Η νύχτα των μεγάλων αγγουριών

Έχω καλά νέα και κακά νέα.

Τα καλά νέα είναι ότι όσο κι αν σας φαίνεται δύσκολο να το πιστέψετε, η Χρυσή Αυγή τελείωσε. Πάπαλα. Είναι ζήτημα χρόνου να εξαφανιστεί από τις ζωές μας μια για πάντα. Και είμαι τόσο απόλυτος για αυτό όχι επειδή έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη ή τις αγνές δημοκρατικές προθέσεις του Σαμαρά και του Δένδια, αλλά επειδή το επικοινωνιακό στραπάτσο που υπέστη το ναζιστικό μόρφωμα είναι μη αναστρέψιμο.

mixaloliakos1_451755461

Δολοφονηθείς υπό των φωτογραφικών φακών

Ο Μιχαλολιάκος γελοιοποιήθηκε παγκοσμίως, κι ακόμα κι αν κάποτε αθωωθεί και το παίξει δικαιωμένος θα τον συνοδεύει για πάντα η πασίγνωστη πλέον εικόνα με το τσαντάκι και το μουτρωμένο ύφος. Ανεξάρτητα από το αν για μας είναι φασίστας, δολοφόνος, χαφιές, παρανοϊκός ή οτιδήποτε άλλο, αυτό που μετράει πιο πολύ για τους (πρώην) οπαδούς του είναι ότι ο αρχηγός ξεφτιλίστηκε. Και τους πούλησε, αφού προκειμένου να γλιτώσει τα χειρότερα απαρνήθηκε στην ανάκριση όλα του τα ιδεώδη με τη χαρακτηριστική ευκολία που οι φασίστες έχουν μάθει να κρύβονται στις τρύπες τους κάθε φορά που τα βρίσκουν σκούρα. Έχει ξανασυμβεί και παλιότερα χωρίς να δώσει κανείς σημασία βέβαια, αλλά τότε η Χρυσή Αυγή ήταν μια περιθωριακή ομάδα γραφικών που δεν αφορούσε σχεδόν κανέναν. Ενώ αυτή τη φορά το είδαν όλοι. Και φάνηκε άσχημα στα φώτα.

xpap1

Ούτε μια γαλανόλευκη για δείγμα κι αυτός ο κερατάς στο σπίτι του…

Ακόμα κι αν οι υπόλοιποι προσπαθήσουν να εκθρονίσουν από την ηγεσία της οργάνωσης τον Μιχαλολιάκο και τη φαμίλια του, πολιτική συνέχεια δεν πρόκειται να υπάρξει. Ο Παππάς, ο Κασιδιάρης, ο Λαγός, ο Μίχος, ο Παναγιώταρος κι οι υπόλοιποι υπερπροβεβλημένοι τραμπούκοι επίσης απομυθοποιήθηκαν μια για πάντα. Γιατί όσο και να φτύνουν, όσο και να φωνάζουν, δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι είναι Ναζί και άνθρωποι της νύχτας. Και μη μου πείτε ότι το ξέραμε αυτό ήδη, γιατί το κοινό τους δεν ενημερώνεται από τις ίδιες πηγές που ενημερωνόμαστε εμείς. Τον κώλο της Μις Τουρισμός και τη μαγκιά του να κατουράς τον τοίχο του Μέγκα ήξερε, τα στημένα ρεπορτάζ με τις γριούλες που σηκώνουν λεφτά από το ΑΤΜ, τα χαστούκια στην παλιολεσβία κομμουνίστρια ήξερε, και τις αλβανικές κωλοτρυπίδες των αναρχοάπλυτων καλλιτεχνών που τολμούν να προσβάλουν τα Θεία. Κι όσο και να μας φαίνονται αποκρουστικά όλα αυτά, για πάρα πολλούς Έλληνες ήταν ακριβώς ο τσαμπουκάς που τους εξέφραζε.

Κι εξακολουθεί να τους εκφράζει, αρκεί να μην προέρχεται από τους τυχάρπαστους νταβατζήδες και τους κοκάκηδες που από αντισυστημικοί πατριώτες μετατράπηκαν σε «τους είδαμε κι αυτούς τι κουμάσια είναι» μέσα σε ένα σαββατοκύριακο. Ξοφλήσανε, ό,τι και να κάνουν από δω και πέρα.

