Ο μικρός καθημερινός ναζισμός που περνάει απαρατήρητος

Screen Shot 2017-07-11 at 23.05.40
Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε ότι ο μικρός καθημερινός ναζισμός του συνοικιακού κομμωτηρίου που παίζει μεσημεριανάδικα είναι πολύ πιο επικίνδυνος κι από ολόκληρο τάγμα ούγκανων που κραδαίνουν μαχαίρια και ρόπαλα. Το ίδιο ισχύει για τον μικρό καθημερινό ναζισμό του να αποκαλείς «λαθρομετανάστες» ανθρώπους που επιβίωσαν από βομβαρδισμό και αγριεμένο πέλαγος, κι όχι από κάποιο τηλεοπτικό κωλοπαίχνιδο σε εξωτική παραλία.

Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε ότι οι χούντες δεν προκύπτουν επειδή κάποιος βλαμμένος συνταγματάρχης αποφάσισε να κατεβάσει τανκς στους δρόμους (με τις ευλογίες της CIA, πάντα), αλλά επειδή υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν ήδη υποστεί πλύση εγκεφάλου κι έχουν πειστεί ότι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι καλή ιδέα.

Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε ότι ο φασισμός δεν είναι απλά μια πολιτική ιδεολογία που καπηλεύεται τον πατριωτισμό (χωρίς να εκπορεύεται από αυτόν όμως), αλλά ένα ολόκληρο σύστημα αξιών με το ολόδικο του αφήγημα, πολιτισμικό στίγμα, star system κι έναν αφοσιωμένο μηχανισμό προπαγάνδας που τα προωθεί ακούραστα και συστηματικά. Ένα σύστημα που κανακεύει λαούς με διαστρεβλωμένες ιστορίες εθνικών μεγαλείων, υποτιθέμενη ανωτερότητα της φυλής, καθώς και μίσος, τρόμο και διχασμό για όποιον είναι διαφορετικός ή τολμάει να αμφισβητήσει τα θέσφατα. Αλλά και ένα σύστημα που πασπαλίζει τα σκατά με μπόλικο γκλίτερ, για να αστραποβολούν και να ταΐζονται πιο εύκολα στο αχόρταγο κόμπλεξ του νεοέλληνα.

Ο φασισμός είναι πάντα μαύρος και συντηρητικός, αν και μονίμως συνδέεται με μια κάργα σεξιστική βλαχογκλαμουριά για την απαραίτητη αποβλάκωση του πόπολου. Για όποιον δεν θυμάται ή δεν τα πρόλαβε, η χούντα δεν ήταν μόνο Λεωνίδες και τσολιάδες. Είχε και κιτς μιούζικαλ, σοφτ πορνό κι ένα γενικότερο καρακατσουλιό, που πήγαινε χέρι-χέρι με τη νοοτροπία «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Αυτό το μοντέλο Ελληνάρα «νομοταγή πολίτη», που φιλάει χέρια παπάδων με την ίδια ευκολία που βάζει στην τσέπη του φακελάκια με μαύρο χρήμα και καταπατεί δασικές εκτάσεις, αυτή η μικροαστική ηθική που κακολογεί «τη λεσβία» για το κοντό της κούρεμα «που προκαλεί», αλλά δεν κολώνει να χορέψει τσιφτετέλι πάνω σε τραπέζι νυχτερινού κέντρου ξεβράκωτη, ουδέποτε αμφισβητήθηκε από κανέναν κυβερνώντα, ίσως γιατί οι κυβερνώντες ήταν ίδιοι και απαράλλαχτοι, χώρια που τους συνέφερε να χειραγωγούν ηλίθιους που ονειρεύονται να χτίσουν πισίνες με λεφτά που έβγαλαν στο χρηματιστήριο. Ναι, ο καπιταλισμός και ο φασισμός είναι όντως συγκοινωνούντα δοχεία, κι αυτό αποδεικνύεται επιστημονικά και αρκετά εύκολα. Επίσης, η νοοτροπία αυτή είναι διαταξική, και μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας ότι η καγκουριά κι η κατινιά συναντώνται μόνο στους πτωχούς. Τη γιδίλα που έχω δει σε σπίτια και συμπεριφορές δήθεν αστών δεν την έχω συναντήσει πουθενά αλλού.

Ο κομμουνιστικός ολοκληρωτισμός από την άλλη, όπου εφαρμόστηκε, είχε χίλια κακά και σε κάποια περιστατικά μπορεί να ξεπέρασε σε βιαιότητα ακόμα και τους ναζί, αλλά είναι τελείως άλλο πράγμα, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με κεντροαριστερές κυβερνήσεις που υπογράφουν μνημόνια, και το δικό του κιτς πολιτισμικό στίγμα δεν είναι καθόλου μα καθόλου κυρίαρχο στη σημερινή Ελλάδα. Τα μανιφέστα με τις σηκωμένες γροθιές της ακροαριστερής εργατιάς (που δεν μαχαιρώνει κανέναν) τα διαβάζουν ελάχιστοι και ασχολούνται μαζί τους ακόμα λιγότεροι. Τα Survivor, τα κουτσομπολίστικα, τα πρωινάδικα, τους Μπογδάνους, τους Μπουμπούκους, τις Σκατιάνες και τα φτιαχτά ρεπορτάζ για «αγανακτισμένους κατοίκους» (που μετά από χρόνια καταδικάζονται για ναζιστική επίθεση με μαχαίρι σε μετανάστες, αλλά οι δημοσιογράφοι δεν ήξεραν τότε αυτό που ήξεραν και οι πέτρες) τα παρακολουθούν εκατομμύρια. Και τα καταπίνουν αμάσητα, σχηματίζοντας όχι απλά πολιτική άποψη βασισμένη σε ψευδή πληροφόρηση, αλλά και ηθική πυξίδα για το τι είναι ΟΚ να κάνεις προκειμένου να επιβιώσεις και να είσαι νικητής. Προκειμένου να ξεφύγεις από τον βούρκο της κρίσης και να γίνεις κι εσύ επιτυχημένος. Διάσημος.

Αν δεν ηττηθεί η μονοκρατορία των ιδιωτικών ΜΜΕ και του αφηγήματος που -εδώ και δεκαετίες- κατασκευάζουν, το μέλλον μας διαγράφεται τέρμα ακροδεξιό και ιδιαίτερα βίαιο. Με πολλή μπάλα και τσόντα, εννοείται. Δεν μπορώ να φανταστώ πιο λάθος στρατηγική για μια κυβέρνηση που έχει έστω και ψήγματα προοδευτικής σκέψης μέσα της από το να συμπορευτεί με όλο αυτό το σκυλολόι, προσπαθώντας απλά να το φέρει με το μέρος της και χωρίς να προσπαθήσει να αλλάξει τελείως το αφήγημα. Δεν φαίνεται να έχει και πολύ χρόνο στη διάθεση της.

Advertisements
This entry was posted in παραμυθακια, υπεροψιες, αγριαδες and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s