As viral as it gets

Αναδημοσίευση κειμένου που έγραψα στα αγγλικά και δημοσίευσα στο επαγγελματικό μου site, σχετικά με την εξαιρετικά δημοφιλή καμπάνια Kony2012 και τις κοινωνικές επιπτώσεις της. Νομίζω ότι περιέχει σκέψεις που αφορούν άμεσα οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για το πώς τα νέα μέσα μπορούν να αξιοποιηθούν για να διαμορφώσουν κινηματικές διαδικασίες.

64 million views on YouTube, with over 1.2 million likes and counting. In just 4 days. Boasting an additional 15.5 million views on Vimeo, 625 thousand likes on Facebook and countless followers, retweets and mentions on Twitter, Kony2012 is without doubt a phenomenally successful social media campaign. And it’s only just starting.

What’s even more impressive about Kony2012, is that it’s in no way related to the usual memes and cultural stereotypes of online socializing. There are no funny kittens, no cool gadgets and no ill-mannered celebrities around. This is serious.

The core of the Kony2012 project is a 30 minute film about a documentary filmmaker’s pledge to stop the atrocities of an African warlord and bring him to justice. Because that’s who Joseph Kony is. A man who allegedly abducts children, physically abuses them and trains them to kill and mutilate people. A monster, who has been committing crimes against humanity for the last 25 years or so. A personification of archetypal evil, completely unknown to most of us until somebody decided that the only way to catch him would be to make him world famous.

During all these years, Joseph Kony had never threatened the lives and prosperity of the people addressed by this international appeal. The media never mentioned his name. He was invisible. But this time it’s different, and what makes it different is a story well told.

By contrasting the traumatic childhood memories of an Ugandan boy with the absolute innocence of his own son, director Jason Russell manages to emotionally trigger public awareness. Kony now haunts people’s dreams and makes them feel guilty. Internet users around the globe share his story and contribute in any way they can in order to stop him. That results in a build up of political pressure at an unprecedented speed. It remains to be seen if the popularity of this crusade will oblige the US government to deploy military forces in yet another war-torn and poverty-stricken country that just happens to have significant oil resources.

Having virtually no supporters apart from his own bloodthirsty companions, Joseph Kony is the perfect villain. Too perfect, to be exact. From the very beginning of this campaign, there has been a wide range of criticism regarding its motives. Some people offer no evidence to their claim that Kony is already dead and all the donation money goes to the pockets of greedy activists and corrupt government officials. Others say it’s a CIA conspiracy in order to find a good enough excuse to set a foothold in the region. And there are also people who argue this is all an Evangelist plot or a corporate media hype that aims to distract the citizens of the Western world from attending their own daunting issues.

To be honest with you, I don’t really care. Please don’t get me wrong on this one – of course I agree that child abusing warlords should be stopped at any cost. Preferably without resorting to military invasions and civil wars that inevitably lead to the creation of such warlords. Further than that, I consider myself far too unqualified to pass judgment on anybody involved in either the conflict or the debate about it. My gut feeling tends to support the arguments that this young lady presents, but I might as well be wrong.

What’s more important for me is the creative and ambitious use of the medium. Above all, Kony2012 is a methodically planned and skillfully produced cross media project, aiming to attract massive attention and support.

On a first level, it’s a mechanism that targets huge chunks of the international audience and tells them an appealing story. A story that involves a horrific past and the promise for a collective redemption. Not forgetting the merchandise, where an “action kit” translates to a couple of bracelets and a t-shirt. It’s all for a good cause.

On a second level, Kony2012 urges viewers to interact, collaborate and demand change; providing them with all the necessary infrastructure to do so. You can sign, donate, share, join or write a letter to famous pop stars and policy makers. You can take to the streets, stick posters on walls and protest for justice. Maybe you can even start a war. Against an unknown criminal who may or may not live in a far away country you know nothing about.