Απόδειξη ότι ο κόσμος τους δεν πήγε να τους συμπαρασταθεί. Γιατί αν πιστεύει κάποιος ότι όλα αυτά είναι μια σκευωρία της Μέρκελ και των εβραιομασώνων που θέλουν να υποδουλώσουν την πατρίδα μας, όσο θρασύδειλη κότα κι αν είναι παίρνει το τουφέκι του και πάει να τους απελευθερώσει με κάθε κόστος. Έλα όμως που απέναντι του έχει την ελληνική αστυνομία και μια ακροδεξιά κυβέρνηση που υπόσχεται τάξη και ασφάλεια, και δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό για έναν συντηρητικό νοικοκυραίο από αυτό. Μόνο ο καλός Θεούλης ίσως, αλλά οι επίγειοι εκπρόσωποι του εγκαταλείπουν κι αυτοί ο ένας μετά τον άλλον τη «γλυκιά ελπίδα» που κατέληξε «καυτή πατάτα». Ζωή σε λόγου μας.

1976066-480x360

Απλά φανταστείτε να συνέβαινε κάτι τέτοιο στην ηγεσία του ΚΚΕ. Μέχρι κι ο Ψαριανός θα κατέβαινε.

Τα κακά νέα είναι ότι η εν εξελίξει συντριβή της Χρυσής Αυγής δεν έγινε από κάποιο αντιφασιστικό κίνημα, όσο κι αν μερικοί επιμένουν να πιστεύουν ότι ο λαός ήταν αυτός που έτριξε τα δόντια στον φασισμό μετά τη δολοφονία του Φύσσα. Ο λαός απλά γύρισε την πλάτη στους συγκεκριμένους φασίστες επειδή τους είδε να συνδέονται με την εν ψυχρώ δολοφονία ενός Έλληνα και να αποκαθηλώνονται από τα Μέσα που μέχρι πριν από δυο-τρεις βδομάδες τους ξέπλεναν με κουτσομπολίστικα ρεπορτάζ και εξυπναδούλες στα πάνελ. Τώρα όλοι οι Μπάμπηδες κι οι Πρετεντέρηδες κάνουν ότι δεν τους ξέρουν κι ότι έπεσαν από τα σύννεφα μόλις αποκαλύφθηκε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση. Ποιος να το περίμενε;

Όσο έκθετη κι αν είναι η κυβέρνηση για το γεγονός ότι τους άφηνε τόσα χρόνια να αλωνίζουν ατιμώρητοι, όσο αναξιόπιστη κι αν είναι η Δικαιοσύνη που δεν έκανε για άλλη μια φορά σωστά τη δουλειά της, οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας είναι όλοι δεξιοί μέχρι το μεδούλι. Ενώ οι αριστεροί είναι κομπάρσοι. Στην καλύτερη, γιατί στα μάτια πολλών είναι το άλλο άκρο, που είναι εξίσου επικίνδυνο με τους μαχαιροβγάλτες γιατί κλείνει τους δρόμους και πετάει γιαούρτια, θέλει να μας βγάλει από το Ευρώ και φταίει συλλογικά για το έγκλημα της Μαρφίν. Ελάχιστη σημασία έχει ότι κάποτε μπορεί να αποδειχτεί ότι αυτοί που έριξαν τις φονικές μολότοφ ήταν ασφαλίτες, χρυσαυγίτες ή χαπακωμένα χουλιγκάνια χωρίς ιδεολογία. Λέγε λέγε, η ρετσινιά έμεινε και δεν πρόκειται να φύγει ποτέ.

samaras voridis adonis

Καλώς τα παιδιά

Οι άνθρωποι που προσκυνάνε σβάστικες μεταμφιεσμένες σε μαίανδρους και διψάνε για αίμα Πακιστανών δεν πρόκειται να αλλάξουν μυαλά επειδή μια αναποδιά γκρέμισε τα όνειρα τους να καμαρώσουν τον Κασιδιάρη δήμαρχο. Θα συνεχίσουν να είναι αμόρφωτοι και κομπλεξικοί ρατσιστές, θα συνεχίσουν να λένε κάθε τρεις και λίγο «α ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται», κι απλά θα στηρίξουν τον εθνικιστή ηγέτη που επιδεικνύει μεγαλύτερο τσαμπουκά από τους άλλους. Δηλαδή τον Αντώνη Σαμαρά, που αφού πήρε τη γενναία απόφαση της εξάρθρωσης των κακών Ναζί υπόσχεται ότι δεν θα εξαντλήσει την αυστηρότητα του μόνο σ’ αυτούς. Παρέα με ένα all-star επιτελείο «σοβαρών» νεοχουντικών θα βάλει στη θέση τους όλους αυτούς τους ανθέλληνες εργατοπατέρες που κατέστρεψαν τη χώρα με το να κάνουν συνέχεια απεργίες και να κανακεύουν λαθρομετανάστες. Και να κάνουν το ένα επικοινωνιακό χαρακίρι μετά το άλλο θα πρόσθετα εγώ, αλλά ελάχιστη σημασία έχει πλέον. Η αριστερά δεν εξελίχθηκε αρκετά γρήγορα ώστε να απεγκλωβιστεί από το μίζερο παρελθόν της και να πείσει πως έχει όραμα και μπορεί να κυβερνήσει, κι όποιος πιστεύει ότι η επανάσταση όπου να’ναι έρχεται καλά θα κάνει να μάθει να παίζει φυσαρμόνικα γιατί στη φυλακή θα παίζει μόνο ΣΚΑΪ.

