Ουαί τοις ηττημένοις

OXI 5-7-15 09

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα μέχρι τη στιγμή που έγινε ξεκάθαρη η συντριπτική υπεροχή του ΟΧΙ, πολλές ψυχραιμίες χάθηκαν και πολλές σχέσεις τραυματίστηκαν ανεπανόρθωτα. Αδέλφια, κολλητοί και ζευγάρια έπαψαν να μιλάνε ο ένας στον άλλον, με τους μεν να κατηγορούν τους δε για εθνικό διχασμό και υποκίνηση εμφυλίου (ανάμεσα σε πολλά και βαριά άλλα).

Το ρίσκο να επικρατήσει οριακά το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ και να σφαχτούμε μεταξύ μας ήταν παραπάνω από εμφανές, αλλά ευτυχώς το αποτέλεσμα έδειξε ότι ούτε τανκς θα βγουν στους δρόμους, ούτε κονσερβοκούτια. Όχι ακόμα τουλάχιστον.

Δεν θέλει και πολύ μυαλό να σκεφτεί κανείς ότι η διαφορά των 22,6 μονάδων θα ήταν διπλάσια αν δεν είχαν αναγκάσει εκβιαστικά οι δανειστές τις τράπεζες να κλείσουν και αν τα εγχώρια ΜΜΕ δεν προπαγάνδιζαν τόσο ξεδιάντροπα το ΝΑΙ. Ελπίζοντας όχι μόνο να προασπίσουν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους, αλλά να ανατρέψουν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση – τη μόνη που όντως προσπάθησε να διαπραγματευτεί, κινούμενη στην ίδια πάνω-κάτω κατεύθυνση των προεκλογικών της υποσχέσεων.

Η πανωλεθρία που υπέστησαν οι -εντός και εκτός Ελλάδας- πολιτικοί αντίπαλοι του Αλέξη Τσίπρα, σε συνδυασμό με την κίνηση ματ να παραιτήσει τον Βαρουφάκη τη στιγμή του θριάμβου του αποδεικνύουν ότι όχι μόνο δεν είναι ανίδεος και αφελής, αλλά κατά πάσα πιθανότητα είναι ο πιο ευφυής πολιτικός της Ευρώπης. Τελείως άλλη κλάση από τους υπόλοιπους, που αν είχαν κάνει στοιχειωδώς έξυπνα τη δουλειά τους δεν θα είχαν ποτέ την ατυχία να αντιμετωπίσουν έναν αριστερό ηγέτη με ιστορικό εκτόπισμα που ξεπερνάει αυτό του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή μαζί. Αν καταφέρει να πετύχει μια επωφελή συμφωνία για όλους μας, θα πρέπει να περάσει πάνω από δεκαετία για να χάσει σε εκλογές. Και αυτά δεν τα λέω εγώ ως οπαδός, αλλά οι διεθνείς αναλυτές στα μεγαλύτερα (και συντηρητικότερα) έντυπα του κόσμου.

Θέλω να πιστεύω ότι όσο μανιασμένα κι αν επιχειρηματολόγησα υπέρ του ΟΧΙ, δεν ξέφυγα σε βαθμό που να θίξω προσωπικά όσους διαφωνούσαν μαζί μου. Εάν το έκανα, τους ζητάω συγγνώμη. Και ελπίζω να κάνουν το ίδιο κι όσοι μιλούσαν για γερμανοτσολιάδες, προδότες και κρεμάλες, γιατί όσες διαφορές κι αν έχουμε με τους άλλους δεν τους αξίζει κάτι τέτοιο.

Περιμένω μια αντίστοιχη συγγνώμη όμως από όσους ξεπέρασαν τα όρια υπερασπιζόμενοι το ΝΑΙ. Γιατί είδα ανθρώπους με σπουδές στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου να υιοθετούν ρητορική που ταιριάζει σε αγράμματο χωροφύλακα της εποχής του εμφυλίου, τσουβαλιάζοντας την πλειοψηφία του ελληνικού λαού με νοσταλγούς του Στάλιν. Είδα ανθρώπους που ουδέποτε άσκησαν κριτική στις ακροδεξιές πρακτικές του προηγούμενου καθεστώτος να ξεχνάνε τη συμπόρευση της Νέας Δημοκρατίας με τη Χρυσή Αυγή στο νομοσχέδιο της ιθαγένειας, και να ισχυρίζονται ότι ο Παπαδημούλης και ο Κασιδιάρης είναι το ένα και το αυτό. Είδα ανθρώπους που υποτίθεται ότι είναι καλλιεργημένοι και πολυταξιδεμένοι να ταυτίζουν μια Ευρώπη 742 εκατομμυρίων ψυχών με μία διεφθαρμένη κάστα τραπεζιτών και τεχνοκρατών, που εξακολουθεί να απαιτεί την άνευ όρων παράδοση της χώρας μας σε μια ακόμα πιο καταστροφική λιτότητα από αυτήν που οι ίδιοι επέβαλαν για να κουκουλώσουν τα οικονομικά εγκλήματα τους. Και είδα πολλούς ανθρώπους να φοβούνται σε τέτοιο βαθμό ώστε να προτιμούν να καταδικάσουν εκατομμύρια συμπολιτών τους σε μια εξαθλίωση που δεν θα τελειώσει ποτέ, παρά να χρειαστεί να πληρώσουν κι αυτοί τους φόρους που τους αναλογούν.

Όσο και να διαφωνώ με αυτά που πρεσβεύουν όσοι ψήφισαν ΝΑΙ, σέβομαι το δικαίωμα τους να έχουν άποψη και να την εκφράζουν μέσα στα πλαίσια μιας αληθινής -και όχι κατ’ επίφασιν- δημοκρατίας. Δεν έχω καμία όρεξη να τους εκδικηθώ για τη συγκατάθεση τους να ανατραπεί με βρώμικο τρόπο η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση. Και ειλικρινά ελπίζω την επόμενη φορά που θα ξαναβρεθούμε να έχουμε αφήσει πίσω μας μίση που δεν τιμούν κανέναν από εμάς.

Το ποιος θα δικαιωθεί από την ιστορία, μένει να το δούμε. Ας το αντιμετωπίσουμε ενωμένοι.

Υ.Γ. Τα όσα συμφιλιωτικά γράφω παραπάνω αφορούν τους απλούς ανθρώπους, πλούσιους ή φτωχούς, που παθιάστηκαν με τις δραματικές εξελίξεις των ημερών. Τους δημοσιογράφους και τους καναλάρχες που αποπειράθηκαν να μανιπουλάρουν την κοινή γνώμη και να υποκινήσουν πραξικόπημα (επιστρατεύοντας ό,τι πιο χυδαίο έχει γεννήσει το παρηκμασμένο κατεστημένο τους τόσα χρόνια), εύχομαι να τους αναλάβει η Δικαιοσύνη, να τους καταδικάσει και να τους δημεύσει μέχρι και το ποτιστικό του γκαζόν.

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, εξοδοι κινδυνου. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s