On a third level, Kony2012 is what Jason Russell, none other but the man who started it all, tells us in the very opening of the film: an experiment. A social experiment of mass manipulation to be precise, executed on a scale already nearing 1% of the world population. Whether this specific propaganda piece has a hidden political agenda or not seems to be secondary. The same goes for its ability to bring its story into an irreversible conclusion. What I find fascinating is that a) it works, and b) it’s open source.

Unlike electoral and commercial advertizing campaigns, this particular mechanism seems transparent enough for anyone to copy and repeat. Or even improve. The networking and information channels are free, crowd sourcing and crowd funding techniques are rapidly developing, potential human resources are limitless. For the first time in history, a worldwide movement of millions can appear out of nowhere within just a couple of days. All it takes is a strong narrative and a few years of painstaking preparation. Finding the truth, raising an issue, spreading the word and giving people a chance to participate in something they believe in. I can assure you it’s not as easy as it may sound. Organizing a campaign of that size demands expertise, diplomacy, talent and focus. Money and lack of sleep also.

Meanwhile, there is a global economic and political turmoil going on, which has caused the emergence of radical social movements and plenty of public debate. Perhaps the next meme will be to bring down a heartless banker. Or perhaps it will be to die for an oil company, misled to believe you are doing it to save children. By raising the bets, Kony2012 brings us a step closer to an adventurous future. A future where virally spread social influence and grass roots collaboration will eventually manage to bring change. For better or worse.

This entry was posted in παραμυθακια, δικτυολογιες and tagged , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to As viral as it gets

  1. Ο/Η petalouditsa λέει:

    Υποθετω οτι το παραθετεις ως ενα παραδειγμα σχετικο με την προταση του προηγουμενου ποστ. Ειναι εξαιρετικο δειγμα γραφης αυτου του ειδους χρησης των νεων τεχνολογιων, οπως ομως αναφερεις χρειαζεται a few years of painstaking preparation για κατι τετοιο, πραγμα που στην περιπτωση μας δεν εχουμε την πολυτελεια να διαθεσουμε…Μηπως λοιπον σαν πρωτο βημα θα αξιζε τον κοπο να εντοπισουμε (πως δεν ξερω) καποιες ομαδες που ηδη δειλα δειλα εχουν κανει καποια βηματα στον τομεα της ερευνας κυριως και να ενωθουμε μαζι τους; Δεν ξερω, σκεπτομαι…

  2. Ο/Η Elikas λέει:

    Το παραθέτω σαν παράδειγμα για το τι είναι ικανό να κάνει το ίντερνετ έτσι και ξέρει κανείς να το χρησιμοποιήσει δημιουργικά, για το τι σημαίνει στήσιμο μιας κινητοποίησης που μπορεί να μετατραπεί ακόμα και σε παγκόσμιο κίνημα, για το πώς επηρεάζονται οι μάζες από τα αφηγηματικά τεχνάσματα μιας καλοσχεδιασμένης προπαγάνδας, για το ποιες είναι οι δυνατότητες του «από τα κάτω» (έστω κι αν είναι κατευθυνόμενο κι όχι αυθόρμητο), καθώς και για το ποιοι είναι οι κίνδυνοι έτσι και όλη αυτή η δύναμη βρεθεί στα χέρια της εξουσίας.

    Δυστυχώς απευθύνομαι σε ανθρώπους που εξακολουθούν να νομίζουν ότι ένα πλιάν τραπεζάκι γεμάτο με φωτοτυπημένα μανιφέστα αποτελεί μορφή αγώνα για αφύπνιση της λαϊκής συνείδησης.