Με τα ταπεινωμένα στελέχη της Χρυσής Αυγής υπό διωγμό και τους οπαδούς της τρομοκρατημένους που βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς μαντρί, ο μεγαλοαστός πιτσαδόρος παίζει χωρίς αντίπαλο. Και το οικονομικό κατεστημένο δεν έχει την πολυτέλεια να ποντάρει σε νέα σχήματα και να αναδείξει άφθαρτα πρόσωπα. Θα χοντρύνει το παιχνίδι όσο πάει και σιγά μην απαρνηθεί το παρακράτος του, αλλά θα πρέπει να συμβιβαστεί προς το παρόν με ό,τι έχει απομείνει στη διάθεση του. Στη χειρότερη να δώσει το πράσινο φως για να μπουν μερικές βόμβες, που είτε χρεωθούν σε αριστερούς είτε σε αμετανόητους νοσταλγούς της Χρυσής Αυγής το ίδιο κάνει.

giati kyrie

Και το μνημόνιο, κύριε; Η φτωχοποίηση; Δεν είναι αρκετά σοβαροί λόγοι για να διασπαστεί το μεγάλο εθνικοπατριωτικό μέτωπο και να ξαναβγεί ο κόσμος στους δρόμους;

Πρώτον, το μεγάλο εθνικοπατριωτικό μέτωπο αποτελείται από λοβοτομημένους ηλίθιους που έχουν μάθει να λατρεύουν τη δύναμη της εξουσίας και το πολύ-πολύ να ζωγραφίσουν καμιά μούτζα σε ψηφοδέλτιο αν θέλουν να την αποδοκιμάσουν. Αν και τώρα πια θα φοβούνται μήπως τους ανακαλύψουν και τους πάνε κι αυτούς μέσα.

Δεύτερον, όλες οι απεργίες, όλες οι πορείες και όλα τα μπάχαλα ως τώρα έχουν φέρει μηδενικό αποτέλεσμα. Ακόμα χειρότερα, έχουν καταφέρει να απογοητεύσουν πολλούς από εκείνους που κάποτε πίστεψαν ότι η απάντηση  θα δοθεί στους δρόμους. Λίγοι σχετικά θα τολμήσουν να εξεγερθούν με τόση καταστολή που έχει να πέσει από δω και πέρα (ναι, ακόμα χειρότερη τώρα που κανείς δεν θα μπορεί να κατηγορήσει για ναζισμό τους ανθρώπους που δημόσια και πανηγυρικά τον εξαρθρώνουν).

Κι απέχουμε πάρα πολύ από το να κατανοήσουμε πώς στήνεται και λειτουργεί μια προπαγάνδα που σέβεται τον εαυτό της. Σε επικοινωνιακό επίπεδο, ακόμα και τα ανορθόγραφα χρυσαύγουλα μας είχαν πάρει φαλάγγι. Μπορεί η παραστρατιωτική τους οργάνωση να μην έχει πια κανένα μέλλον, αλλά η κουλτούρα που προώθησε την ιδεολογία τους ήταν και παραμένει κυρίαρχη.

Από εμάς εξαρτάται αν θα συνεχίσει να είναι για πολύ ακόμα.

Advertisements
This entry was posted in υπεροψιες, αγριαδες. Bookmark the permalink.

