Πιστόλι

gunpoint

Όχι, δεν είναι χρεωκοπία η αδυναμία καταβολής δόσης, και ναι, της μοιάζει υπερβολικά πολύ. Τόσο, που όσα ωραία και καθησυχαστικά και να λένε οι δανειστές μας, οι αγορές έναν ψιλοπανικό θα τον πάθουν πάλι σήμερα. Και μετά απομένουν άλλες δυο μέρες με ανοιχτά χρηματιστήρια στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού. Σε περίπτωση που την Κυριακή ψηφίσουμε «ΟΧΙ», την ερχόμενη Δευτέρα θα αφηνιάσουν. Και δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος σ’ αυτόν τον πλανήτη που να μπορεί να υπολογίσει με ακρίβεια  τι θα επακολουθήσει. Μπορεί τίποτα ιδιαίτερο, τουλάχιστον άμεσα. Αλλά το ντόμινο θα έχει αρχίσει ήδη να καταρρέει.

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ο Αλέξης Τσίπρας απειλεί να γκρεμίσει τον παγκόσμιο καπιταλισμό.

Όλοι ξέρουμε ότι δεν έχει καμία ελπίδα να τα καταφέρει. Και κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει και καμία όρεξη να το κάνει. Αυτό που δεν ξέρουμε όμως είναι σε ποιο βαθμό ο παγκόσμιος καπιταλισμός είναι διατεθειμένος να ρισκάρει τέτοιο πλήγμα για να ικανοποιήσει τις ιδεολογικές εμμονές μιας ευρωπαϊκής ελίτ που έχει αποδεδειγμένα επιδεινώσει την ελληνική κρίση και πέσει τελείως έξω στις προβλέψεις της.

Σε αντίθεση με την ολοένα και πιο φτηνή προπαγάνδα των ελληνικών ΜΜΕ, ο ξένος τύπος επικρίνει έντονα τους δανειστές, ενώ φαίνεται να έχει πάρει την κυβέρνηση Τσίπρα πάρα πολύ σοβαρά.

«Ο Αλέξης Τσίπρας διάλεξε καλά τη στιγμή του» λέει ο Larry Elliott, οικονομικός συντάκτης της Guardian. [Alexis Tsipras chose his moment well]

Πολύ αριστερή η Guardian; ΟΚ, τι θα λέγατε για τους New York Times;

«Προς το παρόν, η τακτική του κυρίου Τσίπρα παραμένει, αν μη τι άλλο, ένας θαρραλέος ελιγμός, καθιστώντας τον ως μία σπάνια και απρόβλεπτη δύναμη ανάμεσα στους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, στρέφει την προσοχή στις πολιτικές λιτότητας της Ευρώπης και υπογραμμίζει τις αποτυχίες των μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων για την Ελλάδα.» [Greek Referendum Plan by Alexis Tsipras Tests His Power and Conviction]

Όσο για τους Ευρωπαίους ηγέτες και τεχνοκράτες, τα σχόλια είναι επικριτικά ακόμα κι όταν προέρχονται από έγκριτα γερμανικά μέσα όπως το Spiegel:

«Μ’ αυτές τις σκληρές πολιτικές, τα κράτη των δανειστών συνεισέφεραν σημαντικά στο γεγονός ότι οι Έλληνες ψήφισαν μια αριστερή κυβέρνηση στις αρχές του 2015. Ο τρόπος με τον οποίο αυτή η νέα κυβέρνηση αντιμετωπίστηκε ήταν ενδεικτικός της τρίτης περίπτωσης δειλίας. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί αρνήθηκαν ακόμα και να διαπραγματευτούν το κούρεμα χρέους που η Αθήνα πρότεινε επίμονα. Ο λόγος είναι ξεκάθαρος: Φοβούνται τους δικούς τους ψηφοφόρους, στους οποίους θα πρέπει να παραδεχτούν ότι τα δισεκατομμύρια που διοχετεύτηκαν στην Ελλάδα έχουν πλέον εξαφανιστεί.» [Greece’s Referendum: The Price of Five Years of Cowardice]

Και ας μην πιάσουμε τον Stiglitz και τον Krugman, που αν και είναι Αμερικάνοι νομπελίστες οικονομολόγοι και οι δύο, είναι γνωστοί συριζαίοι. Και αδαείς συγκριτικά με Έλληνες τηλεδημοσιογράφους, που είναι τόσο υπεύθυνοι και αμερόληπτοι ώστε να συμβουλεύουν τον κόσμο να κρύψει τα λεφτά του μην έρθουν και του τα πάρουν για το σάντουιτς του Φωτόπουλου.

Μένετε Ευρώπη και είσαστε έτοιμοι να υπερασπιστείτε όποια Ευρώπη να ‘ναι, αλλά ενώ εσείς ενημερώνεστε από τις ανώνυμες πηγές της iefimerida και τα κρύα αστειάκια του Μπογδάνου, η Ευρώπη βλέπει τον πρόεδρο της Κομισιόν να ξεφτιλίζεται από τον επικεφαλής των Financial Times στις Βρυξέλλες:

Ο αυτοκράτορας είναι γυμνός, μεθυσμένος και επικίνδυνος. Όσο οι εγχώριοι αυλικοί του παλεύουν απεγνωσμένα να πείσουν το κομμουνοφοβικό τους ακροατήριο να σκύψει το κεφάλι για να μη ματιάξει τα καινούργια του ρούχα, ο υπόλοιπος κόσμος τον δείχνει με το δάχτυλο και θαυμάζει τον νεαρό που τόλμησε να ξεστομίσει το οφθαλμοφανές.

Θεωρώ τραγικό το ότι σ’ αυτές τις κρίσιμες στιγμές, αντί να συσπειρωθούμε και να στηρίξουμε με κάθε τρόπο την εθνική προσπάθεια διαπραγμάτευσης για μία συμφωνία με αξιοπρεπείς όρους, τρωγόμαστε μεταξύ μας σαν τα σκυλιά και ρισκάρουμε να ψηφίσουμε υπέρ της παράτασης ενός προγράμματος που διέλυσε τη χώρα μας. Καθώς και υπέρ της επιστροφής στην εξουσία των ανθρώπων που τη διέλυσαν και που αποκλείεται να τη βοηθήσουν ποτέ να ανακάμψει.

Θα φοβηθούμε λοιπόν τόσο πολύ να ταξιδέψουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, όταν η μοναδική εναλλακτική μας είναι να βυθιστούμε παρέα με τον Τιτανικό;

ΟΧΙ banner

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s