία η οποία έχει πολλές φορές χρησιμοποιηθεί από αναρχικούς. Για πρώτη φορά, χρησιμοποιήθηκε σε ευρεία κλίμακα στις κινητοποιήσεις των Ισπανών στη Μαδρίτη και την Βαρκελώνη, όπου η αναρχική παράδοση είναι έντονη. Οι αναρχικές κοινότητες της Βαρκελώνης εφάρμοζαν την άμεση δημοκρατία ως ένα βαθμό, αλλά και από την άλλη, η κολεκτιβιστική νοοτροπία είναι μέρος της παράδοσης των Ισπανών, η οποία κρατεί ακόμη και σήμερα άθικτη στην Νεοφιλελεύθερη επιθετική παγκοσμιοποίηση. Και σε άλλες πόλεις και χώρες όπου λειτούργησαν αναρχικές κοινότητες, είχαν ως πρόταγμά τους την άμεση συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων. Συνεπώς τα νεοεμφανιζόμενα κινήματα, οφείλουν αρκετά στο αναρχικό κίνημα, το οποίο απλά εσωκλείει κάποια δημοκρατικά προτάγματα και ιδέες των οποίων οι ρίζες βρίσκονται ξεκινούν από την αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία φτάνουν στη Γαλλική Επανάσταση, στο εργατικό κίνημα και τέλος στα σύγχρονα ελευθεριακά και χειραφετησιακά κινήματα.

    «Η χριστιανική εκκλησία κηρύσσει την αγάπη κι ο κομμουνισμός κηρύσσει την ισότητα, αλλά στο όνομα τους έχουν διαπραχθεί τα ειδεχθέστερα εγκλήματα. Δε μου λέει τίποτα λοιπόν η ουτοπία της αυτοοργάνωσης και της αμεσοδημοκρατίας, αν ο δρόμος που οδηγεί στην πραγμάτωση της είναι σπαρμένος με πτώματα.»

    Αυτό που θα πρέπει να καθίσουμε να σκεφτούμε είναι γιατί ο δρόμος προς την πραγμάτωση αυτών των ιδεολογιών οδηγεί σε βουνά πτωμάτων. Όπως έλεγε και ο Καστοριάδης δεν μπορείς να κρίνεις μια ιδεολογία απομονώνοντάς την από το τελικό της αποτέλεσμα. Δηλαδή, δεν μπορώ να πω ότι ο Μαρξισμός δεν ευθύνεται για τις εκατοντάδες εκατομμύρια εκτελέσεις σε όλο τον πλανήτη, δεν μπορώ, εξίσου να πω, ότι ο Χριστιανισμός δεν ευθύνεται για τα αίσχη που διαδραματίστηκαν κατά τους προηγούμενους αιώνες. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για κάθε ιδεολογία, αναρχισμός, εθνικισμός… τώρα στην περίπτωση του αναρχισμού (αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα). Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας λόγος να διατηρούμε ορθοδοξίες πάνω σε τόσο συγκεκριμένες έννοιες, πέρα από της δημοκρατίας, όπως Κομμουνισμός, αναρχισμός, καπιταλισμός κτλ …

    Για μένα δεν τίθεται θέμα ίσων αποστάσεων. Κατηγορώ το ΚΚΕ γιατί την προκλητική του στάση που θυμίζει κάτι από NKVD. Για φαντάσου τα ΚΝΑΤ με στολές και όπλα; Πόσους ομαδικούς τάφους θα μετρούσαμε σήμερα; Είδαμε πόσο όμορφα δούλεψε ο Λενινισμός στην Ρουμανία και αλλού. Από την άλλη, ένα μεγάλο κομμάτι του μαύρου μπλοκ που πήγε να επιτεθεί στους ΠΑΜίτες δεν είχε καν σκοπό να τους απομακρύνει από το σημείο εκείνο. Αντιθέτως, επικράτησε το γνωστό «πάμε να δείρουμε Κνίτες». Παρά του ότι πιστεύω ότι όλος ο κόσμος θα έπρεπε να τους απομακρύνει ή έστω χωρίς βία να τους ξεμπροστιάσει για να φανεί ποιοι πραγματικά είναι.
    Για περισσότερα ρίξε μια ματιά σε δικό μας άρθρο.
    http://eagainst.com/articles/a-few-clarifications-for-the-2010/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s