13 Responses to Η νύχτα των μεγάλων αγγουριών

  1. Βάσει των λεγομένων σου, δε βλέπω να πιστεύεις αλήθεια πως κάτι, μπορεί να εξαρτάται από »εμάς». Η π λ ή ρ η ς απαξίωση των ε κ α τ ο ν τ ά δ ω ν κινητοποιήσεων των τελευταίων ετών, του εργατικού ελέγχου και των απεργιών διαρκείας, μέχρι ακόμα και των 60.000 αντιφασιστικών, απεργών διαδηλωτών, ενισχύει ακριβώς αυτό που λες, αλλά δεν είναι η αλήθεια. Ότι πρωταγωνιστές στην ιστορία είναι οι Σαμαροβορίδηδες και κομπάρσοι όλοι εμείς.
    Η όλη ρητορική σου βέβαια, συνοψίζεται καλύτερα μέσα στη φράση σου »Η αριστερά δεν εξελίχθηκε αρκετά γρήγορα ώστε να απεγκλωβιστεί από το μίζερο παρελθόν της και να πείσει πως έχει όραμα και μπορεί να κυβερνήσει», που ακόμα κι αν πασάρεται με τρόπο τέτοιο ώστε να εννοείται πως αντανακλάται σε αυτή η ψυχολογία του μέσου έλληνα και τα συναισθήματά του για την Αριστερά, ωστόσο δεν κρύβει και μια δική σου παραδοχή, πως αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, θα είχε κάποια σημασία, πως μια αριστερή… κυβέρνηση, ίσως και να έβαζε τα πράγματα στη θέση τους. Προφανώς και σημαίνει κάτι απολύτως διαφορετικό μια ακροδεξιά ρατσιστική, βαθιά συντηρητική και αισχρά εθνικιστική και νεοχουντική από μια αριστερά με αγνές προθέσεις και κοινωνικό πρόγραμμα, αλλά αγνοείς ακριβώς αυτό που αναδεικνείεται μέσα από το κομμάτι των κινητοποιήσεων που απαξιώνεις, σε σχέση με την πολιτική περίοδο. Ότι ακριβώς αυτές οι δράσεις, στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα που ξαναχτίζονται από τα κάτω, στις απεργίες διαρκείας, καταλήψεις και εργατικούς ελέγχους που κλιμακώνονται στους δρόμους και συγκρούονται με τα ματ 6 διαφορετικών* (!!!) ως τώρα κυβερνήσεων/συμμαχιών, μέχρι και οι δεκάδες χιλιάδες των αντιφασιστικών διαδηλωτών που απαιτούν τη διάλυση και τιμωρία της ΧΑ και συνεργών τους για Ο Λ Α τα εγκλήματα- και πώς να το κάνουμε, η αλήθεια είναι- είναι και αυτές από τις οποίες ξεπετιούνται τα πιο ριζοσπαστικοποιημένα κομμάτια και που δεν έρχονται με οράματα για αριστερές κυβερνήσεις, αλλά με προγράμματα αντικαπιταλιστικά, με αξιώσεις κινηματικές που ασκούν τεράστιες πιέσεις τέτοιες που ακόμα να θέτουν τους επικοινωνιακούς βαρόνους που παραδέχεσαι στη δυσάρεστη θέση να στήνουν πρόχειρες παραστάσεις με όλο το θίασο ελπίζοντας και τρέχοντας να (συμ)μαζέψουν όλη αυτή την οργή που ανοίγει την τεράστια δυναμική να απαλλαγούμε οριστικά από τη βαρβαρότητα. Και τα κομμάτια αυτά μοιράζονται ένα υπέροχο εφόδιο που έχει την εντυπωσιακή ιδιότητα »διαιρούμενο» να πολλαπλασιάζεται. Την εργατική τους αλληλεγγύη. Και είναι ιστορικά αποδεδειγμένο το τί μπορεί να σημάνει η ενότητα των εργατών που βάζουν τον πήχυ στο »άπιαστο».
    ‘Ελενα Παϋσανίδου
    🙂

    * [Το πρόβλημα με τους αναλυτές που βλέπουν τον φασισμό σαν απλό ενεργούμενο του κράτους δεν είναι απλώς θεωρητικό, είναι άμεσα πολιτικό. Οι αναλύσεις αυτές τείνουν να βλέπουν σταθερότητα εκεί που δεν υπάρχει: «το κράτος τους αμόλυσε», «το κράτος τους μαζεύει».

    Είναι μια περιγραφή της πραγματικότητας εξωφρενική: αυτές τις μέρες θα κλείνανε τα τέσσερα χρόνια της κυβέρνησης ΓΑΠ. Αντί για τετραετία ΠΑΣΟΚ, μεσολάβησαν τρεις πρωθυπουργοί: Παπαδήμος, Πικραμμένος, Σαμαράς. Και για να είμαστε ακριβέστεροι, μεσολάβησαν έξι κυβερνήσεις: Παπανδρέου, Παπανδρέου-Βενιζέλου (από το καλοκαίρι του 2011), Παπαδήμου (με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ), Πικραμμένου, Σαμαρά (με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και Σαμαρά-Βενιζέλου σήμερα.

    Αυτό δεν είναι η εικόνα μιας κυρίαρχης τάξης που έχει «την πρωτοβουλία των κινήσεων». Εκεί είναι που οι αναλύσεις μιας κυρίαρχης τάξης πανίσχυρης βασικά λαθεύουν.
    Θανάσης Καμπαγιάννης]

  2. Το σχόλιο στην αγκύλη, είναι του συντρόφου Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρου της υπόθεσης δολοφονίας του Σαχζάτ Λουκμάν.
    Μία από τις ενέργειες που ασκούν αφόρητη πίεση αυτή τη στιγμή και προκαλούν τον πανικό στους θεσμούς με τους οποίους τα ναζιστικά αποβράσματα είναι δεμένα με χίλια νήματα, είναι και η ΑΠΑΙΤΗΣΗ, Πολιτική Αγωγή στη δίκη των ΧΑιτών να είναι το αντιφασιστικό κίνημα.
    Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το »Κείμενο-παρέμβαση για την εξέλιξη της δίωξης των νεοναζί, των δικηγόρων Τάκη Ζώτου, Ευγενίας Κουνιάκη και Θανάση Καμπαγιάννη. »
    http://www.antiracismfascism.org/index.php/2013-09-08-21-41-16/a-articles/item/743-2013-10-02-10-02-33%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CF%82

    Οι αποφάσεις που θα παρθούν αύριο και μεθαύριο στην αντιφασιστική συνάντηση στο Γήπεδο Μπάσκετ ΡΟΥΦ ( https://www.facebook.com/events/1397520093811635/ ) θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στο με τί πρόγραμμα συνεχίζει το κίνημα και τί απαιτεί. Η μαζική συμμετοχή σε αυτές τις δράσεις, είναι και η ασφαλιστική δικλείδα να επιτευχθούν οι στόχοι του.

  3. Ο/Η Elikas λέει:

    Αγαπητή Έλενα, δεν απαξιώνω καθόλου τους αγώνες που αναφέρεις, απλά επισημαίνω ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν δεν έχουν καμία ελπίδα να φέρουν σοβαρό αποτέλεσμα. Κι αυτό για πάρα πολλούς λόγους, που κυρίως έχουν να κάνουν με την αδυναμία του όποιου κινήματος να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο κοινό. Το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν λιώσει τις σόλες και τα πνευμόνια τους σε πορείες δεν επηρεάζει ιδιαίτερα τις εξελίξεις, κι αν τις επηρεάζει είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και όχι, αυτό δε σημαίνει ότι η άνοδος του φασισμού οφείλεται στα πανό και τις ντουντούκες. Απλά τα στρατηγικά λάθη του αριστερού-αντιεξουσιαστικού κινήματος είναι τόσα πολλά που ακόμα κι ένας βλάκας σαν τον Σίμο Κεδίκογλου βρίσκει τρόπο να επωφεληθεί πολιτικά από αυτά. Εύκολα.

    Το έχω ξαναπεί και δεν θα σταματήσω να το λέω: Πολιτική χωρίς επικοινωνία δεν είναι πολιτική. Είτε βγάζεις πύρινους λόγους για την ταξική πάλη είτε κοπανάς ΑΤΜ με βαριοπούλες, από τη στιγμή που δεν καταφέρνεις να κάνεις ελκυστικές τις θέσεις σου στο ολοένα και πιο εκφασισμένο κοινωνικό σύνολο, είναι το ίδιο και το αυτό με το να ανάβεις ρεσώ. Κι αλίμονο αν περιμένουμε πότε οι «λαϊκές συνελεύσεις» της ακατάσχετης πολιτικολογίας θα ενεργοποιήσουν ζυμώσεις που θα καταλήξουν στη διαμόρφωση αντίπαλου δέους. Με τους όρους που γίνονται αφορούν μόνο μια μικρή μειοψηφία που πάντα αντιδρούσε και πάντα κατέληγε να διασπάται, να γκρινιάζει και να αναρωτιέται μετά γιατί έχασε. Καλές και άγιες οι προθέσεις της ενδεχομένως, αλλά σιγά μην είναι πολιτική αγωγή στη δίκη των ναζιστών το αντιφασιστικό κίνημα.

    Όσο για το σχόλιο του Θανάση Καμπαγιάννη, δεν θεωρώ ότι η Χρυσή Αυγή είναι απλά το πιστό σκυλί της εξουσίας, αν και σαφέστατα συνδέεται μαζί της. Και προφανώς δεν εννοώ τους θεσμικούς πλασιέ της, αλλά την οικονομική εξουσία. Μια χαρά πρωτοβουλία κινήσεων έχει, γιατί ό,τι και να συμβεί έχει αναπτύξει τον προπαγανδιστικό μηχανισμό που μπορεί να απομακρύνει την πιθανότητα ανατροπής της. Κι αυτός ο μηχανισμός περιλαμβάνει από νεοφιλελέ opinion makers, μέχρι αγανακτισμένους σκυλάδες και καμμένα εθνικιστικά μπλογκ που σερβίρουν μπούρδες για αεροψεκασμούς.

    Ενώ στην αντιπέρα όχθη η επικοινωνία εξαντλείται σε πυκνογραμμένα φυλλάδια, ξύλινα συνθήματα και ντεμοντέ επαναστατική αισθητική. Ντρέπεσαι να κάνεις share αντιφασιστικό περιεχόμενο γιατί θα σε περάσουν οι φίλοι σου για κουκουλοφόρο. Εκτός αν δεν έχεις τέτοιους φίλους, οπότε ό,τι και να ποστάρεις θα το διαβάσουν οι λίγοι κι εκλεκτοί σύντροφοι που ήδη συμφωνούν μαζί σου κι άρα δεν έχει κανένα ιδιαίτερο νόημα να προσπαθήσεις να τους επηρεάσεις για οτιδήποτε.

    Edit: Επιπλέον, ένα κίνημα που εξαντλείται στη διαμαρτυρία και δεν έχει σχέδιο ανατροπής, κατάληψης ή κατάργησης της εξουσίας μπορεί να επιβιώσει μόνο σε συνθήκες σχετικής ευημερίας, όπου η όποια διεκδίκηση του αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης με μια κυβέρνηση που δεν θέλει να διαταράξει την κοινωνική ειρήνη. Σε περίοδο κρίσης όπου τα παρακρατικά τάγματα εφόδου έχουν φτάσει να θεωρούνται αναγκαίο κακό από μεγάλη μερίδα του κόσμου, το να απαιτείς με πορείες κι ανακοινώσεις να μην περάσουν νέα μέτρα και να μην ψηφιστούν νέα μνημόνια είναι το λιγότερο αφελές.

  4. Παράθεμα: Η νύχτα των μεγάλων αγγουριών | Αδεως

  5. Ο/Η Khlysty λέει:

    Eλικα, επιτρεψε μου να διαφωνησω και στα καλα και στα κακα νεα. Η Χρυση Αυγη, οχι μονο δεν τελειωσε, αλλα υπαρχει κινδυνος, χαρη στη αδεξιοτητα της συλληψης των «εγκεφαλων» της, να ενδυναμωθει η τελος παντων να μην εξαφανιστει, αλλα οι ναζι να μιλου και για πολιτικες διωξεις και τα τοιαυτα. Απο την αλλη, ο Σαμαρας υπεστη ηττα με την εικονα των τριων να αποφυλακιζονται βριζοντας και ασχημονοντας. Φοβαμαι οτι ο κοσμος λουφαξε με την εικονα αυτη και οι υποστηρικτες αναθαρρησαν, ουτως η αλλως, ετσι θελουν τους φασιστες τους. Οσο για την αριστερα, στο χερι της ειναι να αξιοποιησει την περισταση και να φυγει μπροστα: αν το θελει, υπαρχει πεδιο δοξης λαμπρο.

    • Ο/Η Elikas λέει:

      Οι ψηφοφόροι (και οι συμπαθούντες) της ΧΑ γουστάρουν κάργα τραμπουκισμό, αρκεί να στρέφεται κατά των ξένων και των αναρχοκομμουνιστών. Αν μιλάγαμε για μία προοδευτικών αποχρώσεων κυβέρνηση θα ξύπναγε το επαναστατικό τους μένος και σε λίγους μήνες το πολύ θα είχαμε πραξικόπημα ή/και εμφύλιο. Αλλά με μια σκληρή κι αποφασιστική ακροδεξιά στο τιμόνι, οι νεοναζί δεν έχουν καμία τύχη. Δεν γίνεται ένας «νομοταγής» νοικοκυραίος να εναντιωθεί σε μπάτσους και αστούς, γιατί θα νιώσει ότι ταυτίζεται με κουκουλοφόρους. Ούτε θέλει κανείς από τους υπερπατριώτες ελληνάρες να κάνει τις μεγαλοστομίες τύπου «μολών λαβέ» πράξη και να βάψει τα χέρια του με αίμα αδελφών εθνικιστών. Από τη στιγμή που ο Σαμαράς έκανε τη ρήξη, οι αγανακτισμένοι δεξιοί θα επιστρέψουν ήσυχα-ήσυχα στο μαντρί τους γιατί ξέρουν ότι δεν θα καταφέρει ποτέ να βολέψει την κορούλα τους στο δημόσιο ένας υπόδικος παρακρατικός – κι ας τον έβλεπαν μέχρι προχθές σαν παληκάρι. Μπορεί να πάρει λίγο χρόνο λοιπόν, αλλά η Χρυσή Αυγή μας τελείωσε. Ο φασισμός που πρεσβεύει κάθε άλλο βέβαια.

      Η αριστερά είναι πολιτικά νεκρή εδώ και πάρα πολύ καιρό, κι ακόμα κι αν καταφέρει να κερδίσει εκλογές (χωρίς μιντιακή υποστήριξη και αποτελεσματικό μηχανισμό προπαγάνδας), είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν θα προλάβει να κυβερνήσει. Άσε που κανείς δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς θα κάνει έτσι και βρεθεί στην εξουσία (γιατί το να σηκώσεις πανό στην Κομισιόν και να πεις με σπαστά αγγλικά στη Μέρκελ ότι δεν αναγνωρίζεις το χρέος απλά δεν παίζει και το ξέρουμε όλοι). Για ένοπλη επανάσταση και κονσερβοκούτια δεν το συζητάμε καν γιατί είναι αστείο. Και η προοπτική να εγκαθιδρύσουμε την πρώτη αληθινή αμεσοδημοκρατία έβερ εν μέσω τέτοιας χουντίλας είναι πιο ουτοπική κι από την εθνικιστική παράκρουση ότι μπορούμε να ξαναπάρουμε την Πόλη.

      • Ο/Η khlysty λέει:

        Έλικα, σου θυμίζω ότι κατά βάση νοικοκυραίοι ήταν εκείνοι που έστηναν κρεμάλες στο Σύνταγμα και ζητούσαν να καεί το μπουρδέλο η Βουλή. Ο έλληνας νοικοκυραίος βρίσκεται πλέον στα όριά του και, αν το 2012 επέλεξε ναζί για να τον εκπροσωπήσουν στη Βουλή, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι σε λίγο (44 δισ. φόρους προβλέπει ο προϋπολογισμός του 2014…) δεν θα τους δυναμώσει κι άλλο, ιδίως όσο θα βλέπει την κυβέρνηση να παραπαίει και ζει μια διαρκή αντινομία.

        Διότι, κατά την άποψή μου εδώ βρίσκεται το πρόβλημα Σαμαρά: στις τεράστιες αντιφάσεις που καλείται να υπερασπιστεί. Από τη μία εθνικί, από την άλλη υποτακτικός στη Μέρκελ και εκχωρών τεράστιο κομμάτι της εθνικής κυριαρχίας και πλούτου. Από τη μία σκληρός δεξιός, από την άλλη να τρέμει τον κάθε Σβόμποντα που τον «απειλεί» με την προεδρία της Ε.Ε. Από τη μία κολλητός του Φαήλου και του Χρύσανθου και από την άλλη να αγωνίζεται να κάνει φώτο οπ με τον Μπάιντεν. Από τη μία εθελοτυφλών στην Χ.Α. και από την άλλη να τους μαζεύει χύδην σε μια νύχτα. Από τη μία κάργα αντιμνημονιακός και από την άλλη γιέσμαν όλων όσοι θεωρούν το μνημόνιο ευλογία.

        Ξέρεις ποια είναι νομίζω ότι είναι η μεγάλη φρίκη του; Να του τη βγαίνει εξ αριστερών -έστω και μόνο στα λόγια- ο Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ. Όλα αυτά τον κάνουν να φαντάζει ως πλήρως αδύναμος και η σφαλιάρα που έφαγε με τις αποφυλακίσεις τον αποδυνάμωσε ακόμα περισσότερο, γιατί έδειξε στον κόσμο και κυρίως σε όσους το σκέφτονταν για Χ.Α. ότι ούτε παντοδύναμος είναι ούτε θεσμικά άτρωτος. Οπότε, ποιος ο λόγος οι φασίστες ή όσοι θέλουν να καεί το μπουρδέλο η Βουλή να τον στηρίξουν; Μη σου πω ότι θα ζμπρώξουν με δύναμη, μπας και πέσει με μεγάλο θόρυβο.

        Όσο για την αριστερά, είναι αδύναμη, ωστόσο, καλώς ή κακώς, για πολύ κόσμο αυτή τη στιγμή αποτελεί τη μόνη εναλλακτική μπροστά στην αντιφατική λαίλαπα του Σαμαροπασόκ. Το ερώτημα που εμένα απασχολεί είναι ένα: είναι διατεθημένη να αδράξει την ευκαιρία και να κινηθεί άμεσα, γρήγορα, θεσμικά και δραστικά; Αν ναι, τότε ΟΚ. Αν όχι, τότε ενδεχομένως να πρέπει να προετοιμαστούμε για πολύ χειρότερα από τη Χ.Α. Αυτά και σόρι για το σεντόνι, αλλά με εμπνέεις… 🙂

  6. Ο/Η παστίτσιο λέει:

    Άν και δεν νομίζω πως η Χ.Α. τελείωσε ακριβώς, είναι ίσως το πιο ορθολογιστικό κείμενο που έχω διαβάσει ώς τώρα. Και ο στεγνός ορθολογισμός απομακρυσμένος απο προκαταλήψεις και φανατισμούς είναι ο καλύτερος, εάν όχι ο μοναδικός, σύμβουλος να μπείς σε μια λογική που πιθανόν να σε οδηγήσει σε λύσεις.

  7. Ο/Η Μαλακας λέει:

    1. Ποιο ειναι το θέμα ? (Νοικοκυραίος)

  8. Ο/Η Elikas λέει:

    @khlysty

    Μέχρι να διαβάσω το τελευταίο σου σχόλιο ευχόμουν να έχω άδικο σε όσα γράφω στο ποστ. Τώρα εύχομαι να έχω δίκιο… Προφανώς όχι επειδή είμαι οπαδός του Σαμαρά και της παρέας του, αλλά επειδή είμαι αρκετά αφελής ώστε να πιστεύω πως όσο κάνει κουμάντο μια τάχα μου ευρωπαϊκή ακροδεξιά η χουντίλα της δεν μπορεί να είναι χειρότερη από αυτή μιας ναζιστικής οργάνωσης. Κοινώς, με το Σαμαρά θα πέφτει ξύλο, ενώ με τους άλλους θα πέφτουν σφαίρες.

    Τι να σου πω; Εξακολουθώ να πιστεύω ότι στη συνείδηση του μέσου εθνικιστή οι ηγέτες της ΧΑ πλέον ταυτίζονται με ρεμάλια κι όχι με ήρωες. Κι απ’ τη στιγμή που δεν υπάρχει πρόχειρο κάποιο σχήμα να τους αντικαταστήσει (π.χ. οι έφεδροι καταδρομείς), εγκαταλείπουν ο ένας μετά τον άλλον το πλοίο που βυθίζεται. Μνημονιακοί μπορεί να μην πειστούν να γίνουν, αλλά και πάλι λίγοι θα είναι αυτοί που θα επιμείνουν στο μοντέλο της παραστρατιωτικής οργάνωσης (που όλοι πια ξέρουν ότι είναι ναζιστική).

    @παστίτσιο

    Σε ευχαριστώ. Από μία άποψη θλίβομαι που ένα τόσο εμπαθές κείμενο είναι ορθολογιστικό σε σχέση με άλλα που κυκλοφορούν. Τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις πέφτουν στην παγίδα της αξιολογικής κρίσης με βάση τα πολιτικά πιστεύω του γράφοντος. Κι εγώ σιχαίνομαι τους φασίστες, αλλά δεν θα κάτσω να παραμυθιάζομαι ότι θα τους συντρίψει ένα λαϊκό κίνημα μερικών χιλιάδων αντιφασιστών.

    @μαλάκας
    Έλα ντε, ποιο είναι το θέμα; (Με έχεις συνηθίσει σε ελλειπτικά σχόλια, αλλά αυτό παραπάει)

  9. Παράθεμα: Η νύχτα των μεγάλων αγγουριών. | Στείριδα- el Steiri-Στείρι Βοιωτίας

  10. Παράθεμα: Η νύχτα των μεγάλων αγγουριών | Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s