  3. Ο/Η petalouditsa λέει:

    Ειδα ομως στην προηγουμενη αναρτηση καποια σχολια για ομαδες που ηδη κανουν καποια βηματα, συγνωμη δεν θυμαμαι ακριβως, μηπως μια επικοινωνια μαζι τους θα ηταν ισως ενα καλο πρωτο βημα;

  4. Ο/Η Elikas λέει:

    Φυσικά και θα ήταν καλό βήμα η επικοινωνία μεταξύ ομάδων και ανθρώπων που έχουν παρόμοιους στόχους. Όπως έχω γράψει ήδη όμως, αδυνατώ να ασχοληθώ σοβαρά – και δεν θέλω κιόλας. Παίρνω απλά την πρωτοβουλία να πετάω ιδέες πού και πού (κυρίως γιατί δεν αντέχω άλλο να τις κρατάω μέσα μου), κι όποιος τις διαβάσει και του φανούν χρήσιμες μπορεί να πάρει την πρωτοβουλία να τις μοιραστεί, να τις επεξεργαστεί και να τις υλοποιήσει. Κι αν χρειαστεί καμία συμβουλή, εδώ είμαστε.

    Αν είναι να ξαναμπώ στο τριπ να χάνω βδομάδες ολόκληρες από τη ζωή μου για να σχεδιάζω και να οργανώνω κινητοποιήσεις, 1ον) Δεν έχει κανένα νόημα να συνεχίσω να ζω στο εξωτερικό, και 2ον) Δεν έχει κανένα νόημα να συνεχίσω να το κάνω τζάμπα.

  5. Ο/Η revekka83 λέει:

    Σίγουρα είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί μια τέτοια ομάδα αλλά ειναι εξίσου σημαντικό να ενημερωθεί και το ευρύ κοινό για την δύναμη που έχει το ιντερνετ όσο αναφορα το κομματι της προπαγανδας και όχι μόνο. Παρόμοια βίντεο κυκλοφορούν στο ιντερνετ και τα βλέπου εκατομμύρια άνθρωποι.Το θέμα είναι ποιοι καταλαβαίνουν την παγίδα που μπορεί να υπάρχει πίσω απο αυτά!!

    • Ο/Η Elikas λέει:

      Ελάχιστοι συνειδητοποιούν ότι οι πεποιθήσεις τους και οι πράξεις τους επηρεάζονται σε τόσο μεγάλο βαθμό από τη δύναμη της προπαγάνδας (τηλεοπτικής, έντυπης, διαδικτυακής, κλπ). Λόγω του εγωισμού τους, όλοι αρέσκονται να πιστεύουν ότι δεν είναι πρόβατα για να μπορεί να τους κάνει ο κάθε επιτήδειος ό,τι θέλει. Και μετά πάνε και ψηφίζουν τα κόμματα που στηρίζουν τα Μέσα, βάζουν σταυρό στους πολιτικούς που ξημεροβραδιάζονται στα τηλεπαράθυρα, αγοράζουν τα προϊόντα που βλέπουν στις διαφημίσεις και ακούνε τη μουσική που πλασάρουν οι δισκογραφικές εταιρείες. Κι ενίοτε υπογράφουν για να ξεκινήσει ένας πόλεμος εναντίον κάποιου που δεν ήξεραν μέχρι πριν από μισή ώρα.

      Είναι στην ανθρώπινη φύση αυτή η συμπεριφορά, οπότε δεν έχει νόημα να τη χαρακτηρίσουμε καλή ή κακή. Έχει όμως νόημα να κατανοήσουμε το πώς λειτουργεί και να αποδεχτούμε ότι αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να καταφύγουμε σε τέτοιου είδους τεχνάσματα. Τα οποία μπορούν κάλλιστα να είναι ηθικά και δίκαια, αρκεί να μην είναι παραπλανητικά (π.χ. υπόσχεσαι σοσιαλισμό έναντι βαρβαρότητας, κερδίζεις τις εκλογές και όντως εφαρμόζεις αυτά που προεκλογικά υποσχόσουν).

      • Ο/Η revekka83 λέει:

        Δεν διαφωνώ ότι χρησιμοποιώντας αυτά τα «τεχνάσματα» που μας προσφέρει η τεχνολογία μπορούμε να κατευθύνουμε τον κόσμο προς την σωστή κατεύθυνση εφόσον είναι δίκαια και όχι παραπλανητικά. Το θέμα είνα να υπάρξει μια τέτοια ομάδα ανθρώπων που θα έχουν και τις γνώσεις αλλά και την πρόθεση να αλλάξουν κάποια πράγματα και να εκφράσουν μια διαφορετική άποψη. Πέρα από αυτό όλοι μας γνωρίζουμε οτι κατι τέτοιο θα δώσει δύναμη σε αυτή την ομάδα και μια μορφή εξουσίας η οποία ειναι μεθυστική συνήθως για τον καθένα από εμάς (άλλο ένα επικυνδυνο κομματι της ανθρώπινης φύσης). Σε αυτή την περίπωση τι γίνεται; Ίσως ακούγομαι υπερβολική αλλά η ιστορία και η σημερινή μας κατάσταση έχει αποδείξει επανελλημένα την δύναμη καθώς και την αδυναμία μας να λειτουργήσουμε σαν δημοκρατική χώρα που ο καθένας απο εμάς ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπό του και όχι για το προσωπικό του συμφέρον και μόνο. Απλά σκέψεις κάνω, χαράξαμε μια λάθος πορεία και θα υποστούμε τις συνεπειες.

  6. Ο/Η Elikas λέει:

    Ανοίγεις μεγάλη κουβέντα Ρεβέκκα, και καλά κάνεις. Όντως, αν μία οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων οργανώσει κάποιου είδους κίνημα αντι-προπαγάνδας που θα καταφέρει να ανατρέψει τα δεδομένα, ο κίνδυνος κατάχρησης εξουσίας από μέλη αυτής της ομάδας είναι υπαρκτός και με το παραπάνω. Είμαι σίγουρος ωστόσο ότι ο σχεδιασμός της δομής και λειτουργίας μιας τέτοιας ομάδας μπορεί να προλαμβάνει δυσάρεστους ηγεμονισμούς, κλπ. Αρκεί να αποδεχθούμε επιτέλους τις ιδιαιτερότητες της ανθρώπινης φύσης και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, πιστεύοντας ότι εμείς είμαστε «οι καλοί» και οπωσδήποτε θα παραμείνουμε έτσι μέχρι το τέλος. Τρόποι υπάρχουν, το ίδιο και άνθρωποι με την απαραίτητη επιστημονική κατάρτιση να μας τους υποδείξουν.

    • Ο/Η revekka83 λέει:

      Είμαι σίγουρη ότι και τρόποι υπάρχουν και άνθρωποι με την κατάλληλη επιστημονική κατάρτιση υπάρχουν. Γι’ αυτό που δεν είμαι σίγουρη είναι οτι υπάρχουν άνθρωποι που τηα ειναι «κάλοι» μέχρι το τέλος , όσο απαισιόδοξο κι αν ακούγεται. Φυσικά δεν βγάζω ποτέ τον εαυτό μου από έξω, δεν ξέρω τι θα έκανα σε ανάλογη περίπτωση γιατί όταν έχεις μπροστά σου ολόκληρο το βάζο με το μέλι είναι λίγο δύσκολο να μην μπεις στον πειρασμό να δοκιμάσεις έστω και λίγο.
      Άλλο ένα βίντεο που έχει πολλές προβολές και θα ήθελα και την δικιά σου γνώμη ειναι αυτο των «anonymoys». Αυτό έχει καιρό φυσικά που προβάλλεται και μάλιστα έκαναν και εκπομπη στην τηλεόραση γι’αυτό. Μιλάει για το μνημόνιο και προτρέπει τον κόσμο να ξεσηκωθει και να αντιδράσει σε γενικές γραμμές. Με παρόμοια μυνύματα απευθύνεται στη κάθε χώρα ξεχωριστά. Εγώ δεν πιστεύω οτί ειναι κάποια αντιπροπαγανδική ομάδα ανθρώπων αλλα ένα καλόστημένο παιχνίδι συμφερόντων που αποσκοπεί κάπου φυσικά.
      Αυτά απο μένα.


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:


